ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 433 เหมันตฤดู
ตอนที่ 433 เหมันตฤดู
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อก็หยุดชั่วขณะ “วันนี้ข้าต้องขอบคุณเจ้ามาก หากเมื่อวานนี้ข้าไม่ได้เจ้า ข้าคงไม่ได้กลับมาอย่างปลอดภัยเช่นนี้แน่”
ท่านหมอเมิ่งเหลือบมองจางซิ่วเอ๋ออย่างสงสัย ดูเหมือนจะมีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นที่นี่ซึ่งเขาไม่รู้
จางซิ่วเอ๋อยิ้มก่อนจะกล่าวอธิบายสองสามประโยค
หลังจากฟัง ท่านหมอเมิ่งยิ้มและพูดว่า “เช่นนั้นข้าก็ควรจะขอบคุณหนิงอันเช่นกัน”
ท่านหมอเมิ่งพูดคำนี้ออกมาเพราะต้องการขอบคุณแทนจางซิ่วเอ๋อ ทว่าคำพูดเหล่านั้นกลับติดอยู่ในใจของเนี่ยหย่วนเฉียว ทำให้เขารู้สึกว่าท่านหมอเมิ่งมาขอบคุณเขาในฐานะคนรักของจางซิ วเอ๋อ
สิ่งนี้ทำให้หัวใจของเนี่ยหย่วนเฉียวบีบรัดอีกครั้ง
เขาลอบเลิกคิ้วขึ้น รู้สึกว่าตอนนี้เขากลายเป็นคนเก็บอารมณ์ไม่ค่อยอยู่เสียแล้ว
หลังมื้ออาหาร จางซิ่วเอ๋อก็ออกไปส่งท่านหมอเมิ่ง
หลังจากจางซิ่วเอ๋อกลับมาและกำลังจะก้าวขาเข้าประตู นางก็เห็นเนี่ยหย่วนเฉียวยืนรอนางอยู่ตรงนั้น
“เจ้าจะแต่งงานกับท่านหมอเมิ่งจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?” ในที่สุดเนี่ยหย่วนเฉียวก็อดไม่ได้ที่จะถาม
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อจึงอุทานด้วยความประหลาดใจ “เหตุใดเจ้าจึงถามเช่นนี้?”
นางพูดคุยกับท่านหมอเมิ่งแล้วว่านางจะไม่แต่งงาน แต่สำหรับหนิงอัน… การถามเช่นนี้มันมากเกินไปหรือไม่?
เมื่อวานนี้เนี่ยหย่วนเฉียวรู้สึกว่าเขาสามารถฝืนใจอวยพรให้จางซิ่วเอ๋อและยังช่วยหลีกทางให้จางซิ่วเอ๋อได้
แต่วันนี้เนี่ยหย่วนเฉียวกลับพบว่าเขาไม่อาจทนได้ที่เห็นจางซิ่วเอ๋อและท่านหมอเมิ่งยืนเคียงข้างกันเช่นนี้
ทว่าเขาไม่สามารถจะทำลายความสัมพันธ์นั้นได้ ดังนั้นในตอนนี้เขาจึงทำได้เพียงถามคำถามนี้ออกไปเท่านั้น
เนี่ยหย่วนเฉียวมองจางซิ่วเอ๋อด้วยสายตาจริงจัง “เจ้าบอกข้าไม่ได้หรือ? มันสำคัญมากสำหรับข้า”
จางซิ่วเอ๋อไม่ต้องการบอกกล่าวเรื่องนี้กับเนี่ยหย่วนเฉียว นางกล่าวตอบ “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า”
หลังจางซิ่วเอ๋อกล่าวจบ นางรู้สึกไม่แยแสเล็กน้อยกับสิ่งที่นางพูด จึงกล่าวเสริม “ข้าขอบคุณสำหรับเรื่องเมื่อวานนี้ ข้ารู้ว่าเจ้าห่วงใยข้าเพราะข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้ แต่… เรื่อ องราวของข้ากับท่านหมอเมิ่ง ข้าสามารถจัดการเองได้”
จางซิ่วเอ๋อเพิ่งจัดการเรื่องของตัวเองกับท่านหมอเมิ่งได้อย่างชัดเจนในวันนี้ และนางก็ไม่ต้องการที่จะเข้าไปพัวพันกับเนี่ยหย่วนเฉียวอีกต่อไป
ดังนั้นเมื่อจางซิ่วเอ๋อรู้สึกถึงสัญญาณบางอย่าง นางก็ตัดสินใจเว้นระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่ทันที
สำหรับจางซิ่วเอ๋อ พฤติกรรมเช่นนี้เปรียบเหมือนสัญชาตญาณ แต่มันทำให้หัวใจของเนี่ยหย่วนเฉียวยิ่งกระวนกระวายมากขึ้น
เนี่ยหย่วนเฉียวกำหมัดทั้งสองข้างไว้แน่นก่อนจะคลายออก หลังจากทำซ้ำ ๆ อยู่หลายครั้ง เขาก็ยังไม่สามารถปล่อยวางคำพูดที่วนเวียนอยู่ในจิตใจได้
หลังจากที่เรื่องของตระกูลเนี่ยถูกแก้ไขแล้ว ชีวิตของจางซิ่วเอ๋อจึงสงบลง
วันเวลาดูเหมือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในชั่วพริบตา ก็มาถึงปลายฤดูใบไม้ร่วงเสียแล้ว
ฤดูใบไม้ร่วงผ่านไปได้ไม่นานนัก ก็มีฝนตกลงมาเล็กน้อย ใบไม้ร่วงจนเกือบหมดต้น
แล้วก็มีหิมะตก
จางซิ่วเอ๋อที่มักจะตื่นเช้าเสมอ เอาแต่ซุกตัวอยู่บนเตียงและไม่ยอมตื่น
แม้บ้านหลังนี้จะยังไม่ผุพัง แต่มันก็ค่อนข้างเก่า และยังอยู่ในป่ารกร้างอีกด้วย อุณหภูมิของมันจึงต่ำกว่าบ้านที่อยู่ในหมู่บ้าน
จางซิ่วเอ๋อขลุกอยู่บนเตียงครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า
นางหยิบเสื้อกันหนาวสีแดงอ่อนปักลวดลายกิ่งดอกท้อมาสวม
โชคดีที่นางเพิ่งหาเงินจากการขายพะโล้ได้ ซึ่งทำให้จางซิ่วเอ๋อมีเงินมากพอที่จะซื้อเสื้อผ้าหนา ๆ ให้กับครอบครัว
หลังจากตื่นแล้ว นางก็รู้สึกสดชื่น
ทั้งใบหน้าและมือของนางแดงก่ำเพราะน้ำที่เย็นจัด
นางถูมือไปมา มองขึ้นไปยังหิมะที่ตกลงมาจากท้องฟ้า ก่อนจะเดินไปที่เตา ในใจก็คิดว่าคงจะต้องทำต้มจืดกินไปสักระยะหนึ่ง
หลังจากผลักประตูห้องครัวให้เปิดออก จางซิ่วเอ๋อชะงักเล็กน้อย
นางเห็นเนี่ยหย่วนเฉียวนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เล็ก ๆ ตอนนี้เขากำลังหยิบฟืนใส่เข้าไปในเตา
จางซิ่วเอ๋อถามออกมาอย่างสงสัย “เจ้า…”
เนี่ยหย่วนเฉียวหันกลับมาพร้อมกล่าวอย่างเคร่งขรึม “อากาศหนาวแล้ว หลังจากนี้ให้ข้าลุกขึ้นมาช่วยจุดไฟจะดีกว่า”
จางซิ่วเอ๋อ “…”
เป็นที่นี่อีกครั้ง
เนี่ยหย่วนเฉียวไม่เคยรู้สึกเลยว่าเขากำลังใช้ชีวิตอยู่ในบ้านผีสิง
แต่ที่บ้านหลังนี้ เนี่ยหย่วนเฉียวสามารถทำทุกอย่างที่เขามองเห็น และเขาสามารถจัดการมันได้อย่างเรียบร้อย
ก่อนที่นางจะทันได้กล่าวอะไร นางได้ยินการเคลื่อนไหวมาจากด้านนอก
นางหันมองออกไปและเห็นว่าเถี่ยเสวียนเริ่มกวาดหิมะในลานบ้านแล้ว
เถี่ยเสวียนทำงานรวดเร็วมาก เขาใช้เวลาไม่นานนักสำหรับการกวาดหิมะในลานบ้าน ขณะนี้เจ้านายของเขากำลังทำงาน หากเขาไม่ยอมทำอะไรเลย เขาจะเผชิญหน้ากับเจ้านายของตนได้อย่างไร?
แม้เถี่ยเสวียนจะรู้สึกว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังจะเป็นภรรยาของผู้อื่นไม่ช้าก็เร็ว มันไม่มีความหมายเลยที่เจ้านายของเขาจะทำสิ่งเหล่านี้ แต่ใครใช้ให้เขาเป็นคนรับใช้อีกฝ่ายกันเล่า เข ขาจึงไม่มีสิทธิ์พูดอะไร
เขาเข้าใจความหมายของเจ้านายอย่างถ่องแท้ เจ้านายเพียงแค่อยากจะทำอะไรด้วยตนเองบ้างก่อนที่จางซิ่วเอ๋อจะแต่งงาน มิฉะนั้นเขาจะไม่มีโอกาสเช่นนี้อีกในอนาคต
เพียงแต่ว่าเจ้านายชักช้าเกินไป เขารู้เพียงว่าต้องทำอย่างไร แต่กลับไม่ยอมพูดมันออกไป
หากต้องการให้นางรับรู้ เจ้านายก็ควรจะแสดงความรู้สึกของตนเอง ไม่สำคัญว่าท่านหมอเมิ่งและจางซิ่วเอ๋อจะเป็นคู่ชีวิตกันหรือไม่ ก็แค่แยกพวกเขาออกจากกันก่อน! แล้วค่อย ๆ เริ่มใหม ม่!
แต่เถี่ยเสวียนยังคงสับสนเล็กน้อย และเขาไม่ได้เสนอความคิดแย่ ๆ ให้กับเนี่ยหย่วนเฉียว
จางซิ่วเอ๋อมองที่เจ้านายและคนรับใช้ทั้งสองอย่างช่วยไม่ได้ นางรู้สึกว่าสองคนนี้คงจะเบื่อชีวิตที่ซ้ำซากจำเจใช่หรือไม่?
“ปิดประตู” เนี่ยหย่วนเฉียวกล่าว
จางซิ่วเอ๋อประหลาดใจเล็กน้อย “หืม?”
“ลมหนาวพัดเข้ามาแล้ว” เนี่ยหย่วนเฉียวกล่าวอีกครั้ง
จางซิ่วเอ๋อจึงเข้าใจ นางเข้าไปด้านในและปิดประตูลง
เถี่ยเสวียนมองดูฉากนี้อย่างเงียบ ๆ และอดคิดไม่ได้ว่าภรรยาของครอบครัวอื่นนี้สำคัญยิ่งกว่าเขาเสียอีก
ห้องนั้นอุ่นขึ้นแล้ว และจางซิ่วเอ๋อไม่รู้สึกหนาวอีกต่อไปหลังจากนั่งผ่อนคลายมาสักพักหนึ่ง
นางเริ่มปรุงน้ำแกงในหม้อ
ดวงตาของเนี่ยหย่วนเฉียวจับจ้องที่จางซิ่วเอ๋อ
อาหารเช้าเรียบง่ายยิ่ง มีน้ำแกงหม้อหนึ่ง และยังมีหมั่นโถวกับไข่ต้ม
ในฤดูหนาวมีของกินเพียงไม่กี่อย่าง และจางซิ่วเอ๋อไม่สามารถทำอาหารดั่งเช่นเมื่อก่อนได้
โดยปกติแล้ว จางซิ่วเอ๋อจะนำอาหารไปส่งให้แม่โจว
หลังจากฤดูหนาวนี้ แม่โจวก็จะครบกำหนดคลอด ดังนั้นในเวลานี้ท้องของนางโจวจึงใหญ่ขึ้น ทำให้ตอนนี้นางเดินได้ลำบากเล็กน้อย
เดิมทีแม่เฒ่าจางต้องการให้แม่โจวทำอาหารเช้า แต่จางต้าหูปฏิเสธ
เรื่องนี้ทำให้จางซิ่วเอ๋อพอใจอย่างยิ่ง
หลังจากพักฟื้นมาหลายวัน สีหน้าของแม่โจวก็ดูดีขึ้นมาก ดูร่าเริงและยังมีเลือดฝาดบนใบหน้าทำให้ดูสดใสอีกด้วย
ไม่เพียงแต่แม่โจวเท่านั้น แม้แต่จางซิ่วเอ๋อก็ขาวขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก
ก่อนหน้านี้แดดแรง ทำให้ผิวนางของนางย่ำแย่ไม่อาจฟื้นตัวได้เต็มที่ แต่เมื่อเปรียบกับสาวชาวไร่ทั่วไปแล้ว จางซิ่วเอ๋อแตกต่างไปจากเดิมมาก
รูปร่างที่เคยแคระแกร็นเป็นถั่วงอกก็มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเช่นกัน
……………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ทุกอย่างดูเหมือนเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เป็นกำลังใจให้นะซิ่วเอ๋อ
เอาใจช่วยคุณชายเนี่ยด้วย
ไหหม่า(海馬)