ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 440 สตรีเพศ
ตอนที่ 440 สตรีเพศ
แม้จางซานหยาจะไม่ทราบว่าการคลอดลูกมันอันตรายแค่ไหน แต่นางก็รู้สึกว่าบรรยากาศมันแปลกประหลาดไปมาก
จางซานหยากล่าวด้วยน้ำเสียงคล้ายจะร้องไห้ “ท่านพ่อไม่อยู่บ้าน เขาไปตัดไม้บนภูเขา”
จางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย ขณะนี้บนภูเขามีหิมะตกหนัก และถนนก็ยังลื่นมาก ใครกันที่คิดขึ้นไปตัดฟืนบนภูเขาในเวลานี้?
โดยปกติแล้ว ย่อมต้องมีการเตรียมฟืนให้เพียงพอตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง
ด้วยวิธีนี้จะทำให้ในฤดูหนาวไม่ต้องออกไปไหน และไม่ต้องเสี่ยงต่อการเป็นหวัด
แต่จางซิ่วเอ๋อจะรู้ได้อย่างไรว่าฟืนที่ตระกูลจางตระเตรียมไว้นั้นเพียงพอแล้ว
ตอนนี้จางเป่าเกินอยู่ที่บ้านด้วย เขากลายเป็นง่อยและรู้สึกว่าตนเองไม่สามารถทำอะไรได้ เขาจึงทำได้เพียงแต่นอนอยู่ในบ้านทุกวันคืน หากเขาไม่ได้ออกจากบ้านหนึ่งวัน นั่นหมายควา ามว่าไฟที่บ้านจะไม่มีเวลาได้ดับเลยตลอดทั้งวัน
นอกจากนี้ยังมีจางอวี่หมินที่ชื่นชอบการอาบน้ำในฤดูหนาว
เช่นนี้ปริมาณฟืนในบ้านจึงไม่เพียงพอ
จางซิ่วเอ๋อไม่มีกระจิตกระใจที่จะถามว่าทำไมจางต้าหูจึงต้องขึ้นไปบนภูเขาในเวลานี้ สิ่งหนึ่งที่นางตระหนักได้ตอนนี้คือนางไม่อาจพึ่งพาจางต้าหูได้
นางต้องรีบเข้าไปหาแม่โจว
“ไปให้พ้น!” จางซิ่วเอ๋อจ้องแม่เถาด้วยแววตาแข็งกร้าวราวกับกำลังลุกเป็นไฟ
แม่เถากล่าวอย่างเย็นชา “ข้าไม่ได้บอกงั้นหรือ? หากเข้าไปตอนนี้จะมีผลต่อแม่ของเจ้า หากยังมีตัวขาดทุนโผล่ออกมาอีก เจ้าจะสามารถรับผิดชอบได้หรือไม่?”
“แล้วท่านย่าไม่ได้อยู่ที่นั่นหรือ? ท่านย่าไม่ใช่สตรีหรือไร? เหตุใดข้าจึงต้องกลายเป็นตัวขาดทุนเพียงคนเดียว? แล้วเหตุใดตัวขาดทุนเช่นข้าจึงขายได้ในราคาสิบตำลึง?” จางซิ่วเอ๋ อกล่าวเย้ยหยัน
แม่เถาไม่อาจโต้เถียงกับจางซิ่วเอ๋อได้ แต่นางก็ไม่คิดที่จะหลีกทาง
“อ๊า…” แม่โจวร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
ในตอนนี้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกร้อนใจนัก นางยื้อยุดฉุดกระชากอยู่กับแม่เถา แต่แม่เถาก็สู้ยิบตาไม่ยอมให้จางซิ่วเอ๋อได้ดีเช่นกัน เวลานี้นางไม่หลีกทางให้จางซิ่วเอ๋อแม้แต่น้อย
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่สามารถเข้าไปด้านในได้จริง ๆ
“แอ๊…” เสียงทารกร้องดังชัดเจน
แม่โจวดูเหมือนจะหมดแรงและเสียงของนางก็เงียบหายไป
จางซิ่วเอ๋อจึงรู้ว่าเด็กคลอดออกมาแล้ว
แต่ขณะนี้ ลางสังหรณ์ที่เลวร้ายในใจของจางซิ่วเอ๋อได้ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น
นางแทบไม่กล้าจินตนาการว่าแม่เฒ่าจางจะทำอย่างไรหากเด็กคนนี้เป็นผู้หญิง!
“พี่หญิง!” จางชุนเถาวิ่งเข้ามาในบ้านตระกูลจาง พร้อมกับถือมีดทำครัวอันใหญ่ไว้ในมือ
“พี่หญิง เข้าไปเลย หากในวันนี้ใครหยุดยั้งท่าน ข้าจะสับมันเอง!” จางชุนเถาวิ่งเข้ามาพร้อมกับมีดทำครัว
แม่เถามีท่าทางหวาดกลัวเมื่อเห็นเช่นนี้
ก่อนหน้านี้มีคนบอกว่าจางชุนเถากลายเป็นบ้า เป็นคนวิกลจริตไร้ซึ่งสามัญสำนึก บางทีจางชุนเถาอาจจะกลายเป็นคนเหี้ยมโหดไปแล้วจริง ๆ
แม่เถาเบือนหน้าหนีชั่วขณะ และจังหวะนี้เองจางซิ่วเอ๋อก็รีบวิ่งเข้าไปด้านใน
ทว่าประตูถูกลงกลอนจากด้านใน
หัวใจของจางซิ่วเอ๋อดิ่งวูบอีกครั้ง นี่คือการคลอดลูก แค่เพียงมีคนยืนเฝ้าเพื่อป้องกันไม่ให้บุคคลภายนอกเข้าไปด้านในก็พอ ไม่จำเป็นที่จะต้องลงกลอนประตู
แม่เฒ่าจางแสดงออกอย่างชัดเจนว่านางต้องการทำสิ่งชั่วร้าย
ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อไม่สนใจอะไรอีกแล้ว นางพยายามใช้เท้าถีบประตู
โชคดีที่ประตูนี้ไม่ค่อยแข็งแรงนัก มันเคยถูกแม่เฒ่าจางถีบจนพังมาก่อน เมื่อจางซิ่วเอ๋อยกเท้าถีบ ประตูก็เปิดออกอย่างง่ายดาย
ห้องนี้ไม่ใหญ่มาก หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อเข้ามา นางเห็นว่าแม่เฒ่าจางกำลังเอามืออุดปากเด็กเอาไว้!
จางซิ่วเอ๋อตื่นตระหนก!
นี่ไม่ใช่เพียงแค่เลวทราม
นี่คือการพรากชีวิตเด็กแรกเกิด!
จางซิ่วเอ๋อตะโกนลั่น “วางเด็กลง!”
แม่เฒ่าจางสะดุ้งจนร่างกายสั่นสะท้าน เด็กที่อยู่ในอ้อมแขนของนางเกือบจะร่วงหล่น
จางซิ่วเอ๋อตื่นตระหนกและต้องการจะคว้าเด็กขึ้นมา แต่แม่เฒ่าจางก็คิดยื้อแย่งเด็กกลับไปด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
เมื่อเห็นทารกตัวน้อยถูกแม่เฒ่าจางปฏิบัติด้วยเช่นนี้ หัวใจของจางซิ่วเอ๋อพลันเจ็บปวดยิ่ง
“ท่านคิดทำอะไร? รีบส่งน้องข้ามาเดี๋ยวนี้!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
แม่เฒ่าจางกล่าวออกมาอย่างขมขื่น “เป็นตัวขาดทุนอีกแล้ว นางไม่มีค่าพอที่จะมีชีวิตอยู่! ข้าจะส่งนางไปเกิดใหม่เสียเดี๋ยวนี้! และอย่าให้นางเข้ามาในตระกูลจางของข้าอีกในชาติหน้า!”
เดิมทีแม่เฒ่าจางคิดว่าจะมีผู้ชายเพิ่มมาในตระกูลอีกหนึ่งคน แต่เมื่อคลอดออกมา ใครจะทราบได้ว่าจะมีตัวขาดทุนออกมาอีกแล้ว!
แม่เฒ่าจางเกลียดชังเด็กหญิงคนนี้เข้ากระดูกดำ!
ยิ่งไปกว่านั้น ตามความเชื่อของหมู่บ้านแล้ว หากเด็กหญิงผู้นั้นถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหด เด็กหญิงผู้นี้ย่อมไม่กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในอนาคต
ด้วยวิธีนี้จะมีเด็กชายมาเกิดในตระกูลมากขึ้น
แม่เฒ่าจางจึงคิดวางแผนฆ่าเด็กคนนี้ทันทีที่คลอดออกมา!
จางซิ่วเอ๋อจับมือเด็กไว้ แต่นางก็ไม่กล้าที่จะฉุดดึงด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
นี่คือทารกแรกเกิดที่แสนบอบบาง หากนางออกแรงดึงก็คงไม่อาจคว้าตัวเด็กมาได้ อีกทั้งแม่เฒ่าจางย่อมไม่ยอมปล่อยเด็กออกจากมือง่าย ๆ แน่นอน และเด็กผู้นี้คงจะต้องบาดเจ็บสาหัส
จางซิ่วเอ๋อเห็นแม่เฒ่าจางเอื้อมมือไปปิดปากเด็กอีกครั้ง นางจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ท่านไม่กลัวว่าข้าจะฟ้องร้องต่อสำนักปกครองงั้นหรือ?”
“ข้าเพียงแต่ฆ่าตัวขาดทุนทิ้ง! ใครจะว่ากล่าวได้เล่า หากตัวขาดทุนนี่ตายตั้งแต่แรกคลอด!” แม่เฒ่าจางกัดฟันกล่าว
จางซิ่วเอ๋อเห็นว่าแม่เฒ่าจางกำลังจะฆ่าเด็ก นางจึงกล่าวว่า “ข้าให้เงินท่านสองตำลึง แลกกับส่งเด็กมาให้ข้า แล้วนางจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลจางอีกในอนาคต!”
หากเป็นไปได้ จางซิ่วเอ๋อไม่ต้องการมอบประโยชน์ให้แก่แม่เฒ่าจาง แต่คราวนี้นางไม่มีทางเลือกอื่น
นางไม่สามารถอดทนดูชีวิตน้อย ๆ ที่เพิ่งเกิดมาบนโลกต้องมาตายไปเช่นนี้
นี่คือน้องสาวของนาง!
แม้จะไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด แต่จางซิ่วเอ๋อก็ไม่อาจทนมองเด็กคนนี้ตายต่อหน้านางได้!
เมื่อแม่เฒ่าจางได้ยินเช่นนี้ มือของนางถึงกับสั่นสะท้าน “สองตำลึงงั้นหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “สองตำลึง! แล้วเด็กคนนี้จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับท่าน!”
“ข้าต้องการสิบตำลึง!” แม่เฒ่าจางกล่าวอย่างละโมบ
จางซิ่วเอ๋อเย้ยหยัน “เช่นนั้นท่านก็ควรลงมือบีบคอเด็กคนนี้ซะ แล้วหากท่านบีบคอเด็กคนนี้ ท่านก็จะไม่ได้รับเงินสักเหรียญ!”
แม่เฒ่าจางรู้สึกว่านางจับจุดอ่อนของจางซ่วเอ๋อได้ ดังนั้นนางจึงพยายามอย่างที่สุดเพื่อจะได้รับเงินเพิ่ม
แต่จางซิ่วเอ๋อก็จับจุดอ่อนของแม่เฒ่าจางได้เช่นกัน
แม่เฒ่าจางไม่ได้รู้สึกผิดต่อเด็กคนนี้เลย แต่นางรู้สึกเสียดายเงินจำนวนนั้นอย่างแน่นอน มันคือเงินถึงสองตำลึง แล้วแม่เฒ่าจางจะละทิ้งมันไปได้อย่างไร?
เมื่อเห็นจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ แม่เฒ่าจางเกิดลังเล และหากนางบีบคอเด็กคนนี้จนตายไปจริง ๆ นางก็ไขว่คว้าได้เพียงลม
“เงินห้าตำลึง! หากไม่มีเงินห้าตำลึง เจ้าก็ไม่ต้องคิดอุ้มนังตัวซวยนี้ไป!” แม่เฒ่าจางกล่าวด้วยความโกรธ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อจึงพยักหน้าโดยไม่คิดลังเล “ตกลง เช่นนั้นส่งเด็กมาให้ข้า แล้วข้าจะให้เงินท่านห้าตำลึง! แล้วเราต้องไปพบคนกลางเพื่อเขียนสัญญาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใ ให้เด็กลงผังตระกูลแม่!”
ขณะที่กล่าว จางซิ่วเอ๋อก็อุ้มเด็กออกมาจากอ้อมแขนของแม่เฒ่าจาง
ส่วนแม่เฒ่าจางที่คิดถึงเงินห้าตำลึงนั้นก็ไม่ลังเลเลยที่จะมอบเด็กให้
………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
มันน่าถีบแม่เฒ่านี่ลงหลุมแล้วเทหินลงไปทับให้บี้แบนจริง ๆ โลภมากยังไงก็ได้ไปนรกแค่สามเหรียญนะคะ
ไหหม่า(海馬)
YOU MAY ALSO LIKE
