จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1865 ประตูทางเข้าปรากฏ

บทที่ 1865 ประตูทางเข้าปรากฏ
หลินหยุนพยักหน้า เพราะเขาก็สังเกตเห็นเรื่องนี้แล้ว
ร่องรอยที่เกิดขึ้นนั้น น่าจะไม่เกินสองหมื่นปี
ถ้าเป็นอย่างที่พวกเขาคิดจริงๆ ครั้งที่แล้วที่ซากปรักหักพังเปิดออกนั้น มีสุดยอดฝีมือมาลงมืออย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม คนๆนั้นเป็นใครกันแน่?
มีความเป็นได้อยู่สองอย่าง!
อย่างแรก เป็นยอดฝีมือจากสำนักแก้วเจ็ดสมบัติ!
อย่างที่สอง เป็นยอดฝีมือจากสำนักปฏิบัติธรรม !
เพียงแต่ครั้งนี้ ตอนที่พวกเขาเข้ามา หลินหยุนไม่เห็นยอดฝีมือจากทั้งสองสำนักนี้เลย
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าหมังเซิงก็คิดได้เหมือนกันและเขาก็พูด “คนที่ลงมือ ถ้าไม่ใช่ยอดฝีมือจากสำนักแก้วเจ็ดสมบัติ ก็ต้องเป็นยอดฝีมือจากสำนักปฏิบัติธรรม! โอกาสสูงมากๆที่จะเป็นสองสำนักนี้!”
“ไม่รู้จริงๆ ทำไมอีกฝ่ายต้องทำแบบนี้ด้วย!”
“ดูจากค่ายกลต่างๆที่อยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ใช่ยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋าระดับสูง คงไม่สามารถเปิดเจดีย์ออกได้อย่างแน่นอน!”
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกแล้ว สหายหมังเซิง พวกเราออกจากที่นี่กันเถอะ!”
ทั้งสองคนบินขึ้นไปบนท้องฟ้า และออกจากสำนักสัทธรรมแก้วเจ็ดสมบัติอย่างรวดเร็ว
หลินหยุนได้แผ่นศิลาหินที่เป็นสมบัติล้ำค่ามากๆอันหนึ่งแล้ว สำหรับหลินหยุนแล้ว มันคุ้มค่ามากๆและทำให้เขาพอใจมากๆด้วย!
แผ่นศิลาหินอันนี้ จากสายตาของหลินหยุน มันเป็นสุดยอดสมบัติล้ำค่าเลย
หลังจากทั้งสองคนจากไปได้ไม่นาน เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป มียอดฝีมือจำนวนมากมายังสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว
เพียงแต่เวลานี้ หลินหยุนกับหมังเซิงได้จากไปนานแล้ว
คนพวกนี้มองเห็นยอดเขาที่เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิต ทำให้พวกเขาตกตะลึงมากๆ
เห็นได้อย่างชัดเจน คนพวกนี้ก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ในดินแดนที่เต็มไปด้วยการทำลายล้าง จะมีสถานที่แบบนี้อยู่ด้วย
คนพวกนี้พบเห็นเจดีย์สำริดที่อยู่บนยอดเขาอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม หลังจากพวกเขาลงมือแล้ว แต่ก็เปิดเจดีย์ไม่ได้ สุดท้ายแล้วพวกเขาทำอะไรไม่ได้เลย!
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะจากไป จู่ๆเจดีย์ก็เปิดออก
ยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋าหลายๆคนตกตะลึงทันที จากนั้นพวกเขาก็ดีใจมากๆและพุ่งเข้าไปในเจดีย์อย่างรวดเร็ว
เมื่อพวกเขาเข้ามาในเจดีย์แล้ว จู่ๆเจดีย์ก็ปิดทันที ในเวลาเดียวกัน ด้านในก็มีเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและน่ากลัวจนขนลุก
เพียงแต่เรื่องนี้ หลินหยุนกับหมังเซิงไม่รู้เรื่องเลย พวกเขาสองคนได้กลับไปด้านนอกของกำแพงเมืองแล้ว
หลังจากเดินทางมาหลายๆวัน ทั้งสองคนก็ออกมาจากกำแพงเมือง ตอนนี้พวกเขาสองคนค้นพบทันที
ทะเลทรายที่อยู่ด้านตะวันออกเฉียงใต้นั้น มันได้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่มากๆ
ด้านบนท้องฟ้าของทะเลทราย ตอนนี้ไม่ได้มีเมฆสีดำปกคลุมแล้ว แต่มันเปลี่ยนเป็นสีเลือดสดแล้ว !
ด้านในของทะเลทราย มีแต่เสียงโหยหวน เสียงเจ็บปวดและเสียงคร่ำครวญดังขึ้นไม่หยุดหย่อน
เมื่อมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น สีหน้าของหลินหยุนกับหมังเซิงเคร่งขรึมและแย่มากๆ แต่พวกเขาก็ถอนหายใจยาวๆด้วยความโล่งอก
ถ้าก่อนหน้านี้ พวกเขาสองคนไม่ได้ออกมาจากทะเลทราย เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดนั้น คงมีเสียงของพวกเขาสองคนอยู่ด้วย
ทั้งสองคนยืนอยู่บนท้องฟ้านานมากๆ จากนั้นหมังเซิงก็หายใจเข้าลึกๆและพูด “สหายหลิน พวกเราไปกันเถอะ!”
หลินหยุนพยักหน้าเบาๆ ทั้งสองคนตรงไปยังประตูสวรรค์ที่อยู่ในเทือกเขารกร้าง
เมื่อหลินหยุนและหมังเซิงมาถึง พวกเขามองเห็นยอดฝีมือหลายร้อยคนรออยู่ตรงนี้แล้ว
ในกลุ่มคนพวกนี้ ยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋ามีครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะและแดนที่เหนือกว่าแดนสู่ธรรมะ
ทั้งหมดน่าจะสามร้อยกว่าคน เรื่องนี้หลินหยุนคาดคิดไม่ถึงจริงๆ
คนที่อาศัยตำแหน่งของเนตรสวรรค์เข้ามาในนี้ มีทั้งหมดสามร้อยหกสิบแห่ง ยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋าครอบครองตำแหน่งได้เกือบๆสามร้อยแห่ง
ตำแหน่งที่เหลืออีกหลายสิบแห่งนั้น ถูกยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะครอบครองเอาไว้
แต่ในเวลานี้ ไม่เพียงมียอดฝีมือที่เหนือกว่าแดนสู่ธรรมะ แต่ยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะก็มีเยอะเช่นกัน เห็นได้อย่างชัดเจน คนพวกนี้เข้ามาจากคลื่นยักษ์เหล่านั้น
หลินหยุนมองไปรอบๆ แต่กลับมองไม่เห็นจูอวิ๋นซานกับภรรยาเลย
ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายได้เข้ามาไหม
เพราะด้านในของซากปรักหักพังนั้น ไม่เพียงพลังจิตวิญญาณโดนจำกัดและปลดปล่อยทั้งหมดไม่ได้ แม้แต่ยันต์สื่อสารก็ใช้ไม่ได้
ดังนั้น ถึงแม้จูอวิ๋นซานกับภรรยาสามารถเข้ามาได้ นอกจากพวกเขาจะเจอหน้ากันจังๆ มิฉะนั้นคงไม่สามารถหากันเจออย่างแน่นอน
หมังเซิงพูด “ดูเหมือนทุกคนกำลังรอให้ชั้นที่สองเปิดออก! แต่คิดไม่ถึงจริงๆ จะมีคนมารอมากขนาดนี้!”
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ดูเหมือนนักบำเพ็ญเซียนที่อาศัยคลื่นยักษ์เข้ามาจะมีเยอะมากๆเช่นกัน!”
หมังเซิงพูด “อย่างไรก็ตาม ยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะและเหนือกว่าแดนสู่ธรรมะพวกนี้ คนที่เลือกที่จะเข้าไปชั้นที่สองคงมีไม่มาก!นอกจากพวกเขาไม่กลัวตายจริงๆ หรือไม่ก็เป็นพวกที่ไม่เข้าใจชั้นที่สองเลย คนพวกนี้คงเลือกเข้าไปชั้นที่สองอย่างแน่นอน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหมังเซิง หลินหยุนให้ความสนใจกับชั้นที่สองมากๆ แต่เขาไม่มีเวลามากพอที่จะถามเรื่องนี้
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ มียอดฝีมือจำนวนไม่น้อยมาถึงสถานที่แห่งนี้
ในกลุ่มของคนพวกนี้ หลินหยุนมองเห็นจูอวิ๋นซานกับภรรยาของเขาด้วย เห็นได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายก็มองเห็นหลินหยุนเหมือนกัน
พวกเขาสองคนบินมาหาหลินหยุนด้วยความดีใจ
“คุณชาย! ในที่สุดพวกเราก็หาคุณจนเจอ!”
จูอวิ๋นซานกับภรรยาตื่นเต้นดีใจมากๆ
ทั้งสองคนบาดเจ็บเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้เป็นอะไรมากนัก หลินหยุนมองหน้าพวกเขาสองคนและหัวเราะเบาๆแล้วพูด “คิดไม่ถึงจริงๆว่าพวกคุณสองคนจะเข้ามาด้วย! เมื่อสักครู่ฉันกำลังครุ่นคิดอยู่ พวกคุณสองคนจะเข้ามาไหม”
จูอวิ๋นซานรีบพูด “ขอบคุณคุณชายที่ให้ค่ายกลกับพวกเราสองคน มิฉะนั้น พวกเราไม่มีโอกาสเข้ามาอยู่แล้ว!”
หมังเซิงที่อยู่ข้างๆก็พูดด้วยรอยยิ้ม “สหายหลิน สองคนนี้คือ?”
หลินหยุนแนะนำ “สองคนนี้ตามฉันมา พวกเขาเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากโลกชางฉอง!”
เมื่อหมังเซิงได้ยิน เขาก็พยักหน้าให้จูอวิ๋นซานกับภรรยาเบาๆ นี่คือการทักทายแล้ว เนื่องจากเขาเป็นยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋า เขาไม่พูดจาทักทายกับจูอวิ๋นซานที่เป็นยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะอยู่แล้ว
แต่จูอวิ๋นซานเป็นคนที่ฉลาดมากๆ เขารีบโค้งคำนับให้หมังเซิงด้วยความเคารพ “ข้าน้อยจูอวิ๋นซานคารวะผู้อาวุโส!”
ขณะพูด เขาก็รีบพาภรรยามายืนอยู่ด้านหลังหลินหยุน
จำนวนคนเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ผ่านไปไม่นานก็เกินสี่ร้อยคนแล้ว
หลินหยุนถามจูอวิ๋นซานที่อยู่ด้านหลัง “คนที่เข้ามาพร้อมกับพวกเจ้ามีเยอะไหม?”
เมื่อจูอวิ๋นซานได้ยินก็รีบพูดทันที “กราบเรียนคุณชาย น่าจะประมาณสองร้อยกว่าคน!”
จำนวนนี้ เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเยอะหรือน้อยกันแน่
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “เข้ามาไม่น้อยเลย!”
ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยอยู่ ด้านบนท้องฟ้าของประตูสวรรค์ก็มีแสงสีทองส่องสว่างขึ้นมาทันที
ค่อยๆกลายเป็นคลื่นกระแสน้ำวน
ผ่านไปไม่นาน
ด้านในของคลื่นกระแสน้ำวน ก็มีประตูวงกลมปรากฏ
เมื่อมองเห็นประตูทางเข้าปรากฏ มีนักบำเพ็ญเซียนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง
อย่างไรก็ตาม มียอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋าหลายๆคนรีบพุ่งเข้าไป เห็นได้อย่างชัดเจนว่าคนพวกนี้ไม่รู้ว่าด้านในประตูมีอันตราย!
เมื่อเข้าใกล้ประตูทางเข้าแห่งนั้น พวกเขาโดนแสงสีทองสังหารจนไม่เหลือซาก ไม่เหลือร่องรอยอะไรเอาไว้เลย พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตทันที
เมื่อทุกคนมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น มีคนสีหน้าปกติ มีคนหัวเราะอย่างเย็นชา มีคนตกตะลึง และมีคนหวาดกลัวมากๆ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไปสิบกว่าวินาที ก็มีคนบินไปข้างหน้าและพุ่งเข้าไปยังทางเข้า แต่ครั้งนี้ ไม่ได้เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น พวกเขาเข้าไปด้านในสำเร็จ