คุณพ่อยอดหมอเทวดา - ตอนที่ 173: ให้กำเนิดตุ๊กตาไฟงั้นเหรอ ?

ตอนที่ 173 ให้กำเนิดตุ๊กตาไฟงั้นเหรอ ?
ในช่วงกลางดึก บรรยากาศเมืองเจียงหนานตอนกลางวันที่แสนจะ
อึกทึกครึกโครมค่อยๆ จางหายไป ทุกอย่างดูเหมือนกำลังเข้าสู่ห้วงแห่ง
การหลับใหล
แต่ในขณะเดียวกันนั้น บนโลกอินเทอร์เน็ตได้เกิดความปั่นป่วน
โกลาหลขึ้น ประธานเฝิงเทียนต๋าแห่งเฝิงชื่อกรุ๊ปของเมืองเจียงหนาน
กำลังถ่ายทอดสดวิดีโอของตนเองลงบนอินเทอร์เน็ต เพื่อสารภาพ
ความผิดของตัวเองให้แก่ชาวโลกได้รับรู้
เขาเล่าเรื่องที่เขาดื่มกินเที่ยวเล่นการพนันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
นี้ รวมถึงเรื่องมั่วผู้หญิงและความผิดทั้งหมดไล่เรียงออกมาเป็นข้อๆ ใน
เวลาเดียวกันก็ยังนำเรื่องที่เฝิงชื่อกรุ๊ปสมคบคิดกับแก๊งค์หินหยก
ลักลอบค้าหินหยกโดยเอากำไรเข้าตัวเอง ไหนจะเรื่องการหนีภาษีและ
พฤติกรรมไร้ศีลธรรมต่างๆ มากมายออกมาอย่างละเอียด นอกจากนี้ยัง
แสดงหลักฐานบัญชีการค้าในวิดีโออีกด้วย
“ ไอ้ลูกเนรคุณ มันบ้าไปแล้วเหรอ ? ”
พ่อของเฝิงเทียนต๋าเดิมทีที่กำลังทำกิจกรรมบนเตียงกับสาวสวย
อยู่ หลังจากที่ได้รู้เรื่องนี้ก็ตกใจจนถีบผู้หญิงคนนั้นลงจากเตียง จากนั้น
รีบใส่เสื้อผ้าแล้วบึ่งรถไปที่เฝิงชื่อกรุ๊ปทันที
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แต่วิดีโอนี้เป็นเหมือนลูกระเบิดลูกใหญ่ที่ปลุก
ให้คณะกรรมการและคณะผู้บริหารของเฝิงชื่อกรุ๊ปทุกคนต่างพากันตื่น
ตระหนกตกใจ ต้องเข้าใจว่าการสารภาพผิดของเฝิงเทียนต๋าในครั้งนี้จะ
ทำให้เฝิงชื่อกรุ๊ปดำดิ่งลงสู่ก้นเหวนับหมื่นฟุต ที่ไม่อาจกอบกู้คืนกลับมา
ได้อีก
คนในตระกูลเฝิงบางคนก็หนีไป บางคนก็ตามหาเฝิงเทียนต๋าไปทั่ว
แต่ทว่าต่อให้คนเหล่านี้ตามหาเฝิงเทียนต๋าไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเฝิง
ชื่อกรุ๊ป พวกเขาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคุณชายใหญ่ของตระกูล
หน่วยงานทางกฎหมายต่างๆ ก็เริ่มประสานงานกันอย่างรวดเร็ว
ทั้งตำรวจรักษาความปลอดภัยและกรมสรรพากรต่างก็รีบตรวจสอบ
และระบุหลักฐานของเฝิงชื่อกรุ๊ปทันที เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ตระกูล
เฝิงที่เป็นดั่งตึกระฟ้าสูงตระหง่านในเมืองเจียงหนานมาหลายปี ตอนนี้
ได้พังทลายลงแล้ว
ทั้งหมดนี้แน่นอนว่าเป็นฝีมือของฉินห้าวตง ในตอนก่อนที่จะฆ่า
เฝิงเทียนต๋า เขายังไม่ลืมที่จะช่วยขุดค้นเรื่องราวอื้อฉาวของเฝิงชื่อกรุ๊ป
เพื่อช่วยหลินโมโม่กำจัดคู่แข่งที่สำคัญ
ส่วนเฝิงเทียนต๋า คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเฝิงผู้กุมอำนาจเฝิงชื่อ
กรุ๊ปมานานหลายปี บัดนี้ได้ถูกผงสลายศพจนกลายเป็นมวลผงลอย
หายไปตามน˺าในท่อระบายน˺าสกปรกเสียแล้ว
กลับมาที่บ้านของหลินจื่อเกา ดวงตาทั้งสองข้างของหลินผิงเฉา
แดงก˹า เขากำลังนั่งบนโซฟาเพื่อรอคำตอบของเฝิงเทียนต๋าอย่างใจจด
ใจจ่อ
เมื่อเห็นท่าทางของเขาแล้ว จางซิ่วหยิงจึงพูดโน้มน้าวขึ้น “ ลูก
ชาย แม่ว่าเราปล่อยมันไปเถอะ ถึงแม้ว่าเราจะจำนำบ้านไปแล้ว แต่ใน
มือของพวกเรายังมีหุ้นของหลินชื่อกรุ๊ปอยู่อีก 10% ชีวิตนี้ไม่ลำบาก
แน่นอน ”
หลินจื่อเกาพูดสมทบอีกว่า “ ใช่แล้วลูกชาย ยังไงหลินโม่โม่ก็เป็น
ญาติผู้พี่ของลูก แพ้ก็แพ้ไปสิ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร…… ”
“ บัดซบเอ๊ย ! ” จู่ๆ หลินผิงเฉาที่นั่งอยู่บนโซฟาก็ลุกขึ้น เขาคว้า
แก้วไวน์แล้วโยนลงไปบนพื้นอย่างแรง ก่อนจะแผดเสียงตะโกนอย่าง
เหี้ยมโหดขึ้นว่า “ หลินโม่โม่มันคือนังมาร ผมไม่มีญาติลูกพี่ลูกน้องแบบ
นี้ ผมต้องการให้มันตายไปซะ ! ”
จางซิ่วหยิ่งได้ยินดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า “ แต่ว่า……ลูกลงมือไปหลาย
ครั้งแล้วนะ ไม่เพียงแต่ทำอะไรมันไม่ได้ แถมพวกเรายังต้องเสีย
ทรัพย์สินไปจนหมด เธอมีเจ้าหนุ่มแซ่ฉินคนนั้นคอยช่วยอยู่ เราสู้เธอ
ไม่ได้หรอก ”
“ เป็นไปไม่ได้ คนอย่างหลินผิงเฉาจะสู้ผู้หญิงกับไอ้แมงดาคนนั้น
ไม่ได้อย่างไร ! อีกเดี๋ยวพวกมันก็ต้องตายแล้ว ! ”
หลินผิงเฉาพูดจบก็หัวเราะขึ้นมาอย่างโหดร้าย หลังจากหัวเราะจน
หนำใจแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วต่อสายไปหาเฝิงเทียนต๋า
ทันที แต่ไม่ว่าจะโทรหาอย่างไร ฝั่งนั้นก็ไม่มีคนรับเลย
“ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ? แม่งตายไปแล้วหรือไงวะ ? ทำไมไม่รับสาย
ฉัน ? ”
ตอนนี้หลินผิงเฉาอยู่ในอารมณ์ที่บ้าคลั่งเต็มที เขาทั้งกร่นด่า ทั้งต่อ
สายและยกหูฟังเสียงโทรศัพท์
“ ไม่ต้องโทรแล้ว เขาตายแล้วจริงๆ ”
เสียงอันเยือกเย็นดังขึ้น เงาร่างของฉินห้าวตงปรากฎตัวขึ้นอย่าง
กะทันหันที่ห้องรับแขกในบ้านหลินจื่อเกา
“ กะ……แกมาได้ยังไง ? ” หลินจื่อเกาชี้ไปที่ฉินห้าวตง ในใจเกิด
ความหวาดกลัวอย่างไม่มีสาเหตุขึ้น
จางซิ่วหยิ่งร้องเสียงแหลมว่า “ แกช่วยผู้หญิงคนนั้นจนชนะลูก
ชายของเราแล้ว ยังคิดจะทำอะไรอีก ? ”
“ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ผมก็แค่อยากมาคิดบัญชีกับลูกชายของ
พวกคุณ ”
จากนั้นฉินห้าวตงก็ตวัดนิ้วไปที่ท้องของหลินจื่อเกาและจางซิ่วหยิง
เบาๆ ทันใดนั้นทั้งสองก็สลบทันที
หลังจากที่ฉินห้าวตงเดินเข้าประตูมา ความบ้าคลั่งบนตัวของหลิน
ผิงเฉาก็หายไปอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาปรากฏแววความหวาดกลัวขึ้น
ยิ่งคนๆ หนึ่งมีความโลภและความอยากมีอยากได้มากเท่าไหร่ เขา
ก็ยิ่งกลัวความตายและยิ่งกลัวว่าจะเสียชีวิตมากขึ้นเท่านั้น หลินผิงเฉา
ถือเป็นตัวแทนของคนประเภทนี้ เมื่อกี้เขายังแทบอยากจะฉีกเลือดฉีก
เนื้อของฉินห้าวตง แต่ตอนนี้พอเจ้าตัวมาอยู่ต่อหน้าแล้ว กลับกลัวจน
เก็บอาการไว้ไม่อยู่
“ แกจะทำอะไร ? แกทำอะไรกับพ่อแม่ฉัน ? ”
พอหลินจื่อเกาและจางซิ่วหยิงล้มพับไปไม่ได้สติ ก็ยิ่งทำให้หลินผิง
เฉาตื่นตระหนกยิ่งขึ้น เขาคิดว่าการที่พวกเขาสามคนเผชิญหน้ากับฉิน
ห้าวตงย่อมอุ่นใจกว่าการที่ให้เขาเผชิญหน้าคนเดียวเป็นไหนๆ
“ พวกเขายังไม่ตาย ฉันแค่ไม่ชอบความวุ่นวาย อยากจะคุยกับแก
ดีๆ ” คำพูดของฉินห้าวตงดูสงบมาก ทว่ากลับเผยแพร่รังสีอำมหิต
ออกมาเป็นระยะๆ เขาพูดกับหลินผิงเฉาอีกว่า “ ครั้งแรกที่โม่โม่
บาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล นายเป็นคนจัดการหาคนขับตีนผีนั่นใช่ไหม ?
”
หลินผิงเฉาสีหน้าถอดสีพลางรีบพูดปฏิเสธพัลวัน “ ไม่ใช่ฉัน ถ้าไม่
มีหลักฐาน แกอย่ามาพูดจาพล่อยๆ นะ ”
เดิมทีไม่จำเป็นต้องยอมรับ ฉินห้าวตงก็รู้คำตอบจากสีหน้าท่าทาง
ของเขาแล้ว ดังนั้นฉินห้าวตงยังคงพูดต่ออีกว่า “ ยังมีครั้งที่สอง
อุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งนั้น นักฆ่าเหล่านั้นก็คือคนที่แกจ้างมาสินะ
รวมทั้งครั้งที่สาม ราชาทหารที่มาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไร้สาระ
พวกนั้น ก็เป็นแกที่จ่ายเงินจ้างมาใช่ไหม ? ”
หลินผิงเฉาพยายามโต้กลับ “ ฉินห้าวตง อย่ามาหลอกถามฉันเลย
บนตัวของแกต้องมีเครื่องบันทึกเสียงหรือกล้องวิดีโออยู่แน่ๆ จะเอาไป
เป็นหลักฐานให้ตำรวจสินะ อย่าฝันไปหน่อยเลย ฉันไม่ตกหลุมพราง
แกหรอก ”
ฉินห้าวตงไม่ได้สนใจเขาแต่กลับยังคงพูดต่อ “ แกนี่นะ เป็นถึงลูก
คนรวยมั่งคั่งแต่กลับไม่เลือกอยู่ดีๆ ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าความสามารถของ
ตัวเองไม่ถึง แต่ก็ยังอยากจะเป็นประธานบริษัท ถ้าแกใช้วิธีการแข่งขัน
ที่เป็นธรรมก็ไม่มีใครว่าอะไรแกหรอก แต่นี่แกสรรหาแผนร้ายกลอุบาย
มาไม่เว้นวัน อีกทั้งยังกล้าลงมือกับลูกพี่ลูกน้องของตัวเองได้ลงคอ แต่
ต่อให้แกมีแผนชั่วมากมายหรือจิตใจจะหยาบช้าแค่ไหน แต่น่าเสียดาย
ที่แกดันมาเจอฉันซะก่อน ถ้าไม่มีฉัน โม่โม่อาจจะถูกแกฆ่าตายไปแล้ว
ตาบใดที่ฉันยังอยู่ตรงนี้ แกจะไม่ได้แตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผมของเธอ
! ”
เมื่อคิดถึงความพ่ายแพ้ของตัวเองแล้ว แววตาของหลินผิงเฉาก็
เผยความเกลียดชังออกมา ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ แล้วจะทำไม ? ถึงแม้
ตอนนี้ฉันจะแพ้ แต่ไม่ได้หมายความว่าอนาคตฉันจะทำไม่สำเร็จนี่ ”
“ อนาคตงั้นเหรอ ? ” ฉินห้าวตงพูดอย่างเหยียดหยาม “ แกทำ
เรื่องเลวร้ายมามากมายขนาดนี้ แกยังคิดว่าจะมีอนาคตอยู่อีกเหรอ ?
ยัไงวันนี้แกก็ต้องตาย ! ”
ใบหน้าของหลินผิงเฉามีร่องรอยของความตื่นตระหนก แต่เขาก็ยัง
แข็งใจพูดต่อ “ ถึงแม้ว่าแกจะพูดซะเยอะ แต่แกก็ไม่มีหลักฐาน ถ้าไม่มี
หลักฐานตำรวจก็จับฉันไม่ได้ แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้เหมือนกัน ”
“ ไอ้โง่เอ้ย แกนี่มันความจำสั้นจริงๆ ฉันเคยบอกแกไปแล้วว่าฉัน
ไม่ใช่ตำรวจ ไม่ต้องการหลักฐาน ถึงแกจะจัดการลบเรื่องไร้ศีลธรรม
ของแกจนหมดจดแค่ไหน แต่แล้วจะยังไงล่ะ ในเมื่อฉันอยากให้แกตาย
เทพเซียนที่ไหนก็ช่วยแกไม่ได้หรอก ! ”
เมื่อรู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากฉินห้าวตงแล้ว ตอนนี้หลิน
ผิงเฉารู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เขาถอยหลังกรูพลางพูดโต้กลับ “
ฉินห้าวตง ฉันจะแจ้งตำรวจให้มาจับแก แกอย่าเข้ามานะ ฆ่าคนเป็น
เรื่องผิดกฎหมายนะ ”
“ ผิดกฎหมายงั้นเหรอ ? งั้นแกไปแจ้งจับฉันกับยมบาลเถอะ ”
ฉินห้าวตงพูดจบก็ตบไปที่หน้าอกของหลินผิงเฉาอย่างแรง
ลมปราณแห่งพงไพรได้ทำลายชีพจรของเขาในทันที
เมื่อฉินห้าวตงกลับมาถึงคฤหาสน์ของตระกูลหลิน ขณะนี้เป็นเวลา
ตีสองแล้ว ฉินห้าวตงเปิดประตูห้องนอนเบาๆ เห็นแม่หนูน้อยนอนหลับ
ปุ๋ย แต่หลินโม่โม่กลับนั่งอยู่หัวเตียง ไม่แม้แต่จะเปลี่ยนเสื้อผ้า
“ โม่โม่ ทำไมคุณยังไม่ไปนอนล่ะ ! ” ฉินห้าวตงนั่งลงถัดจากหลิน
โม่โม่แล้วจับที่หัวไหล่ของเธอพลางกระซิบ
“ คุณยังไม่กลับมา ฉันจะนอนหลับได้ยังไง ” หลินโม่โม่ตอบ
จากนั้นเธอยังถามต่ออีกว่า “ หลินผิงเฉาเป็นยังไงบ้าง ? ”
“ คุณเป็นห่วงเขาหรือว่าเป็นห่วงผมกันแน่ ? ” ฉินห้าวตงเอ่ยถาม
“ แน่นอนว่าต้องเป็นห่วงคุณสิ หลินผิงเฉาคิดฆ่าฉันสองคนแม่ลูก
มาโดยตลอด เขาไม่เหลือความเป็นคนแล้ว จะเป็นหรือตายก็ไม่ได้เกี่ยว
อะไรกับฉัน ”
“ ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงผมหรอก คุณก็เห็นว่าผมสบายดี ” ฉินห้าว
ตงสีหน้าเปลี่ยนไป เขาพูดด้วยน˺าเสียงเย็นเฉียบว่า “ คุณกับแม่หนูน้อย
เป็นเกล็ดมังกรต้องห้ามของผม ใครหน้าไหนกล้าทำร้ายพวกคุณ มัน
ต้องตาย ! ต่อให้เป็นฮ่องเต้ก็ไม่เว้น ! ”
“ คุณฆ่าเขาแล้วจริงๆ เหรอ ? มันจะไม่เกิดเรื่องอะไรใช่ไหม ? ”
หลินโม่โม่พูดอย่างประหม่า ถึงแม้ว่าช่วงนี้เธอจะใกล้ความเป็นความ
ตายมามาก แต่อย่างไรเธอก็คือคนธรรมดาคนหนึ่ง
“วางใจเถอะ เชื่อผมนะ ไม่มีเรื่องอะไรอีกแน่นอน ” ฉินห้าวตง
ตอบแล้วกอดหลินโม่โม่ไว้ในอ้อมแขน
“ ผมไม่ยอมให้เกิดเรื่องขึ้นกับตัวเองแน่นอน ผมจะปกป้องคุณกับ
ถังถังอย่างดี ปกป้องไม่ให้มีอะไรมาทำร้ายพวกคุณสองคนได้ ”
“ ห้าวตง ขอบคุณนะที่คุณทำเพื่อฉันตั้งมากมาย ” หลินโม่โม่พูด
อย่างซาบซึ้ง
“ จะขอบคุณผมยังไง เอาตัวเข้าแลกไหม ? ” ฉินห้าวตงพูดด้วย
รอยยิ้มเลศนัย
หลินโม่โม่เงยหน้าขึ้นมากอดฉินห้าวตง แล้วค่อยๆ ยื่นริมฝีปาก
แดงอวบอิ่มขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าคำถามข้อนี้ถูกตอบด้วยการกระทำแล้ว
เมื่อเจอเรื่องราวที่ดีเช่นนี้ ฉินห้าวตงจึงไม่ถอย เขารีบดึงหลินโม่โม่
เข้ามาไว้ในอ้อมกอด มือใหญ่คู่นั้นเริ่มรุกล˺าพื้นที่ส่วนตัวของเธอเข้ามา
ทั้งสองคนเหมือนกับฟืนแห้งและไฟแรง แค่จุดก็ลุกโชน
แต่ทว่าในขณะที่ไฟรักของทั้งคู่กำลังลุกโชนจนยากที่จะดับได้นั้น
ทันใดนั้นฉินห้าวตงก็ได้กลิ่นบางอย่างลอยมาปะทะจมูก เขาลองดมดู
แล้วเอ่ยถามขึ้น “ กลิ่นอะไรน่ะ ? ”
หลินโม่โม่ที่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั้นก็ได้สติขึ้นมา ก่อนจะพูดขึ้น “
ฉันก็ได้กลิ่นเหมือนกัน เหมือนกลิ่นอะไรบางอย่างที่กำลังลุกไหม้เลย ”
เธอหันไป ก็เห็นถังถังที่นอนอยู่ด้านข้างกำลังติดไฟ มีเปลวไฟลุก
ออกมาจากตัว ดังนั้นเธอจึงรีบร้องตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ “ แย่แล้ว
ไฟไหม้ตรงถังถัง ! ”
นอนอยู่ดีๆ ทำไมถึงมีไฟไหม้ได้ ?
แต่ในเวลานี้ฉินห้าวตงไม่มัวมาคิดอะไรมาก เขารีบลุกขึ้นมาจาก
ตัวของหลินโม่โม่ แล้วคว้าแม่หนูน้อยเข้ามาไว้ในอ้อมกอดทันที
แต่ทันใดนั้นเขาก็พบว่าไฟมาจากในตัวของถังถังเอง เสื้อผ้าบนตัว
ของแม่หนูน้อยโดนไฟเผาจนมอด ในขณะที่ในปากและจมูกของเธอมี
แต่ควันไฟพวยพุ่งออกมา แต่ที่แปลกที่สุดก็คือแม่หนูน้อยยังคงหลับอยู่
เหมือนเดิม ดูแล้วก็ยังนอนหลับสบายดีอยู่
“ เจ้านี่มันคืออะไรกันเนี่ย ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น ? หรือว่าฉันให้
กำเนิดลูกสาวตุ๊กตาไฟ ? ”
ตอนที่เขากำลังคิดไปต่างๆ นาๆ อยู่นั้น เสื้อบนตัวของตัวเองก็เริ่ม
ลุกไหม้ขึ้นมา
“ รีบตามคนมาดับไฟเร็ว ”
ฉินห้าวตงกำชับหลินโม่โม่ จากนั้นก็อุ้มแม่หนูน้อยเข้าห้องน˺าไป
ตอนนี้ไม่มีวิธีอื่น ทำได้แค่ใช้น˺ามาดับไฟ
หลังจากที่เข้าห้องน˺าไปแล้ว ฉินห้าวตงก็เปิดฝักบัวอาบน˺า จากนั้น
สองพ่อลูกก็เข้าไปยืนใต้ฝักบัวทันที ขณะที่สายน˺ากำลังชะโลมมาบน
ร่างกายของทั้งสอง ไฟบนตัวของพวกเขาก็มอดดับลง ตอนนี้แม่หนู
น้อยก็ตื่นขึ้นมา
“ ป่าป๊า ป่าป๊ากำลังทำอะไร ทำไมอุ้มหนูมาอาบน˺า ” แม่หนูน้อย
งัวเงียถามด้วยความสงสัย
ฉินห้าวตงหันไปปิดฝักบัวอาบน˺าแล้วพูดขึ้น “ ยังจะพูดอีก ถ้า
ไม่ใช่เพราะป่าป๊ามีสัมผัสที่ไว ลูกคงเผาบ้านนี้มอดทั้งหลังแน่ๆ ”
ในตอนนี้เอง ฉางเตาและพวกก็ช่วยหลินโม่โม่ดับไฟในห้องนอน
แล้วรีบมาที่ห้องน˺า ฉินห้าวตงหันไปพูดกับฉางเตาและคนอื่นๆ “ ไม่มี
อะไรแล้ว พวกนายกลับไปได้ ”
“ ห้าวตง เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? ทำไมจู่ๆ ถึงไฟไหม้ได้ ? ” หลินโม่
โม่ถามด้วยความกังวล
“ ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้นกับถังถัง ” ฉินห้าวตงพูดในขณะที่
มือข้างหนึ่งอุ้มถังถังไว้ส่วนมืออีกข้างก็จับชีพจรให้เธอ
ครั้งนี้เขาใช้เวลาจับชีพจรกว่าห้านาทีเต็ม ฉินห้าวตงถึงจะค่อยๆ
ถอนมือออกมา
“ป่าป๊า จับข้อมือของถังถังทำไมเหรอ ? ” แม่หนูน้อยไม่เข้าใจ
จริงๆ ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? เธอจึงถามด้วยความสงสัย
“ห้าวตง พบปัญหาอะไรแล้วหรือยัง ? ”
ได้ยินว่าลูกสาวมีปัญหาเกิดขึ้น หลินโม่โม่ก็กังวลแทบแย่
แต่ทว่าฉินห้าวตงกลับแสดงสีหน้าตกใจออกมา ในปากเอาแต่
พึมพำขึ้นมาว่า “ พระเจ้า ! คิดไม่ถึงเลยว่าลูกสาวของเราจะเป็นร่าง
หงส์เพลิงศักดิ์สิทธ์! ”
จบตอน