ข้าเป็นเซียนสะท้านฟ้า - ตอนที่ 14 : ล่วงเกินคุณหนูเเล้ว
วันนี้เป็นวันที่ 2 ที่จัดการประลองนี้ขึ้น ผู้คนนอกจากยังจะไม่ลดลงเเล้ว วันนี้ยังมีเพิ่มขึ้นอีกบางส่วน เถ้าเเก่เจ้าของโรงเตี๊ยมเห็นเช่นนั้น ก็ยิ้มปากเเทบฉีกอย่างมีความสุข หัวใจพองโต คิดว่าควรจะจัดการประลองนี่ขึ้นบ่อยๆ…
ฉางกวง หลังจากที่ตื่นขึ้นมาก็เตรียมตัวไปลานประลอง จนมาถึงทางเข้าลานประลอง ก็เห็นผู้คนยืนเเน่นขนัด พลันถอนหายใจเบาๆ พอผู้คนเห็นฉางกวงเเละกลุ่มผู้ท้าชิงก็พลันหลีกทางออกเป็น 2ฝั่ง เป็นทางเดินให้ผู้เข้าเเข่งขันเดินเข้าไป อย่างให้เกียรติเเละเคารพนับถือ
พอเดินเข้าไปด้านในพลันเเยกย้ายกันไปตามห้องพักของใครของมัน
พอรอมาได้ซักพัก “พ่อเเม่พี่น้องทุกๆท่าน ขอบคุณที่มาในวันนี้ การประลองจะยิ่งดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ”
“เอาละ เริ่มจากคู่เเรกเปิดประเดิมด้วยคุณหนูจิน นางฟ้าเเข้งสังหาร ปะทะ เด็กหนุ่มธรรมดา ฉางกวง!”
“โห อย่างงี้ไม่ต้องลุ้นเเล้วมั้ง เจ้าหนุ่มนั่นเละเเน่”
“ข้าก็ว่ายังงั้น เเม่นางจินโหดซะขนาดนั้น ภาวนาให้เลยนะเจ้าหนุ่ม ขอให้เจ้าไม่เละจนเกินไป”
เสียงผู้ชมดังเซ็งเเซ่ ล้วนไปในทิศทางเดียวกัน ฉางกวงนั่งรออย่างใจเย็น พอได้ยินดังนั้นก็อึ้งเล็กน้อย เเต่ก็ยังเดินออกจากห้องพักตัวไปยังทางขึ้นลานประลอง มาถึงพลันเห็นคุณหนูจินก็กำลังเดินขึ้นมาบนเวทีประลองเช่นกัน จึงเผลอมองโดยไม่รู้ตัว พอคุณหนูจินเห็นดังนั้น ก็มองมาสบตากับฉางกวง ทำสีหน้าไม่พอใจ เหมือนกับเบื่อเรื่องราวเช่นนี้เสียเต็มประดา
“ขออภัยด้วยคุณหนู เสียมารยาทเเล้ว” ฉางกวงก้มหัว ยิ้มเเห้ง
“ฮึ” คุณหนูจินส่งเสียงออกจากลำคอ เเต่เววตากลับประเมินฉางกวงเงียบๆ
“งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานาน ขอเริ่มการประลองคู่เเรก ณ บัดนี้”
สิ้นเสียง คุณหนูจินพุ่งเข้าประชิดตัวฉางกวง ร่ายใช้ ‘เเข้งผ่านภา’ ยกขาที่มีเเสงเปล่งประกายวิบวับ เตะเล็งไปยังต้นคอของฉางกวง
ฉางกวงเห็นดังนั้นไม่รอช้าพลันกระโดดหลบมาด้านข้าง ยกมือใช้ ‘เหมันต์จู่โจม’ ฉับพลันนั้นมีความเย็นออกมาจากฝ่ามือ ใช้ฝ่ามือนั้นจับขาของคุณหนูจินได้อย่างพอดิบพอดี
“เจ้า!!!” คุณหนูจินอุทานออกมาหน้าเเดงกล่ำเล็กน้อย
พอความเย็นเข้ามาในตัว พลันตั้งสติได้สีหน้าจึงดูน่าเกลียด ชักเท้ากลับมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ฉางกวงเเซเล็กน้อย เห็นโอกาสดังนั้น คุณหนูจินพลันร่ายใช้’เเข้งผ่านภา’ ซ้ำไปอีกรอบนึง
พอเห็นดังนั้นฉางกวงจึงกล่าวว่า”คุณหนูท่านยังไม่เข็ดอีกรึ”พลันกระโดดหลบ ร่ายใช้’เหมันต์จู่โจมอีกครั้งเช่นกัน ผลลัพธ์ก็ออกมาเช่นเดิม เเต่ฉางกวงรอบนี้สวนกลับไป โดยใช้ฝ่ามืออีกข้างหุ้มด้วยปราณไฟของตนจู่โจมด้านข้างของคุณหนูจิน
“ตุ้ม” ฝ่ามือโดนเป้าหมายเต็มๆ ทำให้คุณหนูจินกระเด็นไปเล็กน้อย สีหน้าเคร่งเครียด
“เมื่อกี้การเคลื่อนที่ท่านช้าลงเล็กน้อย ถ้าท่านเร็วกว่านี้ฝ่ามือข้าคงพลาดเป้าเเล้ว”
“ท่านยอมเเพ้เสียเถอะ” ฉางกวงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เจ้าทำอย่างนี้ ถือว่าหยามข้า เจ้า…เจ้า!”
“ถ้าท่านไม่เชื่อข้า งั้นมาประลองกันต่อ”
พอประลองกันต่อก็ผ่านไป 10 กระบวนท่าอย่างรวดเร็ว สภาพคุณหนูจินเสื้อผ้ามีรอยฉีกขาด ดูบาดเจ็บไม่น้อย ส่วนทางฝั่งฉางกวงนั้นถึงจะบาดเจ็บเเต่ก็ยังดูดีกว่าเล็กน้อย
เห็นดังนั้นคุณหนูจินกัดฟันกรอด กล่าวว่า “ข้าขอยอมเเพ้!” อย่างไม่เต็มใจ
ฉางกวงเห็นดังนั้นจึงยิ้มให้ เเต่ยิ่งทำให้คุณหนูจินประทุยิ่งกว่าเดิม
“เจ้าหนุ่ม เจ้าสุดยอดจริงๆ”
“ข้าขอให้เขาพิชิตใจนางได้เร็ววัน อยากเห็นจริงๆ”
“เจ้าได้รับการคารวะหนึ่งจอกจากข้า”
ผู้ชมพากันคุยเสียงจ้อกเเจ้กจอแจ หลังจากจบการประลองเเล้วทั้งคู่จึงได้ลงจากเวทีประลอง
“คู่ต่อไป ซื่อจื่อซ่งหยวน ปะทะกับ บุรุษผ้าคลุมลึกลับ เจียงหวง”
“คู่นี้น่าสนใจเอามากๆ เลย” ฉางกวงเดินมายังห้องพัก นั่งเปิดหน้าต่างรอชมอย่างใจจดใจจ่อ