ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 891 จิตสังหารท่วมท้น

บทที่ 891 จิตสังหารท่วมท้น

มู่เชียนเชียนพึมพำเพลงกล่อมเด็กออกมาเบา ๆ ร่างอ้อนแอ้นเคลื่อนไหวไปพร้อมกับหินโม่ที่หมุนวน

ดวงตากลมโตของนางก็กำลังกวาดมองไปรอบ ๆ

นางรู้ดีว่าอาจารย์คงไม่วางใจที่จะปล่อยให้นางอยู่ลำพัง เขาต้องคอยสอดส่องอยู่แน่นอนด้วยวิธีบางอย่าง

และนางก็มีวิธีต่อต้านของนางเช่นกัน เมื่อกบเล็ก ๆ ริมสระส่งเสียงร้อง แสดงว่ามีคนใช้พลังปราณสำรวจ นางก็ต้องทำตัวเรียบร้อย

ทันทีที่กบเล็ก ๆ หยุดร้อง แสดงว่าพลังปราณหายไปแล้ว

นางก็จะสามารถฉวยโอกาสหนีออกไปได้

ฮึ! อาจารย์แต่งเรื่องราวเหลวไหลขึ้นมา บอกว่าอะไรแล้วนะ? ชะตาชีวิตพลิกผันจะประสบเคราะห์กรรมใหญ่?

คิดว่านางจะเชื่อจริง ๆ หรือ? ก็แค่ต้องการหาข้ออ้างกักขังนางไว้ ให้นางตั้งใจฝึกฝนวิชาเท่านั้น

ส่วนเรื่องที่พลังถูกผนึก นางไม่กังวลเลย นางสามารถอาศัยกบเล็ก ๆ หลุดพ้นได้อย่างแน่นอน

รอให้ไม่มีพลังปราณคอยจับตา นางก็จะวิ่งหนี

มีทะเลกว้างใหญ่ให้ปลาโลดแล่น ฟ้าสูงเปิดทางให้นกบิน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มู่เชียนเชียนเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง โม่ถั่วได้เร็วขึ้นอีกหนึ่งส่วน

และฟันเฟืองแห่งโชคชะตาก็หมุนเร็วขึ้น

……

ดินแดนลับเต๋อเหลียนชั้นที่ยี่สิบสอง

องค์ชายสี่แห่งราชวงศ์เซียนต้าโจว จีปอฉาง ถูกเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรรุมแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิไม่หยุดหย่อน สองมือยากจะต้านสี่มือ แล้วเขาจะรับมือกับเหล่าอัจฉริยะที่มีวรยุทธ์ไม่ด้อยไปกว่าเขามากนักทั้งหมดได้อย่างไร?

ไม่นานเขาก็ค่อย ๆ ถูกกดดันจนเสียเปรียบ

คนของราชวงศ์เซียนต้าโจวที่มาช่วยเหลือก็เริ่มเตรียมตัวที่จะถอนกำลัง พร้อมทั้งคอยคุ้มกันเขาตอบโต้และฝ่าวงล้อมของพวกที่ล้อมสังหาร

ไกลออกไปที่สนามรบอีกแห่ง

จ้าวอู่เจียงที่แต่เดิมถูกคนตระกูลหลี่กดดันจนเสียเปรียบ ตอนนี้กลับมีพลังแผ่ซ่านไปทั่ว ท่วงท่าน่าเกรงขาม จิตสังหารรุนแรง

กลางหว่างคิ้วของเขาปรากฏลวดลายแนวตั้งสีม่วงเข้ม ราวกับตาที่สามที่ปิดอยู่ รอบกายระยะสามฉื่อปรากฏเงาร่างมายา แม้ไม่ได้สูงเทียมฟ้า แต่ก็ทำให้ผู้คนต้องตกตะลึง

“กฎเกณฑ์แห่งสวรรค์และโลกหรือ?”

จ้าวอู่เจียงกำลังใช้พลังเทพอสูรแห่งสำนักเทพอสูร

เขาราวกับเทพเจ้าที่เดินอยู่บนโลกมนุษย์ เพียยกมือขึ้น เมฆลมก็ปั่นป่วน ท้องฟ้าคำรามก้อง ทุกอย่างราวอยู่ในกำมือของเขา

เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วดั่งสายฟ้า ยามเขาเคลื่อนผ่าน เหล่าอัจฉริยะตระกูลหลี่ล้วนต้องหลบ หากหลบไม่ทัน ก็จะถูกพลังสายฟ้าทำร้ายจนสาหัส

ตู้ม!

ไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ภายใต้การล้อมของคนตระกูลหลี่ จ้าวอู่เจียงจับตัวอัจฉริยะตระกูลหลี่คนหนึ่งมา แล้วบดขยี้ร่างเขา หมอกเลือดปกคลุมฟ้า

ท่ามกลางหมอกเลือดและพลังอสูรสีม่วง จ้าวอู่เจียงดูชั่วร้ายและน่าเกรงขามอย่างยิ่ง เขาไม่พูดจามากความ ทุกคนที่ถูกเขาจับได้อย่างน้อยก็บาดเจ็บสาหัสปางตาย หนีไปอย่างยากลำบาก

ผู้คนที่มุงดูค่อย ๆ หนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ

หากกล่าวว่าก่อนหน้านี้ จ้าวอู่เจียงฆ่าเพราะหลี่เสวียนทงใช้ญาติมิตรของเขามาข่มขู่ แต่ตอนนี้เจตนาฆ่าของเขาเกิดจากบางอย่างที่ไม่อาจคาดเดา

เป็นไปได้หรือไม่ว่า จ้าวอู่หยางกับตระกูลหลี่มีความแค้นเก่ามาก่อน? ตอนนี้เลยคิดจะสะสางทั้งแค้นเก่าแค้นใหม่ในคราวเดียว จ้าวอู่หยางถึงได้ไม่ลังเลที่จะลงมือสังหารอย่างไร้ความปรานี?

บรรดาอัจฉริยะตระกูลหลี่แผ่จิตสังหารรุนแรงมากขึ้น ก่อนหน้านี้พวกเขาร่วมมือกันแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะจ้าวอู่หยางได้ ซ้ำยังมีผู้บาดเจ็บและถูกสังหารมากขึ้นเรื่อย ๆ

เรื่องนี้ทำให้พวกเขาเสียหน้าอย่างยิ่ง ความแค้นเพิ่มพูนสุมอยู่ในอก

พลังบำเพ็ญเพียรของพวกเขาพลุ่งพล่าน แต่ละคนกระโจนเข้าใส่จ้าวอู่หยางอย่างไม่ยอมแพ้

คนตระกูลหลี่นำสมบัติล้ำค่าออกมาใช้ เพื่อที่จะจัดการกับจ้าวอู่หยางให้ได้เร็วที่สุด

ขณะเดียวกัน ภายในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยและหวาดกลัว

หลังจากต่อสู้อย่างดุเดือดกว่าสองถ้วยชา พลังของพวกเขาถูกใช้ไปไม่น้อย แม้จะผลัดกันพักผลัดกันโจมตีอยู่เรื่อย ๆ

แต่จ้าวอู่หยางที่ต่อสู้เพียงคนเดียว ไร้คนสนับสนุน ทั้งยังต้องรับมือกับพวกเขาตั้งหลายคนกลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่งดั่งผิวน้ำ หนำซ้ำจิตสังหารยังพวยพุ่งออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ

ทำให้พวกเขาสับสนและไม่เข้าใจ

ทว่าการกระทำของพวกเขาตอนนี้ไม่ใช่แค่การขึ้นธนู แต่พวกเขายิงธนูออกไปแล้ว วันนี้ถ้าไม่ใช่จ้าวอู่หยางตาย พวกเขาก็พินาศ

เสียงคำรามของคนตระกูลหลี่ดังกระหึ่ม

ทว่าลมหายใจหลี่เสินทงอ่อนลงเรื่อย ๆ เขาบังคับใช้วิชาเฉพาะของตระกูลอย่างวิชากำหนดผลมากเกินไป ทุ่มเทขนาดนี้ทั้งหมดเพียงจะทำให้จ้าวอู่เจียงอ่อนแอลง

คนตระกูลหลี่ใช้วรยุทธ์อย่างไม่ยั้งมือ เข้าล้อมโจมตีจ้าวอู่เจียงครั้งแล้วครั้งเล่า ศิษย์บางคนจากสำนักเติมฟ้าเองก็ถูกบรรยากาศชักจูงจนเข้าร่วม ช่วยตระกูลหลี่จับกุมจ้าวอู่เจียง

ส่วนจ้าวอู่เจียง ทั้งมือใหญ่ลามไปถึงแขนเสื้อของเขาชุ่มไปด้วยเลือด สายตาเย็นชามองกลุ่มคนตรงหน้านิ่ง ๆ แล้วมือที่เปื้อนเลือดก็เริ่มรวบรวมพลังสายฟ้าขึ้นมาอีกรอบ…