ตำนานจอมราชันย์อหังการ - บทที่ 323 ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่อาจใช้ได้ คนเหล่านี้จะบ้าตายแล้ว!

บทที่ 323 ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่อาจใช้ได้ คนเหล่านี้จะบ้าตายแล้ว!

ในเวลานี้เอง ลู่เฉินยื่นนิ้วมือขวาออกมาแตะลงไปบนขาของฝ่ายตรงข้าม

ศพแปดหน้าเปล่งเสียงกรีดร้องทันที ปากทั้งแปดกรีดร้องอย่างพร้อมเพรียงกัน จากนั้นทุกคนก็เห็นว่าเท้าขวาที่ยกขึ้นไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ และทำได้เพียงลอยค้างอยู่กลางอากาศ ขณะที่ชายหนุ่มกระโดดขึ้นไปบนก้อนหินแล้วยิ้มให้มัน “เป็นอย่างไรเล่า สบายตัวหรือไม่?”

ศพแปดหน้าดูทรมานอย่างยิ่ง และผู้คนในแดนศักดิ์สิทธิ์บนภูเขาทั้งแปดต่างก็ตื่นตกใจระคนสงสัยว่าเกิดอันใดขึ้น

หนานเหยาเองก็รู้สึกประหลาดใจยิ่งขึ้น “นี่คือ…”

ส่วนหนานกงมู่ที่อยู่บน ‘หอสังเกตการณ์’ เบิกตากว้างพลางเอ่ยว่า “เกิดอันใดขึ้น!?”

เฮยเม่ยเอ่ยเสียงขรึม “ดูขาขวาของศพแปดหน้านั่นสิ อักขระตรงนั้นดูเหมือนจะไร้ผล!”

หนานกงมู่พินิจมองดู และพบว่าอักขระที่ขาขวาของศพไร้การเคลื่อนไหว อีกทั้งอักขระยังค่อย ๆ จางหายไป

ฉากนี้ทำให้หนานกงมู่หน้าซีดด้วยความตกใจ

ส่วนผู้คนจากแดนศักดิ์สิทธิ์บนเขาทั้งแปด หลังจากเห็นฉากนี้แล้วก็กังวลใจ “ดูสิ อักขระยันต์บนศพแปดหน้านั้นพังทลายไปแล้ว!”

“เป็นไปได้อย่างไร!?”

“นี่มันเกิดสิ่งใดขึ้น!?”

ทันใดนั้น เงาร่างของชายชราก็ปรากฏขึ้นบนศีรษะของศพแปดหน้า และชายชราก็ห่อตัวเองไว้แน่นหนา เสื้อผ้าบนร่างกายของเขาเป็นผ้าป่านสำหรับไว้ทุกข์ มองดูแปลกประหลาดยิ่งนัก

ไม่เพียงแค่นั้น ใบหน้าก็ยังดูบวมอย่างยิ่ง

ผู้คนบนเขาทั้งแปดรู้สึกตื่นเต้นทันที “นั่น…นั่นคือผู้เฒ่าซากศพ!”

“ผู้เฒ่าซากศพ หนึ่งในภูตเฒ่าทั้งสี่?” หนานเหยาอุทาน ขณะที่ชายที่ถูกเรียกว่าผู้เฒ่าซากศพเอ่ยถามลู่เฉินว่า “เจ้าหนุ่ม…เจ้า…เจ้าทำอันใดกับมัน?”

“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?” คนถูกถามเพียงยิ้มและไม่ได้สนใจภาพลวงตา

ผู้เฒ่าซากศพแค่นเสียง “ประเสริฐ กล้าหาญมาก!”

น้ำเสียงนั้นฟังดูมืดมนและน่ากลัวยิ่งนัก แต่ลู่เฉินไม่ได้คิดจะสนใจกับมัน “ศพแปดหน้านี้ อยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าใช่หรือไม่!”

“ถูกต้อง มันเป็นเพียงของเล่นที่ข้าควบคุม” ผู้เฒ่าซากศพพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ชายหนุ่มแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายทันที “หากเจ้าไม่ต้องการให้ข้าแยกชิ้นส่วนมัน ข้าแนะนำให้เจ้าเก็บมันออกไปโดยเร็ว มิฉะนั้น ข้าจะทำลายอักขระทั้งหมด และปล่อยให้มันสลายไป!”

“เอาอักขระออกหรือ? เจ้าหนุ่ม ช่างคุยโวเสียจริง!” ผู้เฒ่าซากศพพูดอย่างเย็นชา แต่ลู่เฉินกลับยิ้มแปลก ๆ “ลองดูสิ แล้วเจ้าจะรู้”

“ประเสริฐมาก!” หลังจากที่ผู้เฒ่าซากศพพูดจบ เขาก็หยิบกระดิ่งสีดำและขาวสองใบออกมาด้วยมือทั้งสองข้าง

เมื่อกระดิ่งทั้งสองแกว่งไกว ความเจ็บปวดของศพแปดหน้าก็หายไป จากนั้นแต่ละใบหน้าก็แทนที่ด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาแดงก่ำ จากนั้นก็ร่ายคาถาใส่ลู่เฉิน

ส่วนชายหนุ่มก็ร่าย ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’ อีกครั้งและหายตัวไป

คนเหล่านั้นอยากรู้ว่าเขาไปที่ใด และบางคนยังคงตะโกนไปที่ภูเขาทั้งแปด พยายามกระตุ้นให้ลู่เฉินออกมา

“เจ้าหนุ่ม เจ้าเก่งนักไม่ใช่หรือ!”

“เจ้าหนุ่ม ออกมา!”

“อย่าขี้ขลาด!”

“ความเย่อหยิ่งเมื่อครู่นี้หายไปไหนเสียแล้ว?”

…

หนานกงมู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ผู้เฒ่าซากศพควบคุมศพแปดหน้านี่เอง เด็กคนนั้นถึงคราวตายแล้ว!”

“แต่ข้ารู้สึกว่ามันไม่ง่ายเช่นนั้น” เฮยเม่ยกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หนานกงมู่กลับไม่คิดเช่นนั้น ทว่าในขณะนี้เอง ชายหนุ่มก็มาถึงขาอีกข้างของศพแปดหน้า และชี้ไปที่ขาของคู่ต่อสู้อีกครั้ง ก่อนที่อักขระยันต์จะสลายหายไปเช่นกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ ขาทั้งสองข้างของศพแปดหน้าก็ไม่สามารถขยับได้ ส่วนลู่เฉินก็ออกแรงกระแทกขาของคู่ต่อสู้อย่างง่ายดาย

ทันใดนั้น ศพแปดหน้าก็เป็นเหมือนรูปปั้นที่กำลังจะตกกระแทกพื้น

ทุกคนตกตะลึง แต่ผู้เฒ่าซากศพที่เตรียมการอยู่แล้วนั้นสั่นกระดิ่งหนึ่งครั้ง ศพแปดหน้าพลันกระโดดลอยขึ้นไปกลางอากาศทันที ส่วนผู้คนในแดนศักดิ์สิทธิ์ก็โห่ร้องออกมา

เงาร่างของผู้เฒ่าซากศพหัวเราะ “เป็นอย่างไร คิดว่าทำให้ขาของมันบาดเจ็บ มันก็จะสู้ไม่ได้แล้วหรือ?”

“ข้าไม่คิดอย่างนั้น!” พูดจบ เขาก็หยิบกู่ฉินออกมา

ผู้เฒ่าซากศพมองไปที่กู่ฉินและพูดอย่างเย็นชา “เจ้าหนุ่ม เจ้าขยับกู่ฉินนี้ได้อย่างไร?”

กู่ฉินเพลิงโบราณถูกคนในแดนศักดิ์สิทธิ์ผนึกไว้ในถ้ำนั้น และในฐานะคนเก่าคนแก่ ผู้เฒ่าซากศพจึงรู้ว่ามันสามารถควบคุมได้ แต่ตอนนี้ลู่เฉินนำกู่ฉินออกมา ซึ่งดูเหมือนจะยังใช้งานได้ เขาจึงสงสัย

ชายหนุ่มมองไปที่ผู้เฒ่าซากศพด้วยรอยยิ้ม “ยังมีกู่ฉินมากมายที่ข้าขยับได้!”

ผู้เฒ่าซากศพยิ้มแปลก ๆ “ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่อยากพูด!”

“ข้าไม่พูด แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?”

“รอข้าจัดการเจ้าได้ เจ้าก็จะพูดเอง!” หลังจากที่ผู้เฒ่าซากศพพูดจบ เขาก็สั่นกระดิ่งอีกครั้ง จากนั้นศพแปดหน้าก็คล้ายกับกำลังจะเคลื่อนไหว แต่เสียงกู่ฉินของลู่เฉินก็ดังออกมาแล้ว

เสียงนี้กระทบวิญญาณทั้งแปดของศพแปดหน้าโดยตรง

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ศพแปดหน้าก็ถูกควบคุมและหลอมรวมโดยมนุษย์ ดังนั้นวิญญาณจึงไม่เสถียรนัก ด้วยเหตุนี้ เสียงกู่ฉินของลู่เฉินจึงสร้างความเสียหายให้มันอย่างยิ่ง ทำให้วิญญาณทั้งแปดผลักกันเอง ราวกับว่าอยากจะออกมาจากร่างนี้

ผู้เฒ่าซากศพตกใจ “เจ้าหนุ่ม! เจ้าทำอันใดกับพวกมัน?”

“ศพแปดหน้า หนึ่งศพ แปดวิญญาณ แต่ถ้าเจ้าต้องการรวมวิญญาณทั้งแปดเข้าด้วยกัน เจ้าต้องใช้อักขระหลอมรวมเพื่อระงับมัน แต่มีอักขระหลอมรวมสิบสาย ถูกข้าทำลายไปสองสาย บวกกับฟังเสียงกู่ฉินของข้า พวกมันต่างก็ต้องการที่จะเป็นนายที่แท้จริงของร่างนั้น!”

ลู่เฉินอธิบาย แต่คนอื่นไม่เข้าใจ มีเพียงผู้เฒ่าซากศพที่รู้ว่ามันสาหัสเพียงใด ดังนั้นเขาจึงสั่นกระดิ่งอย่างรวดเร็ว

แต่ในขณะนี้เอง กระดิ่งทั้งสองก็พุ่งออกไปอย่างกะทันหันและตกลงต่อหน้าชายหนุ่ม

ทุกคนพลันสับสน และต่างก็สงสัยว่ากระดิ่งทั้งสองทะยานไปเช่นนั้นได้อย่างไร ขณะที่เงาร่างของผู้เฒ่าซากศพพยายามควบคุมกระดิ่งของเขาใหม่ด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่กระดิ่งไม่ย้อนกลับมาหาเขา ในขณะที่ลู่เฉินหยิบมันขึ้นมาเก็บไว้

ผู้เฒ่าซากศพตกใจ “เจ้าหนุ่ม เจ้าทำอันใดกับกระดิ่งของข้า?”

“เจ้าอยากรู้ไม่ใช่หรือว่าข้าควบคุมกู่ฉินได้อย่างไร? ตอนนี้เจ้าเข้าใจแล้วหรือยัง?” ลู่เฉินคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม แต่สีหน้าของผู้เฒ่าซากศพพลันเปลี่ยนไป “เจ้าควบคุมสมบัติวิญญาณของผู้อื่นได้งั้นหรือ?”

“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ผู้เฒ่าซากศพกัดฟันด้วยความโกรธ “หลังจากผ่านภูเขาทั้งแปด ข้าจะทำให้ชีวิตเจ้าอยู่ไม่สู้ตาย!”

หลังจากพูดจบ เงาร่างของอีกฝ่ายก็หายไป ส่วนผู้คนในแดนศักดิ์สิทธิ์บนภูเขาทั้งแปดก็ตกตะลึง ในขณะที่เฮยเม่ยที่อยู่บน ‘หอสังเกตการณ์’ มีสีหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียด “แม้แต่สมบัติวิญญาณของผู้เฒ่าซากศพ เขาก็ควบคุมมันได้อย่างง่ายดาย!”

แม้ว่าหนานกงมู่จะรู้ว่าลู่เฉินสามารถควบคุมสมบัติวิญญาณของผู้อื่นได้ แต่นางเคยคิดว่าเป็นเพียงผู้ที่มีพื้นฐานการฝึกฝนที่อ่อนแอเท่านั้น ทว่าตอนนี้ดูเหมือนว่านางคิดผิดไป ด้วยเหตุนี้ใบหน้าของนางจึงดูย่ำแย่ยิ่งนัก “ดูเหมือนว่าจะใช้สมบัติวิญญาณจัดการกับชายผู้นี้ไม่ได้!”

เฮยเม่ยขมวดคิ้ว “ใช้ค่ายกลไม่ได้ พิษก็ไม่ได้ สมบัติวิญญาณก็ยังไม่ได้อีก แล้วจะใช้อันใดได้เล่า?”

หนานกงมู่ตกตะลึงไปกับคำพูดเหล่านี้จนไม่รู้ว่าจะเอ่ยตอบอย่างไร

ส่วนศพแปดหน้ากลางอากาศ เนื่องจากการควบคุมของผู้เฒ่าซากศพ และผลกระทบจากกู่ฉินของลู่เฉิน ทำให้ศพแปดหน้าถูกวิญญาณทั้งแปดดวงที่อยู่ภายในร่างระเบิดออกจนพังทลาย

บึ้ม!

ศพแปดหน้ากลายเป็นลูกบอลไฟขนาดใหญ่

ท้ายที่สุด ทุกคนก็ได้เห็นฉากที่น่าตกใจ