ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน - ตอนที่ 804 จุดประกายการเปลี่ยนแปลง(1)

จากนั้น ติงเยว่ก็พูดถึงชายชุดดาซึ่งทาให้เลี่ยเทียนตกตะลึง “ข้าไม่รู ้จักเขา” เลี่ยเทียนพูดพร ้อมกับขมวดคิ้ว เหตุใดคนผู้นี้ถึงตามหาเขา?

เขามองไปที่ชุนหลาน “เจ้ารู ้จักคนนี้หรือไม่?”

ชุนหลานส่ายหัว “ไม่ว่าจะเป็ นมิตรหรือศัตรู มันก็ไม่ส าคัญ” ฉู่เซวียนกล่าว “ข้ากังวลว่าอีกฝ่ายจะมาที่นี่เพื่อจับข้าและข่มขู่ศิษย์พี่ของข้า…” เลี่ยเทียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

“ศิษย์พี่” ของเขาเย็นชาและหยิ่งผยองมาโดยตลอด นางมีสหาย เพียงไม่กี่คน

เลี่ยเทียนมองไปที่ฉู่เซวียน เขาหมกมุ่นกับการตามหาศิษย์พี่ ของเขา ตอนนี้เขาคือยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุด หากนางตกอยู่ ในอันตราย เขาอาจสามารถช่วยนางได้

“ทาตามที่เห็นสมควร” ฉู่เซวียนชี้ไปที่ท้องฟ้ าก่อนจะพูดต่อ

“แต่จาไว้ว่าศัตรูของพวกเขาคือคนผู้นั้น เขาคือคนที่ทาให้ ตัวตนโบราณต้องร่วมมือกันต่อต้านเขา”

เลี่ยเทียนถอนหายใจ

“ข้าจะฝึกฝนต่อ ข้ายังอ่อนแอเกินไป”

เลี่ยเทียนกลับไปที่ศาลาคัมภีร ์ชุนหลานก็เช่นกัน

“เนื่องจากเจ้าได้บรรลุขอบเขตเหนือสูงสุดแล้ว ข้าจะเทศนาเต๋า ให้กับเจ้า ข้าจะสอนเจ้าเกี่ยวกับเส้นทางเหนือขอบเขตจ้าวเหนือ สูงสุด ไม่ว่าเจ้าจะเข้าใจหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเอง”

ฉู่เซวียนมองไปที่ติงเยว่แล้วพูดว่า “นอกจากนี้ หากเจ้าต้องการ ทะลวงขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด เจ้าต้องเข้าใจเส้นทางของเจ้าเอง หากทะลวงโดยใช ้เส้นทางปกติ เต๋าแห่งกระบี่ของเจ้าจะไม่บริสุทธิ์”

“ข้าจะสอนวิชากระบี่ให้เจ้าเช่นกัน”

“ขอรับท่านอาจารย์” ติงเยว่กล่าวด้วยความเคารพ

ฉู่เซวียนอธิบายให้ศิษย์ของเขาฟัง

แน่นอนว่าเลี่ยเทียนและชุนหลานก็รับฟังด้วยเช่นกัน เพราะเป็ น เรื่องยากมากที่ฉู่เซวียนจะเทศนาเต๋า

นอกจากนี้ ทั้งสองคนมั่นใจมากขึ้นว่าฉู่เซวียนอยู่เหนือกว่า ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดแล้ว

หลังจากที่ฉู่เซวียนเทศนาเต๋าเสร็จแล้ว เขาก็สอนวิชาหนึ่งกระบี่ รวมสวรรค์ให้ติงเยว่ จากนั้นติงเยว่ก็พบสถานที่ปิดด่านในหุบเขา

… โ หย่วฉินขมวดคิ้วหลังจากได้ยินสิ่งที่ชายชุดดาพูด “ข้าเข้าใจแล้ว”

ร่างของนางหายไป ในห้องโถง ผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดรวมตัวกันอีกครั้ง

และโหย่วฉินถ่ายทอดค าพูดของชายชุดด า “สานักเร ้นลับไม่เกี่ยวข้องกับข้า” เซวียนฉิวพูดด้วยเสียงต่า “เราสูญเสียการควบคุมในความโกลาหลไปแล้วหรือ?”

ทุกคนเงียบ สถานการณ์เริ่มไม่เอื้ออานวยมากยิ่งขึ้น “ส านักเร ้นลับอาจเป็ นของฮ่าว” ฉู่หลัวกล่าว

“ในกรณีนั้น เรามีโอกาสชนะเพียงสองถึงสามส่วนเท่านั้น เรา ต้องท าลายแผนการของเขาแม้ว่าจะต้องตายก็ตาม!”

“ไม่ว่าอย่างไรเราก็ต้องตายอยู่แล้ว ดังนั้น เหตุใดจึงไม่ลองลงมือ บางทีเราอาจจะยังพอมีโอกาสอยู่บ้าง” ผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือ สูงสุดกล่าว

พวกเขาไม่มีทางเลือก แทนที่พวกเขาจะยอมรับโชคชะตาและ ทนทุกข์จากความอัปยศอดสูจากน้ามือของฮ่าว เป็ นการดีกว่าที่จะ ต่อสู้และมีชีวิตอยู่ต่อไป

“ไม่ใช่ว่าเราจะไม่มีโอกาสชนะ” ฉู่หลัวกล่าว หลังจากมีมติแล้วการประชุมก็ปิดลง

ที่ยอดเขา เซวียนฉิวมองไปที่อาณาเขตแห่งความว่างเปล่าอย่าง เงียบงัน

“เจ้าไม่อยากมีลูกอีกคนจริง ๆ หรือ?” ฉู่หลัวถาม “ข้าจะไม่ถูกเจ้าหลอกเป็ นครั้งที่สอง” เซวียนฉิวพูดอย่างเย็นชา “เจ้าเข้าใจข้าผิด!”

ฉู่หลัวถอนหายใจ แต่เซวียนฉิวก็ไม่สนใจเขา “ถึงเวลาเร่งการกลับไปสู่โลกตะวันสวรรค์แล้ว” ความเร็วที่ภูเขาเข้าใกล้โลกตะวันสวรรค์เพิ่มขึ้น …

อีกไม่ถึงสิบปีก็จะถึงเหตุการณ์ส าคัญล้านปี ในวันนี้ อี้หลิงหลิงและคนอื่น ๆ ออกจากหุบเขา

อี้หลิงหลิงและเสวี่ยผิงเข้าสู่จุดตัดระหว่างความโกลาหลและโลก ตะวันสวรรค์ สถานที่ซึ่งหยินและหยางมาบรรจบกัน

ฉีเล่อร ์และฉู่หยู่ยังคงผจญภัยต่อไปภายในโลกตะวันสวรรค์ ข่าว การปรากฏตัวของศิษย์สานักเร ้นลับก็แพร่กระจายไปทั่วโลกตะวัน สวรรค์

ในขณะนี้ อัจฉริยะทั้งสามที่เป็ นผู้นาเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้เกิดความ เข้าใจพ้องกันโดยปริยาย

พวกเขาต้องเอาชนะฉีเล่อร ์

ศิษย์ของส านักเร ้นลับเป็ นภัยคุกคามต่อพวกเขา

ในวันนี้ ฉีเล่อร ์ได้นาฉู่หยู่ไปยังอาณาเขตของหนึ่งในอัจฉริยะ เหล่านี้ ซึ่งเป็ นคนเดียวกับที่หลงไหลในความงามของฉู่หยู่

ฉีเล่อร ์มาที่นี่เพื่อฆ่าเขา ถึงเวลาที่อีกฝ่ายต้องชดใช ้!

“ฉีเล่อร ์ เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเพิกเฉยต่อเกียรติของเผ่าพันธุ์ มนุษย์ และสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ของเรากับเผ่าพันธุ์อสูร! เจ้ายัง เรียกตนเองว่าเป็ นมนุษย์ได้อยู่หรือ? เจ้าคนไร ้ยางอาย!”

เมื่อเผชิญกับคาก่นด่า ฉีเล่อร ์ก็ยิ้มอย่างสงบ

“ยังจะปากมากอยู่หรือ วันนี้ข้าจะสังหารเจ้า!”

กลิ่นอายของฉีเล่อร ์ปะทุขึ้น

แรงกดดันจากฐานพลังยุทธ ์ขอบเขตเต๋าปฐมกาลของเขาได้ ระงับอัจฉริยะคนนั้นไว้

“เป็ นไปไม่ได้!”

อัจฉริยะคนนั้นมีท่าทางเหลือเชื่อ เขาได้รับมรดกของผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด เขามีสมบัติระดับจ้าวเหนือสูงสุด! เขาจะพ่ายแพ้ให้กับฉีเล่อร ์ได้อย่างไร?

ฉีเล่อร ์ทาเช่นนี้ได้อย่างไร?

มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากห้วงมิติที่ซ่อนอยู่และมองไปยังฉีเล่อร ์ ด้วยความตกใจ

“ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน อัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ควร ขัดแย้งกันเอง มิฉะนั้น…”

ฉีเล่อร ์มองดูเขาอย่างเย็นชา

“ข้าไม่เคยคิดจะรุกรานใคร แต่หากใครก็ตามท าให้ข้าขุ่นเคือง ข้าจะไม่ยกโทษให้พวกเขาโดยง่าย!”

“หากคิดจะขัดขวางก็มาสู้กับข้า!”