ทะลุมิติเป็นเศรษฐีนีรวยทรัพย์ พร้อมมิติลับในยุค 70 - ตอนที่ 14 ร้อนรุ่มทั้งคืน
ทุกสายตาจับจ้องไปที่หมิงเยี่ยนทันที
แววตานั้นของหมิงเยี่ยนเต็มไปแผนการเจ้าเล่ห์ เธอหันไปมองทุกคนแล้วพูดว่า “ปู่คะ ถ้าให้หนูพูดนะ ในเมื่อรับสินสอดจากบ้านสกุลชวีมาแล้ว การแต่งงานที่ตกลงไปก็ไม่ควรจะถูกยกเลิก ในเมื่อหมิงจูไม่เชื่อฟัง เราก็ให้คนสกุลชวีไปตามหมิงจูเอาเองสิ ถ้าไม่ได้ผลจริงๆ ก็ให้ใช้กำลังบังคับ ถึงตอนนั้นหลังจากชื่อเสียงของหมิงจูเสียหายไปแล้ว ผู้กองเจียงจะต้องการเธออยู่อีกหรือคะ?”
หมิงฉางเหอดูดกล้องยาสูบแห้ง ควันสีขาวลอยออกมาจากปากและจมูก เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของหมิงเยี่ยนอยู่ในใจ
หมิงฮ่าวกลับหมดความอดทน ด่ากราดออกไป “นังโง่เอ๊ย คิดอะไรโง่ๆ แบบนี้ออกมาได้ยังไง! ถ้าตอนนั้นผู้กองเจียงเปลี่ยนใจ แล้วเรียกสินสอดห้าร้อยหยวนคืน พวกเราก็สูญเปล่ากันหมดน่ะสิ?”
หมิงเยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ทำไมพวกเราต้องคืนสินสอดด้วยล่ะคะ? หนูบังเอิญไปได้ยินหมิงเสี่ยวเจี๋ยพูดว่า ผู้กองเจียงอาจจะเป็นคนที่มาจากในเมือง เขาควักเงินสินสอดห้าร้อยหยวนออกมาได้ในคราวเดียว คงจะมีฐานะดีพอสมควร เขาก็พอจะคู่ควรกับหนู ถ้าอย่างนั้นหนูจะแต่งงานกับเขาแทนก็แล้วกัน!”
หมิงฮ่าวได้ยินดังนั้น ดวงตาพลันเบิกกว้าง “แบบนี้สินสอดทั้งสองส่วนก็จะเป็นของพวกเราทั้งหมด แล้วพอยัยหมิงจูออกไปอยู่กับไอ้โง่ที่หมู่บ้านต้าชวี บ้านนั้นก็จะเป็นของพวกเราด้วย! ปู่ครับ ผมว่าแบบนี้เข้าท่าอยู่นะ!”
หมิงฉางเหอดับเถ้ายาสูบ กวาดสายตามองทุกคนแล้วพูดว่า “เอาตามนี้ เราจะทำตามแผนที่ว่า! หมิงเทา พรุ่งนี้เช้าแกไปวิ่งทำธุระที่บ้านสกุลชวีหน่อย บอกให้พวกเขาเร่งมารับเจ้าสาวคนใหม่ได้แล้ว”
เงินและบ้านนั้นต้องเป็นของเขา พอหมิงจู นังเด็กบัดซบนั่นแต่งงานออกไปแล้ว พวกเขาก็จะจัดการกับหมิงชุนนีได้ง่ายขึ้นมาก ต่อไปงานบ้านทั้งหมดก็ให้หมิงชุนนีเป็นคนทำ คะแนนแรงงานที่ได้ก็จะเป็นของเขาด้วย!
……
หมิงจูนอนไม่หลับทั้งคืน
เธอยังไม่คุ้นเคยกับเตียง แต่คืนนี้เธอนอนไม่หลับเพราะอากาศร้อน
เช้าวันรุ่งขึ้น เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับหาวหวอด กินขนมปังแป้งข้าวโพดนึ่งร้อนๆ กับปลาที่เหลือจากเมื่อคืนที่หมิงชุนนีอุ่นให้ แล้วก็เดินตามหล่อนไปที่ลานตากข้าวเพื่อรอรับงาน
เธอมองเห็นผู้กองเจียงกับทหารในหน่วยอาสา เฉียวปิน เดินเข้ามาในลานตากข้าวแต่ไกล ริมฝีปากของเธอหยักโค้ง แล้วโบกไม้โบกมือให้เขา
ผู้กองเจียงเห็นหมิงจูที่ยิ้มแย้มแจ่มใสในทันที เขามองข้ามผู้คนไปแล้วพยักหน้าให้เธอ จากนั้นก็ไปยืนที่จุดประจำกับเฉียวปิน ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขารอรับงาน โดยไม่ได้เดินเข้าไปหาเธอ
ส่วนหมิงเสี่ยวเจี๋ยที่ยืนอยู่ข้างหมิงจูถึงกับหัวเราะเยาะ “ดูสิ ความไร้ยางอายแบบนี้ คนอื่นเขาไม่สนใจเลย เธอยังพยายามเรียกร้องความสนใจอีก หน้าไม่อายจริงๆ!”
คนรอบข้างรู้ว่าหมิงเสี่ยวเจี๋ยกำลังตำหนิใคร ต่างก็มองหมิงจูด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น…
หมิงจูกลับไม่สนใจเลยสักนิด ขณะที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างกลับไป เธอก็เห็นผู้กองเจียงเดินผ่านชาวบ้านหลายคนจากหน้าแถวมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ
คราวนี้ ใบหน้าของหมิงเสี่ยวเจี๋ยพลันมืดครึ้มลงในทันที!
หมิงจูคลี่ยิ้ม แล้วพูดจาเหน็บแนมอย่างไม่รีบร้อน “บางคนก็นะ เหมือนพวกกินองุ่นไม่ได้ก็บ่นว่าเปรี้ยว แม้แต่ด่าคนยังไม่กล้าเรียกชื่อเลย ฉันจะถือว่าเป็นเสียงหมาเห่าหมาหอนแล้วกัน ถ้าเธอกล้าด่าฉันตรงๆ เมื่อไหร่ สาบานได้เลยว่าฉันก็กล้าไปฉีกปากเธอทิ้งเหมือนกัน!”
หมิงจูอาจทำอย่างอื่นไม่เป็น แต่ถ้าบอกว่าจะวิวาทกับคนอื่น เธอก็ทำได้ในทันทีเหมือนกัน หมิงเสี่ยวเจี๋ยเงียบไปทันควัน
ไม่กี่นาทีต่อมา หัวหน้าหมู่บ้านก็เดินมาจากทางแยก และเริ่มจัดสรรงานให้
ตามปกติแล้ว ผู้หญิงจะถูกจัดให้อยู่ที่ลานตากข้าวเพื่อช่วยแกะเปลือกข้าวโพด แต่ในการจัดสรรงานวันนี้ หัวหน้าหมู่บ้านกลับจัดให้หมิงจูไปขุดคูน้ำที่คันดินกั้นน้ำ
“ไม่มีปัญหาอะไรแล้วใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นก็รีบแยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว!”
หมิงจูก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วพูดเสียงดังฟังชัด “ฉันมีปัญหาค่ะ! หัวหน้าหมู่บ้าน ที่คันดินกั้นน้ำมีแต่ผู้ชายทำงานอยู่ คุณจัดให้ฉันไปที่นั่นหมายความว่ายังไงกันคะ?”
หมิงเสี่ยวเจี๋ยที่เพิ่งโมโหจัดอยู่ข้างๆ กลับมาได้ใจอีกครั้ง เธอรู้ว่าพ่อของเธอกำลังแก้แค้นให้เธออยู่!
ยัยหมิงจูใจทรามคนนี้อยากมาแย่งผู้ชายของเธอดีนัก งั้นก็ปล่อยให้เหนื่อยตายไปเลย ดูสิว่าจะยังกล้าแย่งอยู่อีกไหม!
หัวหน้าหมู่บ้านทำหน้าซื่อตาใส แล้วพูดโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ฉันจะหมายความว่าอะไรได้อีกล่ะ? หมิงจู ฉันเป็นคนยุติธรรมที่สุดเสมอมา พวกเราเข้าใจนะว่าบ้านเธอมีฐานะยากจน หมู่บ้านก็ดูแลพวกเธออย่างดีมาตลอด แต่เธอกับป้าของเธอก็ต้องรู้จักมีจิตสำนึกบ้างไม่ใช่เหรอ? การขุดคูน้ำเป็นงานหนัก บ้านแต่ละหลังก็ส่งผู้ชายมาทำงานกัน แต่บ้านของเธอไม่มี ก็ต้องให้เป็นหน้าที่ใครสักคนจากสองคนป้าหลาน ป้าของเธอไม่ชอบผู้ชายใช่ไหมล่ะ ฉันต้องดูแลเป็นพิเศษ เลยทำได้แค่ส่งเธอไปแทน”
หมิงจูได้ฟังคำอธิบายเหล่านี้แล้วก็โมโห ไอ้สารเลวนี่มันแก้แค้นส่วนตัวอยู่ชัดๆ!
ขณะที่เธอกำลังจะอาละวาด กลับได้ยินผู้กองเจียงที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นมาก่อนว่า “ทำตามที่หัวหน้าหมู่บ้านจัดให้นั่นแหละ เธอแค่ตามฉันมาก็พอ”
หมิงจูละสายตา เงยหน้ามองเขา ครู่หนึ่งเธอก็พยักหน้า
วินาทีที่เธอกำลังเดินตามผู้กองเจียงออกไปจากฝูงชนในลานตากข้าว หมิงจูก็หันกลับไปมองหมิงเสี่ยวเจี๋ยด้วยสายตาราวกับกำลังโอ้อวด เหมือนจะบอกว่าฉันไปทำงานกับผู้ชายของฉันแล้วนะ!
คราวนี้ หมิงเสี่ยวเจี๋ยโกรธมากจนแทบจะระเบิด!
นังแพศยา นังหน้าด้าน!
ผู้กองเจียงเดินเร็วมาก หมิงจูต้องเดินเหมือนแทบจะวิ่งตามไปตลอดทางกว่าจะตามเขาทัน
เธอวิ่งตามไปพักหนึ่งก็รู้สึกร้อนเกินไป เลยตัดสินใจเดินช้าๆ ตามไปแทน
ผู้กองเจียงสังเกตเห็นว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้เริ่มเดินช้าลง เขาจึงหันกลับไปยืนรอเธอ “ทำไมตามมาไม่ทันล่ะ?”
หมิงจูเดินเข้ามาอย่างหมดแรง แล้วบ่นอุบ “คุณบินไปโน่นเลยไม่ดีกว่าหรือไง? เดินเร็วขนาดนี้ ฉันจะตามทันได้ยังไงคะ?”
ผู้กองเจียง “…”
เมื่อกี้เธอยังยิ้มให้เขาอย่างเบิกบานอยู่เลย ตอนนี้กำลังโกรธอีกแล้ว… อารมณ์แปรปรวนจริงๆ!
เขาชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มอารมณ์ไม่ดีและดูอ่อนล้า เขาจึงเอ่ยถามอย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน “เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ?”
“โอ๊ย อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลยค่ะ” หมิงจูถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่ใช่แค่นอนไม่หลับเท่านั้นหรอก
เมื่อคืนนี้ หลังจากที่เธอจัดแจงให้คุณป้าเข้านอนเรียบร้อยแล้วก็กลับเข้าห้องของตัวเอง พอขึ้นไปนอนบนเตียงอุ่น เธอก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ
ปรากฏว่าเตาในครัวกับเตียงในห้องนอนนั้นเชื่อมต่อถึงกัน พอในครัวก่อไฟตุ๋นปลา เตียงในห้องนอนก็ร้อนตามไปด้วย
แถมยังเป็นช่วงที่อากาศร้อนที่สุดอีก หมิงจูต้องทนให้ผ่านคืนนั้นไปอย่างแสนทรมาน โชคดีที่เธอมีมิติ เธอเลยเข้าไปข้างในเพื่ออาบน้ำเย็นได้หลายรอบ แต่ก็ยังร้อนรุ่มกระวนกระวายใจอยู่ดี
หมิงจูบ่นพึมพำ “เมื่อคืนเตียงร้อนมากค่ะ ฉันเกือบจะถูกเผาจนสุกอยู่แล้ว”
“พูดเกินไปหน่อยนะ”
“เกินไปตรงไหน? ไม่เชื่อคุณลองดมดูสิ” หมิงจูยกแขนขึ้นไปจ่อตรงหน้าผู้กองเจียงอย่างหัวเสีย “นี่คือกลิ่นของหมิงจูทอดกรอบค่ะ!”
ได้ยินเช่นนั้น มุมปากที่มักจะปิดสนิทราบเรียบของเจียงตั่วก็หยักยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
การเปรียบเทียบเช่นนี้ช่าง… แปลกจริงๆ
ห่างออกไปไม่ไกล เฉียวปินที่ลอบสังเกตการณ์อยู่ตลอดก็รู้สึกประหลาดใจ!
หัวหน้ากำลังยิ้มอยู่งั้นเหรอ?
เขาทำงานกับหัวหน้ามาเกือบสิบปี เพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่าหัวหน้าก็ยิ้มเป็นเหมือนกัน แถมยังยิ้มให้กับผู้หญิงด้วย…
หัวหน้า นี่อันตรายเกินไปแล้ว!
หมิงจู หญิงสาวคนนี้… สวยมากจริงๆ ทั้งขาวทั้งสวย แต่… เธอนิสัยเสียสุดๆ เลยนะครับ!
ที่จริงเขาไม่กล้าบอกหัวหน้าเลยว่า ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นหมิงจูทะเลาะกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วด่าจนเด็กคนนั้นร้องไห้กลับไปหาแม่ด้วย!
ไม่รู้ว่าหัวหน้าของเขาหัวไปฟาดกับอะไรมาหรือเปล่า ถึงกับอยากแต่งงานกับผู้หญิงร้ายกาจแบบนี้!
แต่การแต่งงานครั้งนี้คงอยู่ได้ไม่ยืนยาว เขามีลางสังหรณ์ว่าครอบครัวของหัวหน้าคงไม่ต้องการรับหมิงจูเป็นลูกสะใภ้แน่…
YOU MAY ALSO LIKE
