คุณพ่อยอดหมอเทวดา - ตอนที่ 197: ผู้หญิงหน้าเงิน

ตอนที่ 197 ผู้หญิงหน้าเงิน
ฉินห้าวตงพูดขึ้นอย่างเย็นชา “ เธอพูดถูก ที่ฉันไม่ได้เลือกเธอก็ถือ
เป็นความโชคดีของฉันเหมือนกัน ”
“ นาย…… ”
หลิวยวี๋ฉิงได้ยินคำพูดส่อเสียดจากฉินห้าวตง
เธอจึงพูดขึ้นว่า “ หรือนายยังไม่ยอมรับอีก ? นายเห็นแหวนเพชร
วงนี้ในมือฉันหรือเปล่า จื่อหมิงซื้อให้ฉันในราคาแปดหมื่นหยวน ส่วน
กระเป๋า LV ใบนี้เป็นรุ่นลิมิเตดที่ซื้อมาในราคาหกหมื่นหยวน นอกจาก
นี้จื่อหมิงยังซื้อรถมินิคูเปอร์ให้ฉันอีก 1 คัน ของพวกนี้นายซื้อให้ฉันได้
หรือเปล่าล่ะ ? ”
เธอพักสูดหายใจและดูเหมือนว่าเธอจะยังพูดไม่หนำใจ ดังนั้นเธอ
จึงพูดต่อ “ ตอนนั้นนายเป็นคนสัญญากับฉันเองว่านายจะทำให้ตัวเอง
รวยในอนาคต แล้วไหนล่ะเงินของนาย ? หรือว่าใช้เงินพวกนั้นซื้อ
กระบองและชุดบอดี้การ์ดเห่ยๆ ให้ตัวเองใส่ไปแล้ว ? ฉินห้าวตง คนอื่น
เขาไปฝึกงานที่โรงพยาบาลในช่วงปิดเทอมแต่นายกลับมาทำงานเป็น
ยามที่นี่เนี่ยนะ ฉันรู้สึกอายจริงๆ ที่มีเพื่อนร่วมชั้นแบบนาย ”
ฉินห้าวตงไม่เคยคิดเห็นผู้หญิงแบบนี้อยู่ในสายตา ดังนั้นเขาจึงยิ้ม
ตอบ “ เป็นยามดีจะตายไป ไหนเธอบอกฉันหน่อยสิว่ามันมีตรงไหนไม่
ดี ? ”
“ นายนี่มัน…… ” ที่หลิวยวี๋ฉิงพูดมาตั้งนานก็เพื่อให้ฉินห้าวตงรู้สึก
ละอายใจ อับอายขายขี้หน้าและน้อยเนื้อต˹าใจในตัวเอง แต่คิดไม่ถึงเลย
ว่านอกจากผู้ชายคนนี้จะไม่สนใจเธอแล้ว ในทางตรงกันข้ามเขากลับ
ทำให้เธอรู้สึกแย่มาก
“ ยวี๋ฉิง คุณอย่าเพิ่งโกรธเลยนะ คนจนแบบเขาไม่มีทางรู้รสชาติ
ของความรวยหรอก เขาก็เลยไม่รู้ว่าความจนมันน่ากลัวแค่ไหน ”
นอกจากนี้ชายอ้วนยังพูดแนะนำตัวเองต่อ “ ให้ฉันแนะนำตัวสัก
หน่อยแล้วกัน ฉันชื่อจื่อหมิง ครอบครัวของฉันมีบริษัทสามแห่งและ
ทรัพย์สินกว่าหนึ่งร้อยล้านหยวน เอาแบบนี้ละกัน ฉันเห็นแก่ว่านาย
เป็นเพื่อนร่วมชั้นของยวี๋ฉิง เพราะฉะนั้นเดี๋ยวเย็นนี้ฉันจะเลี้ยงข้าวนาย
นายจะได้เห็นถึงชีวิตจริงของชนชั้นสูงและก็ได้เรียนรู้ว่าอะไรที่เรียกว่า
ชีวิตของคนรวย ”
สาเหตุที่เขาต้องการเชิญฉินห้าวตงไปกินข้าว แน่นอนว่าต้องไม่ใช่
ความปรารถนาดีแน่ เป้าหมายของเขาคือต้องการที่จะอวดว่าตัวเองมี
เงินเยอะแค่ไหนและต้องการให้ฉินห้าวตงรู้สึกตกต˹า ในขณะเดียวกัน
เขาต้องการให้หลิวยวี๋ฉิงซื่อสัตย์กับเขาแต่เพียงผู้เดียว
ความคิดของเขาก็คือไม่ว่าฉินห้าวตงฉันหน้าตาดีขนาดไหน แต่ก็
เป็นแค่คนจนคนหนึ่งเท่านั้น ถึงอย่างไรก็ไม่มีทางเทียบเขาได้อย่าง
แน่นอน
แต่ใครจะไปคาดคิดล่ะว่าฉินห้าวตงกลับทำเพียงแค่เหลือบตามอง
เขาแล้วพูดขึ้น “ ฉันไม่ใช่คนที่จะไปกินข้าวกับใครก็ได้ นายหน้าตา
อัปลักษณ์ขนาดนี้ แค่ฉันเห็นหน้านายก็ไม่อยากจะกินข้าวต่อแล้ว ”
“ แก……ไอ้คนจน แกกล้าอวดเก่งต่อหน้าฉันเหรอ ? ” หวางจื่อหมิ
งพูดพลางหยิบธนบัตรเงินหยวนเป็นปึกออกมาถือไว้ในมือ “ ถ้าคืนนี้
นายไปกินข้าวกับฉัน เงินปึกนี้จะเป็นของนายทันที ”
ในความคิดของเขา เงินแค่หนึ่งหมื่นหยวนคงพอให้คนจนใช้ชีวิต
อยู่ไปได้เป็นปี ดังนั้นฉินห้าวตงต้องยอมก้มหัวให้เขาแน่ แต่ใครจะไป
คาดคิดล่ะว่าฉินห้าวตงไม่มองเขาเลยสักนิดแถมยังหันหน้าหนีไปอีก
ทางด้วย
“ ไอ้เด็กน้อย แกยังกล้าอวดเก่งต่อหน้าฉันอีกหรอ ฉันจะดูซิว่าแก
จะอวดเก่งไปถึงเมื่อไหร่ ”หวางจื่อหมิงพูดพลางหยิบเงินออกมาอีกหนึ่ง
ปึก “ สองหมื่นหยวนเป็นไง ”
คราวนี้ฉินห้าวตงหันหน้าไปทางเวทีแล้วหันก้นให้พวกเขาแทน
“ ไอ้เด็กน้อย มันจะมากเกินไปแล้วนะ ! ” หวางจื่อหมิงหยิบเงิน
ออกมาอีกหนึ่งปึก “ สามหมื่นหยวน ! ฉันจะบอกอะไรแกให้นะ อย่า
เป็นคนโลภให้มันมากนัก พลาดแล้วพลาดเลยนะฉันขอบอกไว้ก่อน ! ”
ฉินห้าวตงขี้เกียจที่จะใส่ใจกับชายอ้วนที่ทำตัวตลกเช่นนี้ ทันใด
นั้นเอง อยู่ๆ ก็มีร่างเพรียวบางของผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นพร้อม
พูดด้วยเสียงหวาน “ ที่รัก เขาก็พูดถูกนะ เขาเชิญคุณไปกินข้าวแถม
ยังให้เงินคุณอีก เรื่องแบบนี้จะพลาดได้ยังไง ”
ขณะที่พูด มือขาวเนียนก็ยื่นไปหยิบเอาเงินสดสามปึกมาจากมือ
ของหวางจื่อหมิง ก่อนจะยัดลงในมือของฉินห้าวตง
ฉินห้าวตงหันไปมอง ก็เห็นใบหน้าที่มีเสน่ห์ของหูเสี่ยวเซียนกำลัง
ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าเขา ดังนั้นเขาจึงถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า “ คุณมา
ที่นี่ได้ยังไง ? ”
หูเสี่ยวเซียนตอบด้วยน˺าเสียงออดอ้อน “ ก็คุณเป็นผู้ชายของฉันนี่
นา ฉันเลยตามคุณไปทุกที่ ”
ในเวลานี้หวางจื่อหมิงมองดูทั้งคู่อย่างตกตะลึง เขาไม่เคยเห็น
ผู้หญิงคนไหนที่สวยขนาดนี้มาก่อน ใบหน้าของเธองดงามราวกับ
นางฟ้านางสวรรค์ รูปร่างของเธอดูร้อนแรงและน่าดึงดูดใจราวกับ
ปีศาจ หลังจากที่หูเสี่ยวเซียนมาถึงที่นี่ หลิวยวี๋ฉิงที่อยู่ข้างกายเขาก็เข้า
สู่ความเงียบทันที เพราะเธอกำลังตะลึงกับความสวยของหูเสี่ยวเซียน
ส่วนชายอ้วนแทบไม่อยากจะละสายตาไปจากเรือนร่างสุดสะบึ้
มของหูเสี่ยวเซียนเลยแม้แต่วินาทีเดียว
เมื่อเห็นว่าหวางจื่อหมิงมองผู้หญิงที่เพิ่งเดินเข้ามาตาไม่กระพริบ
หลิวยวี๋ฉิงก็เกิดอาการหึงหวงขึ้นทันที เธอตะโกนใส่หูเสี่ยวเซียนว่า “
เธอเป็นใครกัน ? แล้วมายุ่งอะไรที่นี่ ? ”
“ ทำไมคุณป้าคนนี้เป็นคนก้าวร้าวจัง ? ฉันเป็นแฟนของเธอห้าว
ตง พวกคุณจะเชิญห้าวตงของฉันไปกินข้าวเย็นไม่ใช่เหรอ ? ฉันก็ตอบ
รับแทนเขาแล้วนี่ไง ”
หูเสี่ยวเซียนพูดไปพลางกรีดกลายนิ้วมือไป ทำเอาหวางจื่อหมิง
หลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น เขาเกือบจะน˺าลายไหลออกมา ในใจก็ได้แต่คิด
ว่าไม่ว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ก็จะต้องคว้าผู้หญิงคนนี้มาอยู่ในมือให้ได้
หลิวยวี๋ฉิงดูลุกลี้ลุกลนเหมือนแมวที่โดนเหยียบหาง เธอกรีดร้อง
อย่างไม่พอใจว่า “ นี่นังโสเภณี แกเรียกใครว่าป้าห๊ะ ? ”
แต่ยังไม่ทันที่หูเสี่ยวเซียนจะพูดอะไร หวางจื่อหมิงก็ดึงเธอไป
ด้านหลัง แล้วพูดตำหนิว่า “ หยุดโวยวายได้แล้ว ไม่อายคนอื่นหรือไง ?
”
หลังจากที่เขาตะโกนใส่หลิวยวี๋ฉิงแล้ว ก็หันไปพูดกับหูเสี่ยวเซียน
ด้วยสีหน้าประจบประแจงว่า “ คนสวย พวกเราตกลงกันไว้แล้วนะ
หลังจากจบงานคอนเสิร์ตพวกเราจะไปกินข้าวด้วยกัน ”
เมื่อเห็นว่าหวางจื่อหมิงพูดเอาใจหูเสี่ยวเซียน หลิวยวี๋ฉิงก็โกรธเป็น
ฟืนเป็นไฟทันที เพียงแต่ว่าเธอไม่กล้าบ่นด่าเขา ก็ใครใช้ให้เธอรักเงิน
ของเขาล่ะ
หูเสี่ยวเซียนได้ยินดังนั้นจึงพูดขึ้น “ เยี่ยมไปเลยสุดหล่อ งั้นพวก
เราไปกินร้านอาหารสุดหรูไม่ต˹ากว่าระดับ 5 ดาวดีไหม ? ”
“ แน่นอนๆ คนอย่างฉันหวางจื่อหมิงจะเลี้ยงข้าวทั้งทีต้องเป็น
ร้านอาหารที่ดีที่สุดในเมืองนี้อยู่แล้ว ต้องเป็นร้านที่ดีกว่าระดับ 5 ดาว
ไปเลย ! ”
“ ตกลง แล้วเจอกัน ”
หูเสี่ยวเซียนพูดจบก็ใครขยิบตาให้หวางจื่อหมิง ทำเอาชายคนนี้
หลงไหลจนแทบคลั่ง
หวางจื่อหมิงกลับไปนั่งที่กับหลิวยวี๋ฉิงด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์
ส่วนหูเสี่ยวเซียนก็กอดแขนฉินห้าวตงฟังพูดหัวเราะคิกคัก “ เป็นไงบ้าง
? ฉันเอาคืนให้คุณเป็นยังไงบ้างล่ะ ? ”
ฉินห้าวตงตอบ “ ก็แค่คนที่น่าสมเพชสองคน คุณจะไปสนใจเขา
ทำไม ! ผมยังไม่ได้รับปากไอ้อ้วนว่าจะไปกินข้าวกับเขาสักหน่อย คุณ
อยากไปคุณก็ไปคนเดียวสิ ”
“ ให้ผู้หญิงสวยๆบอบบางอย่างฉันไปกินข้าวกับคนอ้วนสองต่อ
สองได้ยังไง คุณไม่กังวลอะไรเลยเหรอ ? คุณก็เห็นนี่ว่าเขาไม่ได้มีเจตนา
ดีกับฉัน ”
“ กังวลเหรอ ? ถ้าจะให้ผมเป็นกังวลก็คงจะเป็นกังวลแทนไอ้อ้วน
นั่นแหละ ผมกลัวว่าคุณจะไปฆ่าเขาตายซะด้วยซ˺า ”
ฉินห้าวตงจ้องหูเสี่ยวเซียนเขม็ง ชาวยุทธยอดฝีมือขั้นอ้านขอบ
เขตที่สองกล้าพูดได้ยังไงว่าตัวเองเป็นคนบอบบาง ทั้งเมืองเจียงหนาน
มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ต่อสู้กับเธอได้
“ ฉันตั้งใจจะฆ่าเขาให้ตายอยู่แล้ว ใครใช้ให้เขามารังแกแฟนของ
ฉันล่ะ ” หูเสี่ยวเซียนพูดด้วยรอยยิ้ม “ ฉันเห็นหมดแล้วว่าเมื่อกี้นี้ที่พวก
เขาสองคนรังแกคุณ ในเมื่อคนแบบนี้ชอบอวดเก่ง งั้นพวกเราก็จะตบ
หน้าเขาให้หลาบจำ ”
ฉินห้าวตงเองก็รู้ว่าหูเสี่ยวเซียนปรารถนาดี แต่เขาก็ยังคงพูดต่ออีก
ว่า “ แบบนั้นไม่ได้ คืนนี้ฉันมีนัดกับเพื่อนแล้ว ไม่มีเวลาไปกินข้าวกับ
พวกเขา ”
“ ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลยนี่ พวกเราก็ไปด้วยกันทั้งหมดนี่
แหละ คึกครื้นดีออก พอถึงตอนนั้นเราก็จะให้ไอ้อ้วนนั่นจ่ายให้หนักๆ
เอาให้มันกระอักเลือดกันไปเลย ” หูเสี่ยวเซียนจับมือฉินห้าวตงแล้วพูด
ขึ้นว่า “ แต่ว่าฉันตอบรับว่าจะไปแล้ว ต่อให้คุณไม่ไปฉันก็จะลากคุณไป
ที่นั่น ”
เมื่อเห็นผู้คนจำนวนมากกำลังให้ความสนใจทางนี้ ฉินห้าวตงจึงพูด
อย่างจนปัญญาว่า “ เอางั้นก็ได้ รอให้คอนเสิร์ตจบก่อนค่อยว่ากัน พอ
ถึงตอนนั้นผมจะถามเพื่อนผมก่อน ถ้าเขาตกลงพวกเราก็จะไปด้วยกัน
แต่ถ้าเขาไม่ตกลงพวกคุณก็ไปกันเองแล้วกัน ”
“ วางใจได้ ฉันจะต้องทำให้เขาตอบตกลงอย่างแน่นอน ” หูเสี่ยว
เซียนพูดด้วยรอยยิ้มแฝงเลศนัย
“ ว่าแต่คุณเข้ามาที่นี่ได้ยังไง ? อีกเดี๋ยวคอนเสิร์ตก็จะเริ่มขึ้นแล้ว
คุณรีบไปหาที่นั่งเถอะ ”
“ ฉันก็ซื้อตั๋วเข้ามาไง ”
หูเสี่ยวเซียนพูดขึ้นพลางหยิบตั๋ว VIP ขึ้นมาแกว่งตรงหน้าฉินห้าว
ตง จากนั้นเธอก็เดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ออกไปไม่ไกล ก่อนจะยิ้มให้เขาและ
หันมาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาเป็นครั้งคราว
ฉินห้าวตงไม่แปลกใจที่เธอจะได้ตั๋ว vip มา เพราะในฐานะที่เป็น
หน่วยงานพิเศษของประเทศจีน เป็นเรื่องง่ายมากที่เธอจะหาตั๋ว
คอนเสิร์ตได้
หลังจากนั้นไม่นานคอนเสิร์ตก็เริ่มขึ้น หลังจากที่ม่านตรงเวทีเปิด
ออก โอวหยางชานชานผู้ดูเปล่งประกายงดงามก็เดินจับมือสาวน้อย
น่ารักเดินขึ้นมาจากด้านหลังเวที สองสาวได้รับเสียงปรบมือต้อนรับอัน
ล้นหลามจากผู้ชม
ทั้งสองคนร้องเพลงขณะที่เดินขึ้นมา เสียงของโอวหยางชานชาน
นั้นสูงและไพเราะมาก ส่วนเสียงของแม่หนูน้อยนั้นหวานบริสุทธิ์ชวน
ฟังมาก เมื่อทั้งสองคนร้องประสานเสียงกัน ทำให้เสียงที่ออกมาดู
ไพเราะกลมกลืนอย่างเป็นธรรมชาติ
ตอนแรกมีหลายคนพากันวิพากษ์วิจารณ์ว่าโอวหยางชานชานไม่
ควรให้เด็กเข้าร่วมงานคอนเสิร์ตใหญ่ขนาดนี้ แต่หลังจากที่ได้ยินเสียง
ไพเราะอ่อนหวานของถังถัง ก็ทำเอาคนพวกนั้นปิดปากเงียบทันที ใน
เวลานี้แม่หนูน้อยได้ใจคนทั้งงาน เรียกเสียงปรบมือจากผู้ชมได้เป็น
อย่างดี
ดูเหมือนว่าบรรยากาศในคอนเสิร์ตจะดูคึกคักมากกว่าที่เคย หลาย
คนปรบมือจนมือชาไปหมด หลังจากที่คอนเสิร์ตดำเนินไปกว่าสาม
ชั่วโมง ในที่สุดก็ปิดฉากลงอย่างสวยงาม
ตลอดช่วงเวลาของคอนเสิร์ต หวางจื่อหมิงมองสลับไปมาระหว่าง
โอวหยางชานชานกับหูเสี่ยวเซียนไม่หยุด หากไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่
เกิดความเจ็บปวด หลังจากที่เห็นสาวงามสองคนนี้ เขาก็หมดความ
สนใจต่อหลิวยวี๋ฉิงทันที เรียกได้ว่าเขาสูญเสียความสนใจทั้งหมดต่อเธอ
ไปแล้ว ต่อให้ตอนนี้พวกเขากำลังระเริงรักอยู่บนเตียงก็ตาม
เมื่อคอนเสิร์ตสิ้นสุดลง เขาก็วิ่งไปหาหูเสี่ยวเซียนทันที “ คนสวย
ฉันจองห้อง VIP หมายเลข 10 ของรีสอร์ทเดอะดรีมเจียงหนานไว้แล้ว
เธอนั่งรถไปกับฉันเถอะ ”
เขาคงใจเน้นคำว่า ‘จองห้อง VIP’ เพื่อที่จะดึงดูดเธอโดยการแสดง
ให้เธอเห็นว่าเขาเป็นแขก VIP แต่ที่จริงแล้วของวีไอพีหมายเลข 10
เป็นของ VIP ที่ระดับต˹าสุดของรีสอร์ทเดอะดรีมเจียงหนาน มันราคาต˹า
กว่าห้อง VIP มีระเบียงสามห้องแรกอยู่มาก
หูเสี่ยวเซียนทำราวกับว่าไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูด เธอพูดขึ้นอย่างเฉย
เมยว่า “ คุณไปก่อนเถอะ ฉันกับแฟนยังมีธุระต้องจัดการอีกเล็กน้อย
เดี๋ยวเราตามไป ”
หวางจื่อหมิงเสียสูญไปนิดหน่อย แต่เขาก็ยังคงพูดอีกว่า “ เอางั้นก็
ได้ ฉันจะไปรอพวกคุณที่ห้อง VIP ”
ขาออกจากสนามกีฬาไปพร้อมกับหลิวยวี๋ฉิง เมื่อเห็นดังนั้นหูเสี่ยว
เซียนก็เดินแกว่งร่างสุดเซ็กซี่ไปหาฉินห้าวตง “ หนุ่มน้อย พวกเราจะไป
ตอนไหน ? ”
“ อีกครู่หนึ่ง ” ในเวลานี้เป็นจังหวะที่หลงไห่เซิงเดินมาพอดี ฉิน
ห้าวตงจึงอธิบายเหตการณ์ให้เขาฟังอย่างคร่าวๆ “ พี่หลง พวกเราไปที่
รีสอร์ทเดอะดรีมเจียงหนานดีไหม ? ”
หลังจากที่รู้ว่าหลงไห่เซิงต่อให้ตายก็ไม่ยอมให้ยาเสพติดได้ทำการ
ค้าขายในโลกใต้ดินของเมืองเจียงหนาน ฉินห้าวตงก็เรียกเขาว่า ‘พี่
หลง’ ทันที
หลงไห่เซิงได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกดีไป เพราะเขารู้แล้วว่าความสัมพันธ์
ของเขากับชายหนุ่มคนนี้เริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นอีกขั้น “ ฉันก็แค่อยาก
ดื่มกับคุณ กินที่ไหนก็ได้ ”
หลังจากนั้นเขาก็หันกลับไปพูดกับต้าเฟย “ พวกนายไปส่งคุณนาย
และเสี่ยวเป่ากลับบ้านก่อนแล้วกัน ”
ต้าเฟยตอบรับ “ หัวหน้า แล้วเรื่องความปลอดภัยของคุณล่ะ ? ”
หลงไห่เซิงตอบ “ ฉันอยู่กับน้องฉิน ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัย
หรอก พวกนายรีบไปเถอะ ”
ต้าเฟยพยักหน้า เขารู้ดีว่าฉินห้าวตงมีความสามารถขนาดไหน
ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งกว่าบอดี้การ์ดร้อยคนเสียอีก
จากนั้นฉินห้าวตงก็เรียกลี่เจี้ยนและเฉินเปียนมา หลังจากนั้นก็
กำชับว่าหลังจากที่แม่หนูน้อยและโอวหยางชานชานล้างเครื่องสำอางค์
และเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ให้ไปส่งพวกเธอที่รีสอร์ทเดอะดรีมเจียงหนาน
หลังจากจัดการเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ฉินห้าวตง หูเสี่ยวเซียน
และหลงไห่เซิงก็เดินไปขึ้นรถด้วยกัน
ในเวลานี้อยู่ๆ หลงไห่เซิงก็ถามขึ้น “ น้องฉิน ผู้หญิงคนนี้คือใคร
เหรอ ? ทำไมไม่แนะนำเธอสักหน่อยล่ะ ”
ยังไม่ทันที่ฉินห้าวตงจะได้พูดอะไร หูเสี่ยวเซียนก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน
ว่า “ ฉันคือแฟนของเขา ”
จบตอน