ทะลุมิติเป็นเศรษฐีนีรวยทรัพย์ พร้อมมิติลับในยุค 70 - ตอนที่ 70 เร็วหน่อย ฉันไม่ไหวแล้ว
เสียงของเฉียวปินดังมาจากนอกประตู ดึงสติของทั้งสองคนกลับมาอีกครั้ง
หมิงจูรีบลุกขึ้นนั่ง เธอพยายามควบคุมลมหายใจที่ร้อนรุ่ม แล้วก็จิ้มไปที่ปลายจมูกของเจียงตั่ว “ผู้กองเจียงนี่ร้ายขึ้นเยอะเลยนะ ทั้งๆ ที่บาดเจ็บอยู่ก็ยังไม่ลืมที่จะหยอกเย้าภรรยา”
ใบหน้าของเจียงตั่วแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด แต่เขายังเงียบ
เพราะเรื่องที่หมิงจูพูดคือความจริง เขามักจะเป็นคนที่รู้จักยั้งคิดที่สุดเสมอมา
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหมิงจู ความสามารถในการควบคุมตัวเองของเขากลับหายไปไหนไม่รู้เสียอย่างนั้น
“พอแล้ว ไม่เล่นด้วยแล้ว ฉันจะไปทำเกี๊ยวต่อ” หมิงจูพูดพลางเดินออกจากห้อง แล้วตรงไปที่ครัวเพื่อทำอาหาร…
พลบค่ำ หลังจากหมิงต้าเฉิงและภรรยาช่วยกันยกน้ำกลับไปแล้ว บ้านของหมิงจูก็ปิดประตู
เธอต้มน้ำร้อนหม้อใหญ่ ผสมกับน้ำพุวิเศษแล้วอาบน้ำก่อน จากนั้นก็ยกอ่างน้ำเข้าไปในห้องเพื่อช่วยเจียงตั่วเช็ดตัว
ช่วงเวลาสองสามวันที่ต้องอยู่โรงพยาบาล ทั้งสองคนเหงื่อออกมากจนตัวเหนียวเหนอะหนะ คงจะไม่สบายตัว
แต่ตอนที่เธอจะถอดเสื้อผ้าให้เจียงตั่ว เขากลับจับมือเธอไว้ด้วยความเขินอาย พูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ไม่เป็นไร”
“ไม่เป็นไรนี่หมายความว่าอะไรคะ ไม่เป็นไรที่ภรรยาจะช่วยเช็ดตัวให้ หรือไม่เป็นไรที่ไม่ต้องอาบน้ำเลย?”
เจียงตั่วรู้ว่าเขาควรจะอาบน้ำแล้ว แต่การให้เธอช่วยเช็ดตัวนั้น… ยังไงก็… อึดอัด!
“พรุ่งนี้ พอเฉียวปินมาถึง…”
“ไม่ได้ค่ะ” หมิงจูปฏิเสธแล้วพูดเหมือนนี่คือเรื่องที่สมควรแล้ว “ร่างกายของสามีฉัน จะให้คนอื่นดูได้ยังไง ฉันหึงนะคะ”
“เฉียวปินเป็นผู้ชาย”
หมิงจูเลิกคิ้ว “แล้วไงคะ ถ้าเขาชอบผู้ชายล่ะ? อีกอย่าง ตอนที่อยู่ในโรงพยาบาล ฉันก็เห็นทุกอย่างที่ควรจะเห็นไปหมดแล้ว ถ้าคุณคิดว่าเสียเปรียบ งั้นฉันให้คุณดูคืนก็ได้”
เธอพูดแล้วเอามือแตะที่กระดุมเสื้อ ทำท่าจะถอดออก
แน่นอน เธอยังไม่ได้ปลดกระดุมจริงๆ เพราะเจียงตั่วขอให้หยุด เอื้อมมือมาจับมือของเธอไว้ กระซิบเสียงต่ำ “ไม่ต้อง”
หมิงจูแอบหัวเราะ เธอรู้ดีว่าชายหนุ่มซื่อตรงคนนี้ไม่กล้าทำเรื่องแบบนั้นหรอก
เธอโน้มตัวลงไปใกล้เขาอีกนิด แล้วกระซิบข้างหู “งั้นคุณเลือกเลย อยากให้ฉันเช็ดตัวแบบนี้ดีๆ หรือจะถอดเสื้อผ้าอาบน้ำด้วยกัน?”
เจียงตั่ว “…”
คำพูดเช่นนี้ เธอช่างกล้าพูดออกมาได้
แต่เมื่อนึกถึงเรื่องใกล้ชิดกว่านี้ที่ทั้งสองเคยทำกันมาแล้ว เจียงตั่วก็ปล่อยมือออก…
ให้เธอทำตามใจเถอะ
“เช็ดตัวแบบนี้ก็ได้ ต้องรบกวนเธอแล้ว”
หมิงจูยิ้มตาหยี แล้วช่วยเขาถอดเสื้อออกหมด
ไหล่กว้าง เอวคอด และหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเรียงสวยงามปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอ หมิงจูยอมรับว่าเธอตาลุกวาว!
เธอชุบผ้าขนหนูในน้ำอุ่น แล้วเช็ดไปมาตามลำตัว ลูบไล้ไปทั่วราวกับอยากจะใช้มือสัมผัส
เช็ดด้านหน้าเสร็จก็เช็ดแขนทั้งสองข้าง จากนั้นก็เป็นที่หลัง ด้วยการบำรุงของน้ำพุวิเศษ บาดแผลก็กำลังฟื้นตัวเร็วขึ้น…
พอไล่มาถึงร่างกายส่วนล่าง หมิงจูก็คิดจะคลายปมกางเกงของเขา เจียงตั่วพลันจับมือเธอไว้แน่นอีกครั้ง เสียงของเขาเจือความแหบพร่า “ตรงนี้ไม่ต้องเช็ดหรอก”
หมิงจูเก็บสายตากลับ เจียงตั่วบาดเจ็บอยู่ ดังนั้นเธอ… อืม… ไม่ควรยั่วเขาอีกต่อไปแล้ว
ไม่อย่างนั้น… ผลที่ตามมาอาจจะเกินความคาดหมาย!
เธอปล่อยมือ “ได้ค่ะ งั้นฉันเช็ดที่หน้าแข้งนะคะ”
หลังจากเช็ดทำความสะอาดตัวจนเสร็จ หมิงจูก็ลุกขึ้นไปปูที่นอนของตัวเองที่พื้น
เจียงตั่วเห็นท่าทางของเธอก็ขมวดคิ้วแล้วห้าม “ขึ้นมานอนบนเตียงอุ่นเถอะ”
เมื่อวานซืนฝนตก พื้นยังชื้นอยู่ เธอเป็นผู้หญิง ไม่ควรนอนบนพื้นเป็นเวลานาน
“ไม่ได้ค่ะ ฉันนอนดิ้น…”
“แผลที่หลังไม่เป็นไรมากแล้ว พื้นชื้น ขึ้นมาเถอะ”
น้ำเสียงที่น่าดึงดูดใจเช่นนี้ ช่างยั่วยวนเสียจริง!
หมิงจูหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงมีแววหยอกเย้า “ก็ได้ค่ะ…”
เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ไปโดนบาดแผลของเขา หมิงจูจึงม้วนผ้าห่มหนาๆ สองผืนคั่นไว้ตรงกลางระหว่างเธอกับเขา
เจียงตั่วไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ แค่เธอไม่นอนบนพื้นก็พอ
หลังจากหมิงจูนอนลง เธอก็ไม่กล้าหลับลึกเกินไป เพราะตอนกลางคืนเธอยังมีเรื่องต้องไปทำอีก…
หลังจากงีบหลับๆ ตื่นๆ หลายรอบ เธอก็ยกข้อมือขึ้น ดูเวลาด้วยแสงจันทร์ที่ส่องลงมา
ตีหนึ่งครึ่งแล้ว ได้เวลาเสียที
เมื่อได้ยินเสียงหายใจสม่ำเสมอข้างกาย เธอลุกขึ้นนั่งช้าๆ แล้วเลื่อนตัวลงจากเตียงเบาๆ
แต่เดินไปได้แค่สองก้าว เธอก็ได้ยินเสียงทุ้มดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวมาจากเตียงอุ่น “จะไปไหน?”
หมิงจูตกใจกับเสียงเย็นยะเยือกกลางดึกจนสะดุ้งสุดตัว เธอหันกลับมาทาบหน้าอก “คุณทำให้ฉันตกใจแทบตาย!”
เจียงตั่วมองหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังทำลับๆ ล่อๆ “เธอจะไปไหน?”
“ฉัน… จะไปเข้าห้องน้ำน่ะสิคะ ไม่งั้นคุณคิดว่ากลางดึกป่านนี้ฉันจะไปไหนได้? ฉันอาจจะไปนานหน่อย คุณนอนต่อเถอะค่ะ”
พูดจบ หมิงจูก็เดินออกไปข้างนอกอย่างเปิดเผย
เจียงตั่วนอนเงียบอยู่บนเตียง ฟังเสียงความเคลื่อนไหวจากลานบ้าน…
หมิงจูเดินไปที่ครัวก่อน แล้วค่อยเข้าไปในห้องน้ำ
เธอเข้าไปในมิติ เทเลพอร์ตไปสามสิบเมตร ออกจากบ้านแล้วรีบวิ่งฝ่าความมืดไปยังบ้านของหมิงฉางเหอ…
เธอกระโดดข้ามกำแพงเข้าไปในลานบ้าน แล้วเดินไปที่ตัวบ้านอย่างเงียบเชียบ เมื่อได้ยินว่าข้างในไม่มีเสียงเคลื่อนไหว เธอก็เข้าสู่มิติเพื่อทำการเทเลพอร์ตอีกครั้ง…
ไม่กี่นาทีต่อมา หมิงจูกลับมาที่ห้องพร้อมกับอาการคันเล็กน้อย เธอนั่งลงบนเตียงอุ่น แล้วบ่นกับเจียงตั่วด้วยเสียงออดอ้อน “ข้างนอกยุงเยอะมากเลยค่ะ เกือบจะดูดเลือดฉันจนแห้งหมดแล้ว”
เจียงตั่วตะลึงเล็กน้อย เขายังคิดว่า… เธอแอบไปทำ ‘เรื่องไม่ดี’ อะไรตอนกลางดึกเสียอีก ไม่คิดว่าจะแค่ไปเข้าห้องน้ำจริงๆ
หรือว่าครั้งนี้เขาเดาผิดไป?
หมิงจูดันผ้าห่มที่อยู่ตรงกลางไปรวมกันที่ปลายเตียง แล้วพลิกตัวนอนหันหลังให้เจียงตั่ว “ผู้กองเจียงช่วยเกาหลังให้ฉันหน่อยสิคะ คันมากเลย”
เจียงตั่วเก็บความคิดทั้งหมด แล้วเกาหลังเธอเบาๆ ผ่านเสื้อผ้าสองสามครั้ง
หมิงจูหันกลับมามองเขาด้วยความไม่พอใจแล้วทำหน้ามุ่ย “ผู้กองเจียงไม่รู้จักเอาใจภรรยาหรือคะ? เกาแค่นี้จะไปมีประโยชน์อะไร?”
เธอพูดจบก็ดึงมือของเจียงตั่วสอดเข้าไปในเสื้อผ้า “ต้องเกาแบบนี้ค่ะ เกาให้ถูกจุด”
มือหยาบกร้านของเจียงตั่วสัมผัสเข้ากับผิวนุ่มนิ่มของหญิงสาว ร่างกายเขาก็แข็งทื่อไปทั้งตัว
“ไอหยาพี่ชาย เร็วหน่อยสิคะ ฉันไม่ไหวแล้ว”
คำพูดนี้… ข้ามเส้นเกินไปแล้ว!
ลูกกระเดือกของเจียงตั่วขยับขึ้นลง เข้าสูดหายใจหลายครั้ง สุดท้ายก็เริ่มเกาหลังอันเนียนนุ่มของเธออย่างเบามือ หมิงจูรู้สึกสบาย และค่อยๆ หลับตาลง
รอยยิ้มที่มุมปากของหญิงสาวยิ่งกว้างขึ้นเรื่อยๆ พรุ่งนี้ก็รอชมได้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น…
YOU MAY ALSO LIKE
