จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1803 เชื่อมั่นอย่างแน่วแน่

บทที่ 1803 เชื่อมั่นอย่างแน่วแน่
เมื่อเสียงของเทพปีศาจลดลง หมอกสีดำพลุ่งพล่านขึ้นมาจากใต้เท้า จากนั้นก็เห็นว่า ดาบกระดูกสีขาวในมือของเขาฟันฝ่ามือเหล็กสีดำนั้นขาด
ดาบกระดูกสีขาวดูดเลือดไปในทันที
ในชั่วพริบตา แสงสีฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้น และยังมีพลังมากยิ่งกว่าเมื่อก่อนนี้
เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้
ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะทั้งสิบสี่คนที่เดิมทีแผดเผาเลือดสารจิงแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที
เมื่อกี้นี้เพราะว่าทำลายความอารมณ์ดีของเทพปีศาจ ก็หายไปในทันที
เมื่อเห็นลมปราณอันทรงพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากดาบกระดูกในมือนั้น ทางผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะนี้ มีหลายคนสายตาดูหวาดกลัวขึ้นมาในทันใด
โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนต้นห้าคนนั้น
ก็เป็นเช่นนี้
เมื่อกี้นี้พวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่สุด
ยังมีการแผดเผาเลือดสารจิงเช่นเดียวกันกับแดนสู่ธรรมะตอนต้น และแดนสู่เทพตอนปลายหลายคนนั้น
ดังนั้นสถานการณ์ในตอนนี้ก็ยิ่งแย่ลงไปอีก
มองดูความสยดสยองของเทพปีศาจในกลางอากาศนั้น ในใจก็ย่อมหวาดหวั่นมากขึ้นเป็นธรรมดา
ถ้าหากยังต่อสู้กันต่อไปอีก พวกเขาจำเป็นต้องมีความเสี่ยงเป็นอย่างมากที่จะเสียชีวิต
พวกเขามาต่อสู้ที่นี่เพื่อสมบัติล้ำค่า
ตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่มีสมบัติล้ำค่า แต่กลับยังจะต้องเสียชีวิตด้วย จะเป็นไปได้อย่างไร?
ดังนั้น ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะทั้งห้าคนนี้ มีความคิดอยากที่จะหลบหนีในทันที
ในห้าคนนี้ ก็รวมสองคนนั้นในกลุ่มโจรดวงดาวที่ตามมาทีหลังสุดด้วย
กฎเกณฑ์ของกลุ่มโจรดวงดาวนั้นใหญ่มากจริงๆ
แต่ไม่ว่าจะใหญ่แค่ไหน ก็ไม่ยิ่งใหญ่ไปกว่าชีวิตของตัวเอง
แม้ว่าตอนนี้จะหลบหนีไปได้ มีการไล่ฆ่าของกลุ่มโจรดวงดาวที่น่าสะพรึงกลัวตามมาทีหลัง แต่ว่าตอนนี้กลับไม่ได้สนใจมากขนาดนั้นแล้ว
หนีไปตอนนี้ แม้ว่าในอนาคตจะอยู่ภายใต้การไล่ฆ่าก็มีโอกาสรอดชีวิตอยู่
ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนต้นทั้งห้าคนนี้ ก็เหมือนกับใจตรงกัน ทั้งหมดก็เปลี่ยนทิศทางในทันที และหนีไปอย่างบ้าคลั่ง
และในขณะที่คนทั้งห้าเคลื่อนไหว ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางและแดนสู่ธรรมะตอนปลายที่เหลือหลายคนก็เคลื่อนไหวทั้งหมด
ทยอยลงไม้ลงมือ ก็ควบคุมคนทั้งห้าคนนี้โดยตรง
ไม่มีใครสามารถหลบหนีไปได้
ได้ยินแค่เหมินชิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ในสถานการณ์ตอนนี้ ใครก็ไม่สามารถออกไปได้ พวกแกต้องการจะหนีเหรอ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นไปตายก่อนดีกว่า!”
เมื่อเสียงลดลง เขาโยนผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนต้นทั้งสองคนนั้นที่จับกลับมาอยู่ในมือ ไปทางเทพปีศาจนั้น
ทั้งสองคนนี้เป็นผู้บำเพ็ญกลุ่มโจรดวงดาวทั้งหมด
แต่แม้ว่าจะเห็นฉากนี้ ยิ่งไปกว่านั้นอยู่ใกล้แค่เอื้อม ผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพตอนปลายคนนั้นของกลุ่มโจรดวงดาวเช่นเดียวกัน ก็ไม่มีความตั้งใจที่จะหักห้ามเลย
ก็แค่มองดูตาปริบๆอยู่อย่างนั้น
และในขณะที่เหมินชิงลงมือ ผู้แข็งแกร่งแดนดั่งเทพตอนปลายอีกสามคน ก็โยนผู้บำเพ็ญแดนดั่งเทพตอนต้นที่จับกลับมาในมือออกไปเหมือนกัน
อีกด้านหนึ่ง เมื่อปีศาจเทพเห็นเช่นนี้ ก็หัวเราะดังลั่นขึ้นมา ไม่ได้อ้าปากกว้างใหญ่กลืนกินเข้าไป แต่กลับยื่นมือไปคว้าไว้ในกลางอากาศ
แต่ว่าในเวลานี้ ทั้งห้าคนก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆในทันที
นี่มันไม่ใช่ระเบิดพลีชีพ
เพียงแต่ว่าเป็นบีบคั้นให้ระเบิดพลีชีพ
แม้ว่าพลังจะทรงพลังอย่างไร้ขอบเขตเหมือนกัน น่าสะพรึงกลัวถึงขั้นเหลือเชื่อ แต่ว่าเมื่อเทียบกับการระเบิดพลีชีพอย่างแท้จริงขึ้นมา ยังค่อนข้างแตกต่างกันไม่น้อย
ขณะที่ทั้งห้าคนนี้ระเบิดพลีชีพออกมา รวมทั้งพลังแห่งร่างกายและพลังแห่งกฎเกณฑ์ ก็ระเบิดออกทั้งหมด
แขนที่เทพปีศาจนั้นยื่นออกมาในกลางอากาศ หลังจากที่ระเบิดเสียงดังสนั่นขึ้นมา และก็ถูกระเบิดออกมาในทันที
เทพปีศาจคำรามด้วยความเจ็บปวดขึ้นมา
แขนใหม่ข้างหนึ่ง ก็งอกขึ้นใหม่ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ดูเหมือนว่าจะไม่ต่างจากแขนก่อนหน้านี้เลย
แต่ลมปราณอันแข็งแกร่งไร้ขอบเขตดั้งเดิมบนตัวของเทพปีศาจนั้น ในขณะนี้ได้ลดลงอย่างมากจริงๆ
“ไอ้พวกคนอ่อนแออย่างพวกแก สมควรตาย!”
“ไปตายให้หมดซะ!”
เสียงของเทพปีศาจดังกึกก้อง และดาบกระดูกในมือปลดปล่อยแสงสีฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งออกมา ราวกับมีสิ่งชั่วร้ายมาจากนรกชูร่าคำรามอย่างบ้าคลั่ง
ทันใดนั้นแสงดาบอันน่าสะพรึงกลัวของดาบกระดูกก็กวาดล้างไปอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นฉากนี้ สีหน้าของผู้แข็งแกร่งทั้งเก้าคนที่เหลือก็เปลี่ยนไปอย่างมากทั้งหมดในทันใด อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้ อยากจะหลบหนีไปก็เป็นไปไม่ได้!
เหมินชิงตะโกนขึ้นทันทีว่า “สหายทุกคน ทำได้เพียงสู้ตายเท่านั้น! เทพปีศาจตนนี้เพิ่งจะกำเนิดขึ้น ยังไม่นับว่าแข็งแกร่งเกินไป! พวกเราแค่ต้องลงมือด้วยกำลังทั้งหมด สามารถที่จะฆ่าอีกฝ่ายได้อย่างแน่นอน”
หลานโปที่อยู่ข้างๆก็ตะโกนด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “สิ่งที่สหายเหมินชิงพูดนั้นใช้ได้! ทุกคนก็ใช้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่แข็งแกร่งที่สุดพร้อมกัน!”
อันที่จริงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่พูดอะไร ทุกคนก็เริ่มมีการเคลื่อนไหว
ในเวลานี้ถ้าหากยังการออมมือทั้งหมด โดยพื้นฐานนั้นก็คือไม่ได้แตกต่างกับรนหาที่ตาย!
ทั้งเก้าคนก็แผดเผาเลือดสารจิงอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง และแสดงไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเองออกมา
เหตุผลที่พวกเขาไม่ได้เลือกหลบหนีไป ก็เพราะว่า อันที่จริงพวกเขาก็มองออก แม้ว่าเทพปีศาจนี้จะสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก แต่ยังไม่ถึงขั้นที่ทำให้พวกเขาหันหลังหลบหนีไปได้
ร่วมมือกันขึ้นมา พวกเขาอาจจะไม่มีโอกาสกันทั้งหมด
ประกอบกับการสังเวยของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนต้นทั้งห้าคน
ทำให้เทพปีศาจได้รับบาดเจ็บมากยิ่งขึ้น
สิ่งนี้ทำให้ความคิดของผู้แข็งแกร่งพวกเขาทั้งหลายเหล่านี้แข็งแกร่งขึ้น
อย่างที่คาดไว้ เทพปีศาจนี้ไม่ใช่สิ่งที่ไร้คู่ต่อกร
ท้ายที่สุดพวกเขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะระยะกลาง และแดนสู่ธรรมะตอนปลายอย่างแท้จริง
มีชีวิตมาแล้วก็ไม่รู้กี่พันปี
ก็ล้วนเป็นพวกประสบการณ์สูง
จะไม่ทราบสถานการณ์ในขณะนี้ได้อย่างไร?
อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัวทั้งเก้า กวาดล้างไปทางเทพปีศาจนั้น ก็ทรงพลังอย่างไร้ขอบเขต แทบจะในชั่วพริบตา ก็โจมตีเข้ากับพลังของต้าเต๋าแห่งดาบ
ส่งเสียงดังสนั่นสั่นสะเทือนโลก
กลางอากาศแตกสลายอีกครั้ง และชิ้นส่วนขนาดใหญ่ก็พังทลายลง
ลมกางทำลายล้างนับไม่ถ้วนที่มีลมปราณแห่งการทำลายล้าง กวาดล้างเข้ามา จากที่พังทลายลงนั้น
แต่สิ่งนี้ไม่เพียงพอที่จะเกิดผลกระทบมากเกินไป ต่อผู้แข็งแกร่งเหนือแดนสู่ธรรมะอย่างพวกเขาได้
เนื่องจากว่านี่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่กลางอากาศอย่างแท้จริง
อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่ทั้งเก้าถูกพลังของต้าเต๋าแห่งดาบทำลายทั้งหมด แต่เทพปีศาจก็ไม่ได้สบาย กฎเกณฑ์แห่งกระบี่ก็สั่นคลอนจนเกิดรอยแตกเหมือนกัน
ลมปราณต้าเต๋าแห่งดาบลดลงเป็นอย่างมาก
ทางเก้าคนนี้ กระอักเลือดออกมาพร้อมกัน สีหน้าซีดเซียวเป็นอย่างยิ่ง และทุกคนได้รับบาดเจ็บสาหัส
แต่ในเวลานี้ ดวงตาของทั้งเก้าคนกลับดูเปล่งประกายอย่างยิ่ง
เพราะในที่สุดพวกเขาก็เห็นความเป็นไปได้ของการที่จะฆ่าเทพปีศาจตนนี้ได้อย่างสมบูรณ์
หลานโปพูดขึ้นมาว่า “ต้าเต๋าของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ต่อไปพวกเราแค่ก่อกวนปีศาจตนนี้ ทำให้เขาไม่มีเวลาไปฟื้นฟู จะสามารถฆ่ามันได้อย่างสมบูรณ์ในวันนี้!”
เหมินชิงก็รีบพูดขึ้นมาว่า “สหายหลานโปพูดได้ไม่เลว อย่าให้โอกาสปีศาจตนนี้ได้หายใจเลยสักนิด! สหายทุกท่าน วันนี้พวกเราต้องฆ่าปีศาจตนนี้ให้ได้!”
“หลังจากที่ฆ่าแล้ว พวกเราแบ่งสมบัติล้ำค่าบนตัวปีศาจตนนี้เท่าๆกัน ไม่แบ่งแดนสู่ธรรมะระยะกลางและแดนสู่ธรรมะตอนปลาย! จะแบ่งเท่าๆกันอย่างแน่นอน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา อีกหลายคนก็ทยอยพยักหน้าทั้งหมด หายใจเข้าลึกๆ และพูดพร้อมกันว่า “ดี สหายทุกท่าน ต่อไปพวกเราก็ใช้วิธีเข้าไปก่อกวนกับปีศาจตนนี้ อย่าแตะต้องปีศาจตนนี้!ไม่เช่นนั้นพวกเราก็จะมีความเสี่ยงเสียชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!”