ทะลุมิติเป็นเศรษฐีนีรวยทรัพย์ พร้อมมิติลับในยุค 70 - ตอนที่ 60 ภรรยาของนายอยากจะนอนกับนาย
เมื่อเห็นเจียงตั่วจ้องมองอย่างหนักใจ หมิงจูจึงกระโดดเข้ามากอดเขาอย่างหมีน้อย
ความคิดของเจียงตั่วถูกขัดจังหวะ เขายื่นมือออกไปรับเธอเข้ามากอดตามสัญชาตญาณ
หมิงจูหอมแก้มเขาฟอดใหญ่อย่างรวดเร็ว “คุณคิดอะไรอยู่คะ ฉันสังเกตว่าคุณชอบมองฉันแล้วเหม่อลอยตลอดเลย คุณกำลังหลงใหลในความงามของฉันอยู่งั้นเหรอ?”
เจียงตั่วที่เคยชินกับการถูกหอมแก้มแล้ว สีหน้ายังสงบนิ่ง “เปล่า แค่รู้สึกว่าเรื่องที่เธอพูดมีเหตุผลมาก ช่วงสองสามวันจากนี้ฉันจะไปที่ตัวเมืองทุกวัน ถึงตอนนั้นฉันจะไปคุยกับหลิวเฉิงไฉให้”
หมิงจูยิ้มตาหยี “อย่างนั้นก็ต้องรบกวนผู้กองเจียงของฉันแล้วล่ะค่ะ”
เจียงตั่วจะโน้มตัวเพื่อวางเธอลง แต่หมิงจูกลับเอาขาไขว้รอบเอวเขาไว้ไม่ยอมขยับ แล้วเขย่าเขาเบาๆ ออดอ้อนว่า “โธ่ แค่ไม่กี่ก้าว คุณก็อุ้มฉันเข้าห้องก่อนสิ ฉันไม่อยากเดิน”
ขณะหมิงจูพูดก็รู้สึก ‘สะอิดสะเอียน’ ตัวเองในใจ
แต่เจียงตั่วกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอพูดอะไรเขาก็ฟังหมด หรือว่าผู้ชายทุกคนชอบผู้หญิงที่ออดอ้อนจริงๆ?
บ่ายวันถัดมา เจียงตั่วกลับมาจากตัวเมืองพร้อมกับข่าวดี
เวลาผ่านไปไม่กี่วัน ชื่อเสียงของเต้าหู้ไท่สุ้ยก็แพร่กระจายไปทั่วตัวเมือง ผู้ที่เคยชิมแล้วต่างรู้ดีว่าของสิ่งนี้มีประโยชน์เพียงใด ส่วนผู้ที่ไม่เคยชิมก็อยากลองลิ้มรสชาติให้ได้สักครั้ง
สหกรณ์ร้านค้าจึงมีคนฝากฝังให้จองเต้าหู้ล่วงหน้าทุกวัน
เมื่อได้ยินว่าหมิงจูสามารถส่งสินค้าให้ได้ทุกวันแล้ว หลิวเฉิงไฉก็ดีใจจนตบต้นขาดังป๊าบ
เย็นวันนี้ หมิงจูให้เจียงตั่วไปด้วย เพื่อไปพบสี่ครอบครัวที่มาหาเธอเมื่อวานนี้ เธอแบ่งพวกเขาออกเป็นสองกลุ่ม และบอกว่ากำหนดส่งของคือทุกๆ สามวัน ให้พวกเขาเตรียมของให้พร้อม คืนนี้แช่ถั่วไว้ พรุ่งนี้จะได้ส่งของ
ทั้งสี่ครอบครัวเตรียมตัวกันอย่างขะมักเขม้นเกือบทั้งคืน วันถัดมาด้วยคำแนะนำของหมิงจู พวกเขาก็สามารถทำเต้าหู้ออกมาได้สำเร็จ และนำไปขายให้กับสหกรณ์ร้านค้า
ทุกครอบครัวได้รับเงิน ต่างก็มีความสุขกันถ้วนหน้า!
หมิงจูมีความสุขยิ่งกว่า ไม่ต้องออกแรงอะไรเลยก็ได้เงินสิบหยวนมาแล้ว
เพราะทั้งสี่ครอบครัวนี้อาศัยอยู่กระจัดกระจายในหมู่บ้าน หลังจากรถของสหกรณ์ร้านค้าวนไปหนึ่งรอบ เรื่องที่หลายครอบครัวทำเต้าหู้ตามหมิงจูก็แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้าน…
บ่ายวันนั้น มีอีกหลายคนที่ถึงแม้จะไม่สนิทกับหมิงจู แต่ก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกัน ได้มาหาถึงที่บ้าน
หมิงจูเลือกหกครอบครัวที่มีคนว่างงาน จัดเป็นอีกสามกลุ่ม โดยมีหนึ่งครอบครัวในนี้ที่ต้องส่งของวันเดียวกับเจียงชุ่ยหลัน
ด้วยวิธีนี้ ทั้งหกกลุ่มจะทำงานแบ่งเป็นรอบละสามวัน หมิงจูก็จะถอนตัวออกมาได้อย่างราบรื่น เพียงแค่นั่งรอรับส่วนแบ่งทุกวัน
เมื่อมีคนมาหาเธออีก หมิงจูก็ไม่สร้างความขุ่นเคืองกับใคร แล้วให้พวกเขาไปคุยกับหกกลุ่มนั้นโดยตรง
อีกฝ่ายจะยอมให้พวกเขาร่วมลงทุนหรือไม่ นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของเธอแล้ว
หมู่บ้านเสี่ยวจิ่งเองก็ไม่ได้ใหญ่โตนัก มีเพียงห้าสิบถึงหกสิบครัวเรือน เมื่อมีสิบกว่าครัวเรือนที่สามารถหาเงินได้เพราะหมิงจู ชื่อเสียงของเธอในหมู่บ้านก็ดีขึ้นทันตา
เมื่อก่อนไม่ว่าจะไปที่ไหน ทุกคนต่างก็ชี้ชวนซุบซิบถึงเธอ แต่ตอนนี้ใครเห็นเธอก็ต้องเข้ามาพูดคุยกันเล็กน้อย
แน่นอน บ่ายคล้อยเช่นนี้ เธอกำลังนั่งอยู่ในใจกลางหมู่บ้าน ที่ซึ่งเป็นศูนย์รวมความบันเทิงสาธารณะ รับลมเย็นๆ และฟังเหล่าคุณย่าล้อมวงนินทาเรื่องชาวบ้าน
ใกล้ค่ำแล้ว หมิงจูกำลังจะกลับบ้านไปทำอาหาร ป้าสะใภ้รอง ภรรยาของหมิงฉางเซิ่งก็เดินมาแต่ไกล ด้วยสีหน้าตื่นเต้น พร้อมกับนำเรื่องที่น่าตกใจที่สุดของวันนี้ในหมู่บ้านมาบอก…
บ้านของหมิงฉางเหอมีเรื่องแล้ว!
หมิงเยี่ยนฉวยโอกาสที่พ่อแม่สามีไม่ทันระวังตัว หนีกลับมาจากหมู่บ้านต้าชวีในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง
พ่อแม่สามีของเธอตามมาเพื่อจะพากลับไป แต่หมิงเยี่ยนร้องห่มร้องไห้ไม่ยอมไปด้วย คุกเข่าอ้อนวอนขอให้ปู่รับกลับมาอาศัยอยู่ด้วยกัน เธอยังบอกอีกว่าแม่สามีเป็นเหมือนปีศาจร้าย เพื่อให้เธอตั้งครรภ์ทายาท คอยจับเธอผูกไว้ทุกคืน แล้วบังคับให้ลูกชายโง่หลับนอนกับเธอ!
ทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันดุเดือด ชาวบ้านที่ผ่านไปมาต่างก็มามุงดูเรื่องชาวบ้าน!
ปรากฏว่าพ่อแม่สามีของเธอช่างโหดเหี้ยม เมื่อชั่วโมงกว่าที่แล้ว พวกเขาส่งลูกชายโง่เขลามาด้วย บอกว่าจะให้ลูกชายและลูกสะใภ้พักอยู่ที่บ้านพ่อตาแม่ยายก่อนสักสองสามวัน
เจ้าคนโง่จากสกุลชวีเห็นหมิงเยี่ยนก็ปลดกางเกงหมายจะร่วมหลับนอนด้วยทันที ซึ่งเรื่องนี้ทำให้คนในบ้านหมิงฉางเหอไม่พอใจมาก!
ป้าสะใภ้รองพูดถึงช่วงที่กำลังตื่นเต้น ไม่ลืมที่จะตบมือของหมิงจู “จูจู ฉันจะบอกให้นะ นี่แหละคือผลกรรมที่บ้านปู่สี่ของเธอสมควรได้รับแล้ว เมื่อก่อนคิดจะขายเธอให้ไอ้โง่เพื่อยึดที่ดินของบ้าน แล้วพอเธอจะแต่งงาน ยังจับป้าของเธอไป แล้วใช้หมิงเยี่ยนไปเข้าพิธีแต่งงานกับผู้กองเจียงแทน ทำเรื่องเลวทรามเยอะขนาดนี้ จะหวังให้มีเรื่องดีเกิดขึ้นได้อย่างไร?”
หมิงจูฟังแล้ว รอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก นี่ไม่ใช่ผลกรรมหรอกหรือ?
หากพวกเขาไม่โลภมากขนาดนั้น ยอมยกเลิกการหมั้นหมายอย่างซื่อสัตย์ จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร?
แต่แม่ของคนโง่จากหมู่บ้านต้าชวีก็เชื่อคำพูดอีกฝ่ายจริงๆ ถึงขั้นรับข้อเสนอเพื่อลูกชาย
หมิงจูคุยเล่นอยู่อีกสักพักแล้วก็ลุกขึ้นกลับบ้าน
ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้ เจียงตั่วเข้าตัวเมือง หรือไม่ก็ออกไปกับเฉียวปินอย่างลึกลับตอนพลบค่ำทุกวัน โดยอ้างว่าจะไปล่ากระต่ายป่าบนภูเขา
ตอนแรกเธออยากจะตามไปด้วย แต่เจียงตั่วปฏิเสธ แม้แต่เฉียวปินที่เคยชมว่าเธอโชคดีอยู่เสมอก็ยังพูดตะกุกตะกัก และบอกว่าพาเธอไปด้วยคงไม่สะดวก
หมิงจูไม่ได้โง่ เธอรู้ดีว่าทั้งสองต้องมีเรื่องอะไรบางอย่างอยู่แน่ จึงไม่เรียกร้องที่จะตามไปด้วยอีก เพียงแค่ทำงานเบื้องหลังของตัวเองให้ดีก็พอ
ขณะเดินผ่านทางแยก หมิงจูเห็นหมิงเยี่ยนเดินแบกตะกร้าเปล่ามาแต่ไกล ข้างหลังเธอยังมีเจ้าคนโง่จากสกุลชวีที่กำลังหัวเราะคิกคัก และแกว่งก้านหญ้าในมือ
สีหน้าของหมิงเยี่ยนแข็งทื่อลงในชั่วขณะที่เห็นหมิงจู แล้วดวงตาก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังขณะจ้องมองเธอ
หมิงจูไม่ได้สนใจสายตาของอีกฝ่ายเลย เธอสบตากลับไป แล้วก็เหลือบมองเจ้าคนโง่ที่อยู่ข้างหลัง เธอไม่สนใจอะไรเหมือนปกติ แล้วก็เดินหน้าต่อไป
หมิงเยี่ยนรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของเธอถูกย่ำยี คิดว่าสายตาของหมิงจูเมื่อครู่นี้… กำลังเยาะเย้ยตนอยู่!
เธอสะบัดตะกร้าในมือไปทางหมิงจู แล้วตะโกนว่า “หมิงจู หยุดเดี๋ยวนี้!”
ตะกร้าไม่ได้โดนหมิงจู แต่เธอหยุดเดิน แล้วหันกลับไปมองคนที่เรียก
หมิงเยี่ยนกัดฟันก้าวเข้ามา แล้วชี้มือไปที่เธอ “เมื่อกี้แกมองฉันด้วยสายตาแบบไหน? กำลังเยาะเย้ยอยู่งั้นหรือ? แกมีสิทธิ์อะไรมาเยาะเย้ยฉัน?”
เดิมทีหมิงจูไม่ได้คิดจะลดตัวลงมาใส่ใจผู้หญิงคนนี้ แต่เมื่ออีกฝ่ายมาหาเรื่องไม่เข้าท่า แถมยังชี้หน้าเธออย่างหยาบคายเช่นนี้ คงโทษว่าเธอตอบโต้แรงไม่ได้แล้ว!
เธอไม่ตอบหมิงเยี่ยน แต่กลับหันไปมองคนโง่ที่อยู่ข้างหลัง “นี่ เจ้าโง่ ภรรยาของนายอยากจะนอนกับนายแล้วนะ”
คนโง่ได้ยินดังนั้น เขาก็โยนหญ้าในมือทิ้งทันที แล้วรีบปลดกางเกงเพื่อจะกระโดดเข้าหาหมิงเยี่ยน…
หมิงเยี่ยนตกใจมาก ตวาดใส่สามีว่า “แกไปให้พ้น!”
คนโง่ยิ้มยิงฟัน “เมียนอน ป๊าบป๊าบ”
ใบหน้าของหมิงเยี่ยนดำคล้ำ เธอผลักคนโง่ แต่ถึงอีกฝ่ายจะโง่เพียงใด เขาก็ยังเป็นผู้ชายที่มีแรงมากกว่า เขาดึงหมิงเยี่ยนล้มลงบนหญ้านุ่มๆ ข้างถนน แล้วพยายามจะถอดกางเกงของหมิงเยี่ยน
หมิงเยี่ยนทั้งผลักและดันคนโง่ออกไป พร้อมกับมองหมิงจูด้วยสายตาที่เจ็บแค้น
หมิงจูเลิกคิ้วยิ้ม แล้วชี้ไปที่หน้าตัวเอง “เห็นชัดเจนหรือยัง? นี่แหละคือสายตาที่เยาะเย้ย คราวหน้าอย่าทำตัวว่างแล้วหาเรื่องไม่เข้าท่า เห็นฉันแล้วก็หุบปากไปซะ หรือไม่ก็เดินอ้อมไป!”
พูดจบ เธอก็ไม่ชายตาแลอีกฝ่าย แล้วหันหลังเดินจากไป
หมิงเยี่ยนกัดฟัน ทั้งผลักคนโง่ออกไป และหันไปมองตามแผ่นหลังของหมิงจู… เธอคิดถึงเรื่องที่แม่บอกว่าหมิงจูเก็บไท่สุ้ยได้ในหมู่บ้านเมื่อเร็วๆ นี้ ก็เต็มไปด้วยความโกรธ!
หมิงจูเป็นผู้หญิงเลว หล่อนไม่คู่ควรเป็นภรรยาของเจียงตั่ว และไม่คู่ควรกับการครอบครองไท่สุ้ย
ดวงตาของหมิงเยี่ยนเย็นชาอย่างที่สุด แล้วความคิดชั่วร้ายก็ผุดขึ้นมาในใจอีกครั้ง…
YOU MAY ALSO LIKE
