ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD - บทที่ 457 ผมดำยาวจากยมโลก

เอี๊ยด​…

เสียง​ที่​ฟังเหมือน​มาจาก​อดีตกาล​ดัง​ขึ้น​เมื่อ​ประตู​สัมฤทธิ์​ของ​ห้อง​โดยสาร​เรือ​เปิด​ออก​อีกครั้ง​

หนาน​กง​อู๋เชวีย​รู้สึก​เหมือน​จะขาดใจ​เต็มที​ แต่​เมื่อ​รับรู้​ว่า​มีแสงสะท้อน​เข้า​มาจาก​ภายนอก​ พลัง​กาย​ก็​เริ่ม​ฟื้นฟู​ขึ้น​ เขา​ตั้งใจ​จะหนี​ออกจาก​ห้อง​ที่​เหมือน​กรงขัง​แห่ง​นี้​แต่กลับ​พบ​ว่า​ต ตนเอง​ขยับ​ร่างกาย​ไม่ได้​ แม้ว่า​กำลังกาย​จะฟื้น​คืน​มาแล้วแต่​ก็​ยัง​เคลื่อนไหว​ไม่ได้​อยู่ดี​ เขา​รู้สึก​เหมือน​ถูก​ภูเขา​ลูก​ใหญ่​กด​ทับ​จน​แทบ​หายใจไม่ออก​

หนาน​กง​อู๋เชวีย​เบิก​ตาโพลง​ เขา​บิด​บั้นท้าย​พยายาม​คืบคลาน​ออก​ไป

ทว่า​หลังจากนั้น​เพียง​ครู่เดียว​ ชายหนุ่ม​ก็​รู้สึก​ได้​ว่า​เส้น​ผม​เย็นเฉียบ​กำลัง​สัมผัส​ต้นคอ​ของ​ตน​

หนาน​กง​อู๋เชวีย​ตัว​แข็งทื่อ​ เขา​ออกแรง​หันมา​แล้ว​พบ​ว่า​ตน​กำลัง​เผชิญ​กับ​ใบ​หน้าที่​เย็นเยียบ​

สีหน้า​และ​สายตา​ของ​หญิงสาว​ตรงหน้า​เย็นชา​บาด​หัวใจ​ ผม​สีดำ​ของ​นาง​ห้อย​ลงมา​เหมือน​ม่าน​ ผิว​ซีดเผือด​ไม่มีร่องรอย​ของ​เลือด​แม้แต่น้อย​

นาง​คือ​ผู้หญิง​คน​นั้น​

หนาน​กง​อู๋เชวีย​อยาก​ร้องไห้​เหลือเกิน​ เหตุใด​คน​คน​นี้​ถึงต้อง​ตามตื๊อ​กัน​ด้วย​ หรือ​เป็น​เพราะ​เขา​หน้าตา​ดี​เกินไป​

หนาน​กง​อู๋เชวีย​อยาก​ร้องไห้​แต่​ไม่มีน้ำตาไหล​ออกมา​ เขา​ไม่กล้า​หายใจ​แม้แต่น้อย​ขณะ​มอง​หญิงสาว​ตรงหน้า​

ดวง​ตาดำ​สนิท​ของ​นาง​จ้องมอง​มา นาง​อ้า​ปาก​แลบลิ้น​สีแดงสด​ออกมา​

“เจ้า…ต้องการ​อะไร​”

หนาน​กง​อู๋เชวีย​ขนลุก​ชัน​ไปทั้งตัว​ เขา​รวบรวม​พลัง​ทั้งหมด​ที่​มีเปล่ง​เสียงพูด​ออก​ไป

ทว่า​ผู้หญิง​คน​นี้​กลับ​ไม่ใส่ใจคำพูด​ของ​เขา​แม้แต่น้อย​

ฟึ่บ!​

เมื่อ​ลิ้น​ของ​นาง​แตะ​และ​เลีย​ลง​บน​หน้า​ หนาง​กงอู๋เชวีย​ก็​รู้สึก​เหมือน​มีก้อน​น้ำแข็ง​ถูไถอยู่​บน​ใบหน้า​ของ​ตัวเอง​

เขา​ตะลึงงัน​ไป ความคิด​เริ่ม​ฟุ้งซ่าน​ นี่​เขา​… เขา​ถูก​บังคับ​จูบ​อย่างนั้น​หรือ​

ทำ​เช่นนี้​ได้​อย่างไร​… เป็น​หญิงสาว​แท้ๆ​ แต่กลับ​ไม่คิด​หวง​เนื้อ​หวงตัว​

เส้นใย​พลังงาน​สีดำ​ซึมออกจาก​ลิ้น​นาง​แล้ว​แทรก​เข้าไป​ใน​ผิวหนัง​ของ​หนาน​กง​อู๋เช​วี​ย​ ทำให้​ชายหนุ่ม​ตัว​แข็งทื่อ​

หลังจากนั้น​พักใหญ่​นาง​ก็​ลุก​ยืน​ เท้า​ที่​เปล่งประกาย​เหยียบ​ลงพื้น​ส่งร่าง​ให้​พุ่ง​ออก​ไปอย่าง​รวดเร็ว​ราว​สายฟ้า​

ประตู​ห้อง​โดยสาร​เรือ​เปิด​ออก​พร้อม​เสียง​ก้องกังวาน​

ผม​สีดำ​ของ​นาง​สยาย​ตาม​ลม​ขณะ​พุ่งตัว​ออก​ไป เกิด​เสียง​ก้องกังวาน​อีกครั้ง​เมื่อ​ประตู​ห้อง​ปิด​ลง​

หญิงสาว​ทิ้ง​ให้​หนาน​กง​อู๋เชวีย​นอน​ทำ​หน้า​สิ้นหวัง​สะอื้น​ไห้​อยู่​เงียบๆ​

นาง​คิด​จะทำ​อะไร​กัน​แน่​

…

ปู้ฟางมอง​หญิงสาว​เจ้าของ​สายตา​เย็นเยียบ​ที่​ทำให้​หัวใจ​ของ​ตน​สั่นระรัว​ด้วย​ความกลัว​ ดูเหมือน​เขา​จะพบ​ต้นเหตุ​ของ​อาการ​ใจสั่น​แล้ว​ มัน​เป็น​เพราะ​ผู้หญิง​คน​นี้​ ช่างเป็น​หญิงสาว​ที่​น่าสะพรึงกล ลัว​ยิ่งนัก​!

เรือ​โบราณ​สีดำ​สนิท​เดินหน้า​ต่อ​ ขณะที่​คลื่น​ทะเล​เปิดทาง​ให้​เรือ​แล่น​ผ่าน​มัน​ก็​เริ่ม​สาด​ซัด​เข้า​กลืน​กิน​เกาะ​

หญิงสาว​ผม​ดำ​ยาว​ยืน​อยู่​บน​ดาดฟ้า​เรือ​พลาง​เปล่งรัศมี​น่าขนลุก​ออกมา​

เจ้าขาว​กลับมา​อยู่​ข้าง​ปู้ฟางโดยไม่รั้งรอ​

เมื่อ​รัศมี​ของ​นาง​แผ่​กระจาย​ออกมา​ ดวงตา​สีม่วง​ของ​เจ้าขาว​ก็​เปลี่ยนเป็น​สีเทา​ลุ่มลึก​อย่าง​รวดเร็ว​

เจ้าขาว​มอง​นาง​ด้วย​สายตา​ระแวดระวัง​พลาง​รวบรวม​พลัง​ทั้งหมด​พร้อมสรรพ​

เจ้ากุ้ง​ยัง​มึนเมา​ มัน​นอน​ซบ​ไหล่​ของ​ปู้ฟางแถมยัง​ขดตัว​สบาย​

“ฮ่าๆๆ ข้า​ได้มา​แล้ว​”

ยอด​ฝีมือ​ขั้น​เทพ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​ชิงผล​ของ​ต้น​กรงเล็บ​ปีศาจรวม​ปราณ​มาได้​ลิงโลด​สุดขีด​ เขา​ตื่นเต้น​มาก​จน​แทบ​กระโดดโลดเต้น​ไปมา

ทว่า​ตอนนั้น​เอง​ร่าง​ของ​เขา​ก็​แข็งทื่อ​เมื่อ​สังเกตเห็น​สายตา​แปลกประหลาด​ของ​เหล่า​ยอด​ฝีมือ​คนอื่นๆ​

หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​ชิงซ่อนตัว​อยู่​ไกลลิบ​ตั้งแต่​ก่อนหน้านี้​แล้ว​ ทั้ง​ยัง​จำกัด​พลัง​รัศมี​ของ​ตัวเอง​ไว้​ ไม่กล้า​แม้แต่​จะหายใจ​เสียงดัง​ขณะ​มอง​เรือ​โบราณ​สีดำ​ด้วย​สายตา​หวาดกลัว​ หัวใจ​ของ​เขา​ เต้น​แรง​ขึ้น​เรื่อยๆ​

“เรือ​ยมโลก​! มัน​คือ​เรือ​ยมโลก​จริงๆ​”

หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​รู้สึก​เหมือน​หัวใจ​ของ​ตน​จมอยู่​ใน​รู​น้ำแข็ง​

หนึ่ง​ใน​สิ่งที่​น่ากลัว​ที่สุด​ของ​ดินแดน​เร้นลับ​คือ​เรือ​ยมโลก​

ไม่ว่า​จะเป็น​ดินแดน​เร้นลับ​ใด​ หาก​เรือ​ยมโลก​ปรากฏ​ขึ้น​ นั่น​หมายความว่า​ความตาย​อยู่​ห่าง​จาก​พวกเขา​ไม่ไกล​

มัน​คือ​สิ่งที่​คนใน​ทวีป​มังกร​ซ่อนเร้น​รู้จัก​ดี​ มีคน​เพียง​น้อย​นิด​ที่​สามารถ​รอดชีวิต​จาก​ดินแดน​เร้นลับ​มาได้​หลัง​เผชิญ​กับ​เรือ​ยมโลก​ ดูเหมือนว่า​ดินแดน​เร้นลับ​ทุกแห่ง​มีเรือ​ยมโลก​ แต่​ขณะเด ดียวกัน​ก็​คล้าย​กับ​ว่า​ดินแดน​เร้นลับ​ใด​ก็​ล้วน​ไม่มีเรือ​ยมโลก​

หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​มึนงง​ไปหมด​เมื่อ​เห็น​เรือ​ยมโลก​ปรากฏ​ขึ้น​ตรงหน้า​

เขา​จำกัด​พลัง​รัศมี​ของ​ตัวเอง​แล้ว​ซ่อนตัว​ไม่ให้​หญิงสาว​ผู้​นั้น​เห็น​

เขา​ไม่อยาก​ตาย​

เสียงหัวเราะ​เริงร่า​จาก​ยอด​ฝีมือ​ที่​ได้ผล​ของ​ต้น​กรงเล็บ​ปีศาจรวม​ปราณ​ค่อยๆ​ แผ่ว​ลง​ รูม่านตา​ของ​เขา​ขยาย​กว้าง​

“ตาย​…”

เรือ​โบราณ​สีดำ​ซึ่งกำลัง​แล่น​มาเรื่อยๆ​ จู่ๆ ก็​เหาะ​ขึ้น​บน​อากาศ​แล้ว​ลอยตัว​เหนือ​พวกเขา​อย่าง​ฉับพลัน​

หญิงสาว​ผม​ดำ​ยาว​ที่​ดู​เย็นชา​กวาดตา​มอง​ยอด​ฝีมือ​ขั้น​เทพ​ศักดิ์สิทธิ์​ด้วย​สีหน้า​เฉยเมย​พลาง​พึมพำ​คำ​นั้น​ออกมา​ ยอด​ฝีมือ​ผู้​นั้น​ร้องไห้​คร่ำครวญ​ก่อน​จะล้ม​ลง​ ร่าง​ของ​เขา​สลาย​กลายเป็น​แอ่ง ง​เลือด​หลัง​กระแทก​พื้น​

“มัน​คือ​คำสาป​! คำสาป​ของ​เรือ​ยมโลก​”

หัวใจ​หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​สั่นสะท้าน​ เขา​กลัว​มาก​เสีย​จน​เข่า​แทบ​ทรุด​ลง​กับ​พื้น​

ไม่มีใคร​ต้านทาน​คำสาป​นี้​ได้​

พวกเขา​ทุกคน​ล้วน​ต้อง​ตาย​

หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​คำราม​ เหล่า​ยอด​ฝีมือ​ขั้น​เทพ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​ใน​ใจหวาดกลัว​รีบ​เหาะ​หนี​ไปคนละทิศคนละทาง​ พวกเขา​หนี​เพราะ​ไม่อยาก​ตาย​

ผม​ของ​หญิงสาว​ยาว​ถึงเอว​ มัน​ปลิว​สะบัด​เหมือน​หนวด​หมึก​นับไม่ถ้วน​

จ๋อม​! จ๋อม​! จ๋อม​! จ๋อม​!

ร่าง​ของ​เหล่า​ยอด​ฝีมือ​มากมาย​แหลก​สลาย​กลายเป็น​แอ่ง​เลือด​และ​เนื้อ​บด​

หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​เปล่ง​พลัง​รัศมี​ของ​ตน​ออกมา​ โซ่สอง​เส้น​บน​หลัง​กวัดแกว่ง​รุนแรง​ เขา​ฝืน​ต้านทาน​คำสาป​และ​เพียง​กระอัก​เลือด​ออกมา​เท่านั้น​ ไม่ได้​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ​ แต่อย่างใด​

ร่าง​ของ​หนาน​กง​เสวียน​เฮ่อ​โซซัดโซเซ​ ก่อนที่​ชาย​ชรา​จะเหาะ​หนี​อย่าง​เด็ดเดี่ยว​ไม่คิด​เหลียวหลัง​กลับมา​แม้แต่น้อย​

ปู้ฟางสัมผัส​ได้​ว่า​เลือด​ใน​ตัว​ของ​ตน​กำลัง​เดือด​พล่าน​และ​ใกล้​ทะลุ​ออกจาก​ผิวหนัง​อยู่​รอมร่อ​ หัวใจ​ของ​เขา​สั่นระรัว​ด้วย​ความกลัว​จน​ต้อง​ถอนหายใจ​ออกมา​ยาว​ๆ

ผู้หญิง​คน​นั้น​… ช่างน่าสะพรึงกลัว​จริงๆ​

ทว่า​เลือด​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็นปกติ​อย่าง​รวดเร็ว​หลังจาก​เดือด​พล่าน​อยู่​เพียง​ครู่เดียว​

ปู้ฟางขมวดคิ้ว​ สูด​หายใจ​ลึก​พลาง​มอง​เรือ​โบราณ​สีดำ​ที่​ลอย​อยู่​บน​อากาศ​

หญิงสาว​ผม​ดำ​ยาว​คน​นี้​น่าขนลุก​ไม่น้อย​ นาง​ใช้ดวงตา​สีดำ​จ้องมอง​ปู้ฟาง

ฮึ่ม…

นาง​ปล่อย​คลื่น​พลัง​ผันผวน​แปลกประหลาด​ออกมา​ ทำให้​ปู้ฟางรู้สึก​เหมือน​โดน​จับ​แก้ผ้า​อย่างไร​อย่างนั้น​

หญิงสาว​ส่งเสียง​หวีด​แหลม​ออกมา​เมื่อ​กวาดสายตา​ไปเห็น​ร่าง​ของ​เจ้ากุ้ง​ เสียง​หวีด​ของ​นาง​รุนแรง​มาก​จน​น้ำทะเล​รอบ​บริเวณ​ปะทุ​ขึ้น​

“เจ้า…นั่น​…เอง​… ส่ง…แก่น​ผลึก​ม่วง​มาเสีย​”

เสียง​ตะกุกตะกัก​ดังก้อง​ขึ้น​ใน​ใจของ​ปู้ฟางและ​ทำให้​ชายหนุ่ม​หวาดผวา​ไม่น้อย​ รู้สึก​เหมือน​ถูก​รัศมี​ที่​ทำให้​หายใจไม่ออก​จู่โจม ทั้ง​เกาะ​แตก​กระจาย​เป็น​เสี่ยง​ๆ พร้อม​เสียงดัง​กึกก้อง​

ดวงตา​ของ​เจ้าขาว​วูบ​ไหว​ มัน​พยายาม​บัง​ปู้ฟางเอาไว้​

ทว่า​เจ้าขาว​กลับ​ถูก​กด​ลงพื้น​เพียง​เพราะ​หญิงสาว​ผู้​นั้น​โบก​นิ้ว​ ไม่อาจ​ขยับตัว​ได้​แม้แต่น้อย​

“ส่งมัน​…มา…”

น้ำเสียง​ของ​นาง​เคร่งขรึม​ขึ้น​และ​เจือ​ด้วย​จิต​สังหาร​น่าสะพรึงกลัว​ นาง​ปล่อย​รัศมี​สีดำ​สนิท​ที่​ดูเหมือน​เปลวไฟ​ทมิฬ​จำนวน​มหาศาล​ให้​พุ่ง​ออกจาก​ร่าง​ ลูกไฟ​พุ่ง​เข้าใส่​ปู้ฟางและ​พยายาม​กลืน​กิน น​เขา​

ปู้ฟางใจหายวาบ​ ก่อน​จะพ่น​เปลวไฟ​สีทอง​ออกมา​

เปลวไฟ​สีทอง​ของ​เขา​ลอย​ขึ้น​ฟ้าแต่​ถูก​เปลวไฟ​สีดำ​สกัด​ไว้​ทันที​

นั่น​มัน​เปลวไฟ​อะไร​กัน​

ปู้ฟางตื่นตกใจ​ เป็นครั้งแรก​ที่​หมื่น​ไฟประลัยกัลป์​ของ​เขา​พ่ายแพ้​

“ถ้าไม่ส่งมา… เจ้าต้อง​ตาย​!”

หน้าผาก​ของ​นาง​ปรากฏ​รอยแยก​บาง​ๆ รัศมี​ที่​ทำให้​หัวใจ​ของ​ปู้ฟางเหมือน​ถูก​บีบ​พุ่ง​ออก​มาจาก​รอยแยก​นั้น​

“หึ่ง​!”

ระบบ​ส่งเสียง​ออกมา​เล็กน้อย​ ปู้ฟางได้ยิน​เสียงสั่น​เบา​ๆ อยู่​ข้าง​หู​พร้อม​เสียง​หาว​อย่าง​เกียจคร้าน​

“รัศมี​อัน​คุ้นเคย​นี้​… เจ้าหนู​ปู้ฟาง ท่าน​สุนัข​ผู้ยิ่งใหญ่​ของ​เจ้าแค่​งีบ​ไปแวบเดียว​ เหตุใด​จึงกล้า​มีเรื่อง​กับ​คน​จาก​ยมโลก​เล่า​”

น้ำเสียง​อ่อนโยน​ของ​บุรุษ​ดังก้อง​ขึ้น​ใน​ใจของ​ปู้ฟาง