ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 882 จีป้า

บทที่ 882 จีป้า

สาเหตุที่จ้าวอู่เจียงรู้สึกว่าคล้ายคลึงแต่ไม่เหมือนเป็นเพราะเขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า เคล็ดวิชาทองคำไร้พ่ายที่จีปอฉางใช้กับที่เขาใช้ได้แตกต่างกันเล็กน้อย

เขาคิดทบทวนก็พอรู้สาเหตุ

หยินเถาเอ๋อร์เคยบอกเขาว่า วิชาร่างอมตะของราชวงศ์เซียนต้าโจวได้มาจากการเข้าใจวิชาร่างทองคำอมตะ เพื่อให้เหมาะกับการฝึกฝนวิชาร่างอมตะคงมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยในเคล็ดวิชาทองคำไร้พ่าย

การปรับเปลี่ยนเล็กน้อยสำหรับทายาทราชวงศ์เซียนต้าโจวที่ฝึกฝนวิชาร่างอมตะถือเป็นเรื่องดี สามารถลดความยากและข้อจำกัดในการฝึกฝนได้

แต่ในสายตาของจ้าวอู่เจียงกลับมีช่องโหว่มากมาย คงเป็นเพราะบรรพบุรุษของราชวงศ์เซียนต้าโจวปรับเปลี่ยนวิธีฝึกฝน เคล็ดวิชาทองคำไร้พ่ายเพื่อให้ลูกหลานฝึกฝนได้ง่ายขึ้นจึงละทิ้งแก่นแท้ไปมาก ทำให้วิชาทองคำไร้พ่ายที่สมบูรณ์แบบมีช่องโหว่

แม้จะเป็นเช่นนั้นเขาก็ยังรู้สึกได้ว่า จีปอฉางที่ใช้วิชาทองคำไร้พ่าย วิชาร่างอมตะ แข็งแกร่งเหนือผู้ใดอย่างผิดปกติ ต่อสู้กับผู้คนมากมาย แต่ก็ยังไม่หมดเรี่ยวแรง

ความแข็งแกร่งเช่นนี้ หลังจากที่เขาเข้าสู่ดินแดนลับเต๋อเหลียน เขาเคยเห็นเพียงครั้งเดียวจากหหลู่เสี่ยวจินที่ใช้พลังเต็มที่

ภายในสนามรบเป็นการต่อสู้ชุลมุน อัจฉริยะจากสำนักและตระกูลต่าง ๆ ล้อมโจมตีผู้บำเพ็ญเพียรจากราชวงศ์เซียนต้าโจวและพวกพ้องของพวกเขา

ส่วนภายนอกสนามรบก็มีผู้สังเกตการณ์ที่จ้องมองการต่อสู้อย่างตั้งใจ บางคนกระสับกระส่ายอยากเข้าร่วม บางคนก็เต็มไปด้วยจิตสังหารแลว

หหลู่เสี่ยวจินก็อยู่ในกลุ่มผู้สังเกตการณ์ เขานั่งสมาธิอยู่

จ้าวอู่เจียงอยู่ห่างออกมาพอสมควร แต่ยังสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงลมหายใจติดขัดของหลู่เสี่ยวจิน คงจะได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้

เขาไม่ได้เลือกที่จะก้าวเข้าสู่สนามรบ แต่เลือกที่จะนั่งดูเสือสองตัวต่อสู้กัน รอให้ทุกคนหมดแรงแล้วค่อยฉวยโอกาส

แต่สิ่งที่จ้าวอู่เจียงไม่รู้ก็คือ ยิ่งเขาเข้าใกล้ศูนย์กลางของการต่อสู้มากเท่าไร จีปอฉางก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่น

ความหวาดหวั่นของจีปอฉางไม่เกี่ยวกับจ้าวอู่เจียง แต่เป็นเพราะถุงเก็บของวิเศษในอ้อมอกของเขาสั่นสะเทือนรุนแรงราวกับกระดูกจอมจักรพรรดิกำลังพล่านอยากหนีออกไป

ตอนนี้เขาต้องต่อสู้กับศัตรูไปพร้อม ๆ กับควบคุมความเคลื่อนไหวของกระดูกจอมจักรพรรดิ

เขาดุดันและมีอำนาจ ทว่าได้แต่คิดในใจว่า ‘หรือว่าข้า จีปอฉาง ไม่คู่ควรกับกระดูกจอมจักรพรรดิ มันถึงกับคิดหนี?’

ในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่ เขา จีปอฉาง เป็นถึงองค์ชายแห่งราชวงศ์เซียนต้าโจว หากเขายังไม่สามารถปราบกระดูกจอมจักรพรรดิได้จะมีผู้ใดมีคุณสมบัติและความสามารถอีก?

จีปอฉางยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม พลังและอำนาจทวีความรุนแรง เขาขว้างหอกยาวสีดำเต็มแรง สังหารผู้ฝึกตนอัจฉริยะที่บุกเข้ามาคนหนึ่ง แล้วหันกลับมาใช้ฝ่ามือสีทองที่ทรงพลังกระแทกศัตรูที่อยู่ในรัศมีสามฉื่อรอบตัวกระเด็นออกไป

ไม่มีใครสามารถเข้าใกล้ตัวเขาได้ อำนาจของเขาไร้เทียมทาน

เมื่อผู้ฝึกตนที่ถูกหอกปักลงบนพื้นสิ้นใจ สถานการณ์ก็ยิ่งวุ่นวาย วิชามากมายถูกนำออกมาใช้ ฟ้าดินเปลี่ยนสี เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรต่อสู้กับจีปอฉาง จิตสังหารพลุ่งพล่านรุนแรง

จุดประสงค์เดิมคือแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิ แต่ตอนได้เพิ่มความแค้นเคืองเข้าไปด้วย

จีปอฉางดุร้ายขึ้นทุกที เขาหัวเราะเยาะเย้ยอย่างเย็นชา…หากพลังไม่เพียงพอก็อย่าได้มาประจานตัวเองเลย เขาจีเป๋อฉางไม่ใช่นักบวชผู้มีจิตเมตตา ฆ่าคนไม่เคยลังเล ไม่เคยรู้สึกผิด

ผู้ใดต้องการแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิต้องเตรียมพร้อมดับดิ้น

จ้าวอู่เจียงหาว แล้วค่อย ๆ เหาะไปหาหลู่เสี่ยวจิน

เขายอมรับในอำนาจอันเกรียงไกรของจีปอฉาง ก่อนจะพึมพำออกมา “จีป้า”

การมาแสวงหาโชคลาภในดินแดนลี้ลับ พวกเจ้าทั้งหลายล้วนไม่ใช่คนดี แม้ยามปกติจะสุภาพเรียบร้อยก็ไม่อาจไว้ใจ

เมื่อถึงคราวแย่งชิงสมบัติล้ำค่าแม้แต่พี่น้องร่วมสายเลือดก็อาจพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ จะป่วยการกล่าวถึงคนนอกไปไย

ยิ่งโหดเหี้ยม ยิ่งข่มขวัญผู้ที่เพ่งเล็งได้

หากเขาครอบครองกระดูกจอมจักรพรรดิและถูกผู้อื่นล้อมโจมตี เขาก็คงลงมือสังหาร หากปรานีทำเพียงขับไล่ผู้บุกรุก พวกเขาก็จะฟื้นฟูร่างกายแล้วกลับมาล้อมสังหารอีก หลั่งไหลไม่ขาดสาย สุดท้ายจะไม่ถูกรุมจนตายหรอกหรือ?

แต่ก็แค่สมมติ เขาจะไม่ไปแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิจึงไม่ต้องถูกผู้อื่นล้อมสังหาร

เป้าหมายที่เขาโลภอยากได้คือ วิชาร่างอมตะที่ราชวงศ์เซียนต้าโจวสร้างขึ้นจากวิชาทองคำไร้พ่าย ผู้ที่เขาต้องเอาชนะมีเพียง…จีปอฉาง