ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2816 ความโศกเศร้าของเผ่าผีเสื้อ
ดวงตาสีฟ้าหม่นคู่นั้นของผู้นำเผ่าแห่งฝันลืมขึ้น
เมื่อเขามองเห็นมู่เฉียนซีก็ผงะไปเล็กน้อย เขาบ่นพึมพำว่า “ข้าทำสำเร็จแล้ว!”
“ข้าเดินออกมาจากความฝันได้แล้ว”
“……”
เขาอยู่ในอาการที่มึนงงเล็กน้อย และยากที่จะเชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องจริง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ดูท่าทางเจ้าเหมือนว่าจะไม่เชื่อเลยสินะ ข้าจะฝังเข็มให้เจ้า แค่นี้เจ้าก็จะตื่นตัวแล้ว”
ฉึก!
และเข็มยาเล่มหนึ่งก็แทงลงไปบนแขนของผู้นำเผ่าแห่งฝัน
กลิ่นอายที่ปลอดโปร่งทำให้เขาเปลี่ยนเป็นมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที และพลังจิตวิญญาณที่ถูกใช้ไปจนหมดก่อนหน้านี้ก็ถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว
ตึงง!
เขาลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน และเกือบที่จะล้มลงไปทันที
“ออกมาแล้วจริง ๆ ด้วย!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช่แล้ว! เจ้าออกมาแล้ว ตอนนี้เจ้ามอบแผนที่ที่เผ่าแห่งฝันครอบครองให้ข้าได้หรือยัง”
“เรื่องที่ข้ารับปากท่านเอาไว้ ข้าย่อมต้องทำให้อยู่แล้ว”
หลังจากนั้นเขาก็นำเอาผลึกสีเทาเม็ดหนึ่งออกมา และยื่นไปตรงหน้าของมู่เฉียนซี “เชิญท่านเอาไปได้เลยขอรับ”
“ขอบใจมาก!”
“ไม่ขอรับ คนที่ต้องขอบคุณควรเป็นพวกข้าถึงจะถูก” ผู้นำเผ่าแห่งฝันกล่าว
“สิ่งของเมื่อครู่นี้ ยังสามารถใช้ได้อยู่หรือไม่ ข้าจำเป็นต้องมีพลังจิตวิญญาณที่เพียงพอ เพื่อที่จะไปปลุกคนในเผ่าให้ตื่นจากฝันร้าย พวกเขาได้รับความทรมานมานานมากแล้ว ข้าไม่อยากจะล่าช้าเลยแม้แต่อึดใจเดียว” เขากล่าวอย่างอ้อนวอน
“นี่เป็นเพียงปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น!” ในเมื่อผู้นำเผ่าแห่งฝันมอบแผนที่ให้อย่างมีน้ำใจ มู่เฉียนซีเองก็หยิบยาลูกกลอนฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณออกมากองหนึ่งอย่างใจกว้างเช่นกัน
“เยอะมากเลย!” ผู้นำเผ่าแห่งฝันคิดว่านี่เป็นยาขั้นเทวะที่ล้ำค่ายิ่ง ดังนั้นจึงใช้มันอย่างระมัดระวัง แต่สุดท้ายเขาก็ค้นพบว่าสำหรับมู่เฉียนซีแล้ว ดูเหมือนว่านี่จะเหมือนกับน้ำร้อนก็มิปาน
ในเมื่อมียาวิญญาณมากพอแล้ว ผู้นำเผ่าแห่งฝันจึงปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณ และได้เชื่อมโยงดินแดนแห่งความฝันของทุกคนในเผ่าเข้ามาไว้ด้วยกัน
ดินแดนแห่งความฝันของพวกเขาคล้ายกับของเขา มันทั้งมืดมิดและสิ้นหวัง
เขาได้วาดโครงร่างแดนแห่งความฝันออกมา และสร้างเทพธิดาขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นก็ช่วยคนในเผ่าของเขาทั้งหมดเอาไว้ได้ในที่สุด
และรูปร่างหน้าตาของเทพธิดาองค์นั้น ก็คือมู่เฉียนซี
หลังจากที่คนในเผ่าแห่งฝันทั้งหมดตื่นขึ้นมาแล้ว ก็มีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาและร้องเรียกมู่เฉียนซีว่าเทพธิดา
แม้ว่าจะอธิบายไปแล้ว แต่พวกเขากลับยืนหยัดที่จะเข้าใจเช่นนั้นอยู่ดี
“เจ้าช่างทำได้ดีจริง ๆ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างอารมณ์เสีย
“ท่านมู่ สำหรับพวกเราเผ่าแห่งฝันแล้ว ท่านมีพระคุณมากจริง ๆ” ผู้นำเผ่าแห่งฝันกล่าว
เผ่าแห่งฝันต้องการสร้างแม้กระทั่งรูปปั้นของเทพธิดาอย่างกระตือรือร้น และมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้ว่าคนที่ดึงพวกเขาออกมาจากสถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นนี้ ภายในใจของพวกเขาแล้ว มีความสูงส่งมากเพียงใด
“ไม่ต้องหรอก หากว่าพวกเจ้าไม่มีเรื่องอื่นทำแล้วจริง ๆ เช่นนั้นก็ช่วยข้าสร้างหอหมอปีศาจบนเกาะแห่งฝันก็แล้วกัน” มู่เฉียนซีกล่าว
“ขอรับ!”
หลังจากที่สถานการณ์ของเผ่าแห่งฝันมีความมั่นคงแล้ว ก็มีความผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นที่เผ่าผีเสื้อ และตอนนี้ผู้นำของเผ่าผีเสื้อก็ได้ถูกสังหารแล้ว
สมบัติล้ำค่าที่ผู้นำเผ่าเฝ้าเอาไว้ทั้งหมดถูกขโมยไปแล้ว แน่นอนว่ารวมไปถึงแผนที่สุสานของจักรพรรดิภูตด้วย
“ให้ตายเถอะ! คิดไม่ถึงว่าจะถูกพวกมันแย่งไปก่อนก้าวหนึ่งเช่นนี้” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความโกรธเคือง
“เป็นพวกเราที่คอยถ่วงแข้งถ่วงขาท่านเอาไว้” ผู้นำเผ่าแห่งฝันละอายใจเป็นอย่างยิ่ง
“ไม่เกี่ยวกับเรื่องของพวกเจ้าหรอก บางทีคนที่อยู่เบื้องหลังอาจจะคำนวนเอาไว้แล้ว แน่นอนว่าข้าที่กำลังจัดการเรื่องของเผ่าแห่งฝัน ย่อมไม่มีสมาธิไปสนใจทางด้านเผ่าผีเสื้ออยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตอนนี้ทั่วทั้งเผ่าผีเสื้อต่างก็ติดเชื้อโรคประหลาดที่เหมือนกับโรคระบาด นักปรุงยาของพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย เนื่องจากว่าพวกเขาเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอปีศาจ พวกเขาจึงอยากจะเชิญท่านหมอปีศาจไปช่วยเหลือ และกำจัดโรคระบาดให้” และก็ได้มีคนมาแจ้งข่าวมาอีกครั้ง
สถานการณ์ของเผ่าผีเสื้อไม่ได้ดีไปกว่าเผ่าแห่งฝันเท่าไรนัก แม้ว่าเผ่าผีเสื้อจะไม่มีแผนที่สุสานของจักรพรรดิภูตแล้ว แต่ก็ยังสามารถมีธุรกิจได้ ซึ่งมันก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์เลย
หากสามารถรักษาเสถียรภาพของแต่ละเผ่าหลักเอาไว้ได้ แม้ว่าภูตร้ายแห่งความตายเหล่านั้นจะต้องการก่อความวุ่นวายในแดนภูต แต่เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาก็สามารถร่วมมือกันต่อสู้กับศัตรูได้
“ตกลง! ข้าจะไปที่เผ่าผีเสื้อ!”
ซึ่งในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังจะออกเดินทาง ก็มีคนของเผ่าแห่งฝันไม่น้อยมาส่งนาง และทั่วทั้งเผ่าแห่งฝันต่างก็ภาวนาเพื่อมู่เฉียนซี
“ขอให้ท่านเทพธิดา มีฝันดีในทุก ๆ วัน” พวกเขากล่าวอวยพรด้วยความจริงใจ
เกาะผีเสื้อเป็นเกาะที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ แต่ทว่าหลังจากที่มู่เฉียนซีเหยียบขึ้นไปบนเกาะ ก็เห็นว่าทุกหนทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยดอกไม้โศกา ซึ่งมีบรรยากาศอึมครึมไปทั่วทั้งเกาะผีเสื้อ
พวกเขาได้ฝังผู้นำเผ่าของตนเองไว้ที่ใต้ท้องทะเล ซึ่งกลิ่นอายของความโศกเศร้าได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งเผ่าผีเสื้อเลยทีเดียว
ความสามารถของเผ่าผีเสื้อคือการใช้พิษ ทำให้ผู้คนตกอยู่ในภาพลวงตา ซึ่งนี่ก็คือความสามารถพิเศษของเผ่าภูต
พลังในการต่อสู้ของพวกเขาไม่แข็งแกร่ง ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับแผนการร้ายของภูตร้ายแห่งความตาย พวกเขาจึงต้องพ่ายแพ้อย่างน่าเวทนา
“ท่านหมอปีศาจ พวกท่านได้โปรดช่วยเหลือพวกเราด้วย”
สาเหตุที่พวกเขาป่วย เป็นเพราะดอกไม้ที่เกิดขึ้นบนเกาะแห่งนี้ ทั้งการรักษาต้นไม้ ดอกไม้ใบหญ้า และรักษาคนล้วนไม่ใช่ปัญหาสำหรับมู่เฉียนซีเลย
หลังจากที่นางรู้ถึงสาเหตุแล้วก็ไปเตรียมยาทันที ซึ่งมันก็ทำให้บรรยากาศทั่วทั้งเกาะฟื้นฟูขึ้นมาบ้าง แต่ทว่าภูตที่ตายไปแล้วไม่สามารถฟื้นกลับคืนมาได้อีก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ภูตร้ายแห่งความตายจะต้องสร้างภัยพิบัติขึ้นในแดนภูตอย่างไม่ลดละแน่นอน ในฐานะที่พวกเจ้าเป็นหนึ่งในสิบสองเผ่าภูตหลัก จำเป็นต้องมีใจฮึดสู้อีกครั้ง และวางแผนเพื่อเตรียมรับมือกับศัตรูที่แข็งแกร่งให้ดี”
“ขอรับ! ท่านหมอปีศาจ พวกเราเข้าใจแล้ว!” ถึงเผ่าผีเสื้อนี้จะดูเหมือนว่าอ่อนแอ แต่กลับลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความเกลียดชัง
พวกเขาที่เคยพึงพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่มาโดยตลอด ในตอนนี้พวกเขากลับตัดสินใจที่จะแก้แค้นแล้ว
หลังจากที่มู่เฉียนซีจัดการปัญหาของเผ่าผีเสื้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็กลับไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์หมื่นภูต และมุ่งหน้าไปหาจอมราชาภูต
“จอมราชาภูต แดนภูตกำลังจะเปลี่ยนไปแล้ว เจ้าไม่มีมาตรการรับมือเลยอย่างนั้นหรือ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“จวนตัวแล้วจะหาทางรอดได้เอง” และนี่ก็คือคำตอบที่จอมราชาภูตมอบให้มู่เฉียนซี
และเขาก็มองได้ทะลุปรุโปร่งมากกว่าผู้ใดก็ตาม
“เจ้าไม่กลัวว่าแดนภูตจะถึงจุดจบอย่างนั้นหรือ ช่างกล้าเดิมพันจริง ๆ!”
“มีทั้งท่านและนายท่านอ้านอยู่ด้วยมิใช่หรือ ก่อนหน้านี้ข้าไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่าตอนนี้ข้ากลับมีความมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง ว่าแดนภูตของพวกเราจะต้องหลุดพ้นออกมาจากภัยพิบัตินี้ได้ และสถานการณ์จะต้องแตกต่างอย่างแน่นอน” ดวงตาคู่นั้นของจอมราชาภูตสดใสเป็นอย่างมาก
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย ทั้งหมดนี้เหมือนการเคารพบูชาโดยไม่ลืมหูลืมตาอย่างสิ้นเชิง
“เจ้าไม่กลัวว่าเมื่อข้าได้รับต้นกำเนิดแห่งแดนภูตแล้วจะจากไปทันที! และไม่สนใจปัญหาในแดนภูตของพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ”
“หากเป็นเช่นนั้นละก็ เกรงว่าต้นกำเนิดแห่งแดนภูตคงจะไม่ยอมรับท่านแน่นอน” จอมราชาภูตกล่าว
“ดูเหมือนว่า เจ้าจะคำนวนไว้แล้วว่าข้าจะต้องออกโรงช่วยเหลืออย่างนั้นสินะ” ตาของมู่เฉียนซีหรี่ลงเล็กน้อย
“การมาถึงของท่านและนายท่านอ้าน นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะทำให้แดนภูตของพวกเรารอดจากสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เผ่าภูตของพวกเราก็จะพยายามอย่างเต็มที่เช่นกัน” จอมราชาภูตกล่าวอย่างระมัดระวัง
หลังจากที่พูดคุยกับจอมราชาภูตเสร็จแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้ส่งคนออกไปค้นหารังของภูตร้ายแห่งความมืดเหล่านั้น
แทนที่จะถูกกระทำ ไม่สู้เริ่มโจมตีก่อนดีกว่า
แต่ทว่าเกาะหมื่นภูตของแดนภูต ไม่ง่ายนักที่จะหาสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในมุมที่มืดมิดเหล่านั้นเจอ
และในขณะที่ตามหาภูตร้ายแห่งความมืดเหล่านั้น แน่นอนว่ามู่เฉียนซีก็ไม่ลืมที่จะเก็บรวบรวมแผนที่ไปด้วยเช่นกัน
ตอนนี้แผนที่ของเผ่าโลหิต เผ่าอสรพิษ เผ่าจิ้งจอก และเผ่าแห่งฝันอยู่ในมือนางแล้ว
ส่วนแผนที่ของเผ่าผีเสื้อถูกเอาไปได้ ฉะนั้นไม่ว่าอย่างไรนางก็จะต้องหาวิธีเอาแผนที่ที่เหลือมาให้ได้
“องค์หญิงของเผ่าหิมะกำลังจะแต่งงาน และอีกฝ่ายก็คือมนุษย์คนหนึ่ง” จอมราชาภูตได้รับบัตรเชิญ
เผ่าหิมะก็น่าสนใจเช่นกัน แต่เขาก็ไม่สามารถไปเข้าร่วมงานแต่งเช่นนี้ได้อยู่ดี
ระหว่างเผ่าภูตและเผ่ามนุษย์ไม่สามารถเข้ากันได้ แม้ว่าจะรักกันแต่ก็ไม่สามารถแต่งงานอย่างสูงส่งเช่นนี้ได้อยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงองค์หญิงของเผ่าหนึ่งเลย
“ดูเหมือนว่าเผ่าหิมะค่อนข้างเปิดกว้างมากเลยสินะ” จูเชว่กล่าว
“ซีซี พวกเราไปด้วยกันเถอะ! ทางเผ่าจิ้งจอกส่งข่าวมาบอกว่าให้ข้าไปเข้าร่วมงานแต่งในครั้งนี้แทนผู้นำเผ่าจิ้งจอก”
.
.
YOU MAY ALSO LIKE
