ทะลุมิติพร้อมแอปเถาเปา โอ้ตาเฒ่า องค์หญิงอย่างเราขอเป็นเศรษฐี - ตอนที่ 268 ให้ฉู่อี้ดูฟันน้ำนม
- Home
- ทะลุมิติพร้อมแอปเถาเปา โอ้ตาเฒ่า องค์หญิงอย่างเราขอเป็นเศรษฐี
- ตอนที่ 268 ให้ฉู่อี้ดูฟันน้ำนม
ไปจวนฉู่อี้? ค่ำมืดป่านนี้แล้วเนี่ยนะ?
อวิ๋นฉี่เยว่พลันรู้สึกหดหู่ใจ น้องสาวสุดที่รักของเขา เพิ่งผ่านไปได้ไม่นาน ในใจก็คิดถึงแต่ฉู่อี้ แม้แต่ฟันหลุดยังต้องรีบไปบอกกล่าวอีกฝ่าย!
เขากำหมัดแน่นยกขึ้นจรดริมฝีปากก่อนกระแอมเบาๆ แล้วเอ่ยว่า “เจียวเอ๋อร์… ดึกมากแล้ว เจิ้นหย่วนป๋อคงเข้านอนแล้ว”
ฟางซื่อกับอวิ๋นโส่วจงต่างเกลี้ยกล่อม “ใช่แล้ว เจียวเอ๋อร์ เรื่องเปลี่ยนฟันไม่ต้องไปบอกกล่าวเซ่าชิงเป็นพิเศษหรอก พรุ่งนี้เจ้าก็ต้องไปเยี่ยมท่านลุงฉู่ที่จวนไม่ใช่หรือไง พอพวกเจ้าพบหน้ากันเขาก็จะรู้เองว่าฟันของเจ้าหลุด”
“เจียวเอ๋อร์ ยามนี้ดึกมากแล้ว พักผ่อนก่อนเถิด”
อวิ๋นเจียวส่ายหน้าอย่างดื้อรั้น “ไม่ได้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะเอาฟันซี่นี้ไปให้เขาดู!”
ฟางซื่อกับอวิ๋นโส่วจงสบตากัน รู้สึกว่าดึกป่านนี้แล้วไปหาฉู่อี้คงไม่เหมาะสม แต่ก็ไม่อยากขัดใจบุตรสาว
อวิ๋นฉี่เยว่รู้สึกหดหู่ใจนัก รสชาติเปรี้ยวอมขมแพร่กระจายไปทั่วจิตใจ เจียวเอ๋อร์จะเอาฟันที่หลุดไปให้ฉู่อี้ดู!
แต่เขารักและตามใจน้องสาวคนนี้มาโดยตลอด ต่อให้นางอยากได้ดวงจันทร์บนท้องฟ้าเขาก็จะหาวิธีไปเอามาให้ได้ อวิ๋นฉี่เยว่ถอนหายใจอย่างปลงๆ ช่างเถิด เจียวเอ๋อร์อยากไปก็ให้ไป หากเจ้าหมอนั้นหลับแล้ว ปลุกขึ้นมาก็สิ้นเรื่อง!
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจียวเอ๋อร์เองขอรับ”
เมื่อมีบุตรชายไปเป็นเพื่อน ฟางซื่อกับอวิ๋นโส่วจงย่อมวางใจ บุตรสาวคนนี้เอาแต่ใจ พวกเขาทำได้เพียงตามใจนาง
ฟางซื่อกล่าว “เช่นนั้นเจ้าไปเป็นเพื่อนน้องเถิด ดึกป่านนี้แล้วไม่ต้องกลับมาแล้ว เจียวเอ๋อร์มีเรือนพักที่จวนท่านอ๋องอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหรือข้าวของเครื่องใช้ก็มีพร้อม เจ้าก็ค้างคืนที่นั่นเป็นเพื่อนน้อง พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับมา”
อวิ๋นโส่วจงเอ่ยเสริม “แม่เจ้าพูดถูกแล้ว ในเมื่อจะไปก็รีบไปเถิด ยามนี้ดึกมากแล้ว”
โม่จู๋รีบไปเตรียมรถม้า แขวนโคมไฟกันลมไว้บนรถม้า อวิ๋นฉี่เยว่กับอวิ๋นเจียวล่ำลาฟางซื่อและอวิ๋นโส่วจง ก่อนจะพาเสี่ยวเยว่กับโม่ซ่านขึ้นรถม้าออกไป
องครักษ์ที่เฝ้าประตูจวนของฉู่อี้มองเห็นรถม้าตระกูลอวิ๋นมาแต่ไกล จึงรีบให้คนไปรายงานฉู่อี้
ฉู่อี้ที่เข้านอนแล้ว เมื่อได้ยินรายงานก็รีบลุกจากเตียงด้วยความตื่นตกใจ กระทั่งเสื้อคลุมชั้นนอกยังไม่ทันได้สวมก็วิ่งพรวดพราดออกไป
องครักษ์ข้างกายต่างตกใจยิ่งนัก นายท่านของพวกเขาเคยเป็นกังวลจนร้อนรนเช่นนี้ด้วยหรือ? แม้แต่ภาพลักษณ์ที่เขาให้ความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง ก็ยังไม่สนใจอีกต่อไป!
ตอนนี้ฉู่อี้แทบอยากจะบินไปที่หน้าประตู รู้สึกกังวลใจยิ่งนัก ดึกป่านนี้แล้ว ตระกูลอวิ๋นยังมาหา เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? เขารีบวิ่งไปที่หน้าประตู รถม้าก็มาถึงพอดี
เมื่อเห็นว่าผู้ที่ขับรถม้าคืออวิ๋นฉี่เยว่กับโม่จู๋ หัวใจของเขาก็พลันหนักอึ้ง ด้วยนิสัยสุขุมเยือกเย็นของอวิ๋นฉี่เยว่ หากไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนจริงๆ คงไม่มีทางมาหาเขาอย่างเอิกเกริกในยามดึกเช่นนี้เป็นแน่
“สหายสิงจือ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?”
ใบหน้าของอวิ๋นฉี่เยว่ไม่สู้ดีนัก แววตาที่มองฉู่อี้ก็แปลกๆ เหมือนไม่พอใจนัก ทำให้ฉู่อี้ยิ่งไม่เข้าใจ ทันใดนั้นโม่จู๋ก็เปิดม่านรถม้า เสี่ยวเยว่ประคองอวิ๋นเจียวก้าวลงมา อวิ๋นฉี่เยว่จึงอุ้มนางลงจากรถม้า
ฉู่อี้ถึงกับตกตะลึง เจียวเอ๋อร์มาได้อย่างไรกัน?
อวิ๋นเจียวเห็นฉู่อี้มาถึงก็รีบโบกผ้าเช็ดหน้าในมืออย่างตื่นเต้น พลางเอ่ยว่า “ฉู่อี้ ฟันข้าหลุดแล้ว!”
ความกังวลบนใบหน้าของฉู่อี้พลันสลายไป มุมปากเผยรอยยิ้มทันที
ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปาก อวิ๋นฉี่เยว่ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “ท่านรีบไปสวมเสื้อผ้าเถิด ออกมาต้อนรับแขกเช่นนี้ได้อย่างไรกัน!”
องครักษ์ที่เฝ้าประตูต่างตกตะลึง พี่น้องคู่นี้ คนน้องฟันหลุดแค่นี้ก็มาอวด นายท่านของพวกเขาไม่เพียงไม่โกรธ แถมยังดูมีความสุขอีกด้วย ยังไม่หมดแค่นั้น คุณชายอวิ๋นผู้นี้ยังกล้าต่อว่านายท่านของพวกเขาอีก!
แต่นายท่านของพวกเขากลับไม่โกรธเคืองสักนิด แถมยังเอ่ยขอโทษ “เป็นความผิดข้าเอง เมื่อครู่ได้ยินคนรายงานว่าพวกเจ้ามา ข้าคิดว่าเกิดเรื่องร้ายแรงจึงรีบร้อนออกมา”
ฉู่อี้รับเสื้อคลุมจากองครักษ์มาสวม ก่อนจะเอ่ยว่า “เข้ามาเถิด ลมยามวิกาลเย็นนัก เข้าไปคุยกันข้างใน”
อวิ๋นเจียวเดินเข้าไปในจวนพลางเอ่ย “ไปที่ห้องหนังสือของท่านเถอะ ข้าจะเล่าเรื่องฟันให้ท่านฟัง”
ฉู่อี้พยักหน้าโดยไม่ลังเล “ตกลง ไปกันเถิด”
ทุกคนที่ได้ยินต่างคิดว่าตนเองหูฝาด นางต้องการไปเล่าเรื่องฟันหลุดที่ห้องหนังสือของนายท่านอย่างนั้นหรือ! ที่สำคัญคือนายท่านของพวกเขายอมตกลง! ช่างตามใจนางจริงๆ!
อวิ๋นฉี่เยว่ขมวดคิ้ว เดินตามเข้าไป ก่อนที่ฉู่อี้จะจูงมืออวิ๋นเจียว เขาก็รีบอุ้มนางขึ้นมา “แสงไฟสลัวเกินไป พี่ใหญ่จะอุ้มเจ้าเอง เจ้าจะได้ไม่หกล้ม”
ฉู่อี้เหลือบมองอวิ๋นฉี่เยว่ที่พูดจาอย่างเอาจริงเอาจัง พลันอยากจะแย่งอวิ๋นเจียวมาจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายเขาก็เก็บความคิดนี้ไว้ในใจ นี่เขาเป็นอะไรไป?
อวิ๋นฉี่เยว่เป็นพี่ชายของเจียวเอ๋อร์… เขาไม่พอใจอะไรกัน?
เมื่อมาถึงห้องหนังสือ อวิ๋นฉี่เยว่วางอวิ๋นเจียวลง ส่วนฉู่อี้ก็จุดตะเกียงด้วยตัวเอง ห้องหนังสือจึงสว่างไสวขึ้นมา
“ฉู่อี้ ให้คนพาพี่ชายข้าไปพักผ่อนก่อนเถิด ข้ามีเรื่องจะคุยกับท่านเป็นการส่วนตัว!”
อวิ๋นฉี่เยว่ “…”
น้องสาวจะคุยกับฉู่อี้เป็นการส่วนตัว? ให้เขาหลบไป?
เขาเบิกตากว้าง มองอวิ๋นเจียวอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา “เจียวเอ๋อร์…”
ส่วนฉู่อี้กลับดีใจจนแทบเต้น ในใจราวกับมีดอกไม้เบ่งบาน เจียวเอ๋อร์ต้องการคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว แม้แต่อวิ๋นฉี่เยว่ยังต้องหลบ นั่นแสดงว่าตำแหน่งของเขาในใจนางสำคัญกว่าอวิ๋นฉี่เยว่ขึ้นมาอีกนิดแล้วใช่หรือไม่?
ในเมื่อใจเขามีความสุข สีหน้าก็แสดงออกมาอย่างชัดเจน เมื่ออวิ๋นฉี่เยว่เห็นดังนั้นก็ยิ่งหดหู่ใจ ยิ่งรู้สึกขื่นขม ส่วนอวิ๋นเจียวไม่รู้เลยว่าคนทั้งสองกำลังทะเลาะกันทางสายตา แต่นางดูออกว่าพี่ชายของนางไม่พอใจ!
ดังนั้นนางจึงเงยหน้ามองอวิ๋นฉี่เยว่ด้วยรอยยิ้ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “พี่ใหญ่ ข้าจะคุยกับฉู่อี้แค่สองสามประโยค เดี๋ยวข้าจะไปหาท่าน อ้อ ใช่แล้ว ฉู่อี้ให้คนพาพี่ใหญ่ไปที่เรือนพักของข้านะ”
เอาล่ะ น้องสาวยังอยากอยู่กับเขา แสดงว่าในใจยังคงพึ่งพาเขาอยู่ อวิ๋นฉี่เยว่จึงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
หลังจากที่อวิ๋นฉี่เยว่ออกไป อวิ๋นเจียวก็ดึงฉู่อี้ที่ดูภูมิใจเล็กน้อยไปที่ใต้โคมไฟข้างโต๊ะหนังสือ รีบเปิดผ้าเช็ดหน้าออก เผยให้เห็นฟันที่เพิ่งหลุดออกมา
“ฉู่อี้ ท่านดูสิ นี่คือฟันที่หลุดของข้า เห็นหรือไม่ ตรงนี้เป็นรอยบุ๋ม พอดีกับการใช้ซ่อนยาพิษเลยใช่หรือไม่?”
“เราตรวจทุกอย่าง ยกเว้นฟันที่ตรวจไม่ได้ ท่านลองคิดดู หรือไม่ก็ไปถามคนรับใช้เก่าแก่ที่อยู่ข้างกายท่านลุงฉู่ดูว่า ฟันของท่านลุงฉู่เคยมีอะไรผิดปกติบ้างหรือไม่? ท่านเคยรักษาฟันหรือไม่?”
ตอนนี้ฉู่อี้จะไม่เข้าใจได้อย่างไร? เขามองอวิ๋นเจียวด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะอุ้มนางขึ้นมากอดแน่น ซบใบหน้าลงที่ซอกคอของนาง สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด
“ขอบคุณเจ้า เจียวเอ๋อร์… ขอบคุณเจ้ามาก…”
ดึกขนาดนี้แล้ว เจียวเอ๋อร์มาให้เขาดูฟันน้ำนมที่หลุดของนางก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง! เพราะเรื่องพิษในร่างกายของท่านพ่อเขา!
เห็นได้ชัดว่านางให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก มิเช่นนั้นคนทั่วไปคงไม่มีทางคิดว่าฟันที่หลุดจะสามารถใช้ซ่อนยาพิษได้! เจียวเอ๋อร์ นางคือดาวนำโชคของเขาจริงๆ!