จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1930 ภัยพิบัติใหญ่หลวง

บทที่ 1930 ภัยพิบัติใหญ่หลวง
“โยมหลิน คุณมองให้ละเอียดนะ”
มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นในสมองของหลินหยุน แม้แต่หมังเซิงที่อยู่ข้างๆก็ไม่ได้ยิน
หลินหยุนมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายนอกผ่านโลกชางฉอง
มีพระไวโรจนะพุทธะอันใหญ่มากๆยืนอยู่กลางอากาศ และมองดูต้าเต๋าจำนวนมากที่รวมตัวกันอยู่บนหมื่นจักรวาล
“ฟ้าดินไร้ความปรานี มองสรรพสิ่งทุกอย่างเป็นแค่สุนัข!”
“เทียนเต้า คุณทำเกินไปแล้ว!”
เมื่อพูดจบ ร่างทองของพระไวโรจนะพุทธะก็ยกฝ่ามือสีทองขึ้นมา และโจมตีใส่ก้อนเมฆห้าสีที่อยู่ด้านบนของหมื่นจักรวาล
“โอหังเกินไปแล้ว!”
มีน้ำเสียงที่เย็นชาและโกรธมากๆดังขึ้นไปทั่วหมื่นจักรวาล ทั้งๆที่มันเป็นแค่คำพูดเดียว แต่ทุกคนกลับได้ยินอย่างชัดเจน ราวกับคนนับพันนับหมื่นตะโกนคำพูดนี้พร้อมกัน
จิตเทียนเต้าปลดปล่อยพลังออกมา ราวกับมันเป็นงูทิพย์จำนวนมากๆ และปิดล้อมฝ่ามือของร่างทองพระไวโรจนะพุทธะเอาไว้
มันเป็นพลังต้าเต๋าที่บริสุทธิ์มากๆ
ฝ่ามือสีทองค่อยๆสลายไปเนื่องจากมีพลังต้าเต๋าจำนวนมากๆคอยขัดขวางมันเอาไว้
ร่างทองพระไวโรจนะพุทธะของอจละก็ค่อยๆหายไปเหมือนกัน
“อมิตาพุทธ!”
หลังจากพูดจบ มีฝ่ามือสีทองอีกข้างหนึ่งโจมตีใส่ก้อนเมฆห้าสีอีกครั้ง
“มดตัวเล็กๆอย่างแก ยังกล้าขัดขืนอีกเหรอ!”
มีเสียงดังขึ้นทั่วหมื่นจักรวาลอีกครั้ง ดูเหมือนจิตเทียนเต้าจะเริ่มโกรธแล้ว มีพลังต้าเต๋าจำนวนมหาศาลราวกับใยแมงมุมปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน
มันปกคลุมร่างทองภายในชั่วพริบตา
จู่ๆร่างทองก็แตกสลายกลายเป็นชิ้นๆ และมีพระอรหันต์ที่ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดสดปรากฏตัว
สีหน้าของหลินหยุนเคร่งขรึมมากๆ เมื่อมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น “อจละ!”
ดูเหมือนพระอรหันต์คนนั้นได้ยินคำพูดของหลินหยุน จู่ๆเขาก็หันหน้ากลับมามองหลินหยุนและเผยรอยยิ้มออกมา
จู่ๆฟ้าดินก็สั่นสะเทือน!
สิ่งมีชีวิตจำนวนมากในหมื่นจักรวาลต่างเงยหน้ามองท้องฟ้า
อจละยกมือขึ้นมา “พลังแห่งสรรพสิ่ง ไฟโทสะของทุกสรรพสิ่ง!”
ด้านหน้าของหลินหยุน จู่ๆก็ปรากฏภาพของสิ่งมีชีวิตในหมื่นจักรวาลกำลังตะโกนด้วยความโกรธในขณะที่พวกเขากำลังจะเสียชีวิต
พวกเขาเป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป พวกเขาเสียชีวิตจากภัยธรรมชาติ หรือไม่ก็เสียชีวิตเพราะโดนนักบำเพ็ญเซียนสังหาร
อย่างไรก็ตาม สีหน้าของพวกเขาก่อนที่จะเสียชีวิต เต็มไปด้วยความโกรธและความแค้น มันได้กลายเป็นพลังที่เล็กมากๆและรวมตัวกันบนท้องฟ้า
ไฟเพียงเล็กน้อย สามารถเผาป่าได้!
พลังอันเล็กน้อยจำนวนมหาศาลจากหมื่นจักรวาลมารวมตัวกัน มันได้กลายเป็นพลังที่ไม่เคยมีอยู่ในหมื่นจักรวาลมาก่อน
พลังที่เกิดขึ้นมาใหม่นั้น เป็นพลังที่เทียนเต้าไม่สามารถควบคุมได้
พลังของทุกคนนั้นเล็กมากๆ แต่เมื่อพลังของทุกคนมารวมตัวกัน มันสามารถสะเทือนฟ้าสะเทือนดินได้
พลังแห่งสรรพสิ่งกลายเป็นคทาปราบมารสีดำและอยู่ในมือของอจละ!
อจละกระโดดขึ้นมา เขายกคทาปราบมารขึ้นและโจมตีใส่เมฆห้าสีทันที
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
เสียงที่ทำให้ทุกคนในหมื่นจักรวาลเกิดความหวาดกลัวดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เสียงพูดนี้มีความกลัวเล็กน้อยซ่อนอยู่
มีพลังต้าเต๋าจำนวนมากพุ่งออกมาจากเมฆห้าสี มันพยายามหยุดการโจมตีของอจละเอาไว้
อย่างไรก็ตาม พลังต้าเต๋าพวกนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับพลังแห่งสรรพสิ่ง มันอ่อนแอมากๆและโดนพลังแห่งสรรพสิ่งโจมตีจนแตกสลาย
ตูม!
พลังแห่งสรรพสิ่งกลายเป็นคทาปราบมารสีดำ ในที่สุดมันก็ฟาดโดนก้อนเมฆห้าสีแล้ว
ฟ้าดินสั่นสะเทือนทันที!
ก้อนเมฆฟ้าสีแตกสลาย ทำให้การแตกสลายของหมื่นจักรวาลหยุดลง
“มันสิ้นสุดแล้วเหรอ?”
ด้านบนท้องฟ้า มีพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งมากๆและดวงตาขนาดใหญ่หลายๆคู่ พวกเขาถามออกมาทันที
สีหน้าของหลินหยุนนิ่งสงบมากๆและพูด “มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น”
ในตำแหน่งของก้อนเมฆห้าสีนั้น จู่ๆก็มีเด็กใส่ชุดสีดำปรากฏตัว
ดูเหมือนอายุของเขาประมาณสิบสองปี ใบหน้ายังเด็กมากๆ
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครกล้ามองหน้าเด็กคนนี้เลย
หลินหยุนมองครั้งแรก เขายังเป็นเด็กวัยรุ่น แต่มองอีกครั้ง เขากลายเป็นคนแก่แล้ว
เดียวก็กลายเป็นสาววัยรุ่น เดียวก็กลายเป็นสาวแก่ เขาเกิดการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
“หมื่นร่าง!”
อจละขมวดคิ้วทันที
จู่ๆเทียนเต้าก็ชี้หน้าอจละและพูดอย่างเย็นชา “พลังของแกสามารถทำร้ายฉันได้ แกสมควรตาย!”
จู่ๆร่างกายของอจละก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า
พลังทั้งหมดของเขาโดนปิดผนึก ตอนนี้เขากลายเป็นคนธรรมดาทั่วไปแล้ว
ด้านบนท้องฟ้า พลังจิตวิญญาณและดวงตาพวกนั้น กำลังสั่นเทาด้วยความกลัว
พวกเขาโดนกระทบจิตใจมากๆ!
พลังของพวกเขามาจากจักรวาลแห่งนี้ แม้แต่พลังต้าเต๋าก็มาจากจักรวาลแห่งนี้เหมือนกัน
มหากษัตริย์ที่แข็งแกร่งมากๆ แต่พลังของเขาก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นจากจักรวาลแห่งนี้ได้
ในจักรวาลแห่งนี้ คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือเทียนเต้า
พูดกันตามตรงเลย เทียนเต้าสามารถปิดผนึกพลังของมหากษัตริย์คนหนึ่งได้ในชั่วพริบตา
สีหน้าของมหากษัตริย์มังกรฟ้ากับมหากษัตริย์เขตน้ำเต็มไปด้วยความโศกเศร้า “จะต่อสู้กับเขายังไง!”
ร่างกายของอจละลอยไปอยู่ด้านหน้าของเด็กวัยรุ่นชุดดำ
เขาเผยรอยยิ้มออกมา จู่ๆเขาก็ยกมือขึ้น
“ไฟโทสะของทุกสรรพสิ่ง!”
ทั่วทั้งหมื่นจักรวาล มีพลังแห่งสรรพสิ่งค่อยๆรวมตัวกันอีกครั้ง
มีไฟโทสะบุคคลธรรมดา มีไฟโทสะของขุนนาง มีไฟโทสะของสัตว์ต่างๆ……
สีหน้าอันโกรธของทุกสรรพสิ่ง เต็มไปด้วยความไม่พอใจกับความไม่ยุติธรรมจากสวรรค์
ไฟโทสะของทุกสรรพสิ่ง!
คทาปราบมารสีแดงปรากฏตัวที่มือของอจละอีกครั้ง
เขายกคทาปราบมารขึ้นมาและฟาดใส่เด็กวัยรุ่นชุดดำ
ตูม!
ร่างกายของเด็กวัยรุ่นชุดดำแตกสลาย!
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขารวมตัวกันอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้ร่างกายของเขาจางลงนิดหน่อย
เขาตะโกนด้วยความโกรธ และกลืนกินอจละเข้าไปทันที
มีแสงสีทองพุ่งทะลุชั้นบรรยากาศต่างๆและเข้ามาในโลกชางฉอง จากนั้นก็พุ่งเข้าไปในร่างกายของหลินหยุน
ร่างกายของหลินหยุนสั่นเทา เขามองเห็นสิ่งมีชีวิตจำนวนมหาศาลในหมื่นจักรวาล เขาสัมผัสได้ถึงความรัก โลภ โกรธ หลงของพวกเขา
พลังของพวกเขาแต่ละคนอ่อนแอมากๆ อ่อนแอมากๆจนนักบำเพ็ญเซียนแดนยาทองสามารถสังหารพวกเขาได้อย่างง่ายดาย
อย่างไรก็ตาม พลังของพวกเขานั้นเป็นของจริง ความรัก โลภ โกรธ หลงของพวกเขาสามารถส่งผลกระทบต่อมหากษัตริย์ได้
เมื่อพลังของสิ่งมีชีวิตทุกคนในหมื่นจักรวาลรวมตัวกัน พลังอันนี้ แม้แต่เทียนเต้าก็ไม่สามารถรับมือได้
นี่คือพลังแห่งสรรพสิ่งที่อจละฝึกฝนสำเร็จ เขาสอนวิธีฝึกฝนพลังแห่งสรรพสิ่งให้กับหลินหยุน
“อจละ!”
จิตใจของหลินหยุนมีแต่ความโศกเศร้า สีหน้าของเขาแย่มากๆ
หมังเซิงมองดูท้องฟ้าที่กลับมาเงียบสงบอีกครั้งด้วยสีหน้าหวาดกลัว เขาพูดเบาๆ “อจละโดนมันกลืนกินไปแล้ว!”
หลินหยุนมองหน้าเด็กหนุ่มชุดดำที่อายุสิบห้าปีกว่าๆที่ปรากฏตัวเมื่อสักครู่ สีหน้าของหลินหยุนเคร่งขรึมมากๆ “สำหรับเขาแล้ว ถ้าสามารถทำให้ตัวเองฉลาดขึ้น ทุกคนคงกลายเป็นอาหารของเขา”
“เทียนเต้าที่มีความคิดของตัวเอง มันจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่กลืนกินทุกอย่าง”
เด็กหนุ่มที่กลืนกินอจละเข้าไปแล้ว จู่ๆมันก็โตขึ้นเล็กน้อย รูปร่างเปลี่ยนจากเด็กอายุสิบสองปีจนกลายเป็นวัยรุ่นอายุสิบห้าปี
ดูเหมือนเขาพอใจมากๆ เขาถอนหายใจและพูด “รสชาติดีมากๆ เป็นชีวิตที่มีสีสันมากๆ ถ้ากลืนกินสุดยอดฝีมืออีกหลายๆคน ฉันก็สามารถทำให้ตัวเองสมบูรณ์แบบได้”
จู่ๆร่างกายของเขาก็ค่อยๆจางลง จากนั้นก็หายไปจากท้องฟ้า
วินาทีต่อมา บนท้องฟ้ามีใบหน้าขนาดใหญ่ปรากฏตัว เดี๋ยวเป็นใบหน้าผู้ชาย เดี๋ยวเป็นใบหน้าผู้หญิง เดี๋ยวเป็นคนแก่ เดี๋ยวเป็นวัยรุ่น ใบหน้าเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
“ฉันต้องการกลืนกินสุดยอดฝีมือเพื่อทำให้ตัวเองสมบูรณ์แบบมากขึ้น”
“พวกแกมาที่นี่เดี๋ยวนี้!”
“พวกแกกำลังตามค้นหาเทียนเต้าไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสพวกแกมาเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของฉัน!”
เขาอ้าปาก พลังดูดอันมหาศาลได้ดูดนักบำเพ็ญเซียนเข้าไปในปาก
มีเพียงสุดยอดฝีมือเท่านั้น ถึงจะสามารถรับมือได้
“อ๊าก!”
“ช่วยด้วย!”
น้ำเสียงอันโศกเศร้าดังไปทั่วฟ้าดิน ยอดฝีมือทั้งหมดเบิกตากว้าง สีหน้าของพวกเขามีแต่ความหวาดกลัว!
แม้แต่สุดยอดฝีมืออย่างมหากษัตริย์ ตอนนี้จิตเต๋าของพวกเขาไม่ได้หนักแน่นอีกแล้ว จิตวิญญาณก็สั่นเทา