ทะลุมิติมาช่วยสามี (ว่าที่เศรษฐี) ในยุค 70 - บทที่ 448 ตระกูลหวงแห่งฮ่องกง
บทที่ 448 ตระกูลหวงแห่งฮ่องกง
จ้าวชิงซงทำงานที่จงเหอจนถึงสิ้นปีได้เงินเพียงแสนกว่าหยวน ส่วนลี่หรงมีเงินในมือเกือบสามล้านหยวน
จ้าวชิงซงคิดว่าลี่หรงจะซื้อบ้านล้อมลานต่อ แต่ไม่คิดว่าหลังผ่านปีใหม่ไปแล้วลี่หรงกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด
ลี่หรงซื้อบ้านล้อมลานมามากพอแล้ว เงินหลายล้านที่เก็บไว้ในมือแน่นอนว่าไม่ได้เก็บไว้ให้ขึ้นรา เธอกำลังคิดว่าจะสามารถลงทุนอสังหาริมทรัพย์ได้หรือไม่
หวงเซิ่งหนานบอกใบ้ลี่หรงว่าเหอไฉซานจะมาทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่แผ่นดินใหญ่ ในช่วงปลายยุค 80 การทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในเมืองหลวงถือเป็นเรื่องถูกกฎหมายแล้ว
หวงเซิ่งหนานไม่เข้าใจเรื่องอสังหาริมทรัพย์ แต่เธอรู้ช่วงเวลาที่อสังหาริมทรัพย์เฟื่องฟู จึงแนะนำเหอไฉซานอย่างลับ ๆ
ตระกูลเหอถูกสั่งปิดกิจการก่อนหน้านี้ ภายหลังได้ยินว่ามีคนเข้าคุกไปหลายคน แต่เหอไฉซานโชคดีที่รอดพ้นจากเหตุการณ์นั้นมาได้ ตอนนี้เขาอยู่คนเดียว ไม่มีความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ซับซ้อนอีกต่อไป
เหอไฉซานรวบรวมอำนาจส่วนใหญ่ของตระกูลเหอมาไว้ในมือ และสืบหาคนที่วางแผนโจมตีในตอนนั้น ซึ่งคือพี่น้องต่างแม่ของหวงเซิ่งหนาน
เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหวงเซิ่งหนาน หากมีคนรังแกเธอ เหอไฉซานจะไม่นิ่งดูดายแน่นอน
ด้วยความช่วยเหลือของเหอไฉซาน หวงเซิ่งหนานเริ่มต่อสู้กับพี่น้องหลายคน
พ่อของหวงเซิ่งหนาน หวงหงคุน เป็นชายชราวัยหกสิบกว่า สุขภาพยังแข็งแรงดี นั่งอยู่ในตำแหน่งประธานตระกูลหวง ลูกหลานมักจะทำอะไรลับหลังเขา เพราะหากทำอะไรเปิดเผยแล้วถูกจับได้ ในบรรดาลูกสิบกว่าคนของหวงหงคุน เขาไม่สนใจอยู่แล้วหากจะมีใครหายไปสักคน ดังนั้นภายใต้การควบคุมของหวงหงคุน ตระกูลหวงดูเหมือนจะสงบราบเรียบแต่ภายนอก
แน่นอนว่าหวงหงคุนรู้ถึงการแย่งชิงกันลับหลัง เพียงแต่เขาแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นเท่านั้น
ธุรกิจของตระกูลหวงใหญ่โต และมีส่วนเกี่ยวข้องกับสามสิ่งต้องห้ามในยุคหลังด้วย แต่ในช่วงเวลานี้ของฮ่องกง สามสิ่งต้องห้ามไม่ใช่เรื่องที่ถูกปราบปรามอย่างเข้มงวด เพราะในโลกของทุนนิยม เงินคือพี่ใหญ่!
ตอนนี้หวงหงคุนยังแข็งแรง แต่เขารู้ดีว่าถ้าเขาจากไป ตระกูลยังต้องการทายาทสืบทอดธุรกิจใหญ่โตของเขา
ทายาทจะไม่มีความกล้าหาญและกลยุทธ์ได้อย่างไร?
คนคนนั้นต้องเป็นคนฉลาด สามารถเอาชนะศัตรู ขยายธุรกิจ และในขณะเดียวกันต้องให้ความเคารพเขาด้วย!
นี่คือทายาทในอุดมคติของหวงหงคุน!
ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ลำเอียงรักลูกชายมากกว่าลูกสาว ตรงกันข้าม เขากลับให้ความสำคัญกับหวงเซิ่งหนานมากที่สุด น่าเสียดายที่หวงเซิ่งหนานไม่ยอมฟัง ไม่สนใจแตะต้องสามสิ่งต้องห้ามเลยแม้แต่น้อย ทำแต่ธุรกิจบันเทิงธรรมดา แล้วไปเป็นอะไรสักอย่างที่ในโรงเรียนมัธยม…
สรุปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่หวงหงคุนไม่เห็นค่า เพราะสิ่งเหล่านั้นจะหาเงินได้สักเท่าไหร่กัน?
หวงหงคุนไม่ได้บังคับให้หวงเซิ่งหนานทำธุรกิจต้องห้ามพวกนั้น นี่ไม่ใช่การทอดทิ้งหวงเซิ่งหนาน แต่เขาเชื่อว่าเมื่อถึงเวลา สถานการณ์จะทำให้หวงเซิ่งหนานเลือกใหม่
หวงหงคุนตั้งใจปล่อยข่าวว่าป่วย เพื่อให้ลูก ๆ ที่มีความสามารถเริ่มแย่งชิงกันบ่อยขึ้นและรุนแรงขึ้น!
เขาคิดว่าหวงเซิ่งหนานจะยอมรับธุรกิจต้องห้ามสามอย่างของครอบครัวเพราะเรื่องนี้ แต่ไม่คิดว่าหวงเซิ่งหนานจะยังไม่ยอมรับ
หวงหงคุนเกือบยอมแพ้แล้ว แต่เมื่อเขาพบว่าหวงเซิ่งหนานอาศัยธุรกิจบันเทิงไม่กี่อย่างในมือ ต้านทานการโจมตีทั้งลับและแจ้งของพวกพี่น้องได้ เขาก็อดทนสังเกตการณ์ต่อไป
เมื่อพบความสัมพันธ์ระหว่างหวงเซิ่งหนานกับเหอไฉซาน หวงหงคุนก็ไม่รู้ว่าจะคิดอะไรแล้ว
เขาไม่ได้มีความคิดล้าหลังว่าต้องมีลูกชายเท่านั้นถึงจะสืบทอดวงศ์ตระกูลได้ ถ้าหวงเซิ่งหนานเก่งจริง มอบตระกูลหวงให้เธอก็ไม่มีปัญหา แต่ต่อไปลูกที่เกิดมาต้องใช้แซ่หวงด้วย!
แต่ถ้าคู่ของหวงเซิ่งหนานเป็นเหอไฉซาน เรื่องราวจะใหญ่โตขึ้น เพราะตระกูลเหอที่ยิ่งใหญ่กลับตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว แต่เหอไฉซานกลับสามารถรักษาตัวรอดได้
ผู้ชายแบบนี้ ถ้าธุรกิจตระกูลหวงถูกส่งต่อให้หวงเซิ่งหนาน มันก็เท่ากับยกให้เหอไฉซานฟรี ๆ ไม่ใช่หรือ?
หวงหงคุนคิดแล้วคิดอีก เรื่องนี้เขายอมไม่ได้เด็ดขาด!
ตอนนี้ความรู้สึกของหวงเซิ่งหนานยังไม่ได้เปิดเผยออกมา ในตระกูลหวงนอกจากคนที่เคยโดนเหอไฉซานจัดการมาแล้ว คนอื่น ๆ ยังไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
หวงหงคุนเลยหันไปกดดันแม่แท้ ๆ ของหวงเซิ่งหนานให้หาคู่ที่เหมาะสมกับเธอ ที่ดีที่สุดคือตระกูลมีอำนาจ แต่ตัวผู้ชายต้องเป็นพวกไร้ค่า แบบพวกทายาทรุ่นที่สองอะไรประมาณนั้น
หลิวหง แม่แท้ ๆ ของหวงเซิ่งหนานอยากให้ลูกสาวแต่งงานเร็ว ๆ อยู่แล้ว หลิวหงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นภรรยาคนที่เท่าไหร่ของหวงหงคุน แต่เธอต้องมีสมองแน่นอน ไม่งั้นคงอยู่ข้าง ๆ หวงหงคุนไม่ได้นานขนาดนี้ แถมยังให้กำเนิดลูกชายลูกสาวอย่างละคนอีก
ฟังคำพูดของหวงหงคุนแล้ว หลิวหงคิดอยู่นาน สุดท้ายก็สรุปได้ว่าหวงหงคุนตั้งใจจะฝึกฝนหวงเซิ่งหนานให้เป็นทายาทของตระกูลหวงไม่ใช่หรือ?
ถ้าไม่ใช่ คงไม่สนใจเรื่องแต่งงานของหวงเซิ่งหนานหรอก ตอนนี้ที่เขาแนะนำให้หลิวหงหาผู้ชายที่มีฐานะแต่ควบคุมง่าย ก็เพื่อให้ลูกของหวงเซิ่งหนานเป็นคนตระกูลหวง และอีกฝ่ายจะได้เป็นข้อต่อรองให้หวงเซิ่งหนานแย่งชิงสมบัติไม่ใช่หรือ?
หลิวหงยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ!
หลิวหงถอนหายใจ ในเมื่อตอนนี้หวงหงคุนตั้งใจสนับสนุนหวงเซิ่งหนาน หลิวหงจะไม่คว้าโอกาสนี้ไว้ได้อย่างไร?
ตอนสาว ๆ หลิวหงหน้าตาสะสวย ทำให้หวงหงคุนหลงใหลเป็นอย่างยิ่ง และในตระกูลหวงเธอก็เป็นที่โปรดปรานอย่างมาก
ส่วนความงามของหวงเซิ่งหนานก็โดดเด่นที่สุดในบรรดาสาว ๆ ฮ่องกง เพียงแต่เธอไม่สามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงได้ จึงไม่มีคนในวงสังคมชั้นสูงของฮ่องกงเห็นเธอ
ทุกคนรู้ว่าหวงหงคุนมีลูกสาวที่นิสัยแข็งกร้าว ไม่รับช่วงต่อธุรกิจของครอบครัว กลับไปทำธุรกิจข้างนอกแล้วได้เงินมากมายเช่นกัน
ลูกสาวตระกูลใหญ่แบบหวงเซิ่งหนานที่ออกไปทำธุรกิจอย่างเปิดเผยมีไม่มาก ส่วนคนอื่นล้วนแต่ขอเงินพ่อแม่ไปเรียนต่อต่างประเทศ เที่ยวซื้อของหรือจัดงานเลี้ยงสังสรร! แต่หวงเซิ่งหนานสามารถทำธุรกิจและหาเงินได้ด้วยตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ!
ถ้าเธอไม่สามารถทำเงินได้ ผู้คนจะหัวเราะเยาะเธอ! แต่ถ้าเธอทำเงินได้ พวกคุณหนูที่เหมือนปรสิตจะยิ่งเกลียดเธอมากขึ้น!
สำหรับทายาทรุ่นที่สองของตระกูลผู้มีอำนาจ สิ่งที่แพร่สะพัดในวงสังคมคือความงามของหวงเซิ่งหนาน แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องหยุดชะงักคือนิสัยของเธอ ผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จในวงการธุรกิจถึงขนาดนี้ ผู้ชายทั่วไปไม่สามารถควบคุมเธอได้เลย!
มีบางคนที่ใจกล้าและไม่กลัวตาย กล้าไปยั่วยุหวงเซิ่งหนานโดยอ้างว่า ‘ยอมตายใต้ต้นโบตั๋น แม้เป็นผีก็ยังมีความสุข’*[1]
น่าเสียดายที่คำพูดอันกล้าหาญนั้นยิ่งดูมุ่งมั่นเท่าไร จุดจบก็ยิ่งอนาถเท่านั้น พอนานวันเข้าไม่มีใครกล้าสร้างปัญหาให้หวงเซิ่งหนานอีก
เมื่อก่อนตอนที่เธอยังสาวก็ยังพอไหว แต่ตอนนี้หวงเซิ่งหนานอายุสามสิบกว่าแล้ว ไม่ว่าจะสวยแค่ไหนก็เป็นเหมือนดอกไม้ที่เหี่ยวเฉา
ถึงอย่างไร ฮ่องกงไม่เคยขาดแคลนสาวสวยอยู่แล้ว!
พวกทายาทรุ่นที่สองจึงเลิกคิดถึงหวงเซิ่งหนาน แม้ว่าตอนนี้เธออายุสามสิบกว่าและยังสวยมาก แต่พวกเขาไม่สามารถเอาชนะเธอได้จริง ๆ
พวกทายาทรุ่นที่สองส่วนใหญ่จะแต่งงานและมีลูกก่อนอายุสามสิบปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่ไม่มีความสามารถอะไรมากนัก พวกเขามักจะยอมให้ครอบครัวจัดการเรื่องแต่งงานให้ตั้งแต่เนิ่น ๆ
*[1] ยอมตายใต้ต้นโบตั๋น แม้เป็นผีก็ยังมีความสุข หมายถึง ยอมเสียสละทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อความรักหรือความงาม