ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 204 สมหวังดังปรารถนา
ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดก็คือสารภาพรักกับเซียวเหยี่ยน และ
รู้ให้ชัดเจนถึงความสัมพันธ์ของเซียวเหยี่ยนกับผู้หญิง
เหล่านั้น
วันต่อมา ไป๋อู่แอบออกไปจากจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน
พระองค์ นางมาถึงภายในเรือนร้างกลางเมืองโดยลำพัง เงา
ดำร่างหนึ่งรออยู่ข้างในแล้ว พอไป๋อู่เข้ามา เงาดำนั้นก็กอดไป๋
อู่จากด้านหลังทันที
“ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว ไป๋อู่ ข้ารอเจ้ามาเนิ่นนานแล้ว”
“ข้าจะออกมาก็ต้องรอโอกาส ต้องแต่งตัวเป็นสาวใช้ถึงจะ
ออกมาได้ มิเช่นนั้นข้าเกรงว่าจะถูกสะกดรอยตาม เยี่ยอิ่ง
เจ้ามาเมืองหลวงได้อย่างไร เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันอันตราย
เพียงใด ป้ายคำสั่งของเจ้าตกอยู่ที่บ้านตระกูลอวิ๋น ไม่แน่
อาจจะตกอยู่ในมือของท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
แล้วก็เป็นได้ เขาจะต้องส่งคนมาตามตัวเจ้าไปทั่วแล้วแน่นอน
เจ้าอย่าเผลอปรากฏตัวง่ายๆ”
ไป๋อู่กลับหลังหันไปบอกกล่าว
“พวกเขาคิดจะจับข้า ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก ป้ายคำสั่งนั่น
เป็นจุดด่างพร้อยครั้งเดียวจากร้อย ถ้ารู้แล้วก็ให้มันรู้ไป
คนกลุ่มชิวเฟิงถังอย่างข้าวิธีการฆ่าคนประณีตไร้ร่องรอย
รอบตัวอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์มักจะเกิดเรื่อง
ประหลาดอยู่ไม่ขาด ตบตาเขามิได้หรอก ไป๋อู่ ไม่ได้พบกัน
นาน เจ้าไม่คิดถึงข้าบ้างหรือ”
เย่อิ่งเชยคางไป๋อู่แผ่วเบา เย่อิ่งรูปรางสูงใหญ่ เครื่องหน้าทั้ง
ห้าคมชัดสมชาย ทั่วทั้งร่างกายมีรังสีอำมหิตแผ่ซ่านอย่าง
เข้มข้น ชาวบ้านธรรมดาพบเข้าก็ต้องเดินหลบเขา เป็นคนที่
แค่เห็นก็ไม่กล้าหาเรื่อง
ไป๋อู่เหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้มขณะคว้ามือเย่อิ่งไว้
“ก็เจ้ามาแล้วมิใช่หรือ เย่อิ่ง เจ้าต้องจำเอาไว้ให้มั่น หากตก
ไปอยู่ในมือของอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เจ้าต้อง
ผลักเรื่องทุกอย่างไปที่เว่ยอ๋อง เจ้าจำเอาไว้ เจ้าเป็นคนของเว่
ยอ๋อง”
“เจ้านี่ซื่อสัตย์และทุ่มเทให้กับอู๋อ๋องจริงๆ คนที่เจ้าจงรักภักดี
ข้าก็ไม่ทรยศหรอก”
“เย่อิ่ง ในเมื่อเจ้ามาแล้ว เช่นนั้นช่วยธุระข้าสักเรื่องหนึ่งสิ”
ไป๋อู่มองเย่อิ่งอย่างอ่อนโยน เย่อิ่งมีหรือจะปัดป้องแววตาอัน
เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกเช่นนี้ได้ เดิมทีเขาชอบไป๋อู่อยู่
แล้ว ที่ช่วยเหลือจัดการธุระ ก็เพราะไป๋อู่ เขาพยักหน้าทันที
“จะให้ข้าช่วยทำอะไร เจ้าบอกมา”
“เจ้าคงจะรู้จักคุณหนูใหญ่แห่งจวนมหาเสนาบดีคนนั้น”
“คนที่เคยปัญญาอ่อนมาก่อนคนนั้นหรือ”
ไป๋อู่พยักหน้า
“คุณหนูใหญ่คนนี้ไม่โง่เลย ขนาดอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน
พระองค์ยังหลงเสน่ห์นาง ท่านอ๋องชอบนางยิ่งนัก”
“ข้างนอกพากันพูดปากต่อปากว่าท่านอ๋องดีกับเจ้ามาก”
ไป๋อู่ซบอกของเย่อิ่ง
“แค่แสดงละครเท่านั้น ท่านอ๋องยังคงสงสัยข้าอยู่ ทุกวันนี้ข้า
รู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเขาเก็บข้าไว้ในตำหนัก เพียงเพราะ
อยากรู้ว่าเจ้านายเบื้องหลังข้าคือใคร เขาไม่ชอบข้า ข้ารู้สึกได้
อย่างเต็มที่ ตรงจุดนี้ท่านอ๋องแสร้งทำไม่ได้ ข้าเป็นผู้หญิง
สามารถรู้สึกได้ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่อยู่ในใจข้าคือเจ้า”
เห็นได้ชัดว่าคำพูดนี้ใช้ได้ดีกับเย่อิ่ง เขาถามต่อ
“เจ้าจะให้ข้าทำอะไรกับคุณหนูใหญ่แห่งจวนมหาเสนาบดี
หรือ”
“เจ้าจัดการพานางเข้าไปในจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน
พระองค์ แล้วช่วยให้นางได้สมหวังดังปรารถนา”
“หมายความว่าอย่างไร”
“ไทเฮาคิดอย่างไรกับอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เจ้า
คงจะเคยได้ยินมาบ้าง เช่นนี้ก็จะยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ของ
สองคนนี้ห่างเหิน หากไทเฮากับอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน
พระองค์แตกคอกัน เช่นนั้นคงเป็นเรื่องที่น่าสนใจทีเดียว มด
บนเชือกเส้นเดียวกันตีกันขึ้นมา เช่นนี้จะน่าดูชมสักเพียงใด
กัน”
นอกจากเหตุผลนี้แล้ว มีอีกเหตุผลหนึ่งที่ไป๋อู่ไม่ได้บอกเย่อิ่ง
เฉินเซี่ยวหรูพร่ าพูดว่าแค่หลอกใช้หลิงอวี้จื้อ สองวันก่อน
หวางเฉิงเขียนจดหมายให้นางโดยยกเรื่องนี้มา บอกว่าเฉิน
เซี่ยวหรูรู้สึกหวั่นไหวกับหลิงอวี้จื้อจริงๆ เริ่มรู้สึกกังวล จึงได้
บอกให้ไป๋อู่ลองคิดหาวิธี ทั้งสองคนล้วนเป็นคนสนิทที่ไว้ใจได้
ของเฉินเซี่ยวหรู
ไป๋อู่รู้ว่าเรื่องนี้อันตรายสำหรับเฉินเซี่ยวหรูเป็นอย่างยิ่ง เขา
จะต้องหลอกใช้หลิงอวี้จื้อเพื่อบรรลุเป้าหมายของตนเอง
เท่านั้น ห้ามแย่งหลิงอวี้จื้อจากท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน
พระองค์อย่างโจ่งแจ้งเด็ดขาด และไม่สามารถเก็บผู้หญิงคนนี้
ไว้ข้างกายได้ การปะทะกับเซียวเหยี่ยนซึ่งหน้าเช่นนั้น จะทำ
ให้การทำการใหญ่ของเฉินเซี่ยวหรูได้เสียหายได้
YOU MAY ALSO LIKE
