คนหนึ่งคน กับสัตว์อสูรสองตัว ฝึกฝนความเป็นอมตะ? - บทที่ 43 การทะเลาะวิวาทระหว่างนกปากซ่อมกับหอยลาย ผลประโยชน์ของชาวประมง

หยวนเสี่ยวสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ มันคือป่าชายเลน กิ่งก้านและใบไม้เขียวชอุ่มสดใส มองลอดช่องว่างระหว่างใบไม้ เธอเห็นยอดเขาสูงตระหง่านอยู่ไกลๆ

หยวนเสี่ยวหยิบแผนที่ที่วาดด้วยมือซึ่งสำนักมอบให้เธอเมื่อคืนออกมา แผนที่นั้นหยาบมากเพราะแต่ละสำนักสำรวจไปเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้น จึงใช้ได้แค่เป็นข้อมูลอ้างอิงคร่าว ๆ เท่านั้น จากตำแหน่งสัมพัทธ์ของป่าชายเลนที่เธออยู่และยอดเขาสูงสุด หยวนเสี่ยวจึงสรุปได้ว่าเธออยู่ทางเหนือสุดของอาณาจักรลับ สมบัติที่สำนักบอกเธอนั้นตั้งอยู่ใจกลางอาณาจักรลับ ในถ้ำหินใต้ภูเขาสีแดงเล็ก ๆ ซึ่งยังมองไม่เห็น

หากเดินทางเป็นเส้นตรง คุณจะต้องผ่านป่าโกงกาง แม่น้ำแบล็กวอเตอร์ แล้วข้ามภูเขาเพื่อไปยังเนินเขาสีแดงฉาน สำนักได้เตือนว่าคุณอาจพบสมุนไพรหายากและสมบัติล้ำค่าระหว่างทาง ซึ่งคุณสามารถเก็บรวรบรวมและนำกลับไปที่สำนักเพื่อแลกเปลี่ยนกับทรัพยากรในการบ่มเพาะอื่นๆ ได้

ท่านผู้อาวุโสสูงสุดได้เน้นย้ำเป็นพิเศษว่า นอกเหนือจากสมบัติที่เปล่งแสงเรืองรองซึ่งจะต้องมอบให้แก่สำนักหลังจากได้รับมาแล้ว วัตถุมีค่าและหายากอื่นๆ นั้นเป็นของบุคคลผู้ถูกลิขิต และสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นหินวิญญาณหรือวัตถุมงคลทางจิตวิญญาณและทรัพยากรอื่นๆ ในสำนักได้

หยวนเซียวเดินลงใต้ไปได้ไม่นานนัก เธอก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดังมาจากข้างหน้า

หยวนเซียวย่อตัวลง ย่องเข้าไปอย่างเงียบๆ และซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่สองต้นที่ขึ้นอยู่เคียงข้างกัน มองลอดออกมาทางช่องว่างระหว่างต้นไม้

ศิษย์สำนักจันทร์ดำและศิษย์สำนักภูเขาสูงกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ศิษย์สำนักจันทร์ดำเป็นชายหนุ่มหน้าซีดถือดาบสั้น ใช้สไตล์การต่อสู้ที่คล่องแคล่วว่องไว ส่วนศิษย์สำนักภูเขาสูงนั้นเป็นชายร่างกำยำมีเคราหนา ถือดาบยาว ใช้การฟาดฟันที่ทรงพลังและอาศัยพละกำลังล้วนๆ ไม่ไกลนักข้างหน้าพวกเขา มีหญ้าวิญญาณแรกเริ่มต้นหนึ่งถูกห้อมล้อมด้วยพลังวิญญาณ เปล่งแสงสีขาวออกมา

นับตั้งแต่รับช่วงดูแลสวนสมุนไพรวิญญาณ หยวนเซียวได้เรียนรู้เกี่ยวกับสมุนไพรหลายชนิดจากตำราสมุนไพรวิญญาณและสมุนไพรทางการแพทย์ หญ้าวิญญาณแรกเริ่มนี้เป็นหนึ่งในส่วนผสมหลักสำหรับการปรุงยาเม็ดวิญญาณแรกเริ่ม แสงสีขาวที่เปล่งออกมาบ่งบอกว่ามันมีอายุอย่างน้อย 500 ปี ใครก็ตามที่ได้มันไปจะได้รับรางวัลมากมายหากนำมามอบให้สำนัก

เด็กหนุ่มหน้าซีดถอนหายใจอย่างเงียบๆ แม้ว่าเขาจะว่องไวและปราดเปรียวมาก แต่ชายร่างใหญ่เคราดกนั้นถือดาบยาวทรงพลังและหนัก และระดับการฝึกฝนของเขาก็สูงกว่าเขา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาคงตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตหลังจากผ่านไปร้อยก้าว ทางที่ดีควรใช้พลังทั้งหมดที่มีเสียดีกว่า

เด็กหนุ่มหน้าซีดตบกระเป๋าเก็บของของเขาเบาๆ ดาบสั้นแปดเล่มก็พุ่งออกมา รวมกับเล่มที่อยู่ในมือเขาอยู่แล้ว ทำให้มีดาบสั้นทั้งหมดเก้าเล่มเรียงรายอยู่ตรงหน้าเขา เด็กหนุ่มหน้าซีดกัดลิ้นตัวเองและคายเลือดออกมาเต็มปากลงบนดาบสั้นเหล่านั้น เห็นได้ชัดว่าเขาใช้เทคนิคลับบางอย่าง จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วไปข้างหน้า และดาบสั้นทั้งเก้าเล่มก็เร่งความเร็วขึ้นทันที พุ่งเข้าใส่ชายร่างใหญ่เคราดกจากทุกทิศทาง

ชายร่างใหญ่ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว เขาหลบดาบสั้นแปดเล่ม แต่เล่มหนึ่งแทงเข้าที่แขนของเขา โชคดีที่บาดเจ็บไม่ร้ายแรงและไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของเขา ชายคนนั้นรวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมด และแสงสีเหลืองอมดินก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขาในทันที เห็นได้ชัดว่าเป็นเกราะป้องกันที่สร้างขึ้นจากพลังวิญญาณ ต่อมา แม้แต่เมื่อดาบสั้นที่ควบคุมโดยชายหนุ่มหน้าซีดฟาดลงบนเกราะป้องกันสีเหลืองอมดินนั้น ก็เกิดเพียงประกายไฟและไม่สามารถทะลุผ่านได้

เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายหน้าซีดที่มีใบหน้าสีเขียวก็กระโดดถอยหลังไปสองสามก้าว เก็บดาบสั้นเข้าฝัก กำมือเป็นหมัดแล้วกล่าวว่า “พี่ชาย ท่านมีฝีมือยอดเยี่ยม ข้าอ่อนน้อมและยอมรับความพ่ายแพ้ หญ้าวิญญาณแรกเริ่มนี้เป็นของท่านโดยชอบธรรม ข้าจะถอนตัวจากเรื่องนี้และเลิกคิดเรื่องอื่นใดอีก”

ชายร่างใหญ่มีเคราดกหนาถึงกับตกใจ ในเมื่ออีกฝ่ายยอมแพ้และถอนตัวไปแล้ว เขาควรปล่อยให้อีกฝ่ายไปหรือไม่?

“นี่คือยาบำรุงพลังปราณสามเม็ดที่ข้าสะสมมาหลายปี ข้าเต็มใจจะมอบให้ท่านพี่ชาย เพียงเพราะท่านไว้ชีวิตข้า หากท่านมาเยือนสำนักจันทร์ดำอีกครั้ง ข้าจะต้อนรับท่านด้วยความยินดีอย่างแน่นอน” เมื่อเห็นว่าชายเคราลังเล ชายหนุ่มหน้าขาวจึงโยนยาบำรุงพลังปราณสามเม็ดซึ่งแต่ละเม็ดแผ่พลังปราณออกมา ไปให้ชายเคราอย่างไม่รีบร้อน

ชายร่างใหญ่มีเคราดกหนาหยิบยาเม็ดเหล่านั้นขึ้นมาแล้วพูดว่า “ในเมื่อเจ้าถอนตัวออกไปเองแล้ว น้องชาย…” ก่อนที่เขาจะพูดจบ ยาเม็ดฟื้นฟูพลังปราณทั้งสามเม็ดก็ระเบิดขึ้นในฝ่ามือของเขา ผงสีเขียวพวยพุ่งปกคลุมใบหน้าของชายร่างใหญ่ในทันที ทำให้เขาตาบอดและล้มลงกับพื้น ปากเป็นฟอง เห็นได้ชัดว่าเขาถูกวางยาพิษ

เด็กหนุ่มหน้าซีดปัดผงสีเขียวทิ้งไป เดินเข้าไปหาชายร่างใหญ่เคราดกหนา แล้วแทงดาบเข้าที่หน้าอกของชายผู้นั้น จบชีวิตเขาลง โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรช่างเป็นสถานที่แห่งการหลอกลวงและการทรยศหักหลัง ที่ซึ่งชีวิตมนุษย์ไร้ค่า! หลายครั้งที่ไม่อาจใจอ่อนได้ ถ้าไม่ฆ่าก็อาจถูกฆ่า!

เด็กหนุ่มหน้าซีดเริ่มค้นกระเป๋าเก็บของของชายร่างใหญ่ ข้างในมีของกระจัดกระจายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่แพง แม้แต่ราคาพิษระเบิดทั้งสามขวดก็ยังไม่พอ ดูเหมือนว่าเขายังต้องการหญ้าวิญญาณแรกเริ่มนี้เพื่อทำกำไร!

เมื่อเขาหันกลับมา สีหน้าของชายหนุ่มหน้าซีดก็เปลี่ยนไป ซีดลงไปกว่าเดิมเสียอีก

หญ้าสำหรับปลูกลูกของฉันอยู่ไหน? หญ้าสำหรับปลูกลูกของฉันหายไปไหน?!

พวกเขาไม่รู้เลยว่า หยวนเซียวได้จากไปไกลแล้วพร้อมกับหญ้าวิญญาณแรกเริ่ม ในขณะที่ชายหนุ่มหน้าซีดกำลังจัดการชายร่างใหญ่และตรวจสอบกระเป๋าเก็บของ หยวนเซียวก็หยิบขนนกพรางตัวออกมาคลุมตัวเอง เงียบๆ เด็ดหญ้าวิญญาณแรกเริ่ม แล้วแอบหนีไป สถานการณ์นี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงสุภาษิตที่ว่า “เมื่อนกปากซ่อมกับหอยต่อสู้กัน ชาวประมงก็ได้ประโยชน์”

เด็กหนุ่มหน้าซีดแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะหลุมขนาดใหญ่ที่เห็นได้ชัดบนพื้นตรงที่เคยมีหญ้าวิญญาณแรกเริ่มอยู่ เขาคงสงสัยว่าตัวเองจำผิดหรือเปล่า! แต่เนื่องจากมีหลุมใหม่เกิดขึ้นหลังจากที่หญ้าถูกถอนออกไปแล้ว นั่นหมายความว่าหญ้าวิญญาณแรกเริ่มซึ่งมีอายุมากกว่า 500 ปีนั้นถูกขโมยไปในความวุ่นวายจริงๆ!

นี่มันใครกันวะ?! ไร้ความสามารถสิ้นดี!

เทศกาลโคมไฟผ่านพ้นไปแล้ว เหลือไว้เพียงชายหนุ่มหน้าซีดเผือด น้ำตาไหลอาบแก้ม ด้วยความเสียใจและสิ้นหวัง

เมื่อแน่ใจแล้วว่าอยู่ห่างออกไปมากพอ หยวนเซียวจึงเก็บขนนกแห่งการพรางตัว ขนนกแห่งการพรางตัวมีประสิทธิภาพหาที่เปรียบไม่ได้ ในฐานะสมบัติที่พี่ซีคงจ้ายเยว่เคยใช้ แม้แต่องครักษ์เซียนภูเขาดำและองครักษ์เซียนใบไม้ม่วงก็ยังตรวจจับไม่ได้ นับประสาอะไรกับเหล่าศิษย์ฝึกฝนพลังปราณเหล่านี้! อย่างไรก็ตาม ขนนกแห่งการพรางตัวนั้นเหมาะสำหรับใช้ในขณะที่อยู่กับที่หรือเคลื่อนที่ตามปกติมากกว่า ไม่สามารถใช้ในการต่อสู้ได้ เพราะการใช้มันในระหว่างการต่อสู้จะเปิดเผยตัวตนของมัน เว้นแต่จะใช้สำหรับการโจมตีแบบลอบเร้นเพียงครั้งเดียว

หญ้าวิญญาณแรกเกิดเป็นส่วนผสมหลักที่สำคัญที่สุดในการกลั่นยาวิญญาณแรกเกิดเมื่อเตรียมตัวที่จะทะลุไปสู่ขั้นวิญญาณแรกเกิดในขั้นแก่นทองตอนปลาย หญ้าวิญญาณแรกเกิดที่มีอายุมากกว่า 500 ปีและเปล่งแสงวิญญาณสีขาวนั้นหายากยิ่งกว่า มันไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มคุณภาพของยาวิญญาณแรกเกิดได้อย่างมาก แต่ยังเพิ่มอัตราความสำเร็จของกระบวนการสร้างวิญญาณแรกเกิดอีกด้วย

ความสำคัญของผู้ฝึกฝนระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มต่อสำนักนั้นเห็นได้ชัดเจน ดังนั้น แม้แต่การเพิ่มอัตราความสำเร็จในการก่อกำเนิดจิตวิญญาณแรกเริ่มแม้เพียงเล็กน้อยก็คุ้มค่าสำหรับสำนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ฝึกฝนระดับแก่นทองคำ ที่จะต่อสู้ดิ้นรนอย่างสุดกำลังเพื่อแย่งชิงหญ้าจิตวิญญาณแรกเริ่ม ส่วนว่าจะเก็บไว้ใช้เองหรือแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรการฝึกฝนที่สำนักใหม่นั้น ฉันยังไม่คิดตอนนี้ ฉันจะตัดสินใจหลังจากไปถึงสำนักใหม่แล้ว

วัตถุหายากและล้ำค่าที่พบในดินแดนลึกลับมักมีรูปแบบพื้นฐานอย่างหนึ่งคือ สมบัติล้ำค่าหายากมักได้รับการคุ้มครองโดยสัตว์อสูร นี่ไม่ใช่การจัดฉาก แต่เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ วัตถุหายากเหล่านี้มักเติบโตในสถานที่ที่อุดมไปด้วยพลังวิญญาณ และเนื่องจากการมีอยู่ของพวกมัน พลังวิญญาณของพื้นที่จึงสั่นสะเทือนและหล่อเลี้ยงวัตถุเหล่านั้น ค่อยๆ ก่อตัวเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการเพาะปลูก สัตว์อสูรที่ค้นพบสถานที่ดังกล่าว มักจะสร้างรังและตั้งรกรากเพื่อเพาะปลูก และเมื่อเวลาผ่านไป พวกมันก็จะกลายเป็นสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ของสถานที่นั้น

แล้วทำไมสัตว์วิญญาณถึงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องวัสดุหายากและมีค่า?