ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2817 เกาะอันอี้เซี่ย
บนเกาะหิมะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับหนึ่งของแดนภูตทางตอนเหนือถูกแช่แข็งเป็นวงกว้างนับหลายพันลี้ ซึ่งมันก็มีสภาพอากาศที่หนาวเย็นเป็นอย่างมาก
หลังจากที่พวกเขาขึ้นฝั่งไปบนเกาะหิมะแล้ว ก็จำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มร่างกาย ถึงจะสามารถหลีกเลี่ยงไม่ให้ร่างกายของตนเองถูกแช่แข็งได้
ที่นี่คืออาณาเขตของเผ่าหิมะ ซึ่งสถานที่แห่งนี้ก็หนาวเย็นกว่าเมืองหิมะใด ๆ ที่นางเคยไปมาก่อนหน้านี้เสียอีก
“หนาวชะมัดเลย!” จูเชว่กล่าว
เนื่องจากว่าตอนนี้จูเชว่เพิ่งจะเริ่มฝึกฝน จึงทำให้เขามีพลังแห่งภูตที่เบาบางมาก และตอนนี้เขาก็กำลังประสบกับความทุกข์ทรมานอยู่นั่นเอง
กองสมบัติที่อยู่ในมิติของนางน่าจะมีสิ่งของที่สามารถป้องกันความหนาวเย็นอยู่ด้วย
หลังจากนั้นนางก็โยนผลึกสีแดงเพลิงชิ้นหนึ่งให้กับจูเชว่พลางกล่าวว่า “ถ้าหนาวละก็ เจ้าก็กอดมันเอาไว้ แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าไปได้ผลึกธาตุอัคคีนี้มาจากที่ใดเหมือนกัน”
แน่นอนว่า จูเชว่กอดมันไว้ราวกับเตาผิงก็มิปาน และในที่สุดอุณหภูมิร่างกายที่ลดถึงจุดเยือกแข็งก็ฟื้นตัวขึ้นมาเสียที
พวกเขามาถึงเมืองหลวงของเผ่าหิมะ ซึ่งด้านนอกของเมืองหลวงก็มีประติมากรรมหิมะที่งดงามทอดยาวออกไปไกลหลายสิบลี้เลยทีเดียว
แต่ละผลงานล้วนมีความคิดสร้างสรรค์ มีความสมจริง และมีความงดงามเป็นอย่างยิ่ง
ที่ประตูทางเข้าเมืองได้มีคนของเผ่าหิมะที่แต่งตัวอย่างงดงามมารออยู่แล้ว “มิทราบว่าแขกทั้งสองท่านคือ…”
มู่เฉียนซีและจูเชว่ได้หยิบบัตรเชิญออกมา จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “ที่แท้พวกท่านก็คือตัวแทนที่ท่านผู้นำเผ่าจิ้งจอกและฝ่าบาทจอมราชาภูตส่งมานี่เอง เชิญทั้งสองท่านด้านในขอรับ”
ผิวพรรณคนของเผ่าหิมะแต่ละคนล้วนขาวราวกับหิมะก็มิปาน เพียงแต่ว่าพวกเขาแต่ละคนต่างก็เย็นชาราวกับน้ำแข็ง ทั้งยังไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ อีกด้วย
ภูตหิมะได้เตรียมที่พักที่สะดวกสบายให้กับแขกที่มาร่วมงานแต่งที่เผ่าหิมะแล้ว ตำหนักแต่ละตำหนักถูกสร้างมาจากน้ำแข็งและหิมะ ที่ประณีตสมบูรณ์แบบ ราวกับเมืองในฝันที่งดงาม
เมื่อมาถึงกลางดึก แสงไฟชนิดต่าง ๆ ก็สว่างไสวขึ้น ซึ่งมันก็ทำให้คนทั้งเมืองหลวงราวกับอยู่ในโลกของเทพนิยายก็มิปาน
จูเชว่เอนตัวพิงหน้าต่างซึ่งมองเห็นความงดงามทั้งหมดของเมืองหลวงภูตหิมะแห่งนี้ พลางกล่าวว่า “ทั้งเงียบสงบและงดงาม ราวกับกำลังอยู่ในเมืองแห่งความฝันอย่างไรอย่างนั้นเลย”
“ใช่แล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าว
เมืองแห่งนี้ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม ล้วนเป็นความงดงามที่สมบูรณ์แบบมากจริง ๆ
ดินแดนหิมะที่สบายเช่นนี้ ช่างบริสุทธิ์อย่างไร้ที่ติจนน่าเหลือเชื่อ
แต่ว่าหากรากฐานได้พังลง แล้วตนจะรอดต่อไปได้อย่างไร แดนภูตเกิดความวุ่นวายขนาดนั้น เผ่าหิมะจะยังคงสภาพที่เงียบสงบต่อไปได้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ
วันรุ่งขึ้น ก็คือวันที่จัดงานแต่งงาน
องค์หญิงเผ่าหิมะสวมชุดพิธีการที่งดงามเดินลากเข้ามายังท้องพระโรงที่วิจิตรตระการตามากที่สุดของเผ่าหิมะ
นางได้รับคำอวยพรจากทุกคนในเผ่าที่อยู่ที่นี่ หลังจากนั้นนางก็อยู่กับชายอันเป็นที่รักอย่างมีความสุขตลอดไป
ในวันเช่นนี้ แม้ว่าภูตหิมะที่อยู่ในพระราชวังเผ่าหิมะจะไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมามากเท่าไรนัก แต่ความสุขที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าในเวลานี้ก็ไม่สามารถปกปิดได้อยู่ดี
และแล้วเจ้าบ่าวก็มาถึง เขาสวมชุดคลุมสีดำงดงามชุดหนึ่ง ซึ่งมันก็เข้ากับชุดพิธีการสีขาวบริสุทธิ์ขององค์หญิงแห่งเผ่าหิมะได้พอดี เขาเดินเข้ามาหาเจ้าสาวที่งดงามของตนเองทีละก้าว
“ท่านพี่อัน!” องค์หญิงเผ่าหิมะคลอเคลียอยู่ในอ้อมแขนของเขา
ทุกคนต่างอวยพรให้คู่บ่าวสาวคู่นี้ มีรักแท้และได้ครองคู่กันไปจนแก่เฒ่า
ผลึกหิมะวิญญาณส่องแสงแวววาวเจิดจรัสออกมา และคู่แต่งงานใหม่ทั้งสองก็ได้คุกเข่าอยู่หน้าผลึกหิมะวิญญาณนี้ จากนั้นก็เริ่มอธิษฐานอย่างจริงใจ
อันเยว่มองไปยังคนงามผู้เย็นชาที่อยู่เบื้องหน้าอย่างเสน่หาพลางกล่าวว่า “เซี่ยเอ๋อร์ นับจากวันนี้ไป เจ้ายินดีที่จะอยู่ด้วยกันกับข้าไปตลอดชีวิต ไม่มีวันพรากจากและทอดทิ้งกันไปใช่หรือไม่”
“ข้ายิน…”
ยังไม่ทันที่องค์หญิงเผ่าหิมะจะทันได้กล่าวคำสุดท้ายจบ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากนอกห้องโถงว่า “ข้าไม่ยินยอม!”
ตรงประตูมีหญิงสาวที่รูปร่างผอมเพรียวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น นางมีรูปร่างหน้าตาที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าองค์หญิงเผ่าหิมะเลย นอกจากนี้ทั่วทั้งร่างของนางยังเต็มไปด้วยเสน่ห์อีกด้วย
ในตอนที่สติของทุกคนยังไม่กลับคืนมานางก็วิ่งเข้าไปในอ้อมกอดของเจ้าบ่าวพลางกล่าวว่า “ท่านพี่อัน ข้าไม่ยอมให้ท่านแต่งกับนาง ข้ากำลังตั้งครรภ์ลูกของท่านอยู่นะ! ท่านดูสิเจ้าคะ!”
“เม่ยเอ๋อร์!” อันเยว่ผงะไปเล็กน้อย
แม้ว่าเซี่ยเม่ยจะมีรูปร่างที่ผอมเพรียว แต่ก็สามารถดูออกมาว่านางตั้งครรภ์มาได้หลายเดือนแล้ว
“อะไรนะ” องค์หญิงเผ่าหิมะเกือบที่จะล้มลงไปบนพื้นราวกับถูกสายฟ้าฟาดก็มิปาน แต่โชคดีที่สาวใช้ของนางมือเท้าว่องไวจึงสามารถประคองนางเอาไว้ได้ทัน
ติ๋ง! ติ๋ง!
น้ำตาของภูตหิมะกลายเป็นผลึกหิมะ ซึ่งมันก็ตกลงไปอยู่บนพื้น
สิ่งนั้นมีความงดงามและละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าไข่มุกของนางเงือกเลยทีเดียว แต่ภายในนั้นกลับปกคลุมไปด้วยความเศร้าโศกของภูตหิมะ
หัวใจน้ำแข็งของเผ่าหิมะ น้อยครั้งนักที่จะมีความรู้สึกเสียใจหรือว่ายินดี แต่ทว่าความรู้สึกนี้เจ็บปวดมากเกินไป ซึ่งองค์หญิงแห่งเผ่าหิมะจะต้องถูกทำร้ายถึงขีดสุดจึงได้หลั่งน้ำตาออกมาเช่นนี้
นางกล่าวด้วยเสียงที่แหบแห้งว่า “ท่านพี่อัน นี่ท่านกำลังล้อข้าเล่นอยู่ใช่หรือไม่ เรื่องล้อเล่นเช่นนี้ ไม่สนุกเลยแม้แต่น้อย ท่าน…”
“องค์หญิงน้อยผู้ไร้เดียงสาที่ทำได้แค่ฝัน! เจ้าคิดว่าท่านพี่อันจะรักเจ้าจากใจจริงหรือ เขาก็แค่ชอบสถานะอันสูงส่งอย่างองค์หญิงแห่งเผ่าหิมะของเจ้าเท่านั้นแหละ เช่นนี้ถึงจะสามารถมอบสิ่งที่ดีกว่าให้ข้าได้! ข้าเป็นเพียงเผ่าจิ้งจอกที่มีสายเลือดที่ไม่บริสุทธิ์ มีทั้งสายเลือดของเผ่าหิมะ เผ่าโลหิต และเผ่าจิ้งจอก สายเลือดนี้ถูกพวกเจ้าดูหมิ่นเหยียดหยาม และถูกกำหนดให้ไม่มีอนาคตอะไรเลย”
“แต่เมื่อข้าได้เจอกับท่านพี่อัน เขาก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหาทรัพยากรมาให้ข้าฝึกฝน ในปีที่ผ่านมา สมบัติที่เขาได้รับมาจากเจ้า ก็ทำให้ข้าได้ฝึกฝนจนตอนนี้พลังฝึกฝนของข้าไม่ได้ด้อยไปกว่าสายเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าภูตอีกแล้ว”
พลังแห่งภูตที่เซี่ยเม่ยปลดปล่อยออกมาไม่ได้อ่อนแอเลยจริง ๆ และสีหน้าขององค์หญิงเผ่าหิมะในตอนนี้ก็ซีดเผือดไปแล้ว
องค์หญิงเผ่าหิมะกล่าวอย่างเลื่อนลอยว่า “ข้าช่วยท่านออกมาจากกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำ ท่านบอกว่าข้าเป็นคนที่ทั้งน่ารักและงดงามมากที่สุด และต้องการจะอยู่ด้วยกันกับข้าตลอดไป ข้าไม่เชื่อ! ข้าไม่เชื่อสิ่งที่นางพูดหรอก”
อันเยว่กล่าว “สาเหตุที่ข้าเกือบเอาขีวิตไม่รอดบนเขาหิมะ เพราะข้าตั้งใจตรวจสอบเส้นทางการเดินทางของเจ้ามาตั้งแต่แรกแล้ว! เพื่อให้เจ้าช่วยเหลือข้า และข้าจะได้อยู่ข้างกายเจ้าเพื่อตอบแทนบุญคุณของเจ้า”
“เจ้าคิดว่าข้าจะชอบหญิงสาวที่เย็นชาและไม่สนใจอะไรแม้แต่นิดเดียวอย่างเจ้าจริง ๆ หรือ สิ่งที่เรียกว่าเผ่าภูตเลือดบริสุทธิ์ก็ไม่เห็นจะเท่าไรเลย ไม่เหมือนกับเม่ยเอ๋อร์ มีทั้งเสน่ห์ของเผ่าจิ้งจอก มีความร้อนแรงของเผ่าโลหิต และยังมีความงดงามของเผ่าหิมะของพวกเจ้าอีก”
สายตาที่อันเยว่จ้องมองไปที่เซี่ยเม่ยนั้นร้อนแรงเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งมันก็ทำให้ภายในใจขององค์หญิงเผ่าหิมะกำลังจะแตกสลายออกเป็นเสี่ยง ๆ แล้ว
เจ็บปวด มันช่างเจ็บปวดมากจริง ๆ!
พรวดดดด!
นางกระอักเลือดออกมา เมื่อได้รับแรงกระตุ้นเช่นนี้จึงทำให้องค์หญิงเผ่าหิมะไม่อาจทนได้อย่างสมบูรณ์ จนนางหมดสติไปทันที
ปัง!
ผู้นำเผ่าหิมะโกรธจัด และโต๊ะตัวหนึ่งก็ถูกเขาทำให้กลายเป็นน้ำแข็งโดยตรง
เซี่ยเอ๋อร์เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา นางล้ำค่ายิ่ง แม้จะถือไว้ในมือก็กลัวตก จะอมไว้ในปากก็กลัวจะละลาย
เพราะนางชอบมนุษย์ผู้นี้ แม้ว่าจะมีช่องว่างระหว่างมนุษย์กับเผ่าภูตก็ยังยอมรับที่จะให้พวกเขาทั้งสองคนจัดงานแต่งงานได้ แต่สุดท้ายกลับทำให้ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตนเองต้องเจอกับการทรยศหักหลัง จนทำให้นางเจ็บปวดเจียนตายเช่นนี้
“มนุษย์เพศชายนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีจริง ๆ เห็นของใหม่ลืมของเก่า จิตใจโลเล ไร้ยางอาย และยังเจ้าเล่ห์อีกด้วย” แม้ว่าใบหน้าของผู้นำเผ่าหิมะจะไม่ได้แสดงอารมณ์ออกมามากเท่าไรนัก แต่ทว่าน้ำเสียงที่คำรามออกมาก็ได้บอกอารมณ์ของตนเองอย่างชัดเจนแล้ว
“เด็ก ๆ! จับเจ้าสารเลวทั้งสองนี้เอาไว้ ข้าจะเอาพวกมันทั้งสองไปทำเป็นมนุษย์หิมะ จากนั้นก็เอาไปไว้บนยอดเขาหิมะ และปล่อยให้มันถูกผึ้งหิมะต่อยไปอีกหลายร้อยปี” ผู้นำเผ่าหิมะกล่าว
นี่คือการทรมานของเผ่าหิมะ ซึ่งมันก็ทำให้คนมีชีวิตรอดโดยที่ไม่สามารถตายได้
ในตอนที่ผู้นำของเผ่าหิมะออกคำสั่ง อันเยว่ก็กระโดดขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นก็คว้าตัวองค์หญิงเผ่าหิมะเอาไว้ และใช้กริชจ่อไปบนต้นคอสีขาวที่สมบูรณ์แบบราวกับคอของห่านก็มิปาน
ฉึก!
ความเจ็บปวดทำให้องค์หญิงเผ่าหิมะตื่นขึ้นมาทันที และบนต้นคอของนางก็มีรอยแผลปรากฏขึ้นมา
นางรู้ว่าตนเองถูกจับเป็นตัวประกัน และคนที่จับนางก็คือคนที่จะแต่งงานกับนางในวันนี้
พวกเขาเกือบที่จะกลายเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำเช่นนี้กับนาง!
ทั่วทั้งร่างขององค์หญิงเผ่าหิมะเปลี่ยนเป็นชาขึ้นมาทันที และดวงตาอันบริสุทธิ์ของนางก็กลายเป็นความว่างเปล่า
YOU MAY ALSO LIKE
