ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 957 แผนการอันแยบยล
บทที่ 957 แผนการอันแยบยล
“พี่จ้าว อย่ากังวลไปเลย ข้าจะพาท่านออกไปเอง!”
จีปอฉางสกัดกั้นผู้บุกรุกไปไม่น้อยแล้ว เขาถือหอกชี้ไปทางหลี่ชางโส่วที่กำลังเข้ามาใกล้ สูดหายใจลึก แล้วพูดอย่างจริงใจกับจ้าวอู่เจียง
จ้าวอู่เจียงไม่แสดงสีหน้าใด ๆ และไม่พูดอะไร เหมือนจะยอมรับโดยดุษณี
ขณะนั้นเอง เหตุการณ์ผิดปกติก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
ท่ามกลางสายฝน พลังฝ่ามือที่ทรงพลังและไร้ขอบเขตปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ฝ่ามือหนึ่งฟาดใส่จีปอฉาง จีปอฉางตอบสนองอย่างรวดเร็ว กระชับหอกยาว และแทงออกไปหนึ่งครั้ง
พลังฝ่ามือที่ทรงพลังทำลายม่านฝน สั่นสะเทือนหอกราชาทรชนของจีปอฉาง แล้วตบลงบนหน้าอกของเขา
ลูกตาของจีปอฉางเบิกกว้างด้วยความโกรธ ครางเบา ๆ ครั้งหนึ่ง ร่างกายลอยกระเด็นออกไป เลือดไหลออกมาจากปากและจมูก
หลี่ชางเซิงที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ก้าวเท้าหนึ่งก้าว บุกเข้าไปข้างหน้า แล้วตะโกนด้วยความโกรธ
“เจ้าเป็นใครถึงกล้าขัดขวางการบังคับใช้กฎของตระกูลหลี่ เจ้าวางอำนาจตระกูลหลี่ไว้ที่ใด?”
“วันนี้ข้าจะสังหารเจ้าก่อน แล้วค่อยจับกุมจ้าวอู่หยาง”
หลี่ชางเซิงถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว เพื่อสร้างเหตุผลในการลงมือ แล้วปลดปล่อยพลังสังหารออกมา
จีปอฉางกระโดดถอยหลัง สมองมึนงง ไม่คิดว่าจู่ ๆ หลี่ชางเซิงจะโผล่มา
หลี่ชางเซิงไม่ใช่ถูกจูกัดเซี่ยวไป๋หลอกพาไปแล้วหรอกหรือ? ไยถึงปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน?
อีกอย่างตระกูลหลี่ไม่ใช่ต้องการจับกุมจ้าวอู่หยางหรืไรอ? ทำไมจู่โจมเขา จีปอฉาง? จีปอฉางทนรับฝ่ามือของขั้นจักรพรรดิระดับสี่อย่างยากเย็น และได้รับบาดเจ็บสาหัส
ตอนนี้มีเพียงทางเดียวคือ ต้องทิ้งจ้าวอู่หยางไว้ และหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
แต่กลับเป็นว่า การโจมตีของหลี่ชางเซิงไล่ตามมาอีกครั้ง
เขาต้องรับมืออย่างลนลาน ใช้กายาอมตะเสริมพลังในชั่วพริบตา ทำให้พลังทั่วร่างพลุ่งพล่าน
สถานการณ์เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วหลายครั้ง ทำให้ทุกคนตกตะลึง หลี่ชางโส่วเห็นหลี่ชางเซิงปรากฏตัวก็โล่งอก เมื่อขั้นจักรพรรดิระดับสี่ลงมื ก็ไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาดแล้ว
เพียงแต่เขายังสงสัย ทำไมหลี่ชางเซิงไม่จับตัวจ้าวอู่หยางก่อน แต่กลับคิดลงมือสังหารผู้บำเพ็ญเพียรที่ไม่รู้จักแทน
แม้จะมีเหตุผลอันชอบธรรม แต่ไม่เหมือนกับแนวทางปกติของเขาเลย
ตอนนี้เขางแค่ต้องจับจ้าวอู่หยางไป
หลี่ชางเซิงไม่ยั้งมือ ออกวรยุทธ์พุ่งเข้าหาจ้าวอู่หยาง ใช้เคล็ดวิชาที่ชำนาญที่สุดของตน
จูกัดเซี่ยวไป๋ที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดขมวดคิ้ว ตอนนี้ควรจะเป็นโอกาสที่หลู่เสี่ยวจินกับหลู่เฟิงลงมือ เหตุใดไม่เห็นเงาของพวกเขา
จูกัดเซี่ยวไป๋ตกลงกับพี่น้องตระกูลหลู่ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าให้พวกเขารอโอกาสอยู่ด้านนอก
แม้แผนการจะมีการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน แต่ด้วยความฉลาดของหลู่เสี่ยวจิน นางควรจะตามหลังเขากับหลี่ชางเซิงมาด้วย
ตอนนี้หลี่ชางเซิงกำลังลงมือกับจีปอฉาง นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับหลู่เสี่ยวจินและหลู่เฟิงที่จะลงมือ
หลู่เสี่ยวจินลงมือ หลี่ชางโส่วที่บาดเจ็บสาหัสย่อมไม่อาจต้านทานได้
และหลี่ชางเซิงก็จะไม่สามารถไล่ล่าจีปอฉางต่อไปได้อีก จำเป็นต้องหันกลับมาปกป้องหลี่ชางโส่ว ไม่เช่นนั้นจะถูกประณามว่าเห็นพี่น้องกำลังจะตายแล้วไม่ช่วย
ชื่อเสียงเช่นนี้ในตระกูลใหญ่อย่างตระกูลหลี่ถือเป็นความผิดร้ายแรง
ก่อนหน้านี้หลี่ชางเซิงไม่ปรากฏตัว ความตายของหลี่ชางหมิงสามารถอธิบายได้ว่า ไม่รู้เรื่องและมาไม่ทัน
บัดนี้เมื่อปรากฏตัว จึงไม่อาจนิ่งดูดาย ปล่อยให้หลี่ชางโส่วตายไปอีกคน หมายความว่า ตราบใดที่หลู่เสี่ยวจินปรากฏตัวเพื่อช่วยเหลือจ้าวอู่หยาง หลี่ชางโส่วย่อมไม่อาจต้านทานและจะต้องร้องขอความช่วยเหลือ หลี่ชางเซิงก็จะต้องละทิ้งการไล่ล่าจีปอฉาง หันมาช่วยเหลือหลี่ชางโส่วก่อน
จีปอฉางก็จะรอดชีวิตไปได้
เมื่อหลู่เสี่ยวจินกับหลู่เฟิงก้าวเข้าสู่สถานการณ์อันตราย ผู้คนจากตระกูลหลู่และสำนักเติมฟ้าก็ย่อมต้องออกโรงช่วยเหลือ
แม้แต่ตระกูลหลู่และสำนักเติมฟ้าไม่ต้องลงมือ หลู่เสี่ยวจินก็สามารถขัดขวางหลี่ชางเซิงได้
จูกัดเซี่ยวไป๋รู้ดี หลู่เสี่ยวจินเป็นทายาทที่หลู่จงรักและทะนุถนอมอย่างยิ่ง ไม่มีทางที่นางจะเป็นอันตรายได้อย่างแน่นอน เรียกได้ว่า หลู่เสี่ยวจินเป็นไพ่ตายที่สำคัญที่สุดในการช่วยเหลือจ้าวอู่หยาง
ด้วยวิธีนี้ จ้าวอู่หยางก็จะสามารถหลบหนีไปได้
สถานการณ์วุ่นวาย แต่เรื่องราวดีขึ้น
จีปอฉางบาดเจ็บสาหัส แต่ไม่เป็นภัยคุกคามต่อจ้าวอู่หยาง
หลี่ชางเซิงจะถูกหลู่เสี่ยวจินขัดขวาง แล้วจ้าวอู่หยางก็จะหลบหนีไปได้ด้วยเหตุนี้ ทุกสิ่งจะเป็นไปตามแผนการของเขาจูกัดเซี่ยวไป๋ผู้เป็นเช่นจูกัดเหลียง
ทุกคนจะปลอดภัย ขณะเดียวกันเขาก็ได้สร้างบุญคุณกับทุกคน
หลี่ชางเซิง หลู่เสี่ยวจิ้น จ้าวอู่หยาง จีปอฉาง…
……
ขณะที่หลี่ชางโส่วเข้าใกล้จ้าวอู่หยาง ระยะห่างไม่ถึงหนึ่งจั้ง เสียงย่ำเท้าบนอากาศก็ดังมาจากทั้งสี่ทิศ ร่างงามสง่าดุจดอกบัวปรากฏ ก่อนจะต่อยหมัดใส่เขา
เขาแค่นเสียงเย็นชา ตอบโต้ด้วยหมัดเช่นกัน
ทว่าหมัดของร่างงามราวกับภูเขาถล่ม พลังฉีกผ่านม่านฝน พุ่งตรงเข้าสู่ร่างหลี่ชางโส่ว ทำลายอวัยวะทั่วร่างจนยับเยิน