ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2722 หนึ่งในนั้นต้องตาย
สัตว์ร้ายแห่งความตายรู้ดีว่ามังกรวารีนั้นเป็นคนที่รับมือได้ยากมาก แต่ตอนนี้มันรู้ถึงจุดอ่อนของเจ้าหมอนี่แล้ว
จุดอ่อนของเขา ก็คือแม่สาวน้อยที่อ่อนแอราวกับมดปลวกผู้นั้นนั่นเอง
ยิ่งมังกรวารีต้องการปกป้องมู่เฉียนซีผู้นี้มากเท่าไร สัตว์ร้ายแห่งความตายก็ยิ่งโจมตีมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่งมากขึ้นเท่านั้น และมันก็ทำให้เจตนาฆ่าของมังกรวารียิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าจะได้รู้ว่าการที่เล็งเป้ามาที่ข้านั้น เป็นเรื่องที่ผิดพลาดมากที่สุดแล้ว!”
“อ้าน จงออกมา!”
แม้ว่ามันจะเต็มไปด้วยพลังแห่งความตาย แต่มันก็ยังคงเป็นสัตว์อยู่ดี
และในเมื่อมันเป็นสัตว์ เช่นนั้นมันก็สามารถถูกหอคอยนิรันดร์พิชิตได้เช่นกัน
ทันใดนั้นหอคอยเจ็ดชั้นที่เต็มไปด้วยพลังแห่งความมืดอันมหาศาลหลังหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งมันก็ได้ปะทะเข้ากับสัตว์ร้ายแห่งความตายนี้โดยตรง และหอคอยหลังนี้ก็ทำให้มันรู้สึกแย่มากจริง ๆ
“เอ๊ะ! นี่คือ…นี่คือหอคอยนิรันดร์ หอคอยฝึกอสูรแห่งความมืด! ข้าไม่อาจปล่อยให้มันจับข้าเข้าไปขังข้างในนั้นได้ ไม่ได้เด็ดขาด!”
สัตว์ร้ายแห่งความมืดตอบสนองสถานการณ์ที่อันตรายนี้อย่างสิ้นหวัง เพราะมันรู้ดีว่า หากถูกขังเอาไว้แล้วละก็ มันได้จบเห่แน่นอน
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นในเวลานี้ไม่กล้าที่จะเชื่อหูตนเองเลยด้วยซ้ำ อะไรนะ หอคอยนิรันดร์อย่างนั้นหรือ!
คิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉียนซีจะครอบครองมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ในตำนาน นางเป็นเพียงสาวน้อยที่ไม่มีพลังบำเพ็ญเลยแม้แต่น้อย มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน
“โฮกก...” แต่ทว่าเสียงร้องคำรามของสัตว์ร้าย ก็ได้บอกความจริงนี้กับเขาแล้ว นี่คือเรื่องจริง มันเป็นเรื่องจริง!
เขารู้สึกว่ามู่เฉียนซีจะต้องฆ่าปิดปากเขาแน่นอน และตอนนี้เขาก็ไม่อยากรู้ความลับอันน่าตื่นตกใจของมู่เฉียนซีไปมากกว่านี้อีกแล้ว!
หลังจากที่สัตว์ร้ายแห่งความตายหลุดพ้นออกมาได้แล้ว มันก็ส่งเสียงหัวเราะขึ้นมาทันที “ดูเหมือนว่าหอคอยนิรันดร์ก็ไม่ได้เก่งกาจสักเท่าไรสินะ ที่เจ้าขังข้าเอาไว้ไม่ได้ เพราะเจ้านายอย่างเจ้าอ่อนแอเกินไป แม้ว่าจะมีมันอยู่ แต่หากต้องการจะขังข้าเอาไว้ให้ได้ ก็เป็นเพียงความคิดที่เพ้อเจ้อเท่านั้น”
“ไม่รู้เหมือนกันว่ามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์คิดอะไรอยู่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเลือกมดปลวกอย่างเจ้าเป็นเจ้านาย”
หลังจากนั้นน้ำเสียงที่เย็นชาก็ดังขึ้น “เจ้านายของข้าไม่ใช่คนที่เจ้าจะมาวิจารณ์อย่างไร้สาระเช่นนี้ได้หรอกนะ ตายซะ!”
มันไม่รู้เลยว่าไม่ได้มีเพียงหอคอยนิรันดร์เท่านั้น แต่คนที่อยู่ตรงหน้ามันนั้นก็เป็นหนึ่งในมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เช่นกัน ซึ่งเขาคือแหวนนิรันดร์ของแหวนมังกรเทพวารีนั่นเอง
สัตว์ร้ายแห่งความตายล่วงเกินมู่เฉียนซีครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งมันได้ทำให้มังกรน้ำถูกยั่วยุอย่างสมบูรณ์แล้ว
“โฮกกก โฮกกก!” หลังจากนั้น มันก็ทำได้เพียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดภายใต้การโจมตีของมังกรวารี โดยที่มันไม่สามารถตอบโต้ใด ๆ ได้เลยแม้แต่น้อย
ตูมมม!
มีเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นมา หลังจากนั้นสัตว์ร้ายแห่งความตายก็ถูกมังกรวารีโจมตีจนลอยกระเด็นออกไปหลายสิบจั้ง ทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ราวกับอุกกาบาตตกลงสู่พื้นก็มิปานขึ้น!
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
สัตว์ร้ายแห่งความตายได้รับบาดเจ็บ และถูกทุบตีจนมึนงงสับสนไปหมด
แต่ทว่าการโจมตีของมังกรวารี ยังคงโจมตีเจ้าหมอนั่นด้วยความรวดเร็วและแม่นยำอย่างต่อเนื่อง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
เข็มยาของมู่เฉียนซีก็บินตามมันไปด้วยทันที
อย่างไรเสียสัตว์ร้ายแห่งความตายก็เต็มไปด้วยพลังแห่งความตาย แม้ว่าจะพยายามฆ่าเจ้าหมอนี่อย่างไร แต่มันก็ไม่มีทางตายแน่นอน
หากต้องการให้มันตาย ต้องใช้อาวุธที่มีพลังแห่งชีวิตสังหารมันเท่านั้น
เนื่องจากมู่เฉียนซีอาศัยกลั่นพลังแห่งชีวิตของหญ้าแห่งชีวิตเหล่านั้น ฉะนั้นจึงไม่สามารถฆ่ามันในทันทีได้
แต่หากค่อยๆกำจัดพลังแห่งความตายของมันทีละน้อย ก็จะสามารถกำจัดมันได้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” และในตอนนี้สัตว์ร้ายที่กำลังจนตรอกก็หัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
“ข้ามีพลังแห่งความตาย ไม่มีทางฆ่าข้าได้สำเร็จหรอก ข้าเองก็ไม่กลัวตายเช่นกัน ในตอนแรกแม้แต่ราชาบุปผาคู่ยังทำได้เพียงแค่ผนึกข้าเอาไว้ และไม่สามารถสังหารข้าได้ แล้วพวกเจ้าถือว่าตนเองเป็นใครกัน พวกเจ้าจะต้องตาย”
“ราชาบุปผาคู่ บุปผาคู่…” และทันใดนั้นดวงตาสีแดงเลือดของสัตว์ร้ายแห่งความตายคู่นั้นก็จ้องมองไปยังสองพี่น้องทันที
“ตอนนี้ผนึกของข้ายังไม่คลายออก ทำให้ข้าไม่สามารถใช้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดได้ รอหลังจากที่ผนึกของข้าคลายออกเมื่อไร เจ้าไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้อย่างแน่นอน! เจ้าเด็กน้อยทั้งสอง พวกเจ้าเริ่มกันได้แล้ว!” แววตาของสัตว์ร้ายแห่งความตายจ้องมองไปที่ร่างของเด็กน้อยทั้งสองคนนั้นทันที
ทันใดนั้น พวกเขาก็ถูกสัตว์ร้ายแห่งความตายทำให้ได้รับผลกระทบบางอย่าง
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเที่ยงคืน แต่พวกเขาทั้งสองกลับเริ่มเข่นฆ่ากันเองขึ้นมาอีกครั้ง
นอกจากนี้การเข่นฆ่าในครั้งนี้ มันก็ค่อย ๆ บ้าคลั่งยิ่งกว่าที่เคยเห็นก่อนหน้านี้มากมายนัก
“หยุดพวกเขาเอาไว้ มังกรร้าย กั๋วเอ๋อร์น้อย!” มู่เฉียนซีออกคำสั่ง
“ขอรับนายท่าน! พวกเราจะรีบหยุดพวกเขาไว้เดี๋ยวนี้”
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
เมื่อพี่น้องทั้งสองต้องการจะเข่นฆ่ากัน ซึ่งมันก็ไม่ง่ายที่จะหยุดได้เลยจริง ๆ!
หากลงมือไม่หนักก็ไม่สามารถดึงพวกเขาออกจากกันได้ แต่หากลงมือหนักเกินไปก็อาจจะฆ่าพวกเขาได้เช่นกัน
สัตว์ร้ายแห่งความตายรู้สึกว่าเด็กทั้งสองคนนั้นเป็นกุญแจสำคัญที่สุดในการหลุดพ้นจากภัยพิบัตินี้ของมัน และก่อนที่ผนึกจะคลายออก มันจะต้องยืนหยัดต่อไปให้ได้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม
“ว่ะฮ่ะฮ่า! เจ้าเด็กทั้งสองคนนั้นมีสายเลือดของบุปผาคู่ที่ถูกกำหนดมาให้ต้องเข่นฆ่ากันเอง ขอเพียงหนึ่งในพวกมันมีชีวิตรอด นั่นก็หมายความว่ามันแข็งแกร่งมากที่สุดในบรรดาดอกไม้ทั้งสอง และยังสามารถได้รับสืบทอดมรดกของบุปผาคู่ได้อีกด้วย ซึ่งภายในมรดกของราชาบุปผาคู่นั้นจะต้องมีวิธีคลายผนึกที่ราชาบุปผาคู่ผนึกเอาไว้ด้วยอย่างแน่นอน” สัตว์ร้ายแห่งความตายกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
“การสืบทอดมรดกจะง่ายดายขนาดนั้นได้อย่างไร ความคิดของเจ้ามันจะเพ้อเจ้อมากเกินไปหน่อยแล้ว!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! มนุษย์อย่างพวกเจ้าไม่สามารถทำได้หรอก แต่สำหรับเทพของพวกข้าแล้วเป็นเรื่องที่ง่ายดายนัก ข้าเพียงแค่ทำตามวิธีที่ท่านเทพมรณะบอกข้า คือการทำให้บุปผาคู่กลายเป็นดอกไม้แห้ง จากนั้นก็ขังจิตวิญญาณของมันเอาไว้! ขอเพียงใช้เคล็ดวิชาลับแห่งความตาย ก็จะทำให้คนสืบทอดมรดกได้แล้ว”
แน่นอนว่าวิธีการของเทพมรณะนั้นมีอยู่มากมาย มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “เจ้าไม่มีทางมีโอกาสนั้นหรอก เพราะกว่าจะถึงตอนนั้นเจ้าก็คงจะถูกกำจัดไปนานแล้ว”
“มังกรวารี พวกเรารีบจัดการมันกันเถอะ!” มู่เฉียนซีตะโกนสั่ง
พวกเขาพี่น้องต้องการสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย และตอนนี้ก็มีเพียงกั๋วเอ๋อร์และมังกรร้ายเท่านั้นที่กำลังหยุดเอาไว้
เฟี้ยว เฟี้ยว เฟี้ยว!
เข็มยาสองสามเล่มพุ่งทะยานออกไป นี่ไม่ใช่ยาที่ทำให้พวกเขานอนหลับ แต่สามารถทำให้พวกเขามีสติกลับมาได้เล็กน้อย
ท้ายที่สุดแล้ว สัตว์ร้ายแห่งความตายก็เต็มไปด้วยบาดแผล มันจ้องมองไปทางเด็กน้อยทั้งสองอย่างน่าสะพรึงกลัว นี่มันจะช้าเกินไปหน่อยแล้ว!
ตูมมม!
ลำแสงสีฟ้าระเบิดขึ้น และการโจมตีของพลังธาตุวารี ก็พุ่งโจมตีมันอย่างไร้ความปรานี
“โฮกกก โฮกก!” สัตว์ร้ายแห่งความตายร้องคำรามอย่างน่าสังเวชมากขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับที่มู่เฉียนซีฝังเข็มให้มันอีกสองสามเล่ม
ด้วยเหตุนี้มันจึงทำได้เพียงแค่สู้ต่อไป ตั้งแต่มันมีชีวิตมา มันก็ไม่เคยหดหู่ถึงเพียงนี้มาก่อนเลยจริง ๆ
แม้ว่าในตอนแรกมันจะถูกผนึก แต่ก็ไม่เคยถูกทารุณกรรมถึงขนาดนี้เลย!
มู่เฉียนซีหยิบเอาหอคอยนิรันดร์ออกมา และใส่มันเข้าไปข้างใน
เมื่อมันถูกหอคอยนิรันดร์ฝึกฝนอย่างหนัก ก็ทำให้พลังของมันอ่อนแอลงทันที
ลำดับต่อไป ก็คือปัญหาของเด็กทั้งสองคนนี้
ยาน้ำของมู่เฉียนซีไม่สามารถทำให้พวกเขาหลับได้อีกแล้ว สุดท้ายแล้วชะตากรรมของพวกเขาก็คือการต่อสู้กันทั้งวันทั้งคืน จนทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายไปนั่นเอง
“ฮืออออ! พวกเขาช่างน่าสงสารเหลือเกิน นายท่านจะทำเช่นไรดีเจ้าคะ” เป็นกั๋วเอ๋อร์น้อยที่ร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดใจ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ต้องตายไปสักคนถึงจะช่วยได้อย่างนั้นหรือ เช่นนั้นก็แค่ตายไปสักคนก็พอแล้วสินะ”
มู่เฉียนซีคิดวิธีการหนึ่งออกมาได้ และเตรียมที่จะลงมือลองดูทันทีว่าได้หรือไม่?
หลังจากนั้นเข็มยาเข็มหนึ่งก็บินออกไป ซึ่งมันก็ปักลงไปที่หน้าอกของเยว่เจี้ยนผู้เป็นน้องชายทันที
ฉึก!
เข็มยานั้นปักลงไปอย่างแม่นยำโดยไร้ที่ติ
ตึงงง!
และเยว่เจี้ยนก็ล้มฟุบลงไปบนพื้นอย่างฉับพลัน
“เยว่เจี้ยน ขอโทษด้วยนะ!” มู่เฉียนซีกล่าว
.
.
YOU MAY ALSO LIKE
