จากร้านโอสถสู่จ้าวหมื่นภพ - ตอนที่ 20 : เครือข่ายที่ไม่มีผู้ใดมองเห็น
ยามรุ่งอรุณของเมืองชิงเหอมาถึงพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงที่ผู้คนส่วนใหญ่ไม่อาจมองเห็น
บนท้องถนนยังคงมีพ่อค้าเปิดร้าน
ยังคงมีรถม้าขนส่งสมุนไพรเข้าออกเมือง
ยังคงมีผู้ฝึกตนเดินทางผ่านประตูเมืองเช่นทุกวัน
ทุกอย่างดูเหมือนปกติ
แต่ภายใต้ความปกตินั้น
เครือข่ายขนาดใหญ่กำลังค่อย ๆ แผ่ขยายออกไปอย่างเงียบงัน
ภายในหอโอสถสวรรค์
หลัวเฟิงกำลังยืนอยู่หน้าแผนที่เมืองขนาดใหญ่
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา
หอข่าวสารเติบโตอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่ผู้ใดคาดคิด
เด็กกำพร้าสิบกว่าคน
คนส่งของยี่สิบกว่าคน
พ่อค้าหาบเร่อีกหลายสิบคน
ล้วนกลายเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายข่าวสาร
พวกเขาอาจไม่มีพลังฝึกตน
แต่พวกเขากลับอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ตรอกเล็ก
โรงเตี๊ยม
ตลาดสด
ท่าเกวียน
แม้กระทั่งหน้าประตูคฤหาสน์ของตระกูลใหญ่
ล้วนมีดวงตาของหอข่าวสารซ่อนตัวอยู่
“นายท่าน”
หลัวเฟิงกล่าวพร้อมส่งม้วนกระดาษหลายฉบับ
“นี่คือข่าวทั้งหมดที่รวบรวมได้ในสามวันที่ผ่านมา”
หลินเย่รับม้วนกระดาษมาเปิดอ่าน
ยิ่งอ่านมากเท่าใด
แววตาของเขายิ่งลุ่มลึกมากขึ้น
ข้อมูลเหล่านี้มิใช่เพียงข่าวลือธรรมดา
แต่เป็นข้อมูลที่สามารถกำหนดทิศทางของทั้งเมืองได้
ตระกูลหวงกำลังซื้อสมุนไพรจำนวนมาก
ตระกูลเฉินกำลังขาดแคลนโอสถรักษาบาดแผล
ร้านค้าในเขตตะวันออกเริ่มไม่พอใจหอโอสถชิงหยุน
แม้กระทั่งจำนวนรถม้าที่เข้าออกคฤหาสน์ของฟางจงในแต่ละวัน
ล้วนถูกบันทึกเอาไว้ทั้งหมด
ซูเฉินที่ยืนอยู่ด้านข้างอดอุทานไม่ได้
“พวกเรารู้มากขนาดนี้แล้วหรือ”
หลัวเฟิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“ตอนนี้คนของพวกเรากระจายอยู่ทั่วเมือง”
“ขอเพียงเกิดเรื่องสำคัญ”
“ไม่เกินครึ่งวันข่าวจะมาถึงหอโอสถสวรรค์”
หลินเย่พยักหน้าเบา ๆ
ในที่สุด
หอข่าวสารก็เริ่มแสดงคุณค่าที่แท้จริงออกมา
ข่าวสาร
คือพลังอำนาจอีกรูปแบบหนึ่ง
และบางครั้ง
มันน่ากลัวยิ่งกว่าคมดาบเสียอีก
…
ขณะเดียวกัน
ภายในหอโอสถชิงหยุน
บรรยากาศกลับมืดมนอย่างยิ่ง
ฟางจงนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน
ใบหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิมหลายส่วน
ตั้งแต่ข่าวลือเรื่องเงาโลหิตแพร่กระจาย
ชื่อเสียงของหอโอสถชิงหยุนก็เริ่มสั่นคลอน
ลูกค้าหลายรายลดจำนวนลง
พ่อค้าหลายคนเริ่มตีตัวออกห่าง
แม้จะไม่มาก
แต่ก็เพียงพอให้เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย
“สืบได้หรือยัง”
ฟางจงถามเสียงเย็น
ชายชุดดำคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า
“ยังขอรับ”
“ไม่ว่าข่าวจะออกจากที่ใด”
“เมื่อเราตามไป”
“กลับไม่พบต้นตอ”
สีหน้าของฟางจงมืดลง
นี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
ศัตรูที่มองไม่เห็น
ย่อมน่ากลัวกว่าศัตรูที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ทันใดนั้น
ผู้อาวุโสโจวก็กล่าวขึ้น
“คุณชาย”
“อีกไม่กี่วันการแข่งขันปรุงโอสถจะเริ่มขึ้น”
“ขอเพียงเราชนะ”
“สถานการณ์ทั้งหมดจะกลับมาอยู่ในการควบคุม”
ฟางจงสูดลมหายใจลึก
ก่อนพยักหน้าช้า ๆ
“ถูกต้อง”
“ข้าจะบดขยี้หลินเย่ต่อหน้าผู้คนทั้งเมือง”
…
ตกค่ำ
หลินเย่กำลังนั่งตรวจสอบข้อมูลภายในห้องทำงาน
ทันใดนั้น
เสียงระบบก็ดังขึ้น
【ตรวจสอบความคืบหน้าองค์กร】
【หอโอสถสวรรค์】
【ระดับองค์กร : 1】
【สมาชิก : 37 คน】
【พันธมิตรการค้า : 12 ราย】
【หน่วยงาน : หอข่าวสารขั้นต้น】
【อิทธิพลในเมืองชิงเหอ : 18%】
【ภารกิจสำเร็จ】
【เครือข่ายข่าวสารครอบคลุมเมืองชิงเหอ】
【ได้รับรางวัล : คะแนนองค์กร 1,500 คะแนน】
【ได้รับรางวัลพิเศษ : หอข่าวสารขั้นกลาง】
ดวงตาของหลินเย่เปล่งประกายทันที
หอข่าวสารขั้นกลาง!
เพียงได้ยินชื่อ
เขาก็รู้ว่ารางวัลนี้มีค่าเพียงใด
ทันใดนั้น
ข้อมูลใหม่จำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง
วิธีสร้างรหัสลับ
วิธีส่งสารระยะไกล
วิธีฝึกสายข่าว
และวิธีแทรกซึมองค์กรอื่น
ความรู้ทั้งหมดปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์
แม้แต่หลินเย่ยังอดสูดหายใจลึกไม่ได้
ระบบจ้าวองค์กร
น่ากลัวยิ่งกว่าที่เขาคิด
หากปล่อยให้พัฒนาต่อไป
วันหนึ่งหอข่าวสารอาจครอบคลุมได้ทั้งอาณาจักร
…
เช้าวันถัดมา
หลัวเฟิงรีบวิ่งเข้ามาในห้องประชุม
ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“นายท่าน!”
“มีข่าวใหญ่!”
หลินเย่เงยหน้าขึ้น
“ว่ามา”
หลัวเฟิงส่งม้วนกระดาษสีแดงออกมา
“สมาคมโอสถประกาศรายชื่อผู้เข้าร่วมการแข่งขันแล้ว”
“ฟางจงลงแข่งด้วยตนเอง”
ซูเฉินแค่นเสียง
“ในที่สุดก็ออกมา”
เย่ชิงอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ครั้งนี้ไม่ง่ายแน่”
“ฟางจงเป็นนักปรุงโอสถระดับสูงสุดของเมือง”
แต่หลินเย่กลับยิ้ม
เพราะเขารอวันนี้มานานแล้ว
สงครามข่าวสาร
สงครามการค้า
และการปะทะกันในเงามืด
ล้วนเป็นเพียงบทนำ
การแข่งขันโอสถครั้งนี้ต่างหาก
ที่จะเป็นเวทีให้หอโอสถสวรรค์ประกาศตัวอย่างแท้จริง
ทันใดนั้น
เสียงระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【ภารกิจช่วงที่ 2 สำเร็จ】
【กำเนิดหอข่าวสาร】
【รางวัล : คะแนนองค์กร 2,000 คะแนน】
【ปลดล็อกภารกิจช่วงที่ 3】
【สงครามโอสถเมืองชิงเหอ】
【เป้าหมาย : เอาชนะฟางจงในการแข่งขันโอสถ】
【รางวัล : สิทธิ์ก่อตั้งหอประมูล】
หัวใจของหลินเย่เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย
หอประมูล!
หากได้รับสิ่งนี้
รากฐานขององค์กรจะก้าวหน้าไปอีกขั้น
เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้
เดินไปยังหน้าต่าง
สายตามองไปยังทิศทางของสมาคมโอสถ
รอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้า
“ฟางจง…”
“ถึงเวลาชำระบัญชีแล้ว”
ขณะเดียวกัน
ในห้องลับใต้ดินแห่งหนึ่ง
ชายสวมหน้ากากเงินจากหอเงาทมิฬกำลังอ่านรายงานฉบับใหม่
ด้านบนสุดของรายงาน
มีชื่อเพียงชื่อเดียว
“หลินเย่”
หลังอ่านจบ
เขาค่อย ๆ ปิดม้วนกระดาษลง
ก่อนหัวเราะเบา ๆ
“เด็กคนนี้…”
“น่าสนใจกว่าที่คิด”
“ดูเหมือนข้าคงต้องไปเมืองชิงเหอสักครั้งแล้ว”
เปลวเทียนสั่นไหว
เงาดำทอดยาวไปบนผนังหิน
และการมาถึงของบุคคลผู้นี้
กำลังจะนำพาคลื่นลมครั้งใหม่เข้าสู่ชีวิตของหลินเย่