ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้าย - ตอนที่ 581 ผู้ใดผูก ผู้นั้นแก้

ตอนที่ 581 ผู้ใดผูก ผู้นั้นแก้

ลู่เจียวพูดไม่ออก เซี่ยอวิ๋นจิ่นที่กอดนางไว้พลันเอ่ยว่า “พวกเราไปวัดฮู่กั๋วพบเจ้าอาวาสเสวียนหมิงกัน ข้าได้ยินคนบอกว่าเจ้าอาวาสเสวียนหมิงมีตบะลึกล้ำ เขาน่าจะหาสาเหตุของข้าได้”

ความจริงลู่เจียวรู้สาเหตุที่เกิดกับร่างกายเซี่ยอวิ๋นจิ่น เพราะแรงสะท้อนกลับจากนิยาย แต่นางไม่อยากปล่อยเซี่ยอวิ๋นจิ่นให้ผู้อื่นไปเช่นนี้ ดังนั้นนางจึงไม่ได้เอ่ย นางคิดจะไปพบเจ้าอาวาสเสวียนหมิงผู้นี้ดูสักหน่อยว่ามีวิธีแก้ไขอันใดหรือไม่

“ได้ พวกเราไปพบท่านเจ้าอาวาสกัน”

ลู่เจียวกล่าวจบก็มองไปยังเซี่ยอวิ๋นจิ่น “เช่นนั้น พวกเราไปกันตอนนี้เลยดีไหม”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นท่าทางร้อนใจของลู่เจียวก็พยักหน้า “ตกลง”

เขากล่าวจบยังปลอบใจลู่เจียว “เจียวเจียว เจ้าอย่าได้เป็นห่วง ข้าไม่เป็นไร”

ลู่เจียวกลับไม่อาจสงบใจลงได้ นางเป็นห่วงเซี่ยอวิ๋นจิ่นมาตลอดว่าจะถูกเรื่องราวในนิยายนำให้หลงรักหลินหรูเยว่ คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายเซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่ได้หลงรักหลินหรูเยว่ แต่กลับถูกแรงสะท้อนกลับจากนิยายแทน หากเป็นเช่นนี้ เขาก็ต้องดำเนินไปตามเรื่องราวของนิยาย และหากต้องดำเนินไปตามเรื่องราวของนิยาย เขาก็ต้องแต่งหลินหรูเยว่เป็นภรรยา

ลู่เจียวคิดถึงเรื่องนี้ ในใจก็ปวดร้าว ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจทำใจให้สงบลงได้

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นนางเช่นนี้ก็รีบกล่าวว่า “พวกเราไปวัดฮู่กั๋วจะต้องหาสาเหตุได้กระจ่างชัดอย่างแน่นอน ไม่แน่ข้าอาจถูกหลินหรูเยว่เล่นของ จึงได้เป็นเช่นนี้ เจียวเจียว แม้ว่าวิชาการแพทย์เจ้าร้ายกาจ แต่ไม่เข้าใจศาสตร์ลึกลับ ไม่แน่ว่าเจ้าอาวาสเสวียนหมิงวัดฮู่กั๋วอาจตรวจพบ ดังนั้นเจ้าอย่าได้เป็นห่วงไป”

ลู่เจียวเห็นเซี่ยอวิ๋นจิ่นเป็นห่วงตนเอง จึงฝืนยิ้มให้ทีหนึ่ง “ก็หวังเช่นนั้น”

นางกล่าวจบก็หันหน้าไปสั่งการหร่วนจู๋ไปพาเฝิงจือกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ออกมา พร้อมกับกล่าวอำลากับท่านย่าหลิว บอกว่าสุขภาพเซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่ค่อยดี นางขอพาเขากลับไปก่อน

หร่วนจู๋รับคำไปจัดการ ลู่เจียวจูงเซี่ยอวิ๋นจิ่นเดินออกไป ทั้งสองคนไปรอเจ้าหนูน้อยทั้งสี่อยู่ที่หน้าประตูฉุยฉวาเหมิน

ไม่นาน เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ก็มา พอเจ้าหนูน้อยทั้งสี่มาเห็นท่านพ่อกับท่านแม่ตนสีหน้าไม่ดีนัก ก็เป็นห่วงขึ้นมาทันที รีบวิ่งมาล้อมรอบพวกเขาถามขึ้นว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านเป็นอันใดไปหรือ”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นยื่นมือออกไปลูบศีรษะต้าเป่า “ท่านพ่อกับแม่ไม่เป็นอันใด พวกเจ้าอย่าได้เป็นห่วง”

ต้าเป่ากลับไม่ค่อยเชื่อ สีหน้าท่านพ่อซีดขาว สีหน้าท่านแม่ก็ไม่ดีนัก แต่ไรมาเขาไม่เคยเห็นสีหน้าท่านแม่เช่นนี้

ปกติท่านแม่จะมีแต่รอยยิ้ม แต่ตอนนี้สีหน้าไร้รอยยิ้ม และยังซีดขาวยิ่งกว่าท่านพ่อเสียอีก

“ท่านแม่ ท่านเป็นอันใดหรือ”

ลู่เจียวไม่ทันได้ตอบต้าเป่า ท่านย่าหลิวก็เดินนำบ่าวรับใช้จวนตระกูลหลิวตามมาด้านหลัง

“เจียวเจียว เป็นอันใดหรือ”

ลู่เจียวมองท่านย่าหลิวกล่าวว่า “อวิ๋นจิ่นสุขภาพไม่ดี ข้าพาเขากลับไปพักผ่อนก่อน ท่านย่าอย่าได้เป็นห่วง”

ท่านย่าหลิวรู้วิชาการแพทย์ลู่เจียวดี ดังนั้นจึงไม่รู้สึกเป็นห่วงเซี่ยอวิ๋นจิ่น “เช่นนั้น พวกเจ้ากลับไปเถอะ ไว้มีเวลาค่อยมาเป็นแขกที่นี่ใหม่”

“ตกลง”

ทั้งสองคนกล่าวจบ ลู่เจียวกับเซี่ยอวิ๋นจิ่นก็พาเจ้าหนูน้อยทั้งสี่เดินออกไป ท่านย่าหลิวให้คนไปส่งพวกเขาออกจากจวนตระกูลหลิว

พอทั้งครอบครัวขึ้นรถม้า เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ก็หันขวับไปจ้องมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นพร้อมกัน “ท่านพ่อป่วยหรือ”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกำลังจะบอกว่าเปล่า ลู่เจียวกลับเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ท่านพ่อเจ้าป่วยแล้ว แต่ป่วยไม่หนัก ท่านแม่มีวิธีรักษา เพียงแต่ตอนนี้ต้องไปหายาสักหน่อย ดังนั้นพวกเราส่งพวกเจ้ากลับบ้านไปก่อน แม่กับท่านพ่อจะไปหายา แล้วจะรีบกลับมา”

ลู่เจียวรู้ว่าตอนนี้สีหน้านางและเขาไม่ดีนัก หากบอกเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ว่าไม่ป่วย เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ไม่มีทางเชื่อ ไม่สู้บอกพวกเขาไปตามตรงจะดีกว่า

ดังคาด พอลู่เจียวกล่าว เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ก็โล่งอก เพราะพวกเขาเชื่อท่านแม่ วิชาการแพทย์ท่านแม่ร้ายกาจมาก จะต้องรักษาท่านพ่อได้อย่างแน่นอน

“ได้ ท่านแม่ พวกท่านไปเถอะ พวกเรากลับบ้านไปรอพวกท่านกลับมา”

“เด็กดี”

ลู่เจียวลูบศีรษะพวกเขา พร้อมกับคิดถึงความเป็นไปได้หนึ่ง หากเจ้าอาวาสเสวียนหมิงไม่มีวิธีที่ดีอันใด บางทีอาจต้องปล่อยพวกเขาไป

นางไม่อาจเห็นแก่ตัวอยู่กับเซี่ยอวิ๋นจิ่นต่อไปแล้วทำร้ายเขาจนถูกแรงสะท้อนกลับของนิยาย

หากเขาถูกแรงสะท้อนกลับของนิยายโจมตีจนตายไป เจ้าหนูน้อยทั้งสี่จะต้องเจ็บปวดใจอย่างที่สุด

ในใจลู่เจียวรู้สึกปวดแปลบยากบรรยาย หันไปกอดเจ้าหนูน้อยทั้งสี่เอ่ยปลอบใจว่า “วางใจ แม่จะต้องรักษาท่านพ่อพวกเจ้าให้หายได้”

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่พยักหน้าเต็มแรง “อืม พวกเราเชื่อท่านแม่ ท่านแม่วิชาการแพทย์ร้ายกาจ”

“ท่านแม่ข้าวิชาการแพทย์อันดับหนึ่ง เป็นถึงหมอเทวดา”

ซื่อเป่าถือโอกาสยกยอลู่เจียวสักหน่อย

ลู่เจียวพยายามสงบจิตใจลง ไม่แสดงสีหน้าปวดใจต่อหน้าเจ้าหนูน้อยทั้งสี่

รถม้าตระกูลเซี่ยไปส่งเจ้าหนูน้อยทั้งสี่กลับบ้านก่อน จากนั้นก็เซี่ยอวิ๋นจิ่นก็ให้จ้าวเหิง ซึ่งก็คือพวกมือปราบจ้าวเฝ้าจวนอารักขาเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ เขากับลู่เจียวพาหร่วนไคหร่วนจู๋และถงอี้เดินทางไปวัดฮู่กั๋ว

วัดฮู่กั๋วเป็นวัดมีชื่อในแคว้นต้าโจว ดูบรรยากาศอลังการ เคร่งขรึมและสง่างาม

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวสองคนมาถึงวัดฮู่กั๋วก็มีเณรน้อยมารอรับ เณรน้อยคำนับอย่างนอบน้อม

“ท่านเจ้าอาวาสว่าวันนี้จะมีแขกคนสำคัญมา ให้มารอรับประสกและสีกาทั้งสอง”

ลู่เจียวพอได้ฟัง ในใจถึงกับนิ่งลงไปมาก ดูท่าท่านเจ้าอาวาสมีตบะวิชาพอควร ถึงกับคาดการณ์ล่วงหน้าได้ว่าพวกนางจะมา

หากเป็นเช่นนี้ ไม่แน่เขาอาจมีวิธีแก้ไขแรงสะท้อนกลับจากนิยายของเซี่ยอวิ๋นจิ่นได้

ในที่สุดลู่เจียวก็รู้สึกผ่อนคลายลงได้

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นนางผ่อนคลายลง ก็อารมณ์ดีขึ้นบ้าง เขาลงจากรถยื่นมือไปประคองลู่เจียวลงมา ทั้งสองคนพาลูกน้องสามคนเดินตามเณรน้อยเข้าไปในอาคารข้างของวัดฮู่กั๋ว

ในอาคารด้านข้าง ท่านเจ้าอาวาสกำลังนั่งนิ่ง ได้ยินเคลื่อนไหวก็ลืมตาหันหน้ามามองทั้งสองคน เผยรอยยิ้มเมตตา เอ่ยว่า “ประสกทั้งสอง เชิญนั่ง”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวนั่งลง มีภิกษุสองรูปน้ำชาเข้ามาแล้วก็ถอยออกไป

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเองก็ให้ลูกน้องสามคนในห้องถอยออกไป สุดท้ายในห้องเหลือแค่เจ้าอาวาสเสวียนหมิงกับเซี่ยอวิ๋นจิ่นและลู่เจียวสามคน

ท่านเจ้าอาวาสหันหน้าไปมองประเมินเซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียว สุดท้ายก็ไปหยุดที่ลู่เจียว

ลู่เจียวเห็นเขามีสีหน้ามองกระจ่างลึกซึ้ง ก็รู้สึกเหมือนว่าเขามองทะลุจิตภายในของนาง

ท่านเจ้าอาวาสพลันยิ้มพนมมือเอ่ยว่า “อมิตภพุทธ ประสกทั้งสองมาเพื่อสิ่งใด”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นลุกขึ้นกล่าวว่า “ข้ามีอาการประหลาด อยากขอให้ท่านเจ้าอาวาสช่วยตรวจสอบสักหน่อย ดูว่าเป็นอย่างไร โดนของหรือไม่ หรือว่าสาเหตุใด”

เจ้าอาวาสเสวียนหมิงหันหน้าไปมองลู่เจียวอย่างละเอียด ลู่เจียวมั่นใจว่าเจ้าอาวาสผู้นี้น่าจะมีความสามารถอยู่ไม่น้อย เขาน่าจะเห็นจิตภายในร่างของนาง

ลู่เจียวรู้ว่าเขามองทะลุจิตภายในร่างของนางได้ก็ไม่คิดปิดบัง สีหน้าเปิดเผยอย่างยิ่ง นางจ้องมองเจ้าอาวาสเสวียนหมิงกล่าวว่า “ท่านเจ้าอาวาสมีวิธีแก้ไขหรือไม่ หากมี ขอท่านโปรดชี้แนะ”

เจ้าอาวาสเสวียนหมิงยิ้มเอ่ยว่า “ทุกอย่างล้วนชะตาฟ้ากำหนด ผู้ใดผูก ผู้นั้นแก้”

วาจานี้ทำให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวสองคนในห้องสีหน้าแปรเปลี่ยน