ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2821 รวมพลังป้องกันศัตรู
เผ่าภูตนั้นให้ความสำคัญกับทายาทมากกว่ามนุษย์ เพราะในชีวิตของพวกเขาสามารถให้กำเนิดทายาทได้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
ถึงแม้ว่าบรรพบุรุษของเผ่าพวกเขาเคยสาบานว่าจะปกป้องแผนที่จนตัวตาย แต่หลังจากที่ผ่านมานานหลายปี คนรุ่นหลังอย่างพวกเขาก็ไม่ได้มีความเชื่อมั่นถึงขนาดนั้นอีกแล้ว
เพื่อที่จะปกป้องลูกของตนเอง พวกเขายอมที่จะสละสิ่งของที่เผ่าของพวกเขาปกป้องเอาไว้
“นำแผนที่ออกมา แน่นอนว่าพวกเราจะต้องปล่อยเจ้าสามคนนี้ไปอยู่แล้ว อย่างไรเสียการฆ่าพวกเขาก็เป็นการยั่วยุให้พวกเจ้าโต้ตอบเสียเปล่า ๆ ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่พวกเราต้องการเลย” อีกฝ่ายกล่าว
“ตกลง! แต่ต้องมาทีละคน”
“เช่นนั้นเผ่าภูตเขายักษ์มาก่อนเถอะ!” อีกฝ่ายกล่าว
ผู้นำเผ่าภูตเขายักษ์ใช้ผลึกสีดำสนิทชิ้นหนึ่ง เพื่อแลกลูกชายของตนเองกลับไป
ผู้นำเผ่าอินทรีใช้ผลึกสีฟ้าอ่อนชิ้นหนึ่ง และเผ่าพยัคฆ์ก็ใช้ผลึกสีเหลือง เพื่อแลกลูกชายของตนเองกลับไปตามที่พวกเขาปรารถนาเอาไว้
เมื่อลูกชายปลอดภัยแล้ว แต่บัญชีในครั้งนี้ไม่มีทางเลิกแล้วต่อกันไปอย่างแน่นอน ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมสั่งการให้โต้กลับ
ทว่าในตอนที่พวกเขากำลังจะลงมือ สีหน้าของคนพวกนั้นก็แปลกประหลาดไปทันที
พวกเขาเอ่ยปากกล่าว “พวกเจ้าทั้งสามคน อยู่เล่นเป็นเพื่อนบิดาของพวกเจ้าให้ดีล่ะ พวกเราต้องขอตัวก่อน!”
เมื่อพวกเขาเอาแผนที่มาได้แล้วก็ล่าถอยทันที แต่ทว่าร่างกายของนายน้อยทั้งสามได้ระเบิดพลังแห่งความตายที่น่าขยะแขยงออกมาอย่างกะทันหัน
ความสามารถของพวกเขาแต่ละคนแข็งแกร่งกว่าตอนปกติยิ่งนัก ซึ่งพวกเขาก็พุ่งเข้ามาโจมตีผู้นำเผ่าทั้งสามทันที
ลูกชายของตนเองที่ช่วยเหลือมาได้สำเร็จ ถึงพวกเขาจะมารู้ตัวตอนนี้มันก็สายไปเสียแล้ว และพวกเขาก็ไม่ได้เตรียมตัวป้องกันภัยจากลูกชายของตนเองเลย
ปังง!
และผู้นำทั้งสามเผ่าที่ไม่ทันได้ระวังก็ถูกลูกชายของตนเองทำให้บาดเจ็บ
อาการบาดเจ็บนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่การที่บาดแผลของพวกเขาปนเปื้อนพลังแห่งความตาย ทำให้พวกเขายากที่จะทนไหวได้
นายน้อยทั้งสามคนยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่อง ซึ่งการโจมตีนี้ก็บ้าคลั่งราวกับไม่รู้ว่านี่คือญาติของตนเองอย่างไรอย่างนั้น
“ท่านผู้นำเผ่า!”
“ควบคุมพวกเขาเอาไว้! ให้ตายเถอะ! เจ้าพวกสารเลวเหล่านั้นช่างไร้ยางอายจริง ๆ พวกมันทำอะไรลูกชายข้ากันแน่” ผู้นำเผ่าพยัคฆ์คำรามกล่าวอย่างโกรธเคือง
“ระวังหน่อย อย่าทำร้ายพวกเขา”
เพราะพลังแห่งความตายทำให้พวกเขาทั้งสามแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่คนอื่นกลับไม่กล้าทำร้ายพวกเขา และการลงมืออย่างมีขีดจำกัดเช่นนี้ แน่นอนว่าผู้ที่เสียเปรียบก็คือพวกเขาเอง
แต่นั่นคือลูกชายของพวกเขา ฉะนั้นพวกเขาจะทำใจฆ่าได้อย่างไร
และในตอนที่มู่เฉียนซีมุ่งหน้ามาถึง ก็ได้เห็นผู้นำเผ่าทั้งสามกำลังต่อสู้กับนายน้อยจากทั้งสามเผ่าที่ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยพลังแห่งความตาย อาการบาดเจ็บบนร่างของผู้นำเผ่าในเวลานี้เริ่มสาหัสขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในเมื่อคนกลับมาแล้ว เกรงว่าแผนที่คง…
มู่เฉียนซีบนพึมพำว่า “ดูเหมือนว่าพวกเราจะมาช้าไปก้าวหนึ่งสินะ”
เข็มยาที่อยู่ในมือของมู่เฉียนซีบินออกไป เพื่อบรรเทาอาการของคนที่บาดเจ็บเหล่านั้นก่อน
แม้ว่าแผนที่จะไม่อยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ยังต้องช่วยเหลืออยู่ดี
ในเมื่อภูตร้ายแห่งความตายกำลังอาละวาดอยู่ในแดนภูตเช่นนี้ การปล่อยให้เผ่าภูตหลักทั้งสิบสองต้องประสบความสูญเสียอย่างหนักจึงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก
ฉึก ฉึก!
ในขณะที่พวกเขากำลังมุ่งความสนใจอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองการต่อสู้ของลูกชาย กลับรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาที่แขนอย่างกะทันหัน
ถูกลอบโจมตีรึ!
ดวงตาของพวกเขากวาดมองไปทางมู่เฉียนซี “เจ้าคือใครกัน”
“คือคนที่จะมาช่วยพวกเจ้า” มู่เฉียนซีกล่าว
“ช่วยพวกข้าหรือ แล้วทำไมถึงลอบโจม…”
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย พลังแห่งชีวิตได้ขับไล่พลังแห่งความตายในร่างกายของพวกเขา และหยุดเลือดที่กำลังไหลบนบาดแผล ซึ่งมันก็น่าอัศจรรย์ใจจริง ๆ
พวกเขาพึมพำกล่าวว่า “ที่แท้เจ้าก็มาเพื่อช่วยพวกข้าจริง ๆ”
“ในเมื่อเจ้าสามารถช่วยพวกข้าได้ เช่นนั้นเจ้าสามารถช่วยลูกชายของพวกข้าได้หรือไม่ สาเหตุที่พวกเขาโจมตีพวกเราต้องเป็นเพราะถูกพวกมันควบคุมแน่นอน” พวกเขากล่าว
“หากต้องการให้ข้าออกโรง ก็จำเป็นต้องมีค่าตอบแทน! แผนที่ของเผ่าพวกเจ้ายังอยู่หรือไม่” มู่เฉียนซีกล่าว
ผู้นำเผ่าทั้งสามผงะไปเล็กน้อย ท่าทางแบบนี้แปลว่าต้องไม่อยู่แล้วแน่นอน
“แผนที่ของพวกเราได้ถูกภูตร้ายแห่งความตายเอาไปแล้ว หากไม่มอบให้พวกมัน ลูกชายของพวกเราต้องตายแน่นอน! แม้ว่าพวกเราจะไม่มีแผนที่ แต่ก็สามารถมอบสมบัติชิ้นอื่น ๆ ให้เจ้าได้ เจ้าจะช่วยดำเนินการให้ได้หรือไม่?” ผู้นำเผ่าพยัคฆ์กล่าว
“สมบัติอื่น ๆ ข้าเองก็ไม่เคยขาดเช่นกัน! มีสามเรื่อง หากพวกเจ้าทั้งสามเผ่าต่างยอมรับปากว่าจะทำงานให้ข้าสามเรื่อง ข้าก็จะยอมช่วยเหลือ เป็นอย่างไร” ในเมื่อไม่มีแผนที่แล้วจริง ๆ เช่นนั้นนางจึงทำได้เพียงเสนอเงื่อนไขนี้ออกมาเท่านั้น
“ได้! ตกลงตามนั้น! รีบลงมือเร็วเข้าเถอะ”
นายน้อยของทั้งสามเผ่าจู่โจมมาทางพวกเขาอย่างรุนแรงอีกครั้ง ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขารู้สึกปวดหัวมากจริง ๆ
มู่เฉียนซีเริ่มลงมือทันที พลังจิตวิญญาณของนางกระจายออกมา จากนั้นพลังแห่งชีวิตก็แพร่กระจายออกไป และปกคุลมพวกเขาทั้งสามคนเอาไว้
ร่างกายของพวกเขาทั้งสามคนแข็งทื่อไปเล็กน้อย หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็โยนเข็มยาจำนวนหลายเล่มฝังลงไปบนผิวหนังของพวกเขาทันที
ตึง ตึง ตึง
และทันใดนั้นพวกเขาก็หมดสติไป ทำให้พลังในการต่อสู้ของพวกเขาหายไปทันที
ผู้นำเผ่าทั้งสามรับพวกเขาเอาไว้ มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พาพวกเขาไปพักผ่อนเถอะ! รอพวกเขาตื่นมาเมื่อไร ก็ดีขึ้นแล้ว”
หลังจากที่พวกเขาหาเกาะที่เงียบสงบที่อยู่ใกล้ที่สุดพักผ่อนได้แล้ว ผู้นำเผ่าหลักทั้งสามก็กล่าวว่า “ต้องขอบคุณแม่นางที่ออกโรงช่วยเหลือเป็นอย่างมาก”
“ที่ข้าช่วยเพราะมีจุดประสงค์ น่าเสียดายที่มาช้าไปก้าวหนึ่ง! ตอนนี้ภายในมือของเจ้าพวกนั้นมีแผนที่ส่วนหนึ่งแล้ว”
แผนที่ที่นางมีอยู่ในมือ คือของเผ่าโลหิต เผ่าอสรพิษ เผ่าจิ้งจอก เผ่าแห่งฝันและเผ่าหิมะ
และแผนที่ที่อยู่ในมือของเจ้าพวกภูตร้ายแห่งความตายเหล่านั้นมีของเผ่าหมาป่า เผ่าผีเสื้อ เผ่าอินทรี เผ่าพยัคฆ์และเผ่าภูตเขายักษ์
แต่ละฝ่ายต่างยึดครองแผนที่ได้คนละห้าชิ้น ตอนนี้เหลือเพียงเผ่าไก่ฟ้าและเผ่าวิหคเก้าหัวเท่านั้น
หลังจากที่นายน้อยเหล่านั้นตื่นขึ้นมาก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง แต่ทว่าร่างกายนั้นอ่อนแอมาก เพราะการระเบิดพลังที่แข็งแกร่งออกมาอย่างกะทันหันเป็นอันตรายต่อร่างกายของพวกเขาเป็นอย่างยิ่งนั่นเอง
“เอาล่ะ! เมื่อถึงเวลาเจ้าค่อยไปซื้อยาที่หอหมอปีศาจของข้าเพื่อฟื้นฟูร่างกายของพวกเขาก็แล้วกัน! ตอนนี้ข้าจำเป็นต้องไปแล้ว มิเช่นนั้นเกรงว่าคงจะสายเกินไปอีก คาดว่าแผนที่ที่เหลืออีกสองเผ่ากำลังจะตกอยู่ในมือของพวกเขาแล้ว”
เมื่อพูดจบ มู่เฉียนซีและจูเชว่ก็รีบออกเดินทางทันที
ผู้นำเผ่าทั้งสามต่างตะลึงงันไปเล็กน้อย “ที่แท้ก็เป็นหอหมอปีศาจนี่เอง!”
เผ่าวิหคเก้าหัวเป็นเผ่าที่ดุร้ายมากที่สุด ส่วนเผ่าไก่ฟ้าก็เป็นเผ่าที่รักความสงบเป็นอย่างยิ่ง
ด้วยเหตุนี้นางจึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปที่เผ่าไก่ฟ้าก่อน แต่ทว่าในระหว่างทาง จอมราชาภูตก็ได้ส่งข่าวมาบอกนางว่า ตอนนี้เผ่าไก่ฟ้าและเผ่าวิหคเก้าหัวได้เริ่มทำสงครามกันแล้ว
เผ่าวิหคเก้าหัวได้ยอมจำนนต่อภูตร้ายแห่งความตายแล้ว เพราะพลังในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งของพวกมัน จึงทำให้ภายในกลุ่มของภูตร้ายแห่งความตาย พวกเขาอยู่ในลำดับที่สูงที่สุดแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ส่งกำลังเสริมไปเพื่อสนับสนุนการต่อสู้ของเผ่าไก่ฟ้า!”
จูเชว่พยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง! ช่างผยองจริง ๆ! คิดว่าเผ่าภูตหลักทั้งสิบสองจะถูกรังแกได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ”
มีกำลังเสริมมาช่วยมากมาย ทั้งเผ่าโลหิต เผ่าอสรพิษ เผ่าหมาป่า เผ่าจิ้งจอก เผ่าหิมะ เผ่าผีเสื้อ เผ่าแห่งฝัน เผ่าพยัคฆ์ เผ่าอินทรีรวมไปถึงเผ่าภูตเขายักษ์ด้วย
ในบรรดาเผ่าหลักทั้งสิบสองนอกจากเผ่าที่กำลังทำสงครามกันอยู่ เผ่าอื่น ๆ ทั้งสิบเผ่าที่เหลือต่างก็มากันหมด และพวกเขาก็มาเพื่อช่วยเหลือเผ่าไก่ฟ้า
แผนการร้ายครั้งแล้วครั้งเล่าของภูตร้ายแห่งความตายทำให้พวกเขาได้รู้ว่า หากพวกเขาทั้งสิบสองเผ่าไม่ร่วมมือกัน ก็เกรงว่าแดนภูตคงจะไม่มีท้องฟ้าที่แจ่มใสอีกแล้วเป็นแน่
นี่เป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากในรอบหลายสิบปีที่เผ่าหลักทั้งสิบสองได้มารวมตัวกันเช่นนี้
เมื่อเห็นว่ามีกำลังเสริมจากหลายเผ่าเช่นนี้ ราชินีเผ่าไก่ฟ้าก็เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นทันที
“ฆ่ามัน! ทำให้เผ่าวิหคเก้าหัวเหล่านั้นได้สำนึก”
จักรพรรดินีเผ่าวิหคเก้าหัวเองก็โกรธมากเช่นกัน “ให้ตายเถอะ! ทำไมเจ้าพวกนั้นจะต้องเข้ามายุ่งวุ่นวายด้วย”
เผ่าภูตหลักทั้งสิบต่างก็มีจุดแข็งของตนเอง ซึ่งมีบทบาทในสงครามเป็นอย่างมาก พวกเขาได้มาช่วยเหลือเผ่าไก่ฟ้าต่อต้านเผ่าวิหคเก้าหัวที่ยอมจำนนต่อภูตร้ายแห่งความตายที่ชั่วร้ายเหล่านั้น
.
YOU MAY ALSO LIKE
