ทรราชตัวน้อย ไม่อยากพบจุดจบแบบ BAD END - บทที่ 579: ปัญหาของชาร์ล็อต (1)

ปกติแล้วเกรซทําอะไร? โรเอลเคยคิดว่าเขารู้เรื่องนี้ดี

ทุกครั้งที่เด็กหนุ่มผมดํามาเยือน สิ่งที่สาวใช้ผู้นี้ทําก็คือเสิร์ฟชา และน�าในวันปกติ และอารักขาเธอ ปกป้องความปลอดภัยของเธอไป ด้วย นี่เป็นหน้าที่ที่เด็กหนุ่มเคยคิดว่าไม่เหลือบ่ากว่าแรง

เมื่อเขาพบชาร์ล็อตครั้งแรก ความสัมพันธ์ระหว่างเด็กหนุ่มและ เด็กสาวนั้นไม่ได้ปรองดองกันเหมือนทุกวันนี้ เพื่อเอาใจถุงเงินถุงทอง นางนี้ โรเอลจึงต้องใช้ความคิดอย่างหนักแล้วดูแลเธอทุกเช้า เสิร์ฟชา และคิดหาอาหารที่น่าจะถูกใจเธอ

เพราะเช่นนี้ เมื่อเกรซบอกว่าเธอทํางานไม่ได้ โรเอลจึงเสนอตัวทํา แทนอย่างใจเย็น แต่เมื่อมาเรียนงานกับสาวใช้แล้ว โรเอลก็พลันพบว่า บางอย่างไม่ถูกต้อง

ก่อนหน้านี้ โรเอลดูแลเธอเหมือนแขกและเพื่อน แต่ในตอนนี้เขา กลายเป็นคนที่ใกล้ชิดเธอที่สุด และสิ่งที่เขาต้องทําก็มากกว่าแค่เสิร์ฟ ชารินน�าแล้ว

“นอนกับเธอ? พวกเธอนอนด้วยกันทุกคืนเลยเหรอ?”

ฟังสาวใช้ผมดําตอบคําถามของเขาด้วยรอยยิ้มแล้ว เด็กหนุ่มผม ดําก็ถามอย่างฉงน มองตรงที่เกรซ เขาไม่คิดว่านี่คืองานของสาวใช้

แม้ว่าจะเป็นสาวใช้ประจําตัว มันก็ไม่ได้ประจําตัวขนาดนั้นไหม นะ? แล้วชาร์ล็อตก็โตแล้ว ถึงเธอจะยังต้องการการดูแลเอาใจใส่และ ปกป้อง แต่ถึงขั้นนอนด้วยกันนี่เกินไปไหม?

เด็กหนุ่มผมดํางุนงง แต่เกรซก็ไม่ได้สั่นไหวกับข้อสงสัยนั้นเพราะ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ต้องทําทุกวันจริงๆ แต่มันจํากัดแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้น และเธอไม่ต้องทําอะไรก็สามารถเติมเต็มจุดประสงค์ที่จะให้ทั้งสอง ใกล้ชิดกันด้วย นั่นคือเหตุที่เธอตัดสินใจกระทําการขั้นเด็ดขาดเช่นนี้

“ใช่ค่ะ นายท่านโรเอล นายหญิงใหญ่สุขภาพย�าแย่มากในช่วงนี้ และเธอควรมีคนเฝ้าตลอดคืนเพื่อจะได้ช่วยเหลือเธอทันเวลา ท่านจึง ควรจะนอนเฝ้าเธอค่ะ แล้วก็ นอกจากนี้ กิจกรรมประจําวันก็ยังต้องการ ความช่วยเหลือนะคะ…”

“…ขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เกรซดูจริงจังและอธิบายรายละเอียดงานของเธอในช่วงนี้ และ จากคําพูดของสาวใช้ โรเอลก็เข้าใจถึงความรับผิดชอบของเธอและ เรียนรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของชาร์ล็อต และสีหน้าของเขาก็ เครียดขึ้งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อตระหนักรู้ว่าแผนของเธอสําเร็จแล้ว เกรซก็หยุดการอธิบาย แล้วแนะนําเด็กหนุ่มให้ไปอยู่กับชาร์ล็อตก่อน โรเอลพยักหน้ารับก่อน จะออกไปหลังพูดอวยพรให้เธอหายไวๆ

หลังจากเดินออกมาจากห้องพัก เด็กหนุ่มผมดําก็เดินต่อพลาง ครุ่นคิดเพียงลําพัง

โรเอลย่อมจะพยายามสุดความสามารถเพื่อดูแลชาร์ล็อต แต่ ในขณะที่รักษาคุณภาพชีวิตของเด็กสาวแล้ว โรเอลก็ยังมีสิ่งสําคัญกว่า ที่ต้องทํา นั่นคือสืบหาสาเหตุของอาการป่วยของเด็กสาว

ชาร์ล็อตเชื่อมาแต่แรกว่าเธอป่วยเพราะบรูซ พ่อของเธอ แต่ หลังจากพิจารณาอย่างละเอียดแล้ว โรเอลก็คิดว่ามันมีความแปลกอยู่ หลายที่

เหมือนที่เด็กหนุ่มพูดเพื่อสลายความกังวลของชาร์ล็อต บรูซอาศัย อยู่กับชาร์ล็อตมาหลายปี ทําไมเด็กสาวถึงเพิ่งจะมาป่วยเอาตอนนี้? ไม่ ว่าจะด้วยระบบภูมิคุ้มกันหรือมุมมองของพลังเหนือธรรมชาติ ไม่ใช่ว่า ชาร์ล็อตควรจะป่วยตั้งแต่ยังเป็นเด็กซึ่งระบบต่างๆ ในร่างกายยัง อ่อนแอกว่าตอนนี้หรือ?

แน่นอนว่าหากอาการป่วยนี้เป็นผลพวงมาจากการลุกลามของคํา สาป มันจะไม่สนใจเรื่องอายุ แต่ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่ทํางานใกล้ชิด

กัยบบรูซก็ควรจะติดไปก่อนแล้ว แต่กลับกลายเป็นชาร์ล็อตที่ล้มป่วย ทั้งที่เป็นลูกสาวที่เขาแทบไม่ได้เจอหน้า ในขณะที่คนอื่นยังปลอดภัย

เด็กหนุ่มรู้สึกถึงความแปลกเมื่อคิดได้เช่นนี้ แต่เขาไม่มีเบาะแส เพราะไม่มีทางเลือกอื่น โรเอลจึงตัดสินใจจะดูแลชาร์ล็อตไปก่อน ทว่า เขาไม่ได้คาดฝันว่าจะได้รับความท้าทายใหญ่เป้งหลังจากรับงานมา

———————

เวลาผ่านไปนานกว่าสิบนาที ในห้องของชาร์ล็อต เด็กหนุ่มผมดํา มองไปที่เด็กสาวตรงหน้าเขาด้วยความงุนงงทุกรูปแบบบนใบหน้า ในขณะที่เด็กสาวผมแดงที่นั่งถือถ้วยชาอยู่บนโซฟาเบื้องหน้านั้นหน้า แดงและเงียบงัน

หลังจาก ‘เจ้าหน้าที่คนใหม่’ เริ่มงานหลังคุยกับเกรซแล้ว โรเอลก็ก ลับมาหาชาร์ล็อต หลังจากชงชาให้กับเด็กสาว เด็กหนุ่มก็ถามชาร์ล็อต เกี่ยวกับรายการกิจวัตรของเธอ เฝ้ามองและเตรียมจะช่วยเธอ ทว่าเขา กลับต้องแปลกใจเมื่อชาร์ล็อตเงียบไป และไม่ตอบคําถามของเขา

โรเอลไล่ตามสายธารแห่งอัญมณีของชาร์ล็อตจนทันเมื่อเช้านี้ และหลังจากรอและพูดคุยกับเธอ ตอนนี้ช่วงเช้าจึงเริ่มคล้อยเข้าสู่เวลา สาย ปกติชาร์ล็อตจะมีตารางเวลาอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้เธอกลับดูเหมือน ลังเลอะไรสักอย่าง

เด็กหนุ่มผมดํางุนงงและครุ่นคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับชาร์ล็อต ใน ขณะเดียวกัน เด็กสาวผมแดงนั้นละอายและกระอักกระอ่วนในใจ

สภาพของชาร์ล็อตย�าแย่มากเมื่อเช้า เธอเถียงกับเกรซเมื่อพบว่า โรเอลไล่ตามเธอมาและไม่ได้ออกมาจากเตียงด้วยซ�า เพราะเธอกลัวถูก โรเอลเห็นเข้า เมื่อเด็กหนุ่มนั่งรอเธอ ด้วยความช่วยเหลือจากสาวใช้ เธอแต่งหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เธอยังไม่ได้กินมื้อเช้าเลย

อาจจะเป็นเพราะเหตุผลทางกายภาพ หลังจากดื่มชาไปสองถ้วย เด็กสาวก็ไม่เหลือความอยากอาหาร เวลาก็สายแล้วด้วย เธอจึงไม่สนใจ จะกินข้าวเช้า แต่หลังจากข้ามอาหารเช้ามาแล้ว ชาร์ล็อตก็ไม่กล้าบอก สิ่งที่ต้องทําถัดไป

นั่นคือการอาบน�า

ในตอนเช้า เพราะเด็กหนุ่มเข้ามากะทันหัน นายหญิงใหญ่แห่งโซ โรฟยาจึงทําเพียงทําความสะอาดแต่ไม่ได้อาบน�า เพื่อที่เธอจะได้เจอโร เอลให้เร็วที่สุดโดยไม่ทําให้เขาเอะใจถึงความผิดปกติ หลังจากเรื่องราว คลี่คลายเธอย่อมอยากจะทําตัวเองให้สะอาด เธออยากจะให้เกรซช่วย เธออาบน�า แต่เกรซกลับแทนที่ตัวเองด้วยโรเอล…

เหลือบมองไปที่โรเอลที่กําลังงุนงงอยู่เบื้องหน้า เด็กสาวผมแดงก็ หลบสายตาด้วยใบหน้าเขินอาย มองแก้มของเธอที่สะท้อนอยู่ในถ้วย ชาเงียบๆ

แม้ชาร์ล็อตจะไม่เคยคิดว่าโรเอลเป็นคนนอก แม้กระทั่งนอนข้างๆ เขาอยู่นานหลังจากแสดงความรักกับเขา แต่ในฐานะของผู้หญิง ให้เขา อาบน�าให้ก็ดูจะเกินความอดทนของเธอ และในขณะเดียวกัน โรเอลก็ คงรู้สึกไม่สบายใจด้วย

แต่… นี่มันหน้าร้อน ถ้าไม่อาบน�าก็เป็นไปไม่ได้หรอก ถ้ามันมีกลิ่น ขึ้นมา…

เด็กสาวคิดเช่นนั้นแล้วก็รู้สึกว่าความคิดของตัวเองพันกันมั่ว และ เธอก็ไม่รู้จะทําอย่างไร เลยมองไปที่เด็กหนุ่มผมดําตรงหน้า และ หลังจากลังเลสักพัก เธอก็ยังบอกตารางเวลาของเธอไม่ได้อยู่ดี ทว่า ในตอนนี้เองที่เสียงเคาะประตูพลันดังขึ้น

เสียงเคาะประตูทําลายความกระอักกระอ่วนระหว่างทั้งสองคน และเด็กสาวผมแดงก็แอบโล่งใจ ในขณะที่โรเอลเดินไปตรวจดู แต่เด็ก สาวไม่นึกว่าสิ่งที่เข้าประตูมาจะไม่ใช่รายงานทั่วไป แต่เป็นการ สนับสนุนจากสาวใช้ผมดํา

“นายท่านโรเอล นี่คือตารางเวลาที่คุณเกรซให้เรานํามาให้คุณ โปรดอ่านด้วยค่ะ”

“ตารางเวลา? เยี่ยมเลย ฉันกําลังไม่รู้จะต้องทําอะไรอยู่พอดี”

ได้ยินคํานี้จากแม่บ้านที่หน้าประตู มองไปเห็นแผ่นพับใบน้อยที่ถูก ส่งต่อมา เด็กหนุ่มผมดําก็แย้มยิ้ม แต่ในห้องนั้น ชาร์ล็อตที่เพิ่งจะยก ถ้วยชาของเธอขึ้นลืมตาโพลง

“ตารางเวลาเหรอ?”

เด็กสาวพึมพํากับตนเองอย่างตกตะลึง และในขณะเดียวกัน โรเอ ลปิดประตูและเปิดแผ่นพับขึ้นอ่านแล้ว

“ไหนดูซิ ที่ต้องทําต่อไปคือ…”

“เดี๋ยวก่อน! โรเอล น นั่น…”

“ตารางช่วงเช้าคือ… อาบน�า?”

“!”

เมื่อได้ยินคําพูดที่เหมือนคําถามของเด็กหนุ่มผมดํา ชาร์ล็อตพลัน แข็งทื่อไป โรเอลหันไปมองเด็กสาวที่แดงแจ๋สองสามวินาที เขาเข้าใจ แล้วว่าทําไมชาร์ล็อตถึงไม่ยอมบอกเขา

ในห้องนั้น เด็กสาวเงียบไปอีกครั้ง แต่ไม่ใช่เพราะเธออับอาย ทว่า เป็นบรรยากาศคลุมเครือหน่อยๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศต่างหาก โรเอลม องไปที่เด็กสาวที่ทําอะไรไม่ถูกแล้วถอนหายใจ เขาสะเพร่าเกินไป

“อืม ถ้าฉันทําไม่ได้ ให้สาวใช้คนอื่นช่วยเธอดีกว่า”

“ข้าไม่ชอบอาบน�าต่อหน้าคนนอกนะ เกรซน่ะได้ แต่คนอื่นนี่ออก จะ…”

“…งั้นเหรอ”

เด็กสาวประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องพูดเช่นนี้ โรเอลพยักหน้าด้วยสี หน้าเข้าใจ แล้วทั้งสองก็เงียบไปอีก ในขณะที่เด็กหนุ่มไม่รู้จะทําอย่างไร นั้นเอง ชาร์ล็อตก็พูดขึ้นอีกครั้ง

“แต่ว่า ถ้าเป็นที่รัก… ที่รักก็ไม่ใช่คนนอกหรอกนะ…”

“เอ๋?”

“ข ข้าแค่บอกว่าเธอไม่ใช่คนนอก ก็เรานอนด้วยกันมาแล้วก็หลาย ครั้ง แต่ถ้าจะให้เจ้าช่วยข้าอาบน�านี่… เจ้าไม่น่าจะไหวใช่ไหม”

“…ก ก็ใช่“