จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1507 น้ำตาไหลเต็มหน้า
หยั่งเชิง
หลินหยุนก็เข้าใจเรื่องนี้ดี อีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนกลางสามคน
พวกเขาไม่ลงมือจับหลินหยุนเอาไว้ และใช้วิธีทรมานจนหลินหยุนเอ่ยปากพูด อันที่จริงพวกเขาก็ไว้หน้าหลินหยุนมากๆแล้ว
แน่นอนว่า ถ้าลงมือกันจริงๆ จะจับตัวหลินหยุนได้หรือไม่นั้น มันไม่ใช่เรื่องที่อีกฝ่ายจะสามารถคาดเดาได้
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ดาวไกอาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว ตอนนี้พลังชี่ทิพย์ในดาวไกอาเริ่มฟื้นฟูแล้ว!”
“มันก็แค่เริ่มต้นฟื้นฟูเท่านั้น!”
“ตอนที่ฉันออกจากดาวไกอา พลังชี่ทิพย์ยังมีน้อยมากๆ!”
“สำหรับตัวฉัน ตอนที่ฉันออกจากดาวไกอา ฉันไม่ได้เป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐม!”
“หลังจากฉันมาถึงดาวนกขาวแล้ว ฉันถึงฝึกฝนจนเข้าสู่แดนจิตปฐม!”
“สำหรับฉันที่เป็นยอดฝีมือแดนยาทอง ทำไมฉันถึงสามารถเปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติและมีทรัพยากรที่จะใช้เคลื่อนย้ายมิตินั้น สำหรับเรื่องนี้มันเป็นความลับของฉัน!”
“ฉันจะไม่พูดรายละเอียดเหล่านี้ให้พวกคุณฟัง!”
ชายชราสามคนสบตากัน จากนั้นชายชราที่นั่งอยู่ด้านบนสุดก็ถามทันที “ถ้าพูดแบบนี้แล้ว คุณชายหลินมาถึงดาวดวงนี้นานแล้วใช่ไหม?”
หลินหยุนพูดเบาๆ “มาได้แค่ไม่กี่เดือน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน ชายชราสามคนหายใจเร็วด้วยความตกใจ จากนั้นสายตาของชายชราเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ชายชราที่นั่งอยู่ตรงหน้าหลินหยุนพูดทันที “คุณมาถึงแค่ไม่กี่เดือน ก็สามารถฝึกฝนจนถึงแดนจิตปฐมแล้วเหรอ?”
หลินหยุนพยักหน้าทันที
ชายชราอีกคนพูดด้วยความเหลือเชื่อมากๆ “มันเป็นไปได้ยังไง?”
“จากแดนยาทองเข้าสู่แดนจิตปฐม”
“แม้แต่ยอดฝีมือในสมัยโบราณ พวกเขาก็ไม่สามารถใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนก็ฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมได้!”
“จากแดนยาทองสู่แดนจิตปฐม มันเป็นก้าวที่สำคัญมากๆ!”
“มีนักบำเพ็ญเซียนนับไม่ถ้วน ใช้เวลาทั้งชีวิตก็ไม่อาจฝึกฝนจนเข้าสู่แดนจิตปฐมได้!”
“แต่คุณใช้เวลาแค่ไม่กี่เดือนก็ทำสำเร็จแล้วเหรอ?”
“เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว!”
“เด็กหนุ่ม พวกเราไม่ได้ลงมือทำร้ายคุณ พวกเราแค่ต้องการถามให้แน่ชัดเท่านั้น!”
“ถึงแม้คุณจะพูดโกหก คุณก็พูดโกหกให้มันเนียนกว่านี้หน่อยสิ!”
“คุณพูดจาอวดดีมากเกินไปแล้ว คุณคิดว่าพวกเราอาศัยอยู่ในแดนเหมันต์ ไม่รู้เรื่องพวกนี้เลยเหรอ?”
เมื่อหลินหยุนได้ยินก็ไม่ได้รู้สึกโกรธ เพราะเขารู้ตัวดี เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมากๆสำหรับชายชราสามคนนี้
หลินหยุนมองไปที่ชายชราคนนั้นและเอ่ยปากพูดเบาๆ “คนอื่นทำไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าฉันจะทำไม่ได้”
เมื่อชายชราคนนั้นได้ยิน เขาก็หัวเราะอย่างเย็นชาและพูดอย่างดูถูก “อายุน้อยๆแบบนี้ แต่นิสัยอวดดีมากๆ!”
หลินหยุนก็ไม่ได้รู้สึกโกรธ เรื่องนี้เขาพูดแบบถ่อมตนแล้ว อย่าพูดถึงตอนนี้เลย แม้แต่ชาติที่แล้ว รากฐานพลังของเขายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คนที่สามารถเทียบกับเขาได้นั้นก็มีน้อยมากๆ ใช้มือข้างเดียวก็นับได้หมด
ชาตินี้รากฐานพลังของเขาแข็งแกร่งมากๆ สร้างรากพลังที่มั่นคงมากๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้เลย
ยอดฝีมือสมัยโบราณของเผ่ามนุษย์ในโลกไกอา พวกเขาถือได้ว่าเป็นวีรบุรุษ
เป็นอัจฉริยะ!
เป็นสุดยอดอัจฉริยะ!
สำหรับคนของดาวไกอา พวกเขาเป็นสุดยอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากๆของดาวไกอา
แต่ในสายตาของหลินหยุน อันที่จริงพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเลย!
นี่ไม่ใช่การดูถูก แต่หลินหยุนมองในฐานะกษัตริย์ และมีความรู้สึกของตัวเองอยู่
นี่ไม่ใช่การดูหมิ่น ถึงแม้พวกเขาจะอยู่ในยุคเดียวกัน หลินหยุนก็มั่นใจมากๆว่าตัวเองสามารถต่อสู้กับพวกเขาได้อย่างแน่นอน
หลินหยุนมองหน้าชายชราและพูดเบาๆอีกครั้ง “มีบางคน มีบางเรื่อง ไม่ใช่คนอย่างคุณสามารถเข้าใจได้! แต่ในสายตาคนอื่นนั้น มันอาจจะเป็นเรื่องง่ายๆก็ได้!”
“ก็แค่แดนยาทองเข้าสู่แดนจิตปฐม!”
“สำหรับคุณ มันอาจจะเป็นเรื่องยากมากๆ!”
“แต่ในสายตาของฉัน อันที่จริงมันง่ายมากๆเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!”
หลินหยุนพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ ไม่ได้พูดจาอวดดีเลย
แต่คำพูดของเขา เมื่อชายชราสามคนได้ยิน มันกลับกลายเป็นคำพูดที่อวดดีมากๆ
ชายชราที่นั่งอยู่ตรงข้ามหลินหยุน สีหน้าของเขาเย็นชาทันที เขากำลังจะพูด แต่โดนชายชราที่นั่งอยู่ด้านบนหยุดเอาไว้
ชายชราที่นั่งอยู่ด้านบนหัวเราะออกมาและพูด “คุณชายหลินหยุนไม่ใช่บุคคลที่พวกเราสามารถคาดเดาได้ ไม่แปลกใจเลยที่คุณกล้าเข้ามาในส่วนลึกของแดนเหมันต์ด้วยตัวคนเดียว!”
ชายชรานิ่งเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นก็พูด “สำหรับเรื่องนี้ พวกเราไม่ต้องพูดกันแล้ว ฉันมีเรื่องอยากจะถาม ตอนนี้ดาวบรรพะเป็นยังไงบ้าง โลกคุนชางเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง?”
หลินหยุนเข้าใจความหมายของอีกฝ่าย เขาพูดทันที “สนามรบนั้นยังอยู่! เสวี้ยเหอของชือโหยวยังอยู่! จิ่วหลียังมีผู้สืบทอดอยู่ เผ่าสาปฟ้าก็ยังมีผู้สืบทอดอยู่เหมือนกัน!”
“แน่นอนว่า ตอนนี้พวกเขาไม่ได้เป็นผู้มีอำนาจอีกแล้ว!”
“และไม่มียอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากๆด้วย!”
“ดาวไกอาในตอนนี้ เนื่องจากกลายเป็นโลกใกล้จะดับสูญ ดังนั้น ดาวนี้ก็เลยกลายเป็นดาวแห่งเทคโนโลยี!”
สำหรับเทคโนโลยี อันที่จริงพวกเขาก็รู้จัก เพราะในดาวนกขาวก็มีเทคโนโลยีบางอย่างอยู่
แต่เทคโนโลยีพวกนี้ มันมีอิทธิพลในคนธรรมดาเท่านั้นและส่งผลกระทบน้อยมากๆ
แน่นอนว่าในหมื่นจักรวาลนั้น ก็มีดาวที่พัฒนาเทคโนโลยีจนคาดคิดไม่ถึงก็ได้
โลกแบบนั้นก็แข็งแกร่งมากๆเช่นกัน
มีดาวนักบำเพ็ญเซียนจำนวนไม่น้อย ถ้ายังไม่แข็งแกร่งมากพอ ก็ไม่กล้าไปล่วงเกินผิดใจกับดาวแบบนั้นเหมือนกัน
สำหรับพวกเขาแล้ว เรื่องเทคโนโลยี พวกเขารู้จักอยู่แล้ว ถึงแม้จะไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก็เคยได้ยิน
เมื่อหลินหยุนพูดถึงสนามรบโบราณ พูดถึงเผ่าจิ่วหลี พูดถึงเผ่าสาปฟ้า พูดถึงเสวี้ยเหอและพูดถึงชือโหยว
เผ่าพันธุ์เหล่านี้ ชื่อเหล่านี้ ทำให้ชายชราสามคนเชื่อฐานะของหลินหยุนทันที
เพราะเรื่องเหล่านี้ คนที่รู้มีน้อยมากๆ
คนส่วนใหญ่ในแดนเหมันต์ ถ้าไปถามพวกเขา พวกเขาก็ไม่รู้เรื่องเหล่านี้อยู่แล้ว
เรื่องนี้ไม่สามารถพูดโกหกได้อยู่แล้ว ถึงแม้นิกายวิญญาณบริสุทธิ์จะแข็งแกร่งมากๆ ถึงแม้พวกเขาจะมีวิธีที่เหนือชั้นมากๆ สำหรับความลับของเรื่องเหล่านี้ พวกเขาไม่มีทางรู้อย่างแน่นอน
ถึงแม้ตระกูลโม่กับอีกสองชนเผ่าที่จากไป พวกเขาจะถูกนิกายวิญญาณบริสุทธิ์ควบคุมเอาไว้ ถึงแม้จะโดนเสาะขวัญ พวกเขาก็ไม่มีทางรู้เรื่องเหล่านี้อยู่แล้ว
และหลินหยุนสามารถพูดเรื่องเหล่านี้ออกมา เรื่องนี้สามารถยืนยันฐานะของหลินหยุนได้ ดังนั้น หลังจากที่หลินหยุนพูดจบ สายตาของชายชราทั้งสามคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง
พวกเขายืนขึ้นมาทันที สายตาของชายชรามองมาที่หลินหยุนทันที
“คุณ……คุณเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากดาวบรรพะจริงๆเหรอ?”
“เรื่อง……เรื่องนี้มันเหลือเชื่อมากๆ!”
หลินหยุนพูดเบาๆ “มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อจริงๆ แต่ทุกอย่างมันเป็นความจริง! ทุกท่าน ตอนนี้พวกคุณเชื่อฉันได้หรือยัง?”
ชายชราที่อยู่ด้านบนถอนหายใจยาวๆออกมา เขามองหน้าหลินหยุน จู่ๆดวงตาของเขาก็แดงขึ้นมาทันทีและพูด “คิดไม่ถึงจริงๆ ฉันโชคดีมากๆ วันนี้ฉันได้เจอนักบำเพ็ญเซียนคนหนึ่งที่มาจากดาวบรรพะ!”
“สวรรค์คุ้มครองพวกเราจริงๆ!”
ขณะพูด ชายชราก็ร้องไห้ออกมาทันที น้ำตาของเขาไหลเต็มหน้า ชายชราอีกสองคน ตอนนี้พวกเขาก็ดีใจมากๆเช่นกัน
เมื่อหลินหยุนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็ถอนหายใจทันที
เขาถอนหายใจและมองหน้าชายชราสามคนแล้วพูด “ทุกท่าน คำพูดที่ฉันเคยพูดก่อนหน้านี้ มันเป็นเรื่องจริง พวกคุณรีบพาทุกคนที่อยู่ตรงนี้จากไปจะดีกว่า!”
“มิฉะนั้น อาจจะเกิดเรื่องร้ายแรงที่คาดไม่ถึงก็ได้!
YOU MAY ALSO LIKE
