จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1559 นายไม่สามารถฆ่าฉันได้

บทที่ 1559 นายไม่สามารถฆ่าฉันได้

ชายชรามองไปที่หลินหยุน สายตาแฝงไปด้วยความหวาดกลัวและความบ้าคลั่ง
“ไอ้หนุ่ม ตอนนี้นายยังมีพลังที่จะต่อสู้อีกไหม? ”
“ฉันได้พูดเอาไว้ก่อนแล้วว่า! ”
“วันนี้จะต้องฆ่านายให้ได้! ”
“เดิมทีคิดว่า การฆ่านายก็เพียงแค่การกวัดแกว่งแขนเท่านั้น! ”
“แต่คาดคิดถึงไม่ถึงจริง ๆ เลยว่า! ”
“นายจะสามารถต่อกรกดดันฉันได้ถึงขนาดนี้! ”
“นายช่างทำให้ฉันรู้สึกน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมากเลย! ”
“มีอยู่ช่วงครู่หนึ่ง ที่ฉันถึงขนาดรู้สึกได้ถึงความตายแล้ว ซึ่งอยู่ในระยะใกล้กับฉันเป็นอย่างมาก! ”
“แต่น่าเสียดาย! ”
“น่าเสียดายที่ขั้นแดนระหว่างฉันกับนายนั้นมันยังห่างไกลกันเกินไป! ”
“ถ้าหากนายอยู่ในแดนจิตปฐมตอนกลาง! ”
“ไม่ต้องสงสัยเลยว่า! ”
“คนที่จะจบชีวิตลงในวันนี้จะต้องเป็นฉันอย่างแน่นอน! ”
“เหอะเหอะเหอะเหอะ……”
“แต่น่าเสียดาย! ”
“ที่นายยังไม่ใช่! ”
“ตอนนี้ ให้ฉันได้ส่งนายไปลงนรกเถอะ! ”
“สามารถที่จะทำให้ผู้เก่งกาจไร้เทียมทานอย่างนาย ตายลงด้วยน้ำมือของฉัน! ต้องพูดเลยว่า นี่ถือเป็นเกียรติของฉันอย่างมากแล้ว! ”
ขณะที่พูดนั้น
ในมือของชายชราก็เกิดประกายแสงขึ้น
โซ่สีขาวก็ปรากฏขึ้นมา
ขณะที่ปรากฏขึ้นนั้น ด้านบนของโซ่ก็ประกายแสงสลัวขึ้น
ราวกับว่ามีพลังอาฆาตแค้นนับไม่ถ้วน ได้ถูกปลดปล่อยออกมา
และโหมกระหน่ำเข้าใส่หลินหยุนอย่างบ้าคลั่ง
หลินหยุนกะพริบตา
และถอนหายใจ
เขาพยายามอย่างสุดกำลังแล้วจริง ๆ!
ในสภาวะที่ยังไม่ได้ใช้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ร่วงสังหารและกาลเวลาที่ไร้เทียมทาน
ทำเต็มที่แล้ว!
แม้แต่ย่ำฟ้าเก้าที ในสภาวะที่เขาได้ทำการเผาผลาญสารเลือดจิง จนทำให้ย่ำฟ้าถึงขั้นที่ห้าแล้ว!
แต่ก็ยังสู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้!
ยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนปลายนี้!
ครอบคลุมไปทั้งสองแดน
ซึ่งมีระยะห่างแตกต่างกันมากเลยทีเดียว!
ซึ่งไม่ใช่ว่าจะอาศัยอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ไปทดแทนกันได้อย่างสมบูรณ์!
“มันยังคงอ่อนแอมากเกินไป! ”
หลินหยุนสูดหายใจลึก
ถ้าหากเขาใช้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ร่วงสังหารหรือว่ากาลเวลา
ถ้าอย่างนั้น
หากถูกตอบโต้กลับ เกรงว่าเขาในตอนนี้คงจะไม่สามารถทนรับสภาพไหวแล้ว!
อีกทั้งก็ยังไม่แน่ด้วยว่าจะสามารถสังหารฝ่ายตรงข้ามลงได้
ในขณะที่ความอาฆาตแค้นนับไม่ถ้วนของโซ่กำลังโหมกระหน่ำเข้าใส่นั้น
หลินหยุนส่ายศีรษะเล็กน้อย
จากนั้นก็ชี้นิ้วดรรชนีออกไป
พลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งไร้ขอบเขต ก็โหมกระหน่ำขึ้น
พลังนี้
ไม่ใช่ของเขา
แต่เป็นของเจียซิน
เพียงพริบตาเดียว
จิตวิญญาณเปลี่ยนไปราวกับแส้
ได้ฟาดตีจนพลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งนั้นแหลกสลายไป
และยังฟาดตีไปที่ร่างของชายชราคนนั้นด้วย
แน่นอนว่า
หากจะพูดให้ถูกต้อง
ก็คือฟาดตีลงไปบนจิตวิญญาณของชายชราคนนั้น
ชายชราร้องโอดครวญเสียงดัง
แม้แต่โซ่สีขาวที่อยู่ในมือ ก็แทบจะกำไม่แน่นแล้ว
ร้องโอดครวญอย่างทุกข์ทรมาน!
จิตวิญญาณถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส!
ขณะที่เขากำลังร้องโอดครวญอย่างทรมานนั้น
ชายชราก็เกิดความหวาดกลัวขึ้นแล้ว!
หวาดกลัวอย่างที่สุด!
พลังแห่งจิตวิญญาณ ที่ได้กลายร่างเป็นแส้จิตวิญญาณนี้
ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวและความสิ้นหวังอย่างที่สุด!
ความทุกข์ทรมานนั้น
ไม่สามารถที่จะพูดอธิบายออกมาได้เลย
ขณะที่กำลังหอบหายใจอย่างรุนแรงนั้น
ชายชราหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
“นาย……พลังแห่งจิตวิญญาณของนาย ทำไมถึงได้แข็งแกร่งทรงพลังมากขนาดนี้? ”
โดยได้อดทนฝืน เพื่อมองไปยังหลินหยุน
“นาย……ในเมื่อนายมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่แปลกประหลาดขนาดนี้! ”
“ทำไมไม่แสดงมันออกมาตั้งแต่ตอนแรกเริ่มล่ะ? ”
“ทำไมนายจะต้องเผาผลาญเลือดสารจิงด้วย? ”
ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังไม่เข้าใจจริง ๆ
ชัดเจนว่า
เด็กหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้านี้
ไม่เพียงแต่มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัว
ยังจะมีพลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานด้วย!
เคล็ดวิชาจิตวิญญาณ์!
ถือเป็นสิ่งลี้ลับที่คาดเดาได้ยากที่สุด!
ในขั้นแดนเดียวกัน
ยอดฝีมือที่บำเพ็ญฝึกฝนจิตวิญญาณโดยเฉพาะนั้น แทบจะไร้คู่ต่อกร!
ยิ่งขั้นแดนที่อ่อนแอกว่า
เมื่อบุกไปโจมตี ก็จะสังหารศัตรูฝ่ายตรงข้ามลงได้ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยทั่วไป
ส่วนเด็กหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้านี้
มีพลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งทรงพลังมากขนาดนี้
อีกทั้งเมื่อจิตวิญญาณกลายร่างเป็นแส้ ก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นไปอีก
คิดไม่ถึงว่าจะไม่แสดงพลังออกมาตั้งแต่ตอนแรก
กลับเลือกที่จะใช้การเผาผลาญเลือดสารจิงเพื่อมาต่อสู้
ไม่ว่าใคร
ก็คงจะคาดคิดไม่ถึงอย่างแน่นอน!
หลินหยุนถอนหายใจ “เพราะว่า
มันไม่ง่ายเลยที่จะได้พบกับยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนปลายอย่างนาย ที่ถือว่าเก่งกาจมีความสามารถ
ฉันจึงอยากจะทดลองดูว่า ตอนนี้ตนเองนั้นมีพลังความสามารถระดับไหนแล้ว! ”
“นายเองก็ไม่ได้ทำให้ฉันผิดหวังเลย! ”
“แข็งแกร่งทรงพลังมากทีเดียว! ”
“วิธีการโดยทั่วไป ไม่สามารถที่จะสังหารนายได้จริง ๆ! ”
ได้ยินที่หลินหยุนพูด ชายชราก็ถึงกับตกใจ
จากนั้นก็ยิ้มอย่างขมขื่น
ต่อสู้กันมาตั้งนาน
ตนเองก็เป็นเพียงแค่หินลับมีดของฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นเหรอ?
เดิมทีไอ้หนุ่มนี้ ตั้งแต่เริ่มแรก ก็รู้อยู่แล้วว่า ตัวเขาเองจะเอาชนะได้อย่างแน่นอน!
ดังนั้นเขาถึงกล้าที่จะเผาผลาญเลือดสารจิงในตอนก่อนหน้านี้……
เข้ารู้สึกทันทีว่า ตัวเขาน่าตลกขบขันอย่างมาก
เดิมทีเขาคิดว่า
ก็แค่สังหารพวกมดแมลงแดนจิตปฐมตอนต้นก็เท่านั้น!
ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงและเสียเวลาตั้งมากมายหรอก
แต่จนกระทั่งตอนนี้
เขาจึงเข้าใจได้ว่า
ที่จริงแล้ว คนที่ถูกหลอกนั้น ก็คือตัวเขาเอง!
สูดหายใจลึก
แม้ว่าจะยากที่จะทำใจรับได้
แต่เขาเองก็จะต้องยอมรับความจริงตรงหน้านี้
ชายชรามองไปที่หลินหยุน และพูดขึ้นว่า “หลินหยุน นายแข็งแกร่งทรงพลังอย่างมาก! ”
“เมื่อครู่นี้ ที่นายได้เผาผลาญเลือดสารจิงเพื่อแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัวนั้น! ”
“แต่ก็ถูกฉันทำลายลงไปได้! ”
“ฉันเองคิดว่านายคงจะไม่มีวิธีการอื่นใดอีกแล้ว! ”
“ต่อให้เป็นอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์นั้น! ”
“นายก็ไม่สามารถแสดงมันออกมาได้อีกแล้ว! ”
“แต่ฉันกลับคาดคิดไม่ถึงเลยว่า นายจะมีเคล็ดวิชาจิตวิญญาณ์ด้วย! ”
“ฉันพ่ายแพ้แล้ว! ”
“แต่ว่า นายก็ไม่สามารถฆ่าฉันได้! ”
ตอนนี้เขายังคงมีพลังในการต่อสู้อยู่อีก!
ถ้าหากไม่นับอาการบาดเจ็บที่จิตวิญญาณแล้ว
สภาพร่างกายของเขายังจะดีกว่าหลินหยุนเสียอีก!
แต่
จิตวิญญาณของเขาถูกหลินหยุนโจมตีเข้าใส่อย่างรุนแรง ได้รับบาดเจ็บสาหัส
แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่สามารถต่อสู้ได้อีกแล้ว
แต่เขารู้เป็นอย่างดีว่า
ต่อให้ต่อสู่กันอีก ก็คงจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินหยุนแล้ว!
ผู้บำเพ็ญจิตวิญญาณ ลึกลับเกินคาดเดา!
มีวิธีการต่าง ๆ มากมาย
ที่สำคัญที่สุดคือ เขาไม่มีวิธีการที่จะรับมือได้
ดังนั้นหากต่อสู้ต่อไปก็คงจะไม่มีโอกาสอะไรแล้ว!
ได้ยินดังนั้น หลินหยุนก็ยิ้มเล็กน้อย “นายบอกเหตุผลที่ฉันไม่สามารถฆ่านายมาให้ฟังหน่อยสิ! ”
ชายชราสูดหายใจลึก “ง่ายมาก ก็เพราะว่าฉันเป็นผู้บำเพ็ญเซียนของสำนักพญาทะเล อีกทั้ง สถานะของฉันในสำนักพญาทะเลนั้น ก็ไม่ต่ำต้อยเสียด้วย! ”
“สหายหลินหยุนไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาความยุ่งยากให้กับตนเอง! ”
“เมื่อสหายลงมือฆ่าฉันจริง ๆ แล้ว! ”
“สำนักพญาทะเลไม่มีทางที่จะปล่อยให้หยุดลงเพียงเท่านี้แน่! ”
“ฉันว่าสหายน่าจะเข้าใจเป็นอย่างดี”
“แม้ว่าสำนักพญาทะเลของเราจะไม่มีอิทธิพลอำนาจมากเท่ากับเก้าสำนักใหญ่นั้น! ”
“แต่ในอิทธิพลอำนาจระดับที่สองแล้ว! ”
“ก็ยังไม่มีผู้ใดกล้าที่จะลงมือทำอะไรกับสำนักพญาทะเลของเรา! ”
“นั่นเป็นเพราะ หากว่าคนของสำนักพญาทะเล ถูกผู้ใดสังหารลง ก็จะต้องถูกสำนักพญาทะเลของเราตามไล่ล่าสังหารอย่างบ้าคลั่งจนถึงที่สุด! ”
“แม้ว่าสหายหลินหยุนจะมีภูมิหลังที่ไม่อ่อนด้อย! ”
“แต่ว่า หากจะเป็นศัตรูกับสำนักพญาทะเลของเราโดยเปล่าประโยชน์แล้วนั้น คาดว่าคงจะไม่มีความจำเป็นล่ะสิ? ”
“หากเกิดความผิดพลาด อาจจะต้องเกี่ยวพันไปถึงอิทธิพลอำนาจภูมิหลังของตนด้วยก็เป็นได้! ”
“เพียงแค่สหายปล่อยตัวฉันไป ทุกสิ่งอย่างก็จะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน! ”
“ดังนั้น ฉันเองถือว่าได้ช่วยสหาย รวมถึงอิทธิพลอำนาจเบื้องหลังของนายทบทวนพิจารณาด้วยบ้างแล้ว! ”
“ยังไงก็หวังว่าวันนี้สหายจะปล่อยตัวฉันไป! ”
หลินหยุนยิ้มอย่างเย็นชา “หากพูดแบบนี้ ก็เท่ากับว่านายสามารถฆ่าฉันได้ แต่ฉันกลับไม่สามารถฆ่านายได้ อย่างนั้นใช่ไหม? ”
ได้ยินที่หลินหยุนพูด ดวงตาของชายชราก็เป็นประกายขึ้นทันที
แม้ว่าหลินหยุนจะไม่ได้พูดอะไรมาก
แต่ในคำพูดของหลินหยุนนั้น เหมือนว่าเขาจะได้รับข้อมูลบางอย่างที่เขาคิดว่ามีประโยชน์แล้ว