จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1933 ความหวังสุดท้าย

บทที่ 1933 ความหวังสุดท้าย
ในหมื่นจักรวาล
สีหน้าของทุกคนตกตะลึงและกำลังมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
สุดยอดฝีมือมหากษัตริย์ที่พวกเขาให้ความเคารพนั้น พวกเขาระเบิดพลังจิตวิญญาณของตัวเองเพื่อยื้อเวลาเท่านั้น
“เผ่ามนุษย์ ไม่มีใครกลัวตาย!”
“ไม่มีมหากษัตริย์แล้ว งั้นก็ถึงเวลาที่พวกเราต้องออกมาปกป้องหมื่นจักรวาลแล้ว!”
“ถ้าพวกเรายังมีลมหายใจอยู่ หมื่นจักรวาลนี้ก็ต้องเป็นหมื่นจักรวาลของพวกเรา!”
มีนักบำเพ็ญเซียนจำนวนมากๆบินออกมา จากนั้นจิตวิญญาณก็พุ่งออกมา เหมือนกับแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ และยืนเผชิญหน้ากับใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้า
ตูมๆๆๆๆๆๆ
นักบำเพ็ญนับสิบ นับร้อย นับพัน นับหมื่นคนระเบิดจิตวิญญาณของตัวเอง
พลังจิตวิญญาณของพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนกับมหากษัตริย์ แต่จำนวนของพวกเขานั้นเยอะมากๆ
ใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าโดนขัดขวางอีกครั้ง เขาโดนมดตัวเล็กๆพวกนี้ขัดขวางอีกครั้ง
“ถึงแม้จะเป็นมดตัวเล็กๆ แต่ถ้ามีจำนวนที่มากพอ มันก็สามารถสั่นสะเทือนฟ้าดิน!”
ด้านในโลกชางฉอง หลินหยุนนั่งสมาธิอยู่อย่างเงียบๆ
แต่เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขามองเห็นกับตาตัวเอง ทำให้เขาเสียใจและน้ำตาไหลออกมา
จิตวิญญาณที่แยกออกไปนั้น ยังคงเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในหมื่นจักรวาล
พวกเขาสัมผัสการเกิดแก่เจ็บตาย และสัมผัสความรัก โลภ โกรธ หลงของมนุษย์อยู่
สัมผัสความทุกข์ของชีวิต และสัมผัสอะไรคือความหมายของชีวิต
หลินหยุนมองเห็นการระเบิดจิตวิญญาณของนักบำเพ็ญเซียนพวกนั้น และพวกเขาก็หายไปจากจักรวาลแห่งนี้
จู่ๆหลินหยุนก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง
อย่างไรก็ตาม เวลาผ่านไปแค่ชั่วพริบตา เขาก็รู้สึกว่าตัวเองคว้าอะไรไม่ได้เลย
“พลังแห่งสรรพสิ่ง มันคืออะไรกันแน่?”
“ทำยังไงถึงจะสามารถควบคุมพลังแห่งสรรพสิ่งได้!”
“อจละ ไม่ได้อธิบายเรื่องทั้งหมดให้หลินหยุนเข้าใจ!”
หลินหยุนรู้สึกกระวนกระวายใจ สุดยอดฝีมือได้เสียสละชีวิตของตัวเองแล้ว นักบำเพ็ญเซียนที่เหลือนั้น ถึงแม้พวกเขาจะระเบิดจิตวิญญาณของตัวเอง พวกเขาก็ไม่สามารถหยุดหรือขัดขวางใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าได้แล้ว
หรือว่า พวกเราต้องพ่ายแพ้แล้วเหรอ?
นี่ก็คือโชคชะตาของหมื่นจักรวาลเหรอ?
ฉันยอมรับไม่ได้!
จู่ๆใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าก็อ้าปาก จากนั้นก็กลืนกินจิตวิญญาณของนักบำเพ็ญเซียนที่พุ่งเข้ามา
“ฮ่าๆๆๆ มดตัวเล็กๆอย่างพวกแก พวกแกนึกว่าจิตวิญญาณของพวกแกเป็นจิตวิญญาณของมหากษัตริย์เหรอ?”
“ถึงแม้พวกแกระเบิดจิตวิญญาณทั้งหมด ก็ทำให้ฉันบาดเจ็บไม่ได้!”
“ผู้รับเคราะห์ ถึงเวลาตายของแกแล้ว!”
ใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าเหมือนรถถังที่พุ่งเข้าหาฝูงชน มันชนทุกอย่างที่อยู่ด้านหน้าและไม่มีใครสามารถขัดขวางมันได้
นักบำเพ็ญเซียนทุกคนกระวนกระวายใจมากๆ
“ทำยังไงดี? พวกเราต้านไม่ไหวแล้วเหรอ?”
“ทุกอย่างกำลังจะจบแล้วเหรอ?”
เห้อ!
จู่ๆด้านบนท้องฟ้าก็มีเสียงถอนหมายใจของชายชราคนหนึ่งดังขึ้น
น้ำเสียงนี้เหมือนชายชราที่นอนหลับใหลมาหลายพันล้านปี ตอนนี้เขาได้ตื่นจากการหลับใหลแล้ว
มีร่างรางของคนยักษ์ที่สูงใหญ่มากๆตัวหนึ่งปรากฏ มันเดินออกมาจากโลกใบหนึ่ง
“หมื่นจักรวาลแห่งนี้ คือหมื่นจักรวาลของพวกเรา พวกเรายังอยู่ หมื่นจักรวาลก็ยังอยู่!”
เมื่อเสียงนี้พูดจบ ก็มีเสียงถอนหายใจดังขึ้นจากหมื่นจักรวาลอย่างต่อเนื่อง
มีร่างรางของคนยักษ์ที่สูงใหญ่มากๆ เดินออกมาจากหมื่นจักรวาล
บนร่างรางของคนยักษ์แต่ละตัว ดูเหมือนจะมีแม่น้ำแห่งกฎเกณฑ์เวลากำลังเคลื่อนไหวอยู่
“นี่คือ…”
“หรือว่าตำนานเป็นเรื่องจริง!”
“ตำนานอะไรเหรอ?”
“ตามตำนาน ในหมื่นจักรวาล ทุกโลกจะมีจิตนักรบแห่งบรรพกาลตัวหนึ่งหลับใหลอยู่ จิตนักรบแห่งบรรพกาลค่อยปกป้องสิ่งมีชีวิตในโลกใบนั้น”
“ถ้าโลกใบนั้นไม่ได้ถูกทำลาย จิตนักรบจะคงอยู่ตลอดไป!”
“พวกนี้ก็คือจิตนักรบที่ค่อยปกป้องหมื่นจักรวาล!”
จู่ๆใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าก็อึ้งไปเลย มันมองดูร่างรางคนยักษ์และตะโกนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “พวกแกเองเหรอ!”
” ผ่านไปพันล้านปีแล้ว พวกแกยังอยู่อีกเหรอ!”
ร่างรางทุกตัวพุ่งมารวมตัวกัน
สุดท้ายแล้ว ร่างรางคนยักษ์หมื่นตัวรวมกันแล้วกลายเป็นคน
เขาเป็นคนๆหนึ่ง ไม่มีชื่อและนามสกุล เขาใส่ชุดสีฟ้าและยืนอย่างเด็ดเดี่ยว
คนๆนั้นไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกมา เขาเอ่ยปากพูดกับเทียนเต้าเบาๆ “ตอนนั้นที่ฉันสร้างแกขึ้นมา เพื่อให้แกคอยควบคุมการเคลื่อนไหวของจักรวาล คิดไม่ถึงจริงๆว่าแกจะมีความคิดและสติปัญญาของตัวเอง”
“เรื่องนี้ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ”
“ในเมื่อแกได้ทำผิดและทำเกินกว่าที่ฉันสร้างแกขึ้นมา ถ้างั้นแกก็ไม่ควรอยู่บนจักรวาลแห่งนี้อีกแล้ว”
คำพูดพวกนี้ มันเหมือนเสียงระฆังยักษ์ มันดังไปทั่วหมื่นจักรวาล
ทุกคนตกตะลึงมากๆ!
“เขาเป็นใคร? เทพแห่งการสร้างเหรอ?”
“เขาบอกว่าเขาได้สร้างเทียนเต้าขึ้นมา!”
“ดีแล้ว พวกเรามีโอกาสรอดแล้ว!”
ทุกคนโล่งอกทันที คนที่สร้างเทียนเต้าปรากฏตัวแล้ว เทียนเต้าจะต้องโดนกำจัดอย่างแน่นอน
คิดไม่ถึงจริงๆ ใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าหัวเราะออกมา “คน ตอนนั้นที่แกสร้างจักรวาลอันนี้ขึ้นมา แกก็ได้ตายไปแล้ว ถึงแม้แกยังไม่ตาย พลังของแกในตอนนี้ก็สู้ฉันไม่ได้อยู่แล้ว”
“ใช่แล้ว ฉันยอมรับว่าแกเป็นคนสร้างจักรวาลอันนี้ขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉันคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลอันนี้”
“ฉันคือเทพเพียงคนเดียวของที่นี่!”
คน คือชื่อของเขานี่เอง!
เขาตายไปแล้วจริงๆเหรอ?
แล้วเขาจะเอาชนะเทียนเต้าได้เหรอ?
คนไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาก้าวเท้าทันที วินาทีต่อมาเขาก็มายืนเผชิญหน้ากับใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้า เขาใช้สองมือจับใบหน้าอันใหญ่เอาไว้
“อ๊าก!”
ใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าตะโกนด้วยความเจ็บปวด
“แกคิดจะทำอะไร? ถ้าแกกล้าสังหารฉัน จักรวาลที่แกสร้างขึ้นก็จะแตกสลายไปด้วย!”
“ในหมื่นจักรวาลแห่งนี้ ยังมีสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน แกทนเห็นพวกมันตายไปพร้อมกับฉันได้เหรอ?”
เทียนเต้ารู้สึกหวาดกลัวแล้ว ใบหน้าอันใหญ่ของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
และพลังของมันก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ ดูเหมือนมือของ‘คน’มีพลังบางอย่างที่ไม่ใช่พลังของเทียนเต้า
“ได้ งั้นก็สูญสลายไปพร้อมกันเลย!”
“ฮ่าๆๆๆๆ”
ดูเหมือนเทียนเต้ารู้ว่าตัวเองกำลังจะพ่ายแพ้ มันก็เลยหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ขณะที่เทียนเต้ากำลังจะถูกทำลาย มันเป็นอย่างที่มันพูดเอาไว้จริงๆ ในหมื่นจักรวาล มีโลกจำนวนมากกำลังแตกสลาย
มีสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนโดนฝังทั้งเป็น มีเสียงสิ้นหวังดังไปทั่วหมื่นจักรวาล
นักบำเพ็ญเซียนทุกคนนิ่งเงียบทันที
ถ้าเป็นอย่างที่เทียนเต้าพูดจริงๆ มันได้หลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลอันนี้แล้ว ถ้ามันตาย จักรวาลอันนี้ก็คงจะแตกสลายอย่างแน่นอน
ถ้างั้นสงครามครั้งนี้ก็ไม่ต้องต่อสู้อีกแล้ว
“ฮ่าๆๆ ชนะก็ตาย แพ้ก็ตาย จะช้าหรือเร็วก็ต้องตาย สู้ไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไร?”
“เห้อ นี่ก็คือโชคชะตาของพวกเรา!”
“ฉันยอมรับโชคชะตาแล้ว!”
นักบำเพ็ญเซียนจำนวนมาก พวกเขานั่งอยู่บนท้องฟ้าด้วยสีหน้าสิ้นหวัง พวกเขาไม่อยากต่อสู้อีกแล้ว
พลังของเทียนเต้ายิ่งอยู่ก็ยิ่งอ่อนแอลง ทำให้โลกจำนวนมากแตกสลายมากขึ้นเรื่อยๆ
สิ่งมีชีวิตนับพันล้านต้องตาย เสียงคร่ำครวญดังขึ้นไม่หยุด
“แตกสลายแล้ว คุณจะนั่งดูโลกที่คุณใช้ชีวิตของตัวเองสร้างขึ้นแตกสลายเหรอ?”
“คุณทำใจได้จริงๆเหรอ?”
ใบหน้าอันใหญ่ของเทียนเต้าโหดเหี้ยมมากๆ มันกำลังพูดจาหลอกล่อ‘คน’อยู่
จู่ๆคนก็หยุดทันที
เขามองไปยังทิศตะวันตก มีจุดดำๆสามจุดกำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
มีชายหนุ่มที่ใส่ชุดดำคนหนึ่ง และมีผู้หญิงที่มีดวงตาสีฟ้าอีกหนึ่งคน
ด้านหลังของพวกเขาสองคน ยังมีผู้หญิงที่มีนิสัยเย็นชาและสวยมากๆคนหนึ่ง
วัยรุ่นชุดดำเอ่ยปากพูดเบาๆ “ผู้อาวุโส ยังมีโอกาสสุดท้ายอยู่ คุณหยุดก่อนได้ไหม!”
“พวกเจ้ากลับมาจากโลกภายนอกใช่ไหม?”คนมองหน้าพวกเขาและพูดด้วยความสงสัย
“อืม”เด็กหนุ่มชุดดำเอ่ยปากพูด
เทียนเต้ามองหน้าพวกเขา จู่ๆเขาก็หัวเราะด้วยความดีใจ “พวกแกเป็นผู้รับเคราะห์คนก่อนนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่ฉันหาพวกแกไม่เจอ พวกแกไปด้านนอกของหมื่นจักรวาลนี่เอง!”
“ในเมื่อพวกแกกลับมาแล้ว งั้นก็อย่าคิดจะหนีไปได้อีกเลย”
สีหน้าของวัยรุ่นชุดดำนิ่งสงบมากๆ “ผู้อาวุโส ขัดขวางมันและยื้อเวลาเอาไว้ก็พอ!”
เมื่อพูดจบ เขาก็หันหลังไปมองหน้าผู้หญิงสองคนที่อยู่ด้านหลัง
“ล่อหลี่ ชิงเชิง พวกเธอเตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”
ล่อหลี่กับเยนชิงเชิงพยักหน้าพร้อมกัน สีหน้าของพวกเธอเคร่งขรึมมากๆ

วัยรุ่นชุดดำกวักมือ มีกระบี่ยาวดีดำสนิทบินอยู่เหนือศีรษะของเขา ทำให้ฟ้าดินปั่นป่วนทันที
“กระบี่ชีวิต ฟาดสวรรค์!”
“เทียนเต้า แกลองรับมือพลังจากโลกภายนอก ไปเลยกระบี่ฟาดสวรรค์!”