คุณหนููใหญ่ผู้นี้ไม่ต้องการก้าวหน้า - ตอนที่ 78 เขาต้องตาย

หลิงหรงมีความแค้น แค้นที่เขาฆ่าบิดา แค้นจากการถูกทรยศ
แค้นที่เขาฆ่าตนเองและลูก ที่สำคัญที่สุดคือแค้นที่ถูกสะกดวิญญาณ
เพียงเพื่อต้องการไต่เต้าร ่ารวย นางไม่คาดคิดเลยว่าคนอ่อนโยน
และใจดีจะไม่เพียงแต่ฆ่าพวกนางเท่านั้น แต่ยังสะกดวิญญาณทำให้
พวกนางหนาวเหน็บอยู่ใต้ก้นทะเลสาบ ไปเกิดใหม่ไม่ได้ด้วย
คนผู้นั้นช่างโหดเหี้ยมจริงๆ!
เพราะเหตุนี้ไอแค้นของหลิงหรงจึงได้รุนแรงขนาดนี้ และยังทำให้
พลังชีวิตของเซี่ยฉี่คังยิ่งสลายเร็วขึ้นด้วย

“ด้วยไอแค้นของท่านที่รุนแรงเช่นนี้ ตอนที่ท่านเข้าใกล้เขาก็
สามารถลากเขาลงนรกได้เลย แทนที่จะทรมานเขาอยู่อย่างนี้ เหตุใด
ท่านถึงไม่ฆ่าเขาไปเลยเล่า” ฉินหลิวซีถาม
หลิงหรงเอ่ย “ปล่อยให้เขาตายไปอย่างสบายไม่ง่ายไปหน่อยหรือ
ข้าจะทรมานเขาทีละน้อยให้เขาไม่สามารถสุขสงบได้ทั้งวันทั้งคืน
ท่านรู้หรือไม่ว่าได้เห็นเขาซูบผอมลงและหวาดกลัวตื่นตระหนกทุกวัน
แต่ยังคงต้องเสแสร้งปฏิบัติต่อสะใภ้โจวนั่นอย่างใจดีมีเมตตา ข้าก็
รู้สึกเป็นสุขอยู่บ้าง สะใภ้โจวนั่นยังคิดว่าเขาเป็นคนดีอยู่เลย ถุย เขา
มีภรรยานอกบ้านลับหลังนางนานจนกระทั่งมีบุตรชายหนึ่งคนแล้ว
นางก็ยังโง่เขลา เข้าใจผิดว่าหมาป่าชั่วร้ายตัวนี้เป็นคนดีอยู่ได้”
นางเอ่ยแล้วก็เยาะตนเอง “ช่างเถิด ข้าจะมีสิทธิ์อะไรไปว่านาง ข้า
เองก็ไม่ต่างอะไรกับนางมิใช่หรือ”
“ในเมื่อเซี่ยฉี่คังสามารถหาวิธีชั่วร้ายมาสะกดวิญญาณของพวก
ท่านสองแม่ลูกได้ พอเกิดเรื่องแปลกๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหันเช่นนี้แล้ว
เขาจะไม่ระแวดระวังตัวได้อย่างไร” ฉินหลิวซีรู้สึกว่ามันไม่
สมเหตุสมผล
ในเมื่อเซี่ยฉี่คังเคยทำเรื่องเช่นนั้นมาแล้ว บัดนี้เขาต้องทนทุกข์
ทรมานจากโรคแปลกๆ มานานกว่าครึ่งปี หากตรวจสอบสาเหตุหลัก
ไม่ได้ เขาก็ควรคิดได้ว่าอาจมีวิญญาณชั่วเข้ามากล ้ากลายแล้ว คำ
กล่าวที่ว่าหากไม่เคยทำเรื่องน่าละอายใจ ไยต้องกลัวผีมาเคาะประตู
ยามค ่าคืน แต่เขาก็ต้องรู้สึกร้อนตัวเพราะเขาเคยทำมันมาก่อนสิ

ปกติแล้วคนที่เคยทำมาก่อนก็น่าจะคิดได้ เซี่ยฉี่คังกลับไม่ได้
ถามนักพรตเรื่องนี้อย่างนั้นหรือ
หลิงหรงเอ่ย “เขาไปหาแล้ว เขาขอให้บ่าวรับใช้ไปหานักพรตชั่ว
นั่น ข้าทำให้บ่าวรับใช้คนนั้นตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ”
ฉินหลิวซีหรี่ตาลงเอ่ยด้วยน ้าเสียงเฉียบคม “ท่านทำร้ายผู้
บริสุทธิ์หรือ”
หลิงหรงรู้สึกเย็นเยียบไปทั้งร่าง สีหน้าเต็มไปด้วยความ
ระแวดระวัง เอ่ยเสียงสั่นเทา “ไม่ ข้าไม่ได้ทำร้ายเขา เขาแค่ตกใจกลัว
มากจนล้มหมอนนอนเสื่ออยู่สองวัน เขาเองก็ไปขอยันต์จากอาราม
เต๋ามาพกติดตัวไว้แล้ว”
“แล้วเซี่ยฉี่คังเล่า”
“แน่นอนว่าเขาได้ส่งคนไปอีก ข้าเองก็ไม่กล้าทำบาปกรรมจึง
ไม่ได้ทำอะไร แต่เป็นเพราะสวรรค์มีตา ต่อมาก็ได้ยินคนผู้นั้นกลับมา
รายงานว่านักพรตผู้นั้นตายไปเมื่อปีที่แล้ว แต่คนผู้นี้กลับไม่ยอม
ปล่อยไปง่ายๆ ไม่วายตั้งใจจะหาคนมาจัดการกับเราสองแม่ลูก” หลิง
หรงขบฟัน ดวงตาแดงก ่า
ฉินหลิวซีเอ่ย “เขาไปหนิงโจวคราวนี้ไม่ใช่เพื่อไปหาหมอรักษา
แต่เพื่อไปหานักพรตงั้นหรือ”
“ได้ยินมาว่าในหนิงโจวมีอารามฉางอวิ๋นอยู่แห่งหนึ่ง นักพรต
เหล่านั้นก็มีความสามารถมากทีเดียว”

ฉินหลิวซีเข้าใจ “ดังนั้นท่านจึงวางแผนที่จะบีบคอเขาให้ตาย
ระหว่างทาง เหตุใดจึงไม่ทำเล่า แก้แค้นให้จบๆ ไปเสีย”
หลิงหรงนิ่งเงียบ ก่อนจะมองหน้านาง “ปรมาจารย์ต้องการจะโน้ม
น้าวให้ข้าหยุดหรือ”
“ข้าจะโน้มน้าวเจ้าเพราะเหตุใด ไม่ประสบความทุกข์อย่างผู้อื่น
ก็ไม่อาจบอกให้ผู้อื่นมีเมตตาได้ ขอแค่ไม่ทำให้ผู้บริสุทธิ์เดือดร้อนก็
พอ มีแค้นก็แก้แค้น ข้าไม่ได้ว่างขนาดจะต้องไปยุ่งเรื่องนั้นด้วยนี่ แต่
ท่านควรจะรู้ไว้ว่า การฆ่าก็คือกรรมชั่ว แม้ว่าท่านจะเป็นวิญญาณ
แค้น กรรมนี้ก็จะต้องถูกยมโลกบันทึกไว้ ตราบใดที่ท่านฆ่าคน
กลายเป็นวิญญาณชั่ว ถูกจดลงในสมุดบันทึกกรรมแล้ว ยามลงไป
ยมโลกก็จะต้องถูกลงโทษในแดนนรก ต่อให้เป็นเขาก็ไม่มีทางไปเกิด
ใหม่ดีๆ ได้” ฉินหลิวซีชี้ไปยังผีน้อยข้างเท้านาง
หลิงหรงมองดูลูกของตนเองด้วยความรักและสงสาร “ข้ารู้อยู่แล้ว
จึงไม่กล้าลงมือ แต่ท่านปรมาจารย์ ท่านที่นับถือเต๋ามักจะพูดว่ากง
เกวียนกำเกวียน ทำอะไรย่อมได้สิ่งนั้นตอบ แต่คนชั่วช้าสามานย์
อย่างเขากลับยังมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย ข้าไม่ยินยอม”
“ท่านไม่จำเป็นต้องไม่ยินยอมหรอก เขาจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน
แล้ว” ฉินหลิวซีเอ่ย “มารดาของเขาเสียชีวิตเพราะโรคหัวใจใช่
หรือไม่”
“ท่านรู้ได้อย่างไร”

“ริมฝีปากของเขาเป็นสีม่วง เปลือกตาบวม เป็นลักษณะของคน
ที่หัวใจไม่ดี ถ้าไม่ใช่กรรมพันธุ์ก็เป็นโรคที่เกิดขึ้นภายหลัง ตอนนี้จุด
มิ่งเหมินของเขาแห้งแล้ง ติ่งหูมีรอยบาก จุดเทียนถิงมีเมฆดำรวมตัว
ทั้งยังได้รับผลกระทบจากไอแค้นของท่าน ภายในสามวันเขาจะ
เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย”
หลิงหรงตกใจทันที นางคิดว่าที่ฉินหลิวซีเอ่ยถึงเรื่องนี้ในห้องนั้น
จะเป็นเพราะเซี่ยฉี่คังถูกตนเองฆ่าตาย แต่กลับกลายเป็นว่าเขาจะ
ตายเพราะอาการป่วยหรอกหรือ