จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1518 ขวดหยกเขียว

หลินหยุนมองไปยังฝ่ายตรงข้าม และพูดขึ้นว่า “แต่ไหนแต่ไรฉันไม่เคยปฏิเสธกับผู้ที่ประสงค์อยากตายเป็นอย่างมากมาก่อนเลย! ”

ได้ยินที่หลินหยุนพูด ผู้อาวุโสก็หัวเราะฮ่าฮ่าเสียงดัง “น่าสนใจไม่น้อย! เด็กหนุ่มที่กำเริบเสิบสานอย่างนายนี้ ฉันเองก็ไม่ได้พบเจอมาตั้งนานแล้ว! ”

“ไอ้หนุ่ม อย่าได้บอกว่าฉันไม่ให้โอกาสอะไรกับนายนะ! ”

“นำสิ่งของที่ได้มาจากภายในหุบขวัญเลือดนั้นมอบออกมาทั้งหมด ฉันจะให้นายตายลงไปในสภาพศพที่สมบูรณ์! ”

หลินหยุนพูดขึ้นว่า “โอ้ว? นายมั่นใจได้อย่างไรว่าภายในหุบขวัญเลือดนั้นมีของดี และเป็นฉันที่ได้ของดีนั้นมาแล้วล่ะ? ”

ผู้อาวุโสหัวเราะเหอะเหอะและพูดว่า “ง่ายมาก เพราะว่าฉันเห็นกับตาของตนเองว่านายเข้าไปในหุบขวัญเลือด และเห็นกับตาว่าหลังจากที่นายเข้าไปในหุบขวัญเลือดแล้ว ภายในนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้น! ”

“ในขณะเดียวกันก็เห็นกับตาว่านายออกมาจากหุบขวัญเลือด! ”

“ดังนั้น ฉันจึงสามารถมั่นใจได้อย่างแน่นอน! ”

หลินหยุนดวงตาเป็นประกาย และพูดขึ้นว่า “แต่ว่าตอนที่ฉันออกมาจากหุบขวัญเลือดนั้น นายคงไม่ได้อยู่ที่ปากทางของหุบเขา แต่อยู่ในบริเวณที่ห่างออกไปสักระยะหนึ่งไม่ใช่เหรอ? ”

ผู้อาวุโสหัวเราะเหอะเหอะขึ้นอีกครั้ง พยักหน้า และพูดว่า “ถูกต้อง! นั่นเป็นเพราะฉันเองก็ไม่แน่ใจว่า ภายในหุบเขานั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถึงได้มีการสั่นสะเทือนหวั่นไหวที่รุนแรงขนาดนั้น! ”

“คิดเชื่อมโยงไปถึงระดับอันตรายความเสี่ยงภายในหุบเขาแล้ว! ”

“ฉันเองก็คงไม่โง่เขลาถึงขั้นที่จะยืนอยู่ตรงหน้าปากหุบเขาโดยตลอดหรอก! ”

“แน่นอนว่า นอกจากนี้แล้วยังมีอีกเรื่องหนึ่ง! ”

“นั่นก็คือหากมียอดฝีมือมาถึง ฉันอยู่ในระยะที่ไกลออกไปเล็กน้อย ก็จะไม่ทำให้เกิดการเข้าใจผิดอะไรกันขึ้น! ”

“เมื่อครู่นายก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ”

“พวกคนที่มาที่นี่นั้น ต่างก็มุ่งหน้ามายังหุบเขากันทั้งสิ้น”

“แต่มีเพียงแค่ฉันคนเดียว ที่มาไล่ตามตัวนาย! ”

“เหอะเหอะ มันไม่ดีหรอกเหรอ? ”

หลินหยุนพยักหน้า เข้าใจทุกอย่างชัดเจน และพูดขึ้นว่า “ฉลาดใช้ได้เลย! แต่น่าเสียดายที่ พลังบำเพ็ญยังห่างชั้นกันมากเกินไปนัก! ”

ได้ยินหลินหยุนพูดขึ้นแบบนี้ ผู้อาวุโสจึงหัวเราะเยาะ และพูดขึ้นด้วยท่าทางเหยียดหยามว่า “อย่างนั้นเหรอ? นายก็แค่พลังบำเพ็ญขั้นแดนจิตปฐมตอนต้นเท่านั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าฉันยังกล้าที่จะพูดแบบนี้ออกมาอีก ซึ่งฉันเองคาดคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ! ”

“ฉันต้องการจะดูว่า นายมีพลังความสามารถมากแค่ไหนกัน! ”

เมื่อผู้อาวุโสพูดจบ

ก็เกิดประกายแสงขึ้นบนมือ

ขวดหยกเขียวใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา

โดยผู้อาวุโสได้นำปากขวดเล็งเป้าหมายไปยังหลินหยุน

ทันใดนั้น พลังกลืนกินอันหนักหน่วงก็โหมกระหน่ำขึ้นอย่างกะทันหัน

หลินหยุนมีสายตาที่เปลียนไปทันที นึกไม่ถึงว่าจะควบคุมร่างกายของตนเองไม่ค่อยได้แล้ว

อีกทั้ง พลังที่มองไม่เห็นนี้ ก็ได้ปกคลุมห่อหุ้มร่างของเขาเอาไว้ เพื่อที่จะดึงดูดเข้าไปภายในขวดนั้น

ถึงขนาดที่ว่า แม้แต่ความเร็วในการขับเคลื่อนพลังบำเพ็ญของเขา ก็เปลี่ยนเป็นช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

พลังดังกล่าวนี้ มีความคล้ายคลึงกับที่ก่อนหน้านี้ได้พบเจอตรงลำน้ำที่เหือดแห้งภายในหุบขวัญเลือด

แต่ถ้าหากเปรียบเทียบระหว่างพลังทั้งสองแล้ว

พลังการกลืนกินของขวดใบนี้รุนแรงทรงพลังมากกว่า

กระทั่งแม้แต่ความเร็วในการขับเคลื่อนพลังบำเพ็ญก็เปลี่ยนเป็นช้าลงไปอย่างมาก นี่ไม่ใช่พลังในรูปแบบของลำน้ำที่เหือดแห้งนั้นเลย

ขวดหยกเขียวในมือของฝ่ายตรงข้ามนั้น ไม่ธรรมดาเลย!

หลินหยุนตะโกนขึ้นอย่างดุดันว่า “เจียซิน! ”

ในขณะนั้นเอง พลังจิตญาณที่แข็งแกร่งไร้ขอบเขตของเจียซิน

ก็ได้โหมกระหน่ำราวกับคลื่นน้ำที่ซัดโหมอย่างรุนแรง

ทันใดนั้นก็ได้ปกคลุมห่อหุ้มผู้อาวุโสคนนั้นพร้อมทั้งขวดหยกเขียวเอาไว้ภายใน

ขวดหยกเขียวนั้นขาดพลังการควบคุมอย่างหมดสิ้น

และพลังการกลืนกินที่ทรงอานุภาพไร้ที่สิ้นสุดนั้น ก็สูญสิ้นลงไปด้วยเช่นกัน

หลินหยุนฟื้นฟูความสามารถในการเคลื่อนไหวร่างกายอีกครั้ง

การขับเคลื่อนพลังบำเพ็ญก็ไม่ช้าเหมือนก่อนแล้ว

ดาบเฮ่าเทียนปรากฏขึ้นในมือของหลินหยุน พร้อมกับแสดงเพลงกระบี่พลังผกผันทิ่มแทงออกไปอย่างดุเดือด

ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถที่จะหลบหลีกอะไรได้เลย

ถูกพลังกระบี่ที่ทรงพลังของหลินหยุน ทิ่มแทงจนร่างกายแหลกสลาย

และจิตปฐมก็ได้ปรากฏออกมา ซึ่งเดิมทีน่าจะหลบหนีไปในทันที หรือว่าจะต้องโจมตีกลับอย่างบ้าคลั่ง

แต่ในเวลานี้

จิตปฐมของฝ่ายตรงข้ามกลับไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลยแม้แต่น้อย

จิตปฐมของเขา ได้ถูกพลังจิตญาณของเจียซินควบคุมเอาไว้อย่างอยู่หมัด

ขยับเคลื่อนไหวอะไรไม่ได้เลย!

เวลานี้ หลินหยุนก็ได้ฟาดฟันเข้าใส่อีกครั้ง

ชี่กระบี่อันทรงพลัง โหมกระหน่ำอย่างรุนแรงในทันที

พุ่งเข้าทำลายจิตปฐมของฝ่ายตรงข้าม

ตั้งแต่ต้นจนจบ

ก็แค่ช่วงเวลาเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น

ยอดฝีมือจิตปฐมตอนกลางคนหนึ่ง

ได้ถูกหลินหยุนสังหารจนจบชีวิตลงไปแล้ว!

พูดให้ตรงตามจริง ก็คือถูกหลินหยุนกับเจียซินร่วมมือกันสังหาร!

พลังจิตญาณของเจียซิน

หลังจากที่ได้รับการฟื้นฟูกลับคืนมาโดยสมบูรณ์แล้ว

ถึงขั้นที่ว่ามีพลังเหนือกว่ายอดฝีมือแดนจิตปฐมระยะหลังบริบูรณ์เสียอีก

ก่อนหน้านี้

หลินหยุนไม่เคยที่จะให้เจียซินช่วยเหลือในการต่อสู้

ครั้งนี้

เป็นเพราะขวดหยกเขียวในมือของฝ่ายตรงข้ามนั้น

ทำให้หมดหนทางจึงต้องกระทำการแบบนี้

ฝ่ายตรงข้ามก็แค่แดนจิตปฐมตอนกลางเท่านั้น

หากว่าไม่มีขวดหยกเขียวที่แปลกประหลาดนั้นแล้ว

หลินหยุนเอง ก็มีความมั่นใจว่าจะสามารถสังหารเขาลงได้!

พลังจิตญาณจะสามารถนำไปเปรียบเทียบกับเจียซินได้อย่างไร

ภายใต้การควบคุมด้วยพลังจิตญาณของเจียซิน

ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย

แม้แต่จะหลบหนีไปก็ยังไม่ได้!

หลินหยุนสูดหายใจลึก

ยื่นมือออกมาคว้า

ขวดหยกเขียวที่กำลังร่วงตกอยู่ในอากาศ มาไว้ในมือของตนเอง

และก็ยื่นมือออกไปคว้า แหวนเก็บของของผู้อาวุโสนั้นมาไว้ในมือของเขาอีกเช่นกัน

โดยที่ไม่ได้มองดูอะไรมาก

แล้วหลินหยุนก็ย่ำขึ้นไปในอากาศและก็เหาะเหินจากไป

แม้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นช่วงเวลาที่สั้น

แต่เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะเกิดขึ้นตามมานั้น

เขาจึงไม่สามารถพักอยู่ที่นี่เป็นเวลานานได้

สองวันหลังจากนั้น

เมืองเทียนเอิน

ในที่สุดหลินหยุนก็กลับมาถึงได้โดยปลอดภัย

ครั้งนี้ เขาได้รับสมบัติสิ่งของกลับมาอย่างมากมาย

ไม่ต้องพูดถึงบัวเลือดเจ็ดดาว

เพียงแค่ขวดหยกเขียวนั้น ก็ถือว่าเป็นสิ่งของที่คุ้มค่ามากเหลือเกินแล้ว!

สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ ทรงพลังอย่างมาก!

อีกทั้งภายในแหวนเก็บของของผู้อาวุโสนั้น ยังมีหินทิพย์ชั้นล่างอีกนับหมื่นก้อน

และยังมีทรัพยากรอย่างอื่นอีกมากมาย

เพียงพอที่เขาจะใช้เป็นเวลาช่วงหนึ่งเลยทีเดียว!

ถ้าหากนำบัวเลือดเจ็ดดาวมากลั่นจนสำเร็จแล้ว เขาก็จะมีของคุ้มกันกายเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชิ้น

กล่าวได้ว่า การเดินทางไปหุบขวัญเลือดในครั้งนี้เขารู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมากเลย

ในโรงเตี๊ยม

เห็นหลินหยุนกลับมาอย่างปลอดภัย

ฉินหลันและโม่หยู่ต่างก็ตื่นเต้นดีใจ

โม่หยู่รีบถามขึ้นว่า “พี่หลิน ได้สมบัติอะไรกลับมาบ้างไหม? ”

หลินหยุนพยักหน้า และพูดว่า “ถือว่าไม่เลวเลย แต่ภายในหุบเขาเลือดนั้น ไม่มีหินวิญญาณ์เลือดหลงเหลืออยู่แล้วจริง ๆ! ฉันจะเก็บตัวบำเพ็ญฝึกฝนสักระยะหนึ่ง ฝากเธอช่วยสำรวจสอบถามข่าวคราวภายนอกให้ด้วย! ”

“ใช่แล้ว ในช่วงกี่วันหลังจากนี้ อย่าออกไปไหนด้านนอกอีก! ”

ขณะที่พูด หลินหยุนก็มองไปยังฉินหลันและพูดว่า “พี่ฉินหลันวางใจได้ ฉันแค่บาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ฟื้นฟูอาการสักสองวันก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว! ”

ฉินหลันพยักหน้า

หญิงสาวทั้งสองคนก็ไม่ได้รบกวนหลินหยุนอีก

หันหลังแล้วก็เดินออกไปจากห้อง

หลินหยุนนำโอสถออกมา แล้วก็เงยหน้าขึ้นเพื่อทานเข้าไป

ใช้เวลาเพียงแค่วันเดียว

อาการบาดเจ็บของเขาก็ฟื้นฟูดีขึ้นมากแล้ว

หลินหยุนลืมตาสองข้างขึ้น เปล่งประกายแสงขึ้นบนมือ ขวดหยกเขียวก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา

หลินหยุนพินิจไตร่ตรองอยู่พักหนึ่ง

พลังจิตญาณก็ได้พุ่งเข้าไปสำรวจภายใน

สิ่งที่ทำให้เขาคาดคิดไม่ถึงนั้นก็คือ

ภายในขวดหยกเขียวใบนี้

จะมีซากดวงจิตสองดวงที่หลงเหลืออยู่

ดวงหนึ่ง มีความแข็งแกร่งมากอย่าง

แต่เหมือนจะไม่มีพลังอะไรเหลือแล้ว

ส่วนอีกดวงหนึ่งนั้นกำลังกลืนกินดวงจิตแรกอยู่

ต่อสู้เพื่อแย่งชิงการควบคุมภายในขวดหยกเขียวนี้

ดวงจิตที่สองนั้นชัดเจนว่าคงจะเป็นของผู้อาวุโสคนนั้น

เพียงแค่มองสังเกตเล็กน้อย หลินหยุนก็รับรู้เข้าใจได้แล้ว

ขวดหยกเขียวนี้

หลังจากที่ผู้อาวุโสนั้นได้มาครอบครอง ก็พยายามใช้พลังจิตญาณของเขาไปกำจัดพลังจิตญาณเดิมที่อยู่ในขวดใบนั้นโดยตลอด

แต่ก็คงจะเป็นเวลาที่ไม่นานมากนัก ดังนั้นจึงไม่สามารถกำจัดทิ้งไปได้อย่างสมบูรณ์!