ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 464 คุณชายฉิน
ตอนที่ 464 คุณชายฉิน
เมื่อเห็นว่าคุณชายฉินกล่าวเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับของสิ่งนี้ไว้ในมือ
ในเวลานี้ ทุกคนต่างจับจ้องไปที่กล่องผ้าในมือของจางซิ่วเอ๋อ
ดวงตาที่เปี่ยมล้นด้วยความริษยาเหล่านั้นกำลังเพ่งราวกับจะมองให้ทะลุถึงข้างในกล่อง
จางซิ่วเอ๋อกล่าวกระซิบ “ขอบคุณ”
นางไม่ได้เปิดกล่องในที่สาธารณะ แต่นางรู้จักคุณชายฉินดี แม้สิ่งที่ไม่สลักสำคัญสำหรับคุณชายฉิน ยังเป็นสิ่งของที่มีค่ามากสำหรับนาง
สำหรับคนในหมู่บ้านแล้ว มันจึงยิ่งมีค่ามาก
หากบุคคลภายนอกได้เห็นสิ่งเหล่านี้ มันอาจจะก่อเกิดหายนะได้
เมื่อเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อไม่เปิดกล่อง คุณชายฉินเผยรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจจางซิ่วเอ๋อ เช่นนี้จึงไม่ได้กล่าวอะไร
จางซิ่วเอ๋อมองจางชุนเถา “ชุนเถา นำของสิ่งนี้ไปไว้ในบ้านก่อนเถิด”
จางชุนเถารับกล่องนั้นไปพร้อมกับนำไปเก็บในห้อง
คุณชายฉินมองจางซิ่วเอ๋อพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “บ้านของเจ้าไม่วังเวงเช่นเมื่อก่อนแล้ว”
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้ว่าเหตุใดคุณชายฉินจึงกล่าวเช่นนั้น นางได้แต่ยิ้มอย่างประหม่าและไม่รู้ว่าจะจัดการกับคุณชายฉินอย่างไร
เถ้าแก่เฉียนสามารถนั่งร่วมกับทุกคนได้
แต่คุณชายฉิน…
จากความเข้าใจของจางซิ่วเอ๋อที่มีให้คุณชายฉิน นางรู้สึกว่าคุณชายฉินย่อมไม่วางตัวกับผู้อื่นง่าย ๆ และไม่คิดร่วมโต๊ะกับผู้ใดแน่นอน
จากนั้น ผู้ใหญ่บ้านซ่งมองคุณชายฉิน แม้เขาจะไม่ทราบสถานะของคุณชายฉิน แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าคุณชายฉินผู้นี้ต้องมีภูมิหลังที่ดีแน่นอน
เขาขยับริมฝีปากอย่างต้องการจะทักทายคุณชายฉิน ทว่าเขาไม่สามารถกล่าวคำนั้นออกไปได้
ไม่มีเหตุผลอื่นใด แต่เพราะความสูงศักดิ์ที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดของคุณชายฉินทำให้ผู้ใหญ่บ้านซ่งรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
เขามองเถ้าแก่เฉียนและเห็นว่าแม้แต่เถ้าแก่เฉียนยังไม่แม้แต่จะทักทายให้คุณชายฉินมานั่งตรงนี้ เช่นนั้นเขาจึงไม่กล้าพูดเช่นกัน
จางซิ่วเอ๋อยิ้มอย่างประหม่า “ท่านคงเห็นแล้วว่าวันนี้มีแขกมากมายอยู่ที่นี่ และข้าคงไม่อาจมอบความบันเทิง…”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อต้องกล่าวเช่นนี้ น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความประหม่า
คุณชายฉินหรี่ตาลง “เจ้ากำลังคิดขับไล่แขกหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อรีบส่ายศีรษะและตอบว่า “ไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างนั้น” แม้นางจะบอกว่าเป็นเศษเสี้ยวความคิดในใจก็ตาม แต่นางต้องการจะทดสอบอะไรบางอย่างของคุณชายฉินด้วย สุดท้ายนางจึงไม่สามารถกล่าวออกไปได้อย่างชัดเจนนัก
นางหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณชายฉินจะไม่ร่วมสนุกในเวลานี้
ท้ายที่สุดแล้วเทพยดาผู้ยิ่งใหญ่นี้ก็ไม่ง่ายที่จะรับใช้เหมือนที่นางคิด วันนี้มีแขกเหรื่อมากมาย นางจึงไม่อาจดูแลเขาได้ดี แล้วนางจะเอาเวลาที่ไหนมาให้ความสำคัญกับคุณชายฉิน?
นอกจากนั้น หลังจากที่คุณชายฉินเข้ามา จางอวี่หมินก็มองเขาด้วยแววตาเสน่หา นางลืมเป้าหมายแรกอย่างเช่นเถ้าแก่เฉียนไปนานแล้ว
โชคดีที่เถ้าแก่เฉียนไม่มีความคิดเช่นนั้นกับจางอวี่หมิน และถึงแม้เขาจะคิดเช่นนั้น เถ้าแก่เฉียนก็ไม่คิดที่จะแข่งขันกับคุณชายฉิน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องราวมากนัก
หากแทนที่ด้วยคนหน้าตาดี จางอวี่หมินก็คงอับโชค
ดวงตาหวานฉ่ำของจางอวี่หมินหันมองด้วยความลุ่มหลง และตอนนี้นางก้าวขาเดินตรงไปด้านหน้าแล้ว
นางโค้งคำนับต่อคุณชายฉิน หากมารยาทนี้กระทำอย่างราบรื่นก็ย่อมไม่มีปัญหาทว่ามารยาทของนางนั้นน้อยนิด อีกทั้งการแสดงออกยังบิดเบี้ยวไม่พลิ้วไหว สิ่งนี้ทำให้ผู้รับชมทั้งหมดรู้สึกอึดอัดใจอย่างยิ่ง
จางอวี่หมินยกมือขึ้นเสยผมที่ปกปิดใบหน้า อีกทั้งยังเอาผมทัดหูตนเองไปด้วย จากนั้นมือเรียวเลื่อนลงผ่านลำคออย่างเชื้อเชิญ
หากท่วงท่าเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ มันจะงดงามยิ่งนัก และมันอาจจะทำให้บุรุษที่ได้พบเห็นฉากนี้อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองต่ออีกสักหน่อย
ทว่าทั้งหมดนี้ถูกกระทำขึ้นอย่างตั้งใจ และมันกลายเป็นสื่อความหมายชัดเจน
แล้วคุณชายฉินเป็นใคร? สตรีแบบไหนหรือที่เขาไม่เคยพบเจอ? สตรีที่ใช้วิธีการเช่นนี้ เขาไม่เคยพบเจอหรืออย่างไร?
การแสดงออกของจางอวี่หมินจึงเป็นเพียงเรื่องขบขัน
อย่างไรก็ตาม หลังจากจางอวี่หมินทำความเคารพ คุณชายฉินไม่คิดชายตามองนางเลยสักนิด
คุณชายฉินไม่สนใจจางอวี่หมินเลย
จางอวี่หมินเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะกล่าวอย่างไม่พอใจนัก “คุณชายฉิน ท่านจดจำอวี่หมินได้หรือไม่?”
ตั้งแต่จางอวี่หมินได้พบกับคุณชายฉิน นางรู้สึกว่าคุณชายฉินคือบุรุษที่ดีที่สุดในโลก และนี่ทำให้นางเปิดหูเปิดตาได้มาก
เพียงแต่ว่าคุณชายฉินไม่ปรากฏตัวเป็นเวลานาน และจางอวี่หมินไม่มีโอกาสได้ติดต่อกับคุณชายฉิน นางจึงคิดเพียงแต่ว่าได้แต่งงานกับเศรษฐีก็เพียงพอ
แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น หลังจากจางอวี่หมินเปลี่ยนเป้าหมายเป็นเถ้าแก่เฉียน คุณชายฉินกลับปรากฏตัวขึ้น
เขายังคงมีรูปโฉมที่งดงาม ท่วงท่าทั้งหมดล้วนสง่างาม เครื่องแต่งกายหรูหราชวนน่าหลงใหลเช่นเคย
เมื่อจางอวี่หมินกล่าวเช่นนี้ คุณชายฉินจึงเหลือบมองจางอวี่หมิน
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า
ไม่ต้องกล่าวเลยว่าคุณชายฉินจดจำจางอวี่หมินได้อย่างไร เขาจดจำกลิ่นแป้งร่ำชั้นเลวของนางได้
จางอวี่หมินรู้สึกดีใจมากที่ได้ยินเช่นนั้น “คุณชายฉิน ข้าทราบอยู่แล้วเจ้าค่ะว่าท่านจะไม่มีวันลืมอวี่หมิน!”
“คุณชายฉิน โปรดเข้ามาข้างในก่อนเถิด” จางอวี่หมินมองคุณชายฉินก่อนจะกล่าวนำเขาเข้าไปในบ้าน
นางเพิ่งสังเกตได้ว่ามีคนจำนวนมากกำลังมองมาที่คุณชายฉิน ฮึ่ม ไม่เป็นไรหรอก หากคุณชายฉินไม่ปรากฏตัว แต่เมื่อคุณชายฉินปรากฏตัวแล้ว เขาต้องเป็นของนางเท่านั้น นางไม่ต้องการให้ผู้อื่นยื่นหูยื่นตามามองคุณชายฉิน
จางซิ่วเอ๋อจ้องจางอวี่หมินด้วยดวงตาเบิกกว้าง
จางอวี่หมินทำตัวสนิทสนมเกินไปหรือไม่? นี่คือบ้านของข้า! จางอวี่หมินไร้ยางอายเพียงใดที่คิดว่าการสร้างความบันเทิงให้คุณชายฉินคือหน้าที่ของตนเอง?
คุณชายฉินเหลือบมองจางซิ่วเอ๋อพลางอมยิ้ม จากนั้นจึงพยักหน้าให้จางอวี่หมิน และเดินตามนางเข้าไปในบ้าน
จางซิ่วเอ๋อจึงโกรธจัดแล้วในขณะนี้
แม่เฒ่าจางมองดูภาพนี้ด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะพึมพำในใจ อืม ลูกสาวของข้านั้นยอดเยี่ยมยิ่งกว่านังตัวขาดทุนอย่างจางซิ่วเอ๋อมาก นางไม่สนใจเพียงเงินเล็กน้อยเท่านั้น แต่จางอวี่หมินกลับคิดไกลไปถึงคุณชายฉิน
หากคุณชายฉินแต่งงานกับจางอวี่หมินจริง ๆ ในอนาคตนางย่อมมีชีวิตที่ดี!
ยิ่งคิดเรื่องนี้ แม่เฒ่าจางยิ่งตื่นเต้น นางรู้สึกว่าชีวิตของตนไม่ได้ไร้ค่า!
ขณะที่เดินนำคุณชายฉินเข้ามาในบ้าน จางอวี่หมินชะโงกหน้าออกมาพร้อมกับตะโกนบอกแม่เฒ่าจาง “ท่านแม่ นำโต๊ะมาให้ข้า”
แม่เฒ่าจางไม่สนใจที่จะกินอาหารอีกต่อไป นางรีบจัดการลุกขึ้นจากโต๊ะที่นั่งอยู่ทันที ก่อนจะสั่งให้จางต้าเหอยกมันเข้าไปด้านใน
จางต้าเหอยังคงลังเลอยู่บ้าง เขาไม่เคยรู้สึกว่ารักใคร่จางอวี่หมินมาก่อน
แต่ตอนนี้จางต้าเหอเห็นคุณชายฉินแล้ว และรู้สึกว่าจางอวี่หมินยังพอจะมีโอกาส
หากเป็นกรณีนี้ เขาคงไม่อาจรุกรานจางอวี่หมินได้ง่ายเช่นเคย
จางต้าเหอจึงยกโต๊ะเข้ามาในบ้าน
จางซิ่วเอ๋อจ้องมองคนเหล่านี้อย่างตกตะลึง พวกเขาไม่สนใจนางโดยสมบูรณ์
นางพ่นลมหายใจเย็นชา โทสะยิ่งลุกโชนทวีคูณขึ้นในใจอย่างรุนแรง
หากคุณชายฉินเต็มใจที่จะอยู่ร่วมกับจางอวี่หมิน ก็ปล่อยให้พวกเขาอยู่ร่วมกันไป!
……………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ระหว่างสาวหน้าหนากับคุณชายจิ้งจอก ใครจะชนะ ปล่อยให้ไปสู้กันเองเถอะค่ะ
ไหหม่า(海馬)
YOU MAY ALSO LIKE
