จากร้านโอสถสู่จ้าวหมื่นภพ - ตอนที่ 8 : แขกผู้ลึกลับ
ภายในหอโอสถสวรรค์
บรรยากาศเงียบสงบลงทันที
ซูเฉินที่กำลังจัดสมุนไพรอยู่ด้านหลังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่าง จึงเงยหน้ามองชายชราชุดเทาด้วยความระมัดระวัง
แม้ชายชราจะไม่ได้ปลดปล่อยพลังออกมา
แต่เพียงยืนอยู่ตรงนั้น
กลับทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับขุนเขาสูงตระหง่าน
หลินเย่กวาดตามองอีกฝ่าย
ก่อนเชิญให้นั่งลง
“ผู้อาวุโสโปรดนั่ง”
ชายชรานั่งลงอย่างสงบ
ดวงตายังคงจับจ้องหลินเย่ไม่วาง
“ข้ายังไม่ได้ตอบคำถาม”
“โอสถรวบรวมปราณเมื่อวาน เจ้าหลอมเองหรือไม่”
หลินเย่ยิ้มบาง
“หากข้าบอกว่าใช่เล่า”
ชายชราหรี่ตา
“แล้วหากข้าบอกว่า โอสถระดับนั้น แม้แต่นักปรุงโอสถระดับสองในเมืองชิงเหอก็ยังหลอมไม่ได้ เจ้าจะว่าอย่างไร”
ภายในร้านเงียบลงอีกครั้ง
แต่หลินเย่กลับไม่แสดงความตื่นตระหนก
“โอสถดีหรือไม่ อยู่ที่ผลลัพธ์”
“มิใช่ชื่อเสียงของผู้หลอม”
คำตอบนั้นทำให้ชายชราชะงักไปชั่วครู่
ก่อนหัวเราะออกมา
“ดี”
“ตอบได้ดี”
จากนั้นเขาจึงหยิบสมุนไพรสามชนิดออกมาวางบนโต๊ะ
หญ้าเพลิงแดง
รากวิญญาณน้ำแข็ง
ดอกบัวเจ็ดสี
สมุนไพรทั้งสามชนิดล้วนมีคุณสมบัติขัดแย้งกัน
หากจัดการไม่ดี
อาจเกิดการระเบิดภายในเตาหลอมได้ทันที
“ตอบข้ามา”
“หากใช้สมุนไพรทั้งสามนี้ เจ้าจะหลอมโอสถชนิดใด”
ซูเฉินหน้าซีด
คำถามนี้ยากเกินไป
แม้แต่นักปรุงโอสถจำนวนมากก็อาจตอบไม่ได้
แต่หลินเย่กลับมองเพียงครู่เดียว
“โอสถปรับสมดุลวิญญาณ”
“แต่ต้องเพิ่มผลแก้ววิญญาณหนึ่งส่วน และลดปริมาณหญ้าเพลิงแดงลงครึ่งหนึ่ง”
“มิฉะนั้นพลังธาตุไฟจะรุนแรงเกินไป”
ทันทีที่ได้ยิน
ดวงตาของชายชราสั่นไหวเล็กน้อย
เพราะคำตอบนั้น…
ถูกต้องทุกประการ
“แล้วหากต้องการเพิ่มคุณภาพโอสถ”
หลินเย่ตอบทันที
“เปลี่ยนเปลวไฟในช่วงสุดท้ายจากร้อนเป็นอุ่น”
“ปล่อยให้พลังทั้งสามธาตุหลอมรวมอย่างสมบูรณ์”
คราวนี้ชายชราเงียบไปจริง ๆ
หลายลมหายใจผ่านไป
ก่อนเขาจะหัวเราะเสียงดัง
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
“น่าสนใจ!”
“น่าสนใจจริง ๆ!”
เขาไม่เคยพบเด็กหนุ่มคนใดในเมืองเล็กแห่งนี้
ที่มีความรู้ด้านโอสถลึกซึ้งถึงเพียงนี้
แม้แต่ศิษย์เอกของสมาคมนักปรุงโอสถก็ยังเทียบไม่ได้
ทันใดนั้น
ระบบก็แจ้งเตือนขึ้น
【ตรวจพบบุคคลสำคัญ】
【ชื่อ : โม่ชางเหอ】
【ระดับพลัง : ราชันวิญญาณขั้นสูง】
【อาชีพ : นักปรุงโอสถระดับห้า】
【สถานะ : ผู้อาวุโสพเนจร】
【ความประทับใจปัจจุบัน : 70】
【คำแนะนำ : บุคคลนี้มีคุณค่าอย่างยิ่ง】
หลินเย่ถึงกับใจสั่น
ราชันวิญญาณ!
นักปรุงโอสถระดับห้า!
ต่อให้รวมผู้แข็งแกร่งทั้งหมดในเมืองชิงเหอเข้าด้วยกัน
ก็คงไม่อาจรับมือชายชราคนนี้ได้
ดูเหมือนตัวตนของอีกฝ่ายจะไม่ธรรมดาอย่างที่คิด
โม่ชางเหอมองหลินเย่
ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เจ้าสนใจเป็นศิษย์ข้าหรือไม่”
ซูเฉินเบิกตากว้างทันที
ข้อเสนอเช่นนี้
หากแพร่ออกไปคงมีผู้คนนับไม่ถ้วนแย่งชิง
แต่น่าแปลกที่หลินเย่กลับนิ่งเฉย
หลังเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
เขาจึงตอบ
“ข้าขอปฏิเสธ”
ทั้งร้านตกอยู่ในความเงียบ
ซูเฉินแทบคิดว่าตนฟังผิด
แม้แต่โม่ชางเหอเองก็อึ้งไปชั่วขณะ
“เจ้าปฏิเสธข้า?”
“ใช่”
“เหตุผล”
หลินเย่มองชายชราอย่างตรงไปตรงมา
“ข้าเคารพผู้อาวุโส”
“แต่ข้ามีเส้นทางของตัวเอง”
“วันหนึ่งข้าจะสร้างหอโอสถที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า”
“ข้าไม่ต้องการเดินตามเงาของผู้ใด”
คำพูดนั้นดังชัดเจนภายในร้าน
โม่ชางเหอมองหลินเย่อยู่นาน
ก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง
ครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยความชื่นชม
“ดี!”
“ดีมาก!”
“ในที่สุดข้าก็พบคนที่น่าสนใจเสียที”
จากนั้นเขาจึงหยิบเหรียญสีทองดำออกมาวางบนโต๊ะ
บนเหรียญมีสัญลักษณ์เตาหลอมโบราณสลักอยู่
“รับสิ่งนี้ไว้”
“หากวันใดเจ้ามาถึงเมืองหลวง”
“จงนำมันมาหาข้า”
หลินเย่รับเหรียญมาอย่างระมัดระวัง
ระบบแจ้งเตือนทันที
【ได้รับ : เหรียญผู้อาวุโสโอสถ】
【ไอเทมระดับสูง】
【สามารถใช้ติดต่อโม่ชางเหอได้หนึ่งครั้ง】
ในขณะเดียวกัน
ภายในหอโอสถชิงหยุน
ชายชุดดำผู้หนึ่งกำลังรายงานข้อมูล
“เรียนท่านเจ้าสำนัก”
“เราตรวจสอบแล้ว”
“เจ้าของหอโอสถสวรรค์คือหลินเย่”
“อดีตคนของตระกูลหลิน”
ฟางจงขมวดคิ้ว
“หลินเย่?”
“คนที่ถูกขับออกจากตระกูล?”
“ใช่ขอรับ”
สีหน้าของฟางจงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นคนมีภูมิหลังยิ่งใหญ่
ที่แท้ก็เป็นเพียงคนตกอับ
“ดี”
“ในเมื่อไม่มีเบื้องหลัง”
“ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจ”
รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
“อีกไม่กี่วัน”
“หอโอสถสวรรค์จะต้องปิดตัวลง”
ในเวลาเดียวกัน
หลินเย่กำลังมองเหรียญในมือ
เขารู้ดีว่า
การมาถึงของโม่ชางเหอ
ไม่ใช่เพียงโชควาสนา
แต่เป็นสัญญาณว่า
หอโอสถสวรรค์เริ่มก้าวเข้าสู่สายตาของผู้คนที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริงแล้ว
และจากนี้ไป
ศัตรูที่เขาต้องเผชิญ
ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
YOU MAY ALSO LIKE
