จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1746 เมืองแห่งโทษฐานที่แปลกประหลาด

บทที่1746 เมืองแห่งโทษฐานที่แปลกประหลาด
สัตว์ประหลาดปลาสองหัว เผชิญหน้ากับหลินหยุน ในมือของหลินหยุนถือกระบี่เฮ่าเทียนยืนอยู่เหนือนภา ผมยาวพลิ้วไหวโดยที่ไม่มีลม
สีหน้ายิ่งมืดมนและน่ากลัวมาก
หลินหยุนพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า “พวกแกสองคนน่าจะพูดภาษาคนกันได้ตั้งนานแล้วนะ ถ้าหากลงมือกันต่อไปอีก ฉันก็ไม่เกรงใจแล้ว！”
สัตว์ประหลาดปลาสองหัว สบตาซึ่งกันและกันแล้ว สัตว์ประหลาดหนึ่งหัวในนั้น ใช้คำพูดที่ไม่รื่นหูพูดว่า “สถานที่นี้ เป็นของฉันอาณาเขตของสิ่งมีชีวิตในทะเล แก เผ่าพันธุ์มนุษย์ ตาย！”
หลินหยุนหัวเราะอย่างเยือกเย็น “อาณาเขตของสิ่งมีชีวิตในทะเล？พวกแกก็คู่ควร！ฉันได้ยินว่าทะลลึกนี้ มีเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่！ใครกันที่ทำให้พวกแกมีความกล้านี้！”
ในเวลานี้ไม่ได้ออมมือแม้แต่น้อยเลย
พลังแห่งกฎเกณฑ์แทรกซึมเข้าสู่กระบี่เฮ่าเทียนอย่างสมบูรณ์แบบ สับฆ่าออกไปอย่างบ้าคลั่งทันที
แต่ว่าพลังแห่งกฎเกณฑ์แห่งน้ำของสัตว์ประหลาดสองหัวก็ทรงพลังอย่างไร้ขอบเขต
การป้องกันนั้นยิ่งปิดแน่นมากขึ้น！
แม้ว่าหลินหยุนจะแสดงออกมาเต็มกำลัง แต่เผชิญหน้ากับการป้องกันของสัวต์ประหลาดปลาสองหัวก็ไม่สามารถที่จะฉีกมันออกได้
หลินหยุนเห็นเช่นนี้ เมื่อก้าวเท้าออก ร่างเงาเทพเซียนปรากฏออกมา ดาบสกัดนภากวาดออกมาอย่างอุกอาจ ทำให้ม่านน้ำปั่นป่วนเลย
วินาทีต่อมา หลินหยุนสับฆ่าสัตว์ประหลาดปลาหนึ่งหัวในนั้นแล้ว
สัตว์ประหลาดปลาอีกหัวเห็นเช่นนี้ กรีดร้องด้วยเสียงอันไม่ไพเราะออกมาทันที ทันใดนั้นก็เข้าไปในน้ำแล้ว
หลินหยุนพูดเหะออกมาอย่างเยือกเย็น “คิดอยากจะออกไป？ฉันให้แกออกไปแล้วเหรอ？”
ในเวลานี้แทงเข้าไปในน้ำอีกครั้ง สัตว์ประหลาดปลาอีกหัวหนึ่งเห็นว่าไม่สามารถหลบหนีไปได้ พลังแห่งกฎเกณฑ์แห่งน้ำปรากฏออกมาอีกครั้ง
แต่ว่า ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีสัตว์ประหลาดปลาอีกหัวหนึ่งให้ความร่วมมือ พลังแห่งการป้องกันก็อ่อนลง ถูกหลินหยุนแทงทะลุศีรษะด้วยดาบเดียว
ศพของสัตว์ประหลาดปลาสองหัวลอยอยู่เหนือพื้นน้ำ ถูกหลินหยุนเก็ยไปทันที สัตว์ประหลาดปลาสองหัวที่เกือบถึงแดนสู่ธรรมะ เนื้อตัวเท่ากับของล้ำค่า
หลังจากที่เก็บไปแล้ว หลินหยุนฆ่าตลอดทาง สับฆ่าอสูรกายใต้น้ำมากมายอย่างไม่หยุดหย่อน โฉบผ่านไปยังขอบแดน
แต่ว่าตอนที่เขากำลังจะถึงชายฝั่ง หลินหยุนจับชี่สามสี่สายตรงหน้าได้อีกครั้ง
คิดไม่ถึงว่าคนเหล่านี้ไม่ได้จากไปไหนเลย รอเขากลับมาจากมหาสมุทรอันลึกซึ้ง
ในเวลานี้หลินหยุนทำได้เพียงเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง ไปที่ที่ลึกแล้ว
แต่ว่าคนเหล่านี้ก็สัมผัสได้ถึง กลิ่นคาวเลือดที่หนักหน่วงในทะเลแล้ว
ในเวลานี้มียอดฝีมือจำนวนมากลงลึกเข้ามาแล้ว
หลินหยุนจนใจ ทำได้เพียงไปยังส่วนลึกของทะเลอีกครั้ง
หลายวันต่อมา
หลังจากที่หลินหยุนออกจากสถานที่แห่งคาวเลือดนั่นมาไกลแล้ว นี่ถึงจะวางใจได้หน่อยแล้ว
แต่ว่าถ้าหากลอยตัวอยู่ในทะเลเป็นเวลานานเกินไป งั้นก็ยิ่งเป็นอันตรายมากขึ้น
ลังเลตัดสินใจไม่ได้อยู่นาน
หลินหยุนหยิบแผนที่ออกมา
หลังจากที่ยืนยันที่แห่งหนึ่งแล้ว หลินหยุนไปในที่ที่ลึกกว่าอีกครั้ง
ในครั้งนี้ เขาไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย
ฆาตกรรมตลอดทาง
ระหว่างทางก็เจอกับการมีอยู่ที่แข็งแกร่งเหมือนกับสัตว์ประหลาดปลาสองหัวนั้น
ถูกหลินหยุนสับฆ่าตายเลยทั้งหมด
หนึ่งในนั้นยังมีอสูรกายเต่าแดนสู่ธรรมะท่านหนึ่ง ก็ถูกหลินหยุนฆ่าโดยสิ้นเชิง
หลังจากนั้นสองเดือน ในที่สุดหลินหยุนก็ปรากฏตัวที่ขอบกระแสน้ำวนในมหาสมุทรขนาดใหญ่แห่งหนึ่งแล้ว
หลังจากที่รับรู้อย่างละเอียดครู่หนึ่ง หลินหยุนก็เข้าไปในกระแสน้ำวนเลย
ภายใต้กระแสน้ำวนของสถานที่แห่งนี้ คือเมืองแห่งทะเลลึก
และก็เรียกว่าเมืองแห่งโทษฐาน！
ว่ากันว่าท่ามกลางทะเลลึกแห่งนี้ มีเมืองแห่งโทษฐานสามแห่ง
สถานที่แห่งนี้ถูกยอดฝีมือทรงพลังคนหนึ่งสร้างขึ้นมา ทำธุรกิจบางอย่างกับอสูรกายใต้น้ำโดยเฉพาะ แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือที่หลบภัยมีผู้บำเพ็ญเซียนที่มีความเกลียดชังแรงกล้า
พูดได้ว่าคนที่มาเมืองแห่งโทษฐานทุกคน ล้วนแต่มีความเกลียดชังแรงกล้า ใช้ชีวิตด้วยเลือดสดที่แปดเปื้อนทั้งสองมือ
ใช้คำสามคำมาสรุป งั้นก็คือโทษมหันต์
เพราะงั้น สามเมืองนี้ ก็กลายเป็นเมืองแห่งโทษฐาน
หลินหยุนเข้ามายังส่วนลึกของกระแสน้ำวนนี้แล้ว ผลฝึกตนของเขาล้วนถูกกระแสน้ำวนกวาดล้าง แทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว
แต่ว่าท้ายที่สุดก็ลงไปยังก้นทะลอย่างสำเร็จแล้ว
เมืองใหญ่ที่มืดครึ้ม ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว
เมืองใหญ่ที่มืดมน ท่ามกลางการปกคลุมของค่ายกล ในเมืองก็มีอัญมณีสามชิ้นที่ส่องแสงเขียวขจี
มีอัญมณีทำประโยชน์โดยการส่องแสงสว่าง
หลินหยุนลอยตัวไปยังทางเข้าเมือง นี่ถึงได้เห็น อารักขาประตูเมือง คิดไม่ถึงว่าเป็นอสูรปูสองหัว
แต่ว่าผลฝึกตนไม่ถือว่าสูงมาก แค่เป็นแดนยาทอง
แม้แต่แดนจิตปฐมก็ไม่ถึง
เห็นหลินหยุนเดินเข้ามา สัตว์ประหลาดปูหนึ่ในนั้นตะโกนเสียงขรึมว่า “มาถึงเมืองแห่งโทษฐานเป็นครั้งแรก จะต้องจ่ายหินทิพย์หนึ่งแสนก้อนถึงเข้าเมืองได้！”
สายตาของหลินหยุนแวววับทันที สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ เป็นแค่อสูรกายใต้น้ำของแดนยาทอง คิดไม่ถึงว่าสามารถเอ่ยปากพูดได้
เห็นแววตาที่ประหลาดใจจากนัยน์ตาของหลินหยุน ดวงตาน้อยๆของอสูรกายปูสองหัวสาดส่องสีหน้าแววตาที่จองหองออกมา
เกิดแสงแวววาวในมือของหลินหยุน หยิบหินทิพย์หนึ่งแสนก้อนออกมา
อสูรกายปูยื่นมือออกไปรับ ก็หยิบโทเค็นออกมาให้หลินหยุนแล้ว
นี่ถึงทำให้หลินหยุนเข้าไป
หินทิพย์หนึ่งแสนก้อน
จำนวนนี้ก็ทำให้หลินหยุนคิดไม่ถึงเช่นกัน
หลังจากที่เข้ามาในเมือง หลินหยุนก็อสูรกายใต้น้ำไม่น้อยแล้วก็ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่าพันธุ์มนุษย์
ข้างในกลับคึกคักมาก
นอกจากเส้นแสงที่อึมครึมมากมาย ยังมีอสูรกายใต้น้ำมากมายแล้ว กับเมืองแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ธรรมดา แต่ก็ไม่ได้มีอะไรที่แตกต่างมากมาย
เพียงแค่สิ่งที่หลินหยุนคิดไม่ถึงคือ การมีอยู่ของประตูเมืองนี้ คิดไม่ถึงว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนที่มากมายเช่นนี้
เห็นหลินหยุนเดินเข้ามา
ทุกคนต่างก็เข้ามารายล้อมเขาโดยทันที
นัยน์ตาของทุกคนเปล่งประกายออกมาทั้งหมด
ตอนที่เห็นหลินหยุน ก็เหมือนกับเห็นอาหารที่แสนอร่อยยังไงอย่างนั้น
คนที่รายล้อมเข้ามาล้วนแต่มีสีหน้ามืดมน เอ่ยปากพูดกับหลินหยุนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
“คุณชายท่านนี้ ยินดีต้อนรับสู่เมืองแห่งความชั่วร้ายเป็นครั้งแรก ！คุณชายตามฉันมานะ ฉันจะแนะนำสถานการณ์ของเมืองแห่งโทษฐานให้คุณชายฟังอย่างละเอียด เพียงหลีกเลี่ยงไม่ให้คุณชายไปล่วงเกินต่อสิ่งที่ไม่ควรล่วงเกิน！”
“คุณชาย คุณอย่าไปฟังที่คนอื่นพูดจามั่วซั่วนะ เขาไม่เข้าใจเมืองแห่งโทษฐานใดๆเลยทั้งสิ้น คุณชายตามฉันมาดีกว่านะ ฉันขอแค่หินทิพย์ชั้นกลาง100ก้อนจากคุณชายเท่านั้น！”
“คุณชาย คุณชาย ตามฉันมาดีกว่านะ！ฉันไม่ต้องการหินทิพย์ชั้นกลาง100ก้อน ฉันขอแค่90ก้อน！”
“คุณชาย ฉันต้องการแค่80ก้อน……”
“……”
ภาพฉากเช่นนี้ อยู่เหนือการคาดหมายของหลินหยุนมากเลย
ท่ามกลางคนเหล่านี้ มีระดับแดนยาทอง มีระดับแดนจิตปฐม มีระดับแดนดั่งเทพ คิดไม่ถึงว่าเพื่อหินทิพย์ชั้นกลางกว่าหลายสิบหลายร้อยก้อน มีท่าทีที่เร่งรีบเช่นนี้
นี่คือสิ่งที่หลินหยุนไม่คาดคิดทั้งหมดเลย！
และในเวลานี้ สาวน้อยที่มีเพียงแดนยาทองคนหนึ่ง ลอดผ่านช่องโหว่ของคนมาตรงหน้าของหลินหยุนแล้ว กอดขาของหลินหยุนไว้แน่น ร้องไห้พร้อมพูดวิงวอนว่า “พี่ใหญ่ ฉันขอร้องคุณละ ฉันขอเพียงแค่หินทิพย์ชั้นกลางฉัน10ก้อน ก็จะแนะนำเรื่องราวในเมืองแห่งนี้ให้พี่ใหญ่ฟังทั้งหมด”
“พี่ใหญ่ ให้หินทิพย์ชั้นกลางฉัน10ก้อนก็พอแล้ว！”
“ฉันยอมเป็นทาสรับใช้ให้พี่ใหญ่！พี่ใหญ่ ถ้าหากไม่มีหินทิพย์ล่ะก็ คุณย่าของฉันก็จะสิ้นชีพแล้ว ！ ”
เห็นเด็กผู้หญิงเข้ามา คนเหล่านั้นที่รายล้อมหลินหยุนก็โกรธทันที ชายวัยกลางคนนั้นหนึ่งในนั้นที่ไว้หนวดบนริมฝีปากที่รูปร่างผอมมาก แตะมาบนตัวของเด็กผู้หญิงทันที
“เวรเอ๊ย รีบไสหัวไปซะ！”
“คุณชายท่านนนี้เป็นคนที่ขอทานตัวเหม็นอย่างแกจะเข้าใกล้ได้เหรอ？”
แต่ว่าเป็นผู้ชายวัยกลางคนกลับไม่สามารถแตะเด็กผู้หญิงตัวน้อยถึงได้ ก็ถูกหลินหยุนสลัดออกแล้ว
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเป็นระดับแดนดั่งเทพตอนปลาย ภายใต้สถานการณ์ที่หลินหยุนไม่ได้แสดงพลังออกมาทั้งหมด อีกฝ่ายคิดอยากจะหลบล่ะก็ หรือว่าอยากจะป้องกัน สามารถทำได้ทั้งหมดเลย
แต่ว่าอีกฝ่ายไม่ได้แสดงผลฝึกตนออกมาเลยด้วยซ้ำ ปล่อยให้ตัวเองถูกหลินหยุนสลัดลอยออกไปแล้ว