ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน - ตอนที่ 805 จุดประกายการเปลี่ยนแปลง(2)

สีหน้าของผู้คุมกฎขอบเขตเต๋าปฐมกาลนั้นมืดมนอย่างยิ่ง

“ฮึ่ม!” เขาตะคอกอย่างเย็นชา

“ช่างหยิ่งยะโสยิ่งนัก! เจ้าคิดว่าเจ้าอยู่ยงคงกระพันเพียงเพราะ เจ้าสามารถสร ้างเต๋าขึ้นมาได้หรือ?”

ผู้คุมกฎเริ่มโจมตี แต่ฉีเล่อร ์สามารถภตอบโต้ได้ทัน

พลังเต๋าของฉีเล่อร ์เป็ นเหมือนแม่น้าที่ไหลเชี่ยวอย่างไร ้ที่ สิ้นสุด หยินและหยางพัวพันกันและส่งผู้คุมกฎกระเด็นไป

“การมีอายุยืนยาวไม่ได้หมายความว่าเจ้าแข็งแกร่ง!”

ฉีเล่อร ์ประเคนหมัดไปตามทิศที่ผู้คุมกฎกระเด็นไป บังคับให้อีก ฝ่ ายต้องล่าถอย

อัจฉริยะมีสีหน้าดุร้ายบนใบหน้าของเขา

“ฉีเล่อร์ เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้เพียงเพราะเจ้าบรรลุ เต๋าปฐมกาล ได้หรือไม่? ข้ามีสมบัติระดับจ้าวเหนือสูงสุด”

แสงเบ่งบานออกจากร่างกายของเขา และกลิ่นอายของผู้ฝึกยุทธ ์ ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดก็กวาดออกไป

ฉีเล่อร ์ขมวดคิ้ว

ผู้ชายคนนี้สามารถเปิดใช ้งานพลังส่วนหนึ่งของสมบัติได้จริง หรือ?

เบี้ย!

ในขณะนี้ ฉีเล่อร ์เข้าใจว่าอัจฉริยะนี้เป็ นเพียงเบี้ยของขุมอานาจ ลึกลับคนนั้น

แหวนปรากฏขึ้นในมือของเขา

“สมบัติระดับจ้าวเหนือสูงสุด? สานักเร ้นลับของเราไม่ขาดสิ่ง เหล่านี้เช่นกัน!”

แหวนเปล่งแสงแผ่วเบาและปรากฏขึ้นรอบ ๆ ร่างของอัจฉริยะคน นั้นในทันที มันกักขังเขาเอาไว้!

“เป็ นไปได้อย่างไร!”

อัจฉริยะตื่นตระหนก แต่มันก็สายเกินไป

ฉีเล่อร์โบกมือและสังหารเขา

สมบัติระดับจ้าวเหนือสูงสุดหายไปในทันที มีกลิ่นอายแปลก ๆ ปรากฏขึ้น

ครู่ต่อมามันก็ปรากฏตัวต่อหน้าฉู่หยู่

ราวกับว่ามันต้องการเข้าไปในร่างของฉู่หยู่และควบคุมนาง

ร่างของฉู่หยู่เปล่งประกาย และสมบัติระดับจ้าวเหนือสูงสุดก็ตก ลงสู่พื้น

ฉู่หยู่ก้มลงหยิบมันขึ้นมาอย่างมีความสุข

ฉีเล่อร ์เดินไปและพูดว่า “หากมีใครที่ยังอยากต่อสู้ ก็ก้าวมา ข้างหน้า!”

ไม่มีใครเคลื่อนไหว

ในวันนี้ ฉีเล่อร ์เข้าควบคุมหนึ่งในสามขุมอานาจของเผ่าพันธุ์ มนุษย์ จากนั้นเขาก็บังคับให้อัจฉริยะอีกสองคนยอมจานน เขารวม เผ่าพันธุ์มนุษย์ของโลกตะวันสวรรค์เข้าด้วยกัน

สิ่งนี้ทาให้พันธมิตรเผ่าพันธุ์อสูรและพันธมิตรผู้ฝึ กยุทธ ์ที่ไม่ เกี่ยวข้องรู ้สึกกดดัน

ฉีเล่อร ์และฉู่หยู่เป็ นผู้น าอัจฉริยะของมนุษย์ และน าพวกเขาไปสู่ จุดตัดของโลกตะวันสวรรค์ และความโกลาหล ในไม่ช ้าพันธมิตร เผ่าพันธุ์อสูรและพันธมิตรผู้ฝึกยุทธ ์ที่ไม่เกี่ยวข้องก็ตามมา

การผสมผสานระหว่างหยินและหยางได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ฉู่เซวียนมองขึ้นไปบนท้องฟ้ า ตอนนี้ที่สานักเร ้นลับได้เข้า ควบคุมสถานการณ์แล้ว ฮ่าวจะมีปฏิกิริยาอย่างไร?

เขาจะส่งยอดฝี มือขอบเขตเหนือสูงสุดไปฆ่าฉีเล่อร ์และฉู่หยู่ หรือไม่?

มันเป็ นไปได้มาก “ติงเยว่” “ขอรับท่านอาจารย์!”

ติงเยว่ปรากฏตัวต่อหน้าฉู่เซวียน “ในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ของสานักเร ้นลับ เจ้าควรเดินทางออกจาก

หุบเขาและดูแลศิษย์น้องและศิษย์น้องหญิงเล็กของเจ้า” ติงเยว่เข้าใจหนึ่งกระบี่รวมสวรรค์แล้ว ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากอีกครั้ง ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องทดสอบความแข็งแกร่งของตนเอง “การสังหารยอดฝี มือขอบเขตเหนื อสูงสุดจะช่วยให้เจ้า

เชี่ยวชาญวิชากระบี่นี้รวดเร็วขึ้น”

“ขอรับท่านอาจารย์!” ติงเยว่ถูหมัดเข้าด้วยกัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ร่างของเลี่ยเทียนปรากฏขึ้น “เจ้าอยากให้ชุนหลานและข้าออกไปด้วยหรือไม่”

ฉู่เซวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้า “ออกไปเช่นกัน” เลี่ยเทียนและชุนหลานก็ออกจากหุบเขาเช่นกัน พวกเขาคอยปกป้ องอี้หลิงหลิงและเสวี่ยผิงตามลาดับ

ฉู่เซวียนมองไปที่เต๋าสวรรค์และเห็นว่าเฮยเยว่กาลังจะทะลวง ขอบเขตเหนือสูงสุด

ในซากปรักหักพังของสนามรบ มีบ้านหินหลังหนึ่งตั้งตระหง่าน อยู่ตามล าพัง

ชายชราคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างใน

ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นมา

“ฆ่าฉีเล่อร์และยึดครองโชคชะตาของเขา จากนั้นโชคชะตาของ เจ้าจะอยู่ในมือของเจ้าเอง!”

…

สายตาของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไปอย่างเฉียบคม

“ควบคุมโชคชะตาของเจ้าเอง!”

เขาไม่สามารถยับยั้งชั่งใจจากสิ่งนี้ได้

แม้ว่าเขาจะรู ้สึกอย่างคลุมเครือว่ามีบางอย่างผิดปกติกับ ความคิดของเขา แต่เขาก็ยังคงเพิกเฉย

ชายชราหายตัวไปจากบ้านหิน

ปัจจุบัน อัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้รวมเป็ นหนึ่งเดียว ยอด ฝีมือโบราณเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็สนับสนุนฉีเล่อร ์เช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครในเผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถเทียบเคียงกับ เขาได้

ยิ่งไปกว่านั้น ฉีเล่อร ์ยังแข็งแกร่งมาก จนแม้แต่ยอดฝีมือโบราณ ในขอบเขตเต๋าปฐมกาลก็ยังด้อยกว่าเขา

“ถึงเวลาจัดการกับเผ่าพันธุ์อสูรและพันธมิตรผู้ฝึ กยุทธ ์ที่ไม่ เกี่ยวข้อง ถึงเวลาแล้วที่เผ่าพันธุ์มนุษย์จะรวมโลกตะวันสวรรค์เข้า ด้วยกัน” อัจฉริยะของมนุษย์กล่าว

“ใช่แล้ว!”

“เผ่าพันธุ์มนุษย์ควรปกครองโลกตะวันสวรรค์!”

…

อัจฉริยะคนอื่น ๆ และยอดฝีมือรุ่นเก่าต่างก็เห็นด้วย

ทันใดนั้น ฉีเล่อร ์ขมวดคิ้วและมองไปในทิศทางหนึ่ง

ในขณะนี้ ห้องโถงพังทลายลงและกลายเป็ นฝุ่น ทาให้ทุกคนต้อง ตกตะลึง

แม้แต่ยอดฝี มือโบราณขอบเขตเต๋าปฐมกาลก็มีสีหน้าที่ เปลี่ยนแปลงอย่างมากเมื่อพวกเขาตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น

เสียงอันบริสุทธิ์ดังขึ้น

“ฉีเล่อร ์และฉู่หยู่แห่งส านักเร ้นลับมีเจตนาร ้าย พวกเขาทรยศ และกดขี่อัจฉริยะของมนุษย์ พวกเขาสมควรที่จะถูกประหาร!”

ร่างโบราณลอยอยู่ในความว่างเปล่าอย่างคลุมเครือ

ฝ่ ามือส่งแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวอย่างไม่สิ้นสุดกดลงบนฉี เล่อร ์และฉู่หยู่

ผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตเหนือสูงสุด!

เขาคือผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตเหนือสูงสุดในต านาน!

คนผู้นี้ยังเป็ นหนึ่งในผู้สร ้างกฎในหมู่อัจฉริยะอีกด้วย!

เขาลงมือด้วยตัวเองโดยก าหนดเป้ าหมายไปที่ฉีเล่อร ์และฉู่หยู่

เป็ นไปได้หรือไม่ว่าอัจฉริยะที่ถูกสังหารคือศิษย์ส่วนตัวของยอด ฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดคนนี้

หรือเป็ นอย่างที่เขาพูดจริง ๆ ว่าฉีเล่อร ์และฉู่หยู่มีเจตนาร ้าย?

สีหน้าของฉีเล่อร ์สงบ แต่การจ้องมองของเขาเต็มไปด้วย วิญญาณแห่งการต่อสู้ แม้ฐานพลังยุทธ ์ระหว่างพวกเขาจะห่างกัน อย่างมากก็ตาม

เขาจะไม่ยอมแพ้หากไม่ได้ต่อสู้!

“ฮึ่ม!”

ทันใดนั้นก็ปรากฏเสียงลมเย็นยะเยือกและฝ่ามือก็หายไป

ความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุด ที่ปล่อยออกมาก็หายไปอย่างไร ้ร่องรอย

จากนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าฉีเล่อร ์และฉู่หยู่ เขามีกลิ่น อายอันแหลมคมกวาดไปทั่วบริเวณโดยรอบ

“ศิษย์พี่ใหญ่!”

ฉีเล่อร์และฉู่หยู่โค้งค านับ

“สานักเร ้นลับไม่เคยดูหมิ่นคนที่รังแกผู้อ่อนแอ ผู้ฝึ กยุทธ์ ขอบเขตเหนือสูงสุดที่ไร ้ค่าอย่างเจ้ากล้าดีอย่างไรถึงได้เย่อหยิ่งเพียง นี้?”

“วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้า!”

ชายชรารู้สึกถึงอันตรายอย่างรุนแรง

“เจ้าคือใคร? ไม่เคยมียอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดเช่นเจ้าใน โลกตะวันสวรรค์!”

มียอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดเพียงหกคนในโลกตะวันสวรรค์ และพวกเขาทั้งหมดก็รู ้จักกัน

“จ าไว้ให้ดี! ข้าชื่อติงเยว่แห่งสานักเร ้นลับ!”

ติงเยว่ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้ า ขณะที่กระบี่ของเขาปรากฏขึ้นใน มือ

อัจฉริยะและยอดฝีมือมนุษย์ทุกคนบนยอดเขาเคร่งต่างเครียด

มหาสงครามระหว่างยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดกาลังจะเริ่มต้น ขึ้น!

ศิษย์คนโตของส านักเร ้นลับคือยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุด!

ในกรณีนั้น จ้าวสานักเร ้นลับจะแข็งแกร่งเพียงใด?”

“เราทั้งคู่เป็ นผู้ฝึ กยุทธ ์ขอบเขตเหนือสูงสุด เจ้าจะฆ่าข้าได้ อย่างไร?”

ชายชราหัวเราะเยาะ

เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างรุนแรงจากติงเยว่ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ กลัวเลย!

ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเหนือสูงสุดไม่ได้ถูกสังหารโดยง่ายเพียงนั้น

เขามั่นใจว่าแม้ว่าเขาจะพ่ายแพ้และได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ สามารถหลบหนีได้

เขาเคยต่อสู้กับยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุด คนอื่นมาก่อน และ ยังรอดชีวิตมาได้ทุกครั้ง

“การฆ่าเจ้าเฒ่าไร ้ค่าอย่างเจ้านี่มันจะยากอะไรกัน!”

ติงเยว่ตวัดกระบี่ของเขาราวกับว่าโลกจะถูกแบ่งออกเป็ นสอง ส่วน

สีหน้าของชายชราเปลี่ยนไปอย่างมาก

การโจมตีนี้จะฆ่าเขาหากสัมผัสมันเข้า!

นับตั้งแต่เขาบรรลุขอบเขตเหนือสูงสุด เขาก็ลืมไปแล้วว่ารู ้สึก

อย่างไรเมื่อต้องประสบกับวิกฤติร ้ายแรง ในขณะนี้ เขารู ้สึกถึงความตายที่ก าลังใกล้เข้ามาอย่างแท้จริง ตู้ม! พลังอันน่าสะพรึงกลัวกวาดไปทั่วท้องฟ้ าในขณะที่เขาใช ้พลัง

ทั้งหมดเพื่อพยายามดิ้นรนต่อไป กระบี่ได้เฉือนผ่านไปและห้วงมิติก็ถูกฉีกออกจากกัน ชายชราตกตะลึง ดวงตาของเขาก็ค่อย ๆ ว่างเปล่า ริ้วเลือดบาง ๆ ปรากฏบนร่างกายของเขา ติงเยว่ไม่ได้โจมตีต่อไป แต่เขากลับทาความเข้าใจวิชากระบี่ที่

เขาเพิ่งใช ้อย่างระมัดระวัง หนึ่งกระบี่รวมสวรรค์! เงาจาง ๆ ปรากฏขึ้นข้างหลังชายชรา

นั่นคือวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาที่ค่อย ๆ จางหายไป

วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของชายชราเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ า เผยให้ เห็นสีหน้าสับสนและสิ้นหวัง

“สวรรค์ช่างใจร้าย!” “เส้นทางแห่งการฝึกฝนนั้นไร ้ผล!”