ทะลุมิติ เปลี่ยนชะตา ชีวิตนี้ของข้าต้องรุ่งโรจน์ - บทที่ 801 ทุกอย่างพร้อมแล้ว

  เมื่อเหลือเวลาอีกเล็กน้อยก่อนค่ำ จินเฟิงนำเว่ยต้าถงและคนอื่นๆ ขึ้นไปบนภูเขายู่เล่ย มองไปทางทิศตะวันตกสู่แม่น้ำจินหม่า

  เกาะยาวแคบปรากฏขึ้นกลางแม่น้ำจินหม่า เกาะนี้คือปากปลาแบ่ง

  เขต ปากปลาแบ่งเขตนี้แบ่งแม่น้ำจินหม่าออกเป็นสองส่วน ฝั่งตะวันออกเรียกว่าแม่น้ำใน และฝั่งตะวันตกเรียกว่าแม่น้ำนอก

  เมื่อระดับน้ำต่ำ น้ำในแม่น้ำจะไหลลงสู่แม่น้ำในเป็นหลัก ผ่านช่องเขาเป่าผิงโข่ว (ช่องเขาคอขวด) ที่กำลังจะถูกทำลาย และภูเขายู่เล่ย จากนั้นจึงไหลผ่านคลองเพื่อชลประทานที่ราบเฉิงตู

  เมื่อฝนตกหนักในฤดูร้อน ระดับน้ำจะสูงขึ้น และแม่น้ำจะล้นตลิ่งทางฝั่งตะวันตก จึงทำให้เกิดการผันน้ำ

  นี่คือหลักการเบื้องหลังการควบคุมการไหลของน้ำโดยอัตโนมัติของปากปลาแบ่งเขต

  ที่ปลายสุดของปากปลาแบ่งเขตคือเขื่อนเฟยซา เขื่อน

  เฟยซาทำหน้าที่ควบคุมการไหลของน้ำเพิ่มเติม เมื่อระดับน้ำในแม่น้ำชั้นในสูงเกินไป น้ำจะล้นทะลักเข้าสู่แม่น้ำชั้นนอกผ่านเขื่อนเฟยซา

  นอกจากการระบายน้ำท่วมแล้ว เขื่อนเฟยซายังใช้กระแสน้ำวนที่เกิดจากการไหลของน้ำเพื่อพัดพาตะกอนที่พัดพามาตามก้นแม่น้ำไปยังแม่น้ำชั้นนอก ทำให้แม่น้ำชั้นในไหลได้อย่างราบรื่น

  “ท่านเว่ย ท่านทำงานหนักมาก!”

  จินเฟิงตบไหล่เว่ยต้าถงด้วยความซาบซึ้งใจ

  เนื่องจากต้ากังขาดเครื่องจักรหนัก เว่ยต้าถงจึงระดมเรือประมงจำนวนนับไม่ถ้วนจากหลายภูมิภาค สั่งให้คนสานกรงไม้ไผ่ ใส่หินลงไป แล้วจมลงไปในก้นแม่น้ำ

  เรียกได้ว่าเว่ยต้าถงนำคนด้วยจิตวิญญาณของชายชราผู้บ้าบิ่นที่เคลื่อนย้ายภูเขา ได้สร้างเกาะเล็กๆ ขึ้นกลางแม่น้ำอย่างแท้จริง

  “ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ หากปราศจากการสนับสนุนจากฝ่าบาทและท่านชิง ข้าคงไม่สามารถทำสิ่งนี้สำเร็จได้”

  เว่ยต้าถงรีบโบกมือ

  นี่ไม่ใช่การถ่อมตน แต่เป็นความจริง

  โครงสร้างหลักของระบบชลประทานตู้เจียงหยานได้รับการออกแบบโดยจินเฟิง และผู้รับผิดชอบการก่อสร้างได้รับการระดมกำลังโดยองค์หญิงที่เก้าและชิงซินเหยา หากปราศจากทั้งสามท่าน เว่ยต้าถงคงทำไม่ได้จริงๆ

  บทบาทของจินเฟิงนั้นสำคัญอย่างยิ่ง

  หากปราศจากแนวคิดของจินเฟิง แม้ว่าองค์หญิงที่เก้าและชิงซินเหยาจะระดมกำลังคนมาช่วย เขาก็ทำได้เพียงกวาดทรายในแม่น้ำและขยายทางน้ำเท่านั้น เขาคงไม่มีทางคิดที่จะสกัดภูเขายู่เหล่ยได้

  “ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ท่านเว่ยได้สร้างคุณูปการอย่างยิ่งใหญ่!”

  จินเฟิงรับรองกับเขาว่า “เมื่อบาวผิงโข่วสร้างเสร็จแล้ว ข้าจะให้ท่านชิงและองค์ชายนำพระราชดำรัสไปถวายพระบรมราชานุญาต เพื่อสรรเสริญผลงานของท่านเว่ยอย่างแน่นอน!”

  “ขอบคุณครับ ท่านอาจารย์ใหญ่!”

  เว่ยต้าถงไม่ได้เสแสร้งในครั้งนี้และรีบโค้ง

  คำนับ จินเฟิงช่วยพยุงเว่ยต้าถงขึ้นและมองลงไปที่ภูเขาอีกครั้ง

  ระบบชลประทานตู้เจียงหยานแบ่งออกเป็นสามส่วนหลักๆ คือ เขื่อนปากปลา เขื่อนเฟยซา และบาวผิงโข่ว ตอนนี้เขื่อนเฟยซาและเขื่อนปากปลาสร้างเสร็จแล้ว เหลือเพียงบาวผิงโข่วเท่านั้น

  ความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดและส่วนที่ใช้เวลานานที่สุดที่หลี่ปิงและลูกชายเผชิญคือบาวผิงโข่ว

  เพราะในสมัยนั้นพวกเขาไม่มีวัตถุระเบิด พวกเขาต้องพึ่งพาแรงงานคนในการเผาหินด้วยไฟแล้วราดน้ำเย็นลงไปเพื่อสร้างรอยแตก จากนั้นค่อยๆ สกัดภูเขายู่เล่ย

  ประสิทธิภาพของงานเช่นนี้เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง

  ส่วนเขื่อนกั้นน้ำรูปปากปลาและเขื่อนทรายลอยนั้นง่ายกว่ามาก ชาวบ้านเพียงแค่บรรทุกหินลงเรือแล้วโยนลงไปกลางแม่น้ำ

  สองวันต่อมา จินเฟิงอยู่ที่ภูเขายู่เล่ยเพื่อคำนวณหาตำแหน่งที่เหมาะสมสำหรับการระเบิด

  ทีมคุ้มกันที่บรรทุกวัตถุระเบิดก็มาถึงเชิงเขายู่เล่ยและเริ่มทำระเบิดแบบง่ายๆ ตามคำสั่งของ จินเฟิง หม่า

  นชางก็มาถึงพร้อมกับเครื่องเจาะแบบใช้มือที่จินเฟิงออกแบบ

  เมื่อองค์หญิงเก้าเสด็จมาถึงในอีกไม่กี่วันต่อมา จินเฟิงก็เพิ่งลงมาจากภูเขา ผู้ที่เสด็จ

  มาพร้อมกับองค์หญิงเก้าคือพี่น้องชิงซินเหยาและชิงมู่หลาน

  แม้แต่พระสนมชิงก็มาร่วมสนุกด้วย

  “ฝ่าบาทมิได้เสด็จไปซีฉวนหรือ ทำไมพระองค์จึงเสด็จมาที่นี่” จินเฟิงตรัสถามด้วยความประหลาดใจ

  ตามแผนขององค์หญิงเก้า พระองค์จะทรงส่งพระสนมชิงไปซีฉวนก่อนเพื่อไปเคารพศพพี่ชายที่ล่วงลับก่อนที่จะเสด็จมายังตูเจียงหยาน

  “ตอนที่พวกเรามาถึงเมืองชิงเจี้ยน เราเจอพี่ซินเหยาและพี่มู่หลาน พวกเขาอยากมาดูท่านเปิดเขา”

  องค์หญิงเก้ากล่าวอย่างหมดหวัง “แม่จะไปเมืองซีฉวนคนเดียวคงเหงาเกินไป ฉันเลยพาแม่มาด้วย”

  “อะไรนะ พระอาจารย์ใหญ่ไม่ต้อนรับฉันเหรอ” พระสนมชิงถามด้วยท่าทางไม่พอใจ

  แม้ว่าช่วงนี้เธอจะเดินทางบ่อย แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเธอ

  เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมองค์หญิงเก้าถึงชอบอ่าวซีเหอ

  ไม่ต้องกังวลเรื่องการวางแผนร้ายต่อผู้อื่น แค่กินดื่มและสนุกสนาน ถ้าเป็นเธอ เธอก็คงเลือกแต่งงานกับจินเฟิงแทนที่จะแต่งงานกับคุณชายผู้มีอำนาจในเมืองหลวงและถูกขังอยู่ในห้องชั้นในไปตลอดชีวิต ด้วย

  อารมณ์ที่ร่าเริง พระสนมชิงค่อยๆ เลิกวางท่าเป็นพระสนมผู้สูงศักดิ์และเริ่มหัดพูดเล่นบ้างแล้ว

  “ถ้าข้าไม่ต้อนรับองค์หญิง อู๋หยางจะไม่ให้ฉินเอ๋อร์มาตีข้าตายหรือ”

  จินเฟิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ฉันแค่เป็นห่วงว่าฝ่าบาทจะทรงเดินทางไกลและเหน็ดเหนื่อย!”

  “ฉันจะเอาแต่ใจอย่างที่คุณว่าได้อย่างไร?”

  เจ้าหญิงองค์ที่เก้าเบ้ปากแสร้งทำเป็นโกรธ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน

  พระสนมชิงหรี่ตาลงพร้อมกับยิ้ม ใน

  สังคมชายเป็นใหญ่ของต้าคัง ไม่มีใครอยากยอมรับว่ากลัวภรรยาของตน

  การที่จินเฟิงแซวอย่างเปิดเผยว่ากลัวเจ้าหญิงองค์ที่เก้า ในสายตาของพระสนมชิง คือการแสดงออกถึงความรักที่ดีที่สุดของพวกเขา

  ชิงมู่หลานที่ตกใจกับการที่อาหารเข้ามาอย่างกะทันหันกลอกตาและพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ท่านจะเริ่มระเบิดเมื่อไหร่คะ?”

  เมื่อได้ยินเรื่องงาน เจ้าหญิงองค์ที่เก้าและพระสนมชิงก็ทำหน้าจริงจังและหันไปมองจินเฟิง

  “การเจาะเพิ่งเสร็จเมื่อเช้านี้ ตอนนี้เทียนชุยกำลังนำคนไปติดตั้งวัตถุระเบิด ถ้าทุกอย่างราบรื่น เราจะทำการระเบิดในบ่ายนี้” จินเฟิงอธิบาย

  “เรามาได้ถูกเวลาจริงๆ!” ชิงมู่หลานปรบมือ แล้วถามขึ้นมาทันทีว่า “ถ้าเราไม่มา คุณจะระเบิดมันเองเหรอ?”

  ถึงแม้จินเฟิงจะคิดอย่างนั้น แต่เขาก็พูดแบบนั้นไม่ได้แน่ๆ

  เขาส่ายหัวแล้วพูดว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร? แน่นอน เราต้องการพวกคุณทุกคนมาเป็นพยานในการระเบิดแบบนี้!”

  “คุณมีจิตสำนึก!”

  ในที่สุดชิงมู่หลานก็ปล่อยมือจินเฟิง แล้วดึงกล้องส่องทางไกลจากแขนเสื้อของจินเฟิงอย่างคล่องแคล่วเพื่อมองดูเทียชุยและคนอื่นๆ ที่กำลังวางระเบิดบนภูเขา

  “ท่านครับ การระเบิดภูเขาไม่ควรเริ่มจากด้านล่างเหรอครับ? ทำไมพวกเขายังอยู่บนเชิงเขา?” ชิงมู่หลานถาม

  “ภูเขาลูกใหญ่ขนาดนี้ไม่สามารถระเบิดเปิดได้ในครั้งเดียว ต้องระเบิดหลายๆ ครั้ง” จินเฟิงอธิบาย

  “เข้าใจแล้ว!” ชิงมู่หลานพยักหน้า

  ”การวางระเบิดมันไม่มีอะไรน่าสนใจเลย อู๋หยาง พาพระนางซูสีไทเฮาไปพักผ่อนก่อน เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ข้าจะส่งคนไปเรียกเจ้า!”

  จินเฟิงเหลือบมองท้องขององค์หญิงเก้าแล้วขยิบตาให้ฉินเอ๋อร์

  คราวนี้ฉินเอ๋อร์ไม่ได้ขัดขืนและก้าวไปข้างหน้าเพื่อประคองแขนขององค์หญิงเก้า

  ตามที่จินเฟิงคาดการณ์ไว้ หลังอาหารกลางวัน เทียนชุยก็มารายงานว่าได้ติดตั้งระเบิดเรียบร้อยแล้ว

  “คนรอบภูเขายู่เหล่ยอพยพออกไปหมดแล้วหรือยัง?” จินเฟิงถาม

  “การอพยพเสร็จสิ้นไปนานแล้ว ทุกอย่างพร้อมแล้ว รอแค่ท่านเท่านั้นครับ!”

  เทียนชุยกล่าว

  พลางถูมือเข้าด้วยกัน เขาเคยใช้ระเบิดมือมาก่อนและรู้ถึงพลังของมันเป็นอย่างดี

  ระเบิดมีขนาดใหญ่กว่าระเบิดมือหลายเท่า และติดตั้งไว้มากกว่าหนึ่งลูก

  ทำให้เทียนชุยตื่นเต้นอย่างมากที่จะได้เห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากการระเบิด!