ที่แท้….ฉันเป็นลูกเศรษฐี - บทที่ 508 ทำลายเหวินเซิน
บทที่ 508 ทำลายเหวินเซิน
“ใคร?”
ยู่จินเฟยตื่นเต้นแล้ว
“ฉันเห็นเฉินเกอ!”
ยู่จินเซียงกล่าว
“อะไรนะ?”
ซูหงและยู่จินเฟยทำตาโตพร้อมกัน
“งั้นเธอกลัวอะไร?”
ซูหงถาม
“เพราะ…….เพราะ………”
ยู่จินเซียงยังไม่ทันพูด
เวลานี้ บนเวทีสูง เหวินเซินที่เป็นคนจัดงานเลี้ยง ได้เดินขึ้นไปแล้ว
“ทุกท่านขอความกรุณาเงียบสักครู่!”
เขายกมือส่งสัญญาณ
ภายในงาน ทันใดนั้นก็ไม่มีเสียง
“วันนี้เป็นวันที่ผมเหวินเซินกลับมา ก่อนอื่นต้องขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงาน ครึ่งปีที่ผมไม่อยู่ ได้เกิดเรื่องตั้งมากมาย ยังดี มาถึงคืนนี้ ทุกอย่างได้ผ่านไปแล้ว อีกอย่างอาณาเขตของบริษัทเหวินเซินกรุ้ป ยิ่งใหญ่มหาศาลกว่าครึ่งปีที่แล้ว ต่อไปนี้ขอให้ทุกท่านสนับสนุนด้วย!”
เหวินเซินอยู่บนเวที ถึงแม้คำพูดจะอ่อนโยน
แต่สายตาพิฆาตของเขา กำลังสแกนผู้คนที่อยู่ตรงหน้าทีละคน
ในห้อง ไม่มีใครกล้าสบตากับเขา
และนี่ก็คือผลที่เหวินเซินต้องการในคืนนี้
เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เทียนเฉิงจะมีแค่บริษัทเดียว นั่นก็คือบริษัทเหวินเซินกรุ้ป
เขาต้องการให้ทุกคนยอมจำนนต่อเขา
ได้ผลตามที่วางไว้
เขายิ้มอย่างเรียบเฉย จากนั้นก็ปกมือ เห็นลูกน้องสองสามคน ออกมาจากห้องด้านข้าง ควบคุมตัวหญิงสาวสวยสิบกว่าคนออกมา
“เห่อๆ พวกเธอต่างเป็นสาวใช้ข้างกายของประธานเฉินแห่งบริษัทเทียนหลงกรุ๊ป จิ๊ดๆๆๆ ทุกคนต่างมีจุดที่น่าสนใจ ฮ่าๆๆๆ ผมเหวินเซินไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักแบ่งปัน ขอใช้โอกาสนี้ ผมจะจัดประมูล ใครชอบคนไหน สามารถที่จะเสนอราคาได้!”
เหวินเซินหัวเราะ
“เหวินเซินคนนี้ช่างโหดมาก ทำให้บริษัทเทียนหลงกรุ๊ปวุ่นวายยังไม่พอ ยังเอาสาวใช้ของประธานเฉินมาประมูลอีก จิตใจช่างอำมหิตเหลือเกิน!”
“ใช่ ตอนที่บริษัทเทียนหลงกรุ๊ปเป็นหัวหน้าใหญ่ ยึดถือคุณธรรม แต่เหวินเซินนั้น เหมือนสัตว์ที่ไม่มีมนุษยธรรม ต่อไปนี้ พวกเราก็เตรียมตัวให้เขาเอาเปรียบได้เลย!”
ด้านล่างเวที นักธุรกิจบางคนเห็นเหวินเซินทำเกินไป อดไม่ได้ที่จะวิจารณ์กันอย่างเงียบๆ
“ว่ากันว่า ตระกูลเว่ยที่เป็นเพื่อนประธานเฉิน ถูกเหวินเซินยึดครองไปหมด ยังไล่คนตระกูลเว่ยออกไป ติดตามคนแบบนี้ ช่างไม่มีความปลอดภัยเอาเสียเลย!”
ยังมีคนกล่าวว่า
คนส่วนใหญ่โมโหแต่ไม่กล้าพูด
“เห่อๆ ตอนนี้มาเริ่มประมูลกันเถอะ……..”
เหวินเซินทุบค้อนหนึ่งที
แต่ทันใดนั้น ไฟในงานถูกไปครึ่งหนึ่ง
ภายในงานแสงไฟสลัวลงทันที
จากนั้น หน้าจอโปรเจคเตอร์ ได้ฉายคลิปสั้นคลิปหนึ่ง
“เกิดอะไรขึ้น? พนักงานทำอะไรกันเนี่ย? อยากตายใช่มั้ย?”
ทันใดนั้นพ่อบ้านด่าขึ้น
ผู้คนที่อยู่ด้านล่างเวทีต่างมองหน้ากัน
“ปล่อยผมไปเถอะ อย่าฆ่าผมเลย………”
ขณะที่คนในงานบางส่วนกำลังหดหู่อยู่นั้น โปรเจคเตอร์บนเวทีได้ฉายคลิปขึ้นมา
หลังจากที่เห็นภาพชัดเจน ทุกคนต่างเงียบสงบ
เพราะทุกคนต่างจำได้ว่า คนในคลิป คนที่กำลังคุกเข่าร้องไห้นั้น คือคุณชายเหวิน
“เรื่องนี้ คุณสามารถไปคุยรายละเอียดกับพ่อผม ไม่เกี่ยวกับผม!”
ในคลิปคุณชายเหวินร้องไห้กล่าว
“เหวินเทา!”
ทันใดนั้นเหวินเซินตาโตทันที
มือทั้งสองข้างกำหมัดแน่น
เหวินเทาที่อยู่ในคลิป เวลานี้ไม่รู้ว่าเห็นอะไร ทำให้ตกใจจนคิดจะลุกขึ้นหนี
แต่เหมือนถูกยิงด้วยอะไรสักอย่าง ขณะนั้นเลือดพุ่งทะยาน ล้มลงกับพื้นพยายามตะเกียกตะกาย
แต่ยังดิ้นรนอย่างหนัก
จนกระทั่งมีคนเดินเข้ามาใกล้ บนร่างกายของเขาถูกราดด้วยน้ำมัน
แค่ประกายไฟเข้าใกล้ เสียงดังโฮงขึ้นมา ก็ไหม้ขึ้นอย่างรวดเร็ว
เสียงที่ดังรอบๆ เป็นเสียงร้องโหยหวนของเหวินเทา
“แหวะ!”
คนในงาน มีคนตกใจจนขาสั่น และอ้วก
“ห๊า!”
ยังมีสุภาพสตรี ตกใจกุมหัวและกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
ภาพหยุดกะทันหัน
และแสงไฟได้ส่องสว่างอีกครั้ง
“ใคร เป็นใครกันแน่?”
เหวินเซินคำรามด้วยความโกรธ ตบมือลง โต๊ะที่อยู่ตรงหน้าแตกกระจายทันที กล้ามเนื้อที่ใบหน้าก็กระตุก
แต่ก็มีนักธุรกิจไม่น้อย ที่เห็นเรื่องราวในคลิป แอบดีใจ คิดในใจว่าคนเป็นผู้กระทำ แต่สวรรค์นั้นมองดูอยู่ ไม่ใช่สวรรค์ไม่ลงโทษ เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลา ผลกรรมของเหวินเซินนั้นมาแล้ว
แม่ลูกตระกูลยู่ต่างยืนพิงเข้าหากันและกัน
เมื่อกี้เกือบจะตกใจตายแล้ว
“ไม่คิดว่าจะครื้นเครงเพียงนี้!”
ในเวลานี้ ประตูห้องจัดเลี้ยงได้ถูกเปิดออก มีเสียงดังขึ้น
จากนั้นก็เห็นเฉินเกอพาคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา
“คุณเฉิน!”
กองกำลังมากมายในล็อบบี้ ได้กลับมาติดตามเฉินเกอแล้ว
เวลานี้ทุกคนต่างยืนขึ้นกล่าวอย่างประหลาดใจ
“เฉินเกอ?”
และหัวใจดวงน้อยของยู่จินเฟยเต้นตึกๆ ขณะนั้นมองเฉินเกอด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
ไม่เจอกันตั้งครึ่งปีแล้ว ยังจำครึ่งปีก่อนได้ เฉินเกอเปิดเผยว่าเขาเป็นหัวหน้าใหญ่ของบริษัทเทียนหลงกรุ๊ป
ตอนนั้นตัวเองช่างเสียหน้าจริงๆ
ก็เคยเกลียดเฉินเกอ เกลียดที่เขาไม่ถามสารทุกข์สุกดิบของตัวเอง แม้กระทั่งคำล่ำลาก็ไม่มี
จากนั้น ได้ยินว่าเฉินเกอหายตัวไป ยู่จินเฟยก็เคยแอบดีใจ
คิดในใจ ในที่สุด คนที่ทำให้ตัวเองไม่มีความสุขนั้นไม่อยู่แล้ว
แต่เมื่อกี้ได้ยินน้องสาวบอกว่าเขากลับมาแล้ว ยู่จินเฟยก็เริ่มตื่นเต้น จนกระทั่งตอนนี้ เห็นเฉินเกอที่แตกต่างจากครึ่งปีก่อนมาก ในใจก็ได้มีความสับสนเกิดขึ้นมา
“แกก็คือบอสใหญ่เทียนหลงที่แซ่เฉินคนนั้น? ดูท่า ยังเป็นเด็กที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ลูกชายฉัน แกเป็นคนฆ่าเหรอ?”
เหวินเซินกัดฟัน ดวงตาทั้งคู่แดงไปหมด สีแดงเหมือนกระหายเลือด
“ไม่เลว!”
เฉินเกอพยักหน้า พลังเพิ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
งั้นแกยังกล้ามาถึงที่ ดี วันนี้เรามาชำระแค้นใหม่แค้นเก่ากันทีเดียว วันนี้ฉันจะให้แกมีชีวิตอยู่ก็ไม่ได้ตายก็ไม่ได้!” เหวินเซินคำรามด้วยความโกรธ
แขนทั้งสองข้างสะดุ้ง พลับ
เสื้อผ้าบนร่างกาย ฉีกขาดออกหมดโดยไม่คาดคิด
ให้เห็นถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง เหมือนก้อนเนื้อ
เหวินเทาเป็นเพียงลูกชายคนเดียวของเขา ปกติก็รักนักรักหนา เตรียมฝึกฝนให้เขาเป็นผู้รับช่วงต่อ
แต่ได้มาเห็นลูกชายถูกเผาทั้งเป็น ทำให้เหวินเซินเป็นบ้า เป็นบ้าโดยแท้จริง
ขณะที่คุยกัน ก็ได้เริ่มพุ่งมาทางเฉินเกอคนเดียว
“รีบหลบให้ไกลๆเลย!”
“เหวินเซินเป็นบ้าไปแล้ว ระวังจะโดนลูกหลง!”
ผู้คนเจี๊ยวจ้าวกระจายตัว
ถอยไปด้านข้าง
เวลาต่อมา
หมัดเหล็กของเหวินเซินได้มาถึงด้านหน้าของเฉินเกอแล้ว
บื้ม!
ดังขึ้นทีเดียว
จากนั้นทุกคนต่างก็ตกใจ
เพราะว่า หมัดที่ทรงพลังนี้ คาดไม่ถึงว่าจะถูกคุณเฉิน จับไว้ได้ง่ายอย่างกับพลิกฝ่ามือ
เหวินเซินต้องการดิ้นให้หลุด ไม่สามารถดิ้นหลุดได้
คุณเป็นคุณผิดก่อน เฉินเกอพูดอย่างเรียบเฉย จู่ๆในดวงตาก็ปรากฏด้วยแสงสีแดง
มองดูแล้ว เหมือนปีศาจชั่วร้าย
ลูกน้องที่อยู่ด้านหลังของเฉินเกอ ทั้งหมดมองหน้ากัน ต่างทยอยกันถอยหลัง
และมันก็มีความต้องการฆ่าอย่างรุนแรง ถึงกับทำให้หลังของเย็นวาบ พลังได้ถดถอยไปกว่าครึ่ง
เหมือนอยู่ต่อหน้าปีศาจที่บ้าคลั่ง ไม่ม่ทางที่คุณจะไม่สั่นและไม่ก้มหัว
“ข้อแรก คุณไม่ควรคิดไม่ดีกับบริษัทของฉัน!”
“ข้อสอง คุณไม่ควรทำร้ายพี่น้องของฉัน!”
พูดๆอยู่ สองมือของเฉินเกอวางไว้บนไหล่ทังสองข้างที่สั่นของเหวินเซิน
“ข้อสาม ยิ่งไม่ควรที่รังแกคนของฉันต่อหน้าฉัน!”
ตัวอักษรสุดท้าย เฉินเกอกัดฟันพูด
ทันใดนั้น สองมือออกแรงกะทันหัน จับไหล่สองข้างของเหวินเซินไว้ ดึงกระชากไปด้านนอกโดยตรง
“ฉึบ!”
จากนั้นก็มีเสียงฉีกขาดอย่างน่ารังเกียจ
“อ้า!!!!”
และคนที่เห็นภาพนี้ คนส่วนใหญ่ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง จิตตกกันเป็นแถว เสียงกรีดร้องที่น่าสยดสยองดูเหมือนจะทำให้แก้วไวน์ที่อยู่รอบ ๆ แตกเป็นเสี่ยง ๆ
และสุภาพสตรีมากมาย เป็นลมไปทันที……..
โหดเหี้ยมมาก! ปีศาจ!!!!