จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1805 เกิดปะทะกันภายใน

บทที่ 1805 เกิดปะทะกันภายใน
แต่ว่าในเวลานี้ ทุกคนก็ต่อสู้อยู่ด้วยกันมาเป็นเวลายาวนานมากแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นอันที่จริงทุกคนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว
โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางเหล่านั้น
ถ้าหากไม่ใช่ว่ากังวลถึงสถานการณ์ของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางหลายคนนั้นที่ปรากฏก่อนหน้านี้ เกรงว่าจะหลบหนีไปตั้งนาน
พวกเขาก็เป็นเพราะว่ามองออกว่าผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนปลายหลายคนนี้ ก็มีหลายคนยืนหยัด ก็ทำงานร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว บางทีหลังจากที่ฆ่าเทพปีศาจ จะให้ประโยชน์บางอย่างกับพวกเขาจริงๆ
นี่ถึงเลือกที่จะลงมืออย่างไม่ออมแรงไว้เลยสักนิด
แต่ทว่า ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนปลาย ยังมีบางคนออมมือบาง ยังมีพื้นที่เก็บรักษากำลัง พวกเขาหลายคนกลับไม่มีเลยสักนิด
ถ้าหากไม่สู้สุดชีวิต โดยพื้นฐานนั้นมีความเสี่ยงเสียชีวิตได้อยู่ตลอดเวลา ภายใต้การสู้สุดชีวิต บางทีอาจจะมีโอกาสรอดชีวิต
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แน่นอนว่าไม่ทันได้ระวังผู้แข็งแกร่งข้างกาย
เพราะพวกเขาก็ไม่ได้มีความสาสมรถขนาดนั้น!
ดาบกระดูกฟันลงบนร่างกายของผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะระยะกลางทั้งสองในทันที ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของปราณชีวิต
และหลังจากที่ดูดซับปราณชีวิตของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางทั้งสองคน ลมปราณของดาบกระดูกก็กลายเป็นน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีก
แต่ว่าในเวลานี้ พลังแห่งกฎเกณฑ์ทั้งหมดของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางทั้งสองคน ก็ระเบิดเสียงดังตูมตามออกมา
นี่คือความน่ากลัวของเหมินชิง
แม้ว่าคุณจะไม่เลือกระเบิดพลีชีพ เขาก็สามารถที่จะปล่อยให้คุณได้รับผลระเบิดพลีชีพ ภายใต้การเกี่ยวพันกับอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของเขา
ยังไงซะนี่ก็คือผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะระยะกลางสองคน
พลังอันน่าสะพรึงกลัวของกฎเกณฑ์ระเบิดออกมาทั้งหมด เหนือกว่าผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนต้นทั้งห้าคนก่อนหน้านี้
ภายใต้การระเบิดดังตูมตาม พลังของดาบกระดูกก็สลายไปทั้งหมดในทันที ไม่เพียงเช่นนี้ ก็ทำให้ร่างของเทพปีศาจกระเด็นล้มออกไป และกระอักเลือดออกมาต่อเนื่อง!
ฉากนี้ไม่เพียงแต่สยบเทพปีศาจ
ก็ทำให้จิตใจของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนกลางหลายคนที่เหลือสั่นสะเทือนไปทั้งหมด
นี่มันเหลือเชื่อมากเกินไป!
แทบจะในทันที ก็ทยอยหยุดการโจมตีต่อเทพปีศาจทั้งหมดในทันที
เหมินชิงก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็สูดหายใจเข้าลึกๆพูดขึ้นมาว่า “สหายทุกท่าน สถานการณ์อย่างเมื่อกี้นี้ ก็คือไม่มีทางเลือก ถ้าหากทุกคนทำเรื่องราวแบบนี้ต่อฉัน ฉันก็ไม่มีทางโทษว่าอะไรก็ตาม!”
“ทุกอย่างก็เพื่อปกป้องชีวิตของตัวเอง!”
“ยังหวังว่าสหายทุกท่านจะไม่ใส่ใจมากเกินไป!”
นี่คือสิ่งที่พูด!
ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนปลายทั้งห้าคนก็ยังสามารถที่จะไม่ใส่ใจได้ เพราะว่าเปลี่ยนเป็นพวกเขา อันที่จริงเลือกเหมือนกับเหมินชิง เหมือนกันทุกประการ ไม่มีความแตกต่างกัน!
แต่เมื่อผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางเหลืออยู่สองคนได้ยิน ก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น!
ทั้งสองคนนั้นไม่ได้อยู่ในค่ายเดียวกัน ในเวลานี้ต่างคนต่างสบตากันแวบหนึ่ง หนึ่งในนั้นกลืนน้ำลายอย่างแรง และพูดขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโสหลายคน พวกเราสองคนไม่ต่อสู้แล้ว! ในเวลานี้เทพปีศาจก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว ไม่ต้องการเราสองคนอีกต่อไปแล้ว ยังหวังว่าผู้อาวุโสจะปล่อยพวกเราออกไปได้!”
จากนั้น ทั้งสองคนก็หันหลังก็จะหนีไป!
แต่ว่าในเวลานี้ เห็นเพียงหลานโปผู้แข็งแกร่งของเผ่าวอกทิพย์นั้น หายตัวอย่างว่องไวทันที มือถือแท่งเหล็กสีดำที่น่ากลัวแท่งหนึ่ง ก็ปรากฏตัวอยู่ข้างหน้าของทั้งสองคน และขัดขวางทางถอยของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางทั้งสองคน!
พูดขึ้นทันทีว่า “สหายทั้งสอง ก่อนหน้านี้พวกเราตกลงกันไว้แล้วตราบใดที่ฆ่าปีศาจตนนี้ ผลประโยชน์ที่ได้รับมาทั้งหมดจะถูกแบ่งออกอย่างเท่าเทียมกัน หรือว่าสหายทั้งสองคนก็จะยอมแพ้ไปอย่างง่ายดายแบบนี้!”
สีหน้าของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางก็ดูไม่ค่อยสู้ดี และพูดขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโสหลานโป พวกเราสองคนไม่ต่อสู้แล้ว และก็ไม่เอาผลประโยชน์ใดๆแล้วด้วย แค่อยากจะรักษาชีวิตนี้ไว้! ยังหวังว่าผู้อาวุโสสามารถที่จะปล่อยพวกเราออกไปด้วย!”
หลานโปแสยะยิ้มพูดขึ้นมาว่า “ไม่ได้หรอก ในเมื่อเป็นเรื่องที่ตกลงกันไว้แล้ว ในเวลานี้ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถ้าหากทั้งสองคนอยากจะไป งั้นข้าก็ทำได้เพียงลงมือแล้ว!”
ก็ไม่ได้ให้โอกาสกับผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางทั้งสองคนได้ตอบโต้ในทันที
แท่งเหล็กส่องแสงในมือ และกวาดล้างไปทางทั้งสองคนนั้นอย่างกะทันหัน
เมื่อทั้งสองคนเห็นเช่นนี้ ก็ถอยหลังอย่างบ้าคลั่งโดยไม่รู้ตัว
แต่ว่าในเวลานี้ มือใหญ่คู่หนึ่งที่มองไม่เห็นก็จับทั้งสองคนไว้อีกครั้ง และโยนไปทางเทพปีศาจที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ในอีกด้านหนึ่ง
หลังจากที่เทพปีศาจมุกเทพแตกออก ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแท้จริง ได้ขจัดความคิดที่จะหลบหนีออกไปโดยสิ้นเชิง และหายใจหอบอย่างรุนแรง
เมื่อเห็นฉากนี้ในเวลานี้ ก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ถอยกลับ ผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะกลางทั้งสองก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง
เป็นวิธีการของเหมินชิงอีก!
แต่ว่าเห็นได้ชัดว่า ใช้วิธีการที่แปลกประหลาดอย่างยิ่งแบบนี้ สำหรับเหมินชิงก็ใช้ไปเป็นอย่างมาก
สีหน้าของเขายิ่งซีดเซียวลง
แต่แม้ว่าเทพปีศาจนั้นจะหลบหนีได้เร็วมาก แต่กลับยังได้รับผลกระทบจากการระเบิดของพลังอันน่าสะพรึงกลัวอีกครั้ง
ทำให้เทพปีศาจที่เดิมทีได้รับบาดเจ็บสาหัส ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสมากยิ่งขึ้น
เทพปีศาจในเวลานี้ ลมปราณก็ต่ำลงเป็นอย่างมาก
เมื่อผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนปลายเห็นเช่นนี้ ต่างคนต่างสบตากันแวบหนึ่ง เส้นประสาทที่ตึงเครียดก็ได้ผ่อนคลายลง
น่าจะจบได้แล้ว!
ต่อสู้อย่างสุดชีวิตมาถึงในเวลาแบบนี้ ในที่สุดหัวใจที่พวกเขาเลือกก็ผ่อนคลายลงมาสักที!
หลังจากที่ทุ่มเทเสียสละไปมากมายเช่นนี้ ผู้คนได้รับบาดเจ็บสาหัส ในที่สุดยังบรรลุเป้าหมายที่พวกเขาต้องการบรรลุได้ด้วย
ส่วนการเสียชีวิตของผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนต้นและแดนสู่ธรรมะตอนปลายหลายคนนั้น สำหรับผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนปลายอย่างพวกเขาทั้งหลาย ก็เป็นเรื่องราวที่เข้าใจซึ่งกันและกันโดยไม่จำเป็นต้องพูด
กวาดสายตามองเทพปีศาจที่ได้รับบาดเจ็บและไม่สามารถที่จะหลบหนีไปได้แล้ว สายตาของพวกเขา ก็จับจ้องตรงไปที่บนตัวของผู้แข็งแกร่งที่ดูเหมือนบัณฑิตหนุ่มนั้น
สัมผัสได้ว่าสายตาของหลายคนจับจ้องมาทางตัวเองนี้ ชิวเจ๋อก็ยิ้มอย่างเศร้าโศก สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้นมาว่า “ทำไม ในเวลานี้สหายทั้งหลาย ตั้งใจจะลงมือกับข้าเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของชิวเจ๋อ เหมินชิงยิ้มเล็กน้อย ก็พูดขึ้นโดยไม่ปิดบังอะไรทั้งนั้น “สหายชิวเจ๋อ เนื่องจากว่าสมบัติล้ำค่าแบบนี้คนแบ่งน้อยลงคนหนึ่ง งั้นคนอื่นๆก็สามารถที่จะแบ่งได้มากขึ้นบ้าง!”
“และตอนนี้สหายชิวเจ๋อได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ หรือว่าสหายคิดว่าตัวเอง ยังมีกำลังทั้งหมดที่จะทำการแบ่งงั้นเหรอ?”
“ก่อนหน้านี้ที่สหายไม่ได้หนีไป อันที่จริงข้ายังค่อนข้างแปลกใจ!”
ชิวเจ๋อถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และพูดขึ้นมาว่า “สหายเหมินชิง ฉันชิวเจ๋อเป็นคนทำให้เทพปีศาจได้รับบาดเจ็บสาหัสก่อน แม้แต่สมบัติล้ำค่าก็ถูกทำลาย ตอนนี้ สหายทั้งหลายก็ทำแบบนี้กับฉันเหรอ?”
“นี่ก็ทำให้ฉันผิดหวังเกินไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!”
“ยิ่งไปกว่านั้น…….”
“สหายทั้งหลายอยากจะฆ่าฉัน น่าจะไม่ใช่เรื่องราวที่ง่ายดายอย่างแน่นอน!”
“บอกกับทุกคนก็ได้ว่า ในบรรดาของท่านทั้งหลาย มีคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน!”
“หากท่าทั้งหลายคนลงมือกับฉัน เพื่อนคนนั้นของฉัน ก็จะลงมือโจมตีด้วยกำลังทั้งหมดขณะที่ทุกคนไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิด!”
“ถึงเวลานั้น ไม่ว่าโจมตีใคร น่าจะต้องเสียชีวิตอย่างแน่นอน?”
คำพูดของชิวเจ๋อทำให้สีหน้าของเหมินชิงที่เป็นผู้นำของทั้งสี่คนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และรักษาระยะห่างโดยไม่รู้ตัว
และหลินหยุนในเวลานี้ยังควบคุมหนอนชั่วผ่านเจียซิน อยู่ลึกลงไปในพื้นดิน เฝ้าดูทุกอย่างในกลางอากาศ
สำหรับสถานการณ์แบบนี้
หลินหยุนก็ไม่แปลกใจเลยสักนิด!
คนเหล่านี้จะสามัคคีกันตั้งแต่ต้นจนจบได้อย่างไร นี่มันเป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!