ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2822 เปิดเผยอย่างเจตนา
เผ่าภูตทั้งสิบร่วมมือกัน ในการต่อสู้ครั้งนี้มู่เฉียนซีนอกจากจะช่วยเผ่าไก่ฟ้าดึงคนจากภายนอกให้มาช่วยเหลือแล้ว นางก็ไม่ได้ให้หอหมอปีศาจเข้ามามีส่วนร่วมอีก
เรื่องทั้งหมดนี้ มอบให้เป็นหน้าที่ของเผ่าภูตอย่างพวกเขาเป็นผู้จัดการด้วยตนเองจะดีกว่า
ส่วนความรับผิดชอบของมู่เฉียนซีก็คือการรับบทบาทเป็นแพทย์สนาม ที่เป็นผู้นำคนของหอหมอปีศาจรักษาผู้ที่ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น
นี่เป็นสงครามใหญ่ที่ยากจะเห็นได้ในเผ่าภูต มีคนมากมายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง และเกาะอันเขียวชอุ่มก็เต็มไปด้วยเสียงของการต่อสู้ทั่วทุกพื้นที่
ความสงบสุขในวันวานถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง นอกจากนี้ยังมีกลิ่นเลือดจาง ๆ ลอยอยู่ในอากาศอีกด้วย
เผ่าภูตที่เข้าร่วมแต่ละเผ่าต่างก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อรับมือกับศัตรู ผลแพ้ชนะของการต่อสู้ในครั้งนี้มีผลกระทบต่อเผ่าภูตทั้งหมดของพวกเขาเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีจ้องมองไปในท้องฟ้า พลังแห่งความตายที่กระจายออกมานี้ทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดมากทีเดียว
สงครามนี้ทำให้มีผู้คนล้มตายมากมาย บวกกับศัตรูที่มีเจตนาร้ายใช้พลังแห่งความตายต่อสู้กับพวกเขา และทำให้สถานการณ์ของพวกเขาย่ำแย่ลงไปอีก
แต่มู่เฉียนซีก็ได้เตรียมตัวเอาไว้นานแล้วเช่นกัน นางกล่าวสั่งคนของหอหมอปีศาจว่า “เอายาน้ำทั้งหมดแจกจ่ายออกไป แบ่งมันให้กับเผ่าภูตที่กำลังป้องกันศัตรู ยานี้สามารถป้องกันไม่ให้พวกเขาได้รับผลกระทบจากพลังแห่งความตายได้”
“ขอรับ ท่านเจ้าหอ!”
เพราะพลังแห่งความตายทำให้วิหคเก้าหัวกลายพันธุ์จนมีพลังอันมหาศาล เพียงแต่ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไรมันก็ยิ่งมีขีดจำกัดมากเท่านั้น
ถึงเผ่าภูตหลักทั้งสิบเอ็ดเผ่าจะร่วมมือกัน แต่ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้อยู่ดี
เผ่าวิหคเก้าหัวมีความเด็ดเดี่ยวเป็นอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เปรียบเลยแม้แต่น้อยในการต่อสู้ครั้งนี้ แต่พวกเขาก็ยังคงยืนหยัดที่จะต่อสู้ต่อไป
มีหลายตนที่แม้ว่าจากที่มีเก้าหัวจะเปลี่ยนกลายเป็นสามหัวสี่หัว แต่ดวงตาคู่นั้นก็ยังคงเป็นสีแดงก่ำ และไม่คิดที่จะยอมแพ้จนกว่าจะตาย
การต่อสู้ระหว่างเผ่าภูตในครั้งนี้ ใช้เวลาทั้งหมดสามวันเต็ม ๆ และหลังจากที่ใช้เวลาถึงสามวัน เผ่าวิหคเก้าหัวก็ถอยทัพกลับไป
แน่นอนว่าไม่สามารถปล่อยเผ่าวิหคเก้าหัวไปทั้งอย่างนี้ได้ พวกเขาจึงไล่ตามที่เหลือไปเพื่อคว้าชัยชนะ
หลังจากที่เผ่าวิหคเก้าหัวถอยทัพ พวกเขาก็ไม่ได้กลับไปที่เกาะของพวกเขา แต่กลับมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของทะเลแทน
ซึ่งมันก็ทำให้เผ่าภูตที่ไล่ตามพวกเขาไปยังทะเลหลงทาง และหายสาบสูญไปในที่สุด
ราชินีเผ่าไก่ฟ้ากล่าวว่า “คาดว่าพวกเขาน่าจะไปยังฐานทัพใหญ่ของภูตร้ายแห่งความตาย เจ้าพวกนั้นจะต้องถูกวางกลอุบายอะไรบางอย่างเอาไว้แน่นอน ดังนั้นถึงได้หายไปเช่นนี้”
ที่ผ่านมาเผ่าไก่ฟ้าไม่ค่อยไปมาหาสู่กับเผ่าภูตอื่นเท่าไรนัก แต่การที่เผ่าภูตต่าง ๆ ให้การสนับสนุนเผ่าไก่ฟ้าของพวกเขาในช่วงเวลาสําคัญเช่นนี้ ได้ทำให้ราชินีเผ่าไก่ฟ้ารู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง
แต่ทว่าในตอนที่นางกำลังจะขอบคุณ เผ่าภูตเหล่านั้นกลับกล่าวว่า “หากเจ้าอยากจะขอบคุณละก็ ควรจะต้องขอบคุณท่านหมอปีศาจถึงจะถูก!”
“พวกเราเป็นหนี้บุญคุณท่านหมอปีศาจ ดังนั้นตอนที่นายท่านเสนอให้สนับสนุนเผ่าไก่ฟ้าของพวกเจ้า พวกเราจึงยอมรับปากโดยไม่พูดอะไร”
“……”
“ท่านหมอปีศาจหรือ!” ราชินีเผ่าไก่ฟ้าผงะไปเล็กน้อย
แม้ว่าเผ่าภูตหลักทั้งสิบเอ็ดเผ่าอย่างพวกเขาจะอยู่ในการต่อสู้อันนองเลือดที่แนวหน้า แต่หอหมอปีศาจที่อยู่แนวหลังก็พยายามช่วยอย่างเต็มที่เช่นกัน
เพราะพวกเขา จึงทำให้มีจำนวนคนตายอย่างแท้จริงของเผ่าภูตต่าง ๆ มีน้อยมาก เมื่อเทียบกับเผ่าวิหคเก้าหัวแล้วถือว่าดีกว่ามากเลยทีเดียว
“ข้าจะต้องขอบคุณท่านหมอปีศาจเป็นอย่างดีแน่นอน!” ราชินีเผ่าไก่ฟ้ากล่าว
ราชินีเผ่าไก่ฟ้าได้รับจดหมายมาฉบับหนึ่ง ซึ่งมันเป็นจดหมายที่จอมราชาภูตส่งมานั่นเอง ดูเหมือนว่านางจะรู้แล้วว่าเป้าหมายของท่านหมอปีศาจคือสิ่งใดกันแน่
ราชินีเผ่าไก่ฟ้ากล่าวว่า “ที่แท้เป้าหมายของเผ่าวิหคเก้าหัวก็คือแผนที่ของพวกเราเผ่าไก่ฟ้านั่นเอง ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะท่านหมอปีศาจช่วยเหลือ ภูตนับหมื่นนับพันของเผ่าไก่ฟ้าต้องกลายเป็นจิตวิญญาณที่ตายแล้วด้วยน้ำมือของเผ่าวิหคเก้าหัวเป็นแน่ ข้าต้องขอบคุณท่าน และในเวลาเดียวกันข้าก็ไม่อยากดึงดูดปัญหามาที่เผ่าของข้าด้วยเช่นกัน! ดังนั้นข้าสามารถมอบแผนที่ของเผ่าพวกข้าให้ท่านได้”
มู่เฉียนซีพยักหน้ากล่าวว่า “การที่ราชินีเผ่าไก่ฟ้าเจรจาได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ทำให้ข้าประหลาดใจมากจริง ๆ แต่ก็ต้องขอบคุณมาก”
หลังจากนั้นราชินีเผ่าไก่ฟ้าก็ได้นำผลึกสีเขียวอมฟ้าออกมามอบให้กับมู่เฉียนซี “ท่านรับไปเถิด แต่ก็ต้องระวังด้วยนะ”
มู่เฉียนซีพยักหน้ากล่าว “อื้ม!”
“ส่วนผลึกที่เหลือเหล่านั้น น่าจะอยู่ที่เจ้าพวกนั้นหมดแล้ว ข้าต้องการจะรวบรวม และพวกมันเองก็คิดหาทางที่จะรวบรวมด้วยเช่นกัน” มู่เฉียนซีกระซิบกล่าว
“ซีซี จอมราชาภูตให้พวกเรารีบกลับไปที่เกาะหมื่นภูตเดี๋ยวนี้เลย! มีเพียงที่นั่นเท่านั้นถึงจะปลอดภัยที่สุด” จูเชว่กล่าวกับมู่เฉียนซี
“อื้ม! พวกเรารีบกลับไปที่เกาะหมื่นภูตกันเถอะ!” มู่เฉียนซีพยักหน้าเล็กน้อย
แม้ว่าอ้านจะแข็งแกร่งมาก แต่สิ่งของที่อยู่ในมือของนางตอนนี้ก็เพียงพอที่จะให้ภูตร้ายแห่งความตายทั้งหมดเข้ามาโจมตีนางได้แล้ว
พวกมันคือกองกำลังที่มีความทรงพลังจนแทบจะสามารถควบคุมแดนภูตได้ ฉะนั้นการเผชิญหน้าตัวต่อตัวจึงไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเลย
ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังมุ่งหน้ากลับ แน่นอนว่านางได้เผชิญหน้ากับการลอบโจมตีอยู่อีกหลายครั้ง
แต่ทว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น พวกเขาสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย และมาถึงเกาะหมื่นภูตได้สำเร็จ
หลังจากที่มาถึงเกาะหมื่นภูตแล้ว เจ้าคนเหล่านั้นก็ไม่กล้าทำเรื่องผิดพลาดอีก
“ท่านมู่ ท่านกลับมาแล้ว” จอมราชาภูตออกมาต้อนรับมู่เฉียนซีด้วยตนเอง
เขารู้สึกขอบคุณมู่เฉียนซีเป็นอย่างยิ่ง หากไม่ใช่นาง แดนภูตของพวกเขาในเวลานี้จะต้องตกอยู่ในความวุ่นวายเป็นแน่
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “จอมราชาภูต ที่ให้พวกข้ากลับมา คิดที่จะล่องูออกจากรู หรือล้อมจับเต่าใส่ไหกันแน่”
“ต้องล่องูออกจากรูอยู่แล้ว แต่นี่ก็ต้องใช้ความอดทนมากทีเดียว” จอมราชาภูตกล่าว
ภายในมือของมู่เฉียนซีในเวลานี้มีผลึกอยู่ห้าเม็ดแล้ว ซึ่งก็เท่ากับว่านางมีแผนที่อยู่ครึ่งหนึ่ง ส่วนทางด้านของภูตร้ายแห่งความตายก็เช่นเดียวกัน
จูเชว่เองก็รู้สึกว่าถึงเวลาที่เร่งด่วนแล้ว ดังนั้นจึงให้จอมราชาภูตช่วยเขายกระดับให้รวดเร็วมากที่สุด
หากเข้าไปในสุสานของจักรพรรดิภูต แต่เขายังมีความสามารถเพียงน้อยนิดแค่นี้ แม้ว่าจะมีพรสวรรค์ที่ดีแต่จักรพรรดิภูตจะต้องไม่ชื่นชอบเขาอย่างแน่นอน!
ส่วนมู่เฉียนซีก็พัฒนาหอหมอปีศาจต่อไป เนื่องจากมีเผ่าหลักทั้งสิบเอ็ดแสดงความตั้งใจที่จะให้การช่วยเหลือหอหมอปีศาจอย่างเต็มที่ มันจึงทำให้หอหมอปีศาจในแดนภูตมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็ว
มียาน้ำที่ทรงพลังของหอหมอปีศาจคอยช่วยเหลือ แม้ว่าครั้งหน้าภูตร้ายแห่งความตายจะเปิดศึกขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาก็จะไม่ต้องสูญเสียคนไปจำนวนมากอีกแล้ว
และในสงครามของเผ่าไก่ฟ้า ก็ทำให้พวกเขาได้รู้ว่านักปรุงยาที่แข็งแกร่งคนหนึ่ง แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในสนามรบแนวหน้า แต่ก็สามารถมีบทบาทที่แข็งแกร่งยิ่งได้เช่นกัน
“ได้ข่าวแล้ว” จอมราชาภูตกล่าว
“ข่าวอะไรหรือ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“พวกเราหาข่าวความเคลื่อนไหวของภูตร้ายแห่งความตายเหล่านั้นได้แล้ว ตอนนี้พวกมันอยู่ที่น่านน้ำทะเลฝั่งตะวันออก แต่ดูเหมือนว่าพวกมันมีเจตนาที่จะเปิดเผย”
“เปิดเผยอย่างเจตนา เพื่อล่อเหยื่อให้ไปติดกับดักสินะ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“คิดว่าข้าเป็นเหยื่อหรือ พวกมันจะคิดเพ้อเจ้อเกินไปแล้ว” มู่เฉียนซีหัวเราะเยาะออกมา
ในเมื่ออีกฝ่ายนิ่งสงบไม่ยอมลงมือก่อน มู่เฉียนซีจึงเฝ้าดูสถานการณ์อย่างใจเย็น วิธีการเล็กน้อยแค่นี้ไม่สามารถทำให้นางลงมือก่อนได้อยู่แล้ว
และก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ เพราะหลังจากนั้นไม่นานก็ได้รับข่าวมาอีกว่า ในมือของเจ้าพวกนั้นมีผลึกสีเหลืองอยู่ด้วย
“ผลึกสีเหลืองอย่างนั้นหรือ ดูเหมือนว่ามันน่าจะเป็นผลึกของเผ่าพยัคฆ์สินะ”
ในเมื่อล่อเหยื่อเข้าประจำที่แล้ว คาดว่าพวกเขาคงกำลังรอให้เหยื่อมาติดกับดักอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ดี! เช่นนั้นข้าจะออกไปเดินเล่นเสียหน่อย”
“ท่านมู่ ข้ากลัวว่าท่านจะมีอันตราย ข้าว่ารออยู่ที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์หมื่นภูตและระวังตัวเอาไว้สักหน่อยจะดีกว่า” จอมราชาภูตกล่าวด้วยความระแวดระวัง
“ข้าว่านะจอมราชาภูต เจ้าควรจะเป็นกังวลในสิ่งที่เจ้าควรกังวลถึงจะถูก! หากเป็นข้า ไม่เป็นอะไรหรอก!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหนักแน่น
“อื้ม! ข้าเชื่อว่านายท่านอ้านจะต้องปกป้องท่านมู่ได้แน่นอน” จอมราชาภูตพยักหน้ากล่าว
มู่เฉียนซีออกไปจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์หมื่นภูตอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังน่านน้ำทะเลฝั่งตะวันออกทันที
พวกเขามุ่งหน้าไปด้วยความรวดเร็ว หลังจากนั้นก็ค้นพบเกาะขนาดเล็กที่รกร้าง ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายเกาะหนึ่ง
พลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งของมู่เฉียนซีแพร่กระจายออกไป โดยรอบบริเวณแห่งนี้นางสัมผัสได้ว่ามีกลิ่นอายที่แอบซุ่มโจมตีอยู่ไม่น้อยเลย
“นายท่าน!” อ้านยืนอยู่ข้างหลังของมู่เฉียนซี เขาพร้อมที่จะรับคำสั่งของมู่เฉียนซีและเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้อยู่ตลอดเวลา
ฟิ้วว ฟิ้ว ฟิ้ว!
เข็มยาของมู่เฉียนซีบินออกไป
ตึง ตึง ตึง!
คนที่โดนกระบวนท่านี้ล้มฟุบลงไปบนพื้น และในเวลาเดียวกัน คนเหล่านั้นก็ค้นพบมู่เฉียนซีแล้วเช่นกัน
“หมอปีศาจมู่เฉียนซี! เจ้ามาจริง ๆ ด้วยสินะ”
.
.