ทะลุมิติเป็นเศรษฐีนีรวยทรัพย์ พร้อมมิติลับในยุค 70 - ตอนที่ 37 สีสันชีวิตคู่
“เรื่องที่ดีและไม่ขัดกับหลักการ ฉันตอบตกลงได้” เจียงตั่วพูดขึ้นพร้อมกับพยายามดึงแขนที่เธอโอบกอดออกไปอย่างแนบเนียน
หมิงจูไม่ยอมปล่อย และแกล้งถามว่า “ถ้าอย่างนั้นการที่ฉันจะควงแขนสามีเดินเล่น ก็คงจะไม่ขัดกับหลักการเหมือนกันใช่ไหมคะ?”
เจียงตั่วเห็นว่ามีคนเริ่มมองมาที่พวกเขาแล้ว จึงพูดเสียงเบาว่า “ไม่ขัด แต่ต้องระวังสายตาคนอื่นด้วย”
หมิงจูถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เธอชอบแกล้งให้เขาพูดเรื่อง ‘สายตาคนอื่น’ อย่างจริงจังแบบนี้ มันน่ารักเกินไปแล้ว
“ฉันไม่รู้จักพวกเขา จะต้องสนใจสายตาพวกเขาทำไมคะ? ฉันโอบแขนสามีที่ถูกต้องตามกหมาย ไม่ได้ทำผิดกหมายนี่!” เธอกล่าวพร้อมกับกระชับแขนเขาให้แน่นขึ้นไปอีก
เจียงตั่วหมดหนทางกับหมิงจูที่ ‘ดื้อรั้น’ เช่นนี้
หมิงจูลากเขาไปเลือกซื้อหม้อใบใหญ่ จากนั้นก็ใช้คูปองหลายใบแลกไข่และผักที่เก็บไว้ได้นานมาจำนวนมาก บวกกับของสามสิ่งหมุนหนึ่งสิ่งเสียงที่เจียงตั่วหิ้วมา ข้าวของกองโตขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถนำขึ้นรถประจำทางได้
เจียงตั่วให้หมิงจูรอที่หน้าสหกรณ์ร้านค้า ส่วนเขาไปที่สถานีขนส่งใกล้เคียงเพื่อเช่ารถม้าคันหนึ่ง
รถม้าวิ่งจากหัวหมู่บ้านไปยังบ้านของหมิงจูที่ตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้าน ผู้คนต่างมองตามมาตลอดทาง
ของสามสิ่งหมุนหนึ่งสิ่งเสียงนี้ ทุกคนเคยได้ยินมาบ้าง แต่ยังไม่เคยมีใครครอบครองมันจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นหญิงคนใดในหมู่บ้าน ต่างก็อดที่จะอิจฉาหมิงจูไม่ได้…
พร้อมกันนั้นก็รู้สึกเสียดายอยู่ลึกๆ เจียงตั่วคนบ้านนอกนี่มาอยู่ในหมู่บ้านตั้งครึ่งปี ทำไมพวกเธอถึงไม่คิดเลยว่าเขามีฐานะดีขนาดนี้ กลายเป็นว่ายัยหมิงจูคนนั้นได้ไปเสียแล้ว!
เมื่อหมิงจูกลับถึงบ้าน เธอก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ ขณะที่เจียงตั่วกำลังขนจักรเย็บผ้าเข้าบ้าน เธอก็สวมนาฬิกาเรือนใหม่ และปั่นจักรยานคันใหม่ไปทั่วหมู่บ้าน
ไม่ได้มีเหตุผลอื่นใดเลย แค่เพื่อคนที่เพิ่งจะจ้องเธอราวกับจะสาปแช่งให้ตายเมื่อครู่นี้ เธอก็ต้องอวดสักหน่อย ให้พวกนั้นอิจฉาเล่น!
มื้อกลางวันเป็นฝีมือของป้า ทั้งสามคนกินอาหารง่ายๆ หลังจากนั้นเจียงตั่วก็ออกไปถามชาวบ้านถึงวิธีทำอิฐดินดิบ
หมิงจูกลับเข้าห้องนอน เพื่อศึกษาการใช้จักรเย็บผ้าในยุคนี้
ผลปรากฏว่า… หลักการทำงานของมันก็เหมือนกับจักรเย็บผ้าไฟฟ้าที่เธอซื้อใช้ในยุคปัจจุบันเลยนี่นา!
เธอร้อยด้ายแล้วนำผ้าที่ตัดแบ่งไว้สำหรับเย็บชุดป้าเมื่อบ่ายวานนี้มาลองเย็บดู
บอกได้เลยว่าใช้งานง่ายมาก
เสื้อผ้าที่ปกติแล้วต้องใช้เวลาเย็บด้วยมือทั้งบ่าย ตอนนี้ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีก็เสร็จแล้ว
เธอนำเสื้อผ้าไปให้หมิงชุนนีที่กำลังจะออกไปทำงาน เพื่อลองขนาด
หมิงชุนนีมองเสื้อผ้าชุดใหม่ด้วยความประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ จิตใจของเธอกลับมาแจ่มใสอย่างประหลาด และเธอก็พบว่า… หมิงจูดูเหมือนจะเปลี่ยนไปจริงๆ
เวลาเธอทำของหาย หมิงจูก็จะหามาให้ เวลาเธอหิวน้ำ หมิงจูก็จะชงน้ำไท่สุ้ยให้ดื่ม เวลาเธอหิว หมิงจูก็จะทำอาหารให้กิน และตอนนี้ยังเย็บเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เธออีก…
นับตั้งแต่แม่เสียไป ไม่มีใครดีกับเธอขนาดนี้มานานหลายปีแล้ว!
หมิงชุนนีตาแดงก่ำ “จูจู เก็บไว้ใส่เองเถอะ… ป้ามีเสื้อผ้า ป้าแต่งออกไปก็คงถูกไล่กลับมา จะเอาหลานสาวมาลำบากด้วยไม่ได้”
“ลำบากอะไรกันคะ คุณปู่คุณย่าก็ไม่อยู่แล้ว พ่อแม่ของหนูก็… ป้าคะ หนูมีแค่ป้าเท่านั้น ห้ามพูดแบบนี้อีกนะคะ หนูเสียใจนะ”
หมิงจูไม่ชอบบรรยากาศที่หวานซึ้งเลี่ยนๆ แบบนี้ มันทำให้เธอคิดถึงพ่อแม่และพี่ชายทั้งสองคนเหลือเกิน
ดังนั้นเธอจึงยื่นเสื้อให้หมิงชุนนีสวม หลังจากตรวจดูรอบๆ ก็พบว่าพอดีตัวมาก!
เขาว่ากันว่าหลานสาวคล้ายป้า หมิงจูหน้าตาสะสวย หมิงชุนนีก็ไม่ด้อยไปกว่ากันเลย
ปีนี้หมิงชุนนีอายุเพียงสามสิบหกปี ซึ่งเป็นวัยที่คนในยุคปัจจุบันบางคนยังไม่แต่งงานเลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะเลือกแต่งงานผิดคน เธอก็คงไม่เสียเวลาเกือบสิบปีไปอย่างเลื่อนลอยเช่นนี้
เห็นว่าช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ด้วยการบำรุงของน้ำพุวิเศษ สภาพจิตใจของเธอดีขึ้นเรื่อยๆ หมิงจูรู้สึกดีใจกับเธอจากใจจริง และหวังว่าเธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตที่เหลืออยู่ได้
“ดีแล้วค่ะ ป้าอย่าเสียดายเลย เสื้อผ้าใหม่มีไว้ให้ใส่ หนูคิดเรื่องช่องทางทำเงินได้แล้วค่ะ ต่อไปชีวิตของเราจะมีแต่ดีขึ้นนะคะ รู้ไหม?”
หมิงชุนนีจ้องมองเข้าไปในดวงตาของหมิงจูที่เปล่งประกายราวกับดวงดาวอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะถามขึ้นกะทันหันว่า “เธอคือจูจูจริงๆ เหรอ?”
หมิงจูชะงักไปครู่หนึ่ง
หมิงชุนนีพูดต่อกับตัวเอง “ฉันรู้สึกว่าจูจูดูไม่เหมือนเมื่อก่อน! จูจูคนปัจจุบันดีกว่าเมื่อก่อนมาก เหมือนดวงอาทิตย์ อบอุ่นมาก”
หมิงจูไม่คิดเลยว่า คนแรกในโลกนี้ที่ค้นพบว่าเธอไม่ใช่คนเดิม จะเป็นคนที่ปกติแล้วมีสติไม่สมบูรณ์ที่สุด
เธอยิ้มออกมา “หนูเคยใจร้ายกับคนอื่น และไม่ดีกับป้าด้วย ต่อไปหนูจะไม่ทำแบบนั้นแล้วค่ะ ป้าไม่ต้องกลัวนะ หนูโตและแต่งงานแล้ว ตอนนี้เรามีที่พึ่งแล้วค่ะ หนูกับเจียงตั่วจะปกป้องป้าเอง”
เจียงตั่วที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก เมื่อได้ยินคำพูดนี้ขณะยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องครัว เขาก็หยุดชะงัก
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่หมิงจูพูดว่า… เขาคือที่พึ่งของเธอ
เธอคงจะยอมรับเขาจริงๆ จากจิตใต้สำนึก และคิดว่าเขาสามารถปกป้องพวกเธอได้ใช่ไหม?
หมิงจูรู้สึกว่าแสงจากด้านหลังสลัวลงไปเล็กน้อย เธอถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วยื่นหน้าออกไป ก็เห็นเจียงตั่วที่ยืนอยู่ตรงประตู
จากนั้นเธอก็ยิ้มอย่างร่าเริง แล้วดึงแขนป้าออกมาพร้อมกับหัวเราะและถามว่า “เจียงตั่ว ดูสิคะ เสื้อผ้าใหม่ที่ฉันเย็บให้ป้า สวยไหม?”
เจียงตั่วพยักหน้าให้หมิงชุนนี “สวยดีครับ”
หมิงจูเอาศอกชนหมิงชุนนี “เห็นไหมคะ เจียงตั่วก็ว่าสวย ป้าของหนูแค่แต่งตัวนิดหน่อยก็กลายเป็นสาวงามไร้เทียมทานแล้ว พระถังซำจั๋งมาเจอเข้ายังเคลิ้มเลย”
หมิงชุนนีหน้าแดงก่ำเพราะหมิงจูพูดแซว เธอยกมือขึ้นมาปิดหน้า รีบถอดเสื้อผ้าชุดใหม่และรีบร้อนออกไปทำงาน
หลังจากที่ป้าออกไปแล้ว เจียงตั่วก็มองหมิงจูอย่างจนใจ “เธอไปล้อป้าทำไม ป้าอายุมากแล้วนะ…”
“ป้าของฉันเพิ่งจะอายุสามสิบหกปีเอง ยังอยู่ในวัยที่แต่งงานใหม่ได้ค่ะ แก่ตรงไหนคะ?” เธอเบะปาก แล้วไม่ลืมที่จะเปรียบเทียบ “คุณก็เด็กกว่าป้าไม่กี่ปีเองนี่คะ”
เจียงตั่วได้ยินคำพูดนี้ก็ขมวดคิ้วแน่น เขาสังเกตเห็นความหมายแฝงในคำพูดนั้น
“เธอรังเกียจที่ฉันอายุมากเหรอ?”
หมิงจู “…”
“ฉันจะกล้ารังเกียจคุณได้ยังไงกันคะ ฉันแค่อยากจะบอกว่าป้ายังสาวอยู่ต่างหาก”
“วันนั้น เธอเรียกฉันว่าคุณอา…”
หมิงจูคิดในใจ ‘ผู้กองเจียงต้องจริงจังและเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้เลยหรือ?’
ดังนั้นเธอจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วถามกลับว่า “จริงเหรอคะ?”
เจียงตั่วตอบอย่างจริงจังว่า “จริงสิ เธอบอกว่าคุณอาที่อายุมากกว่าเอาใจใส่ดีกว่า”
หมิงจูได้ยินคำพูดเดิมๆ ที่เจียงตั่วพูดออกมา เธอก็รู้สึกปวดใจเหลือเกิน เขายังจำได้ชัดเจนขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าเก็บมาคิดหลายวันแล้วหรอกหรือ?
ทันใดนั้นเธอก็หัวเราะออกมาเสียงดังลั่น หันข้างไปโอบแขนเจียงตั่ว เงยหน้ามองเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า “ผู้กองเจียง คุณนี่หัวโบราณจังเลยนะคะ ฉันเรียกว่า คุณอา มันคือสีสันชีวิตคู่ต่างหาก ทำไมคุณถึงเอาจริงเอาจังขนาดนี้ล่ะคะ? ถ้าอย่างนั้นต่อไปฉันเรียกคุณว่า… พี่ชายดีไหมคะ?”
น้ำเสียงออดอ้อนของหมิงจู บวกกับรอยยิ้มสดใสจนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยวจันทร์ ทำให้เจียงตั่วรู้สึกเกร็งที่หน้าท้อง
ทันใดนั้นเขาก็พลิกกายก่อนดันร่างเล็กของเธอไปติดที่วงกบประตูเก่าๆ ร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงที่ส่องมาจากด้านหลังจนหมด…
YOU MAY ALSO LIKE
