ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 323 ของขวัญสำหรับโม่หำนเยี่ยพิเศษกว่ำใคร

หลังจำกกำรสอบสวนทั้งคืน คนตระกูลชุยก็สำรภำพออกมำ ยกเว้นสตรีและเด็กบำงคนที่ไม่ได้มีส่วนร่วม คนทั้งหมดที่เหลือล้วน เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไม่มำกก็น้อย

เมิ่งไห่หนิงรู ้สึกว่ำไม่ใช่แค่อดีตรองนำยอำเภอชุยเท่ำนั้นที่ทำ ควำมผิดร ้ำยแรง แต่คนตระกูลชุยนั้นชั่วร ้ำยจนถึงแก่นจริง ๆ

ดังนั้น เขำจึงตัดสินลงโทษคนตระกูลชุยอย่ำงหนัก

สำมวันต่อมำ คนทั้งหมดในตระกูลชุยก็ถูกเนรเทศไปขุดเหมือง ที่ชำยแดนตะวันตก ไม่อนุญำตให้ออกจำกที่นั่นตลอดชีวิต

เจ้ำหน้ำที่ได้รับคำสั่งให้รีบไปจับกุมคนทั้งหมดในตระกูลชุยที่ หมู่บ้ำนซีหลิ่งในคืนนั้น รอเพียงเมิ่งไห่หนิงร่ำงหนังสือเสร็จก็จะส่งตัว พวกเขำออกไปทันที

ที่ดินและบ้ำนเรือนทั้งหมดของตระกูลชุยถูกยึดเป็ นของหลวง เปิดโอกำสให้สกุลโม่ได้ขยับขยำยอีกครั้ง

แต่ครำวนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้คิดถึงแต่ครอบครัวของตัวเอง ที่ดินและ ที่รกร ้ำงว่ำงเปล่ำตรงเชิงเขำพวกนั้นเพียงพอสำหรับคนในครอบครัว ของเขำแล้ว เขำจึงตั้งใจจะช่วยให้ทหำรที่กลับบ้ำนเยี่ยมญำติได้จับ จองที่ดินเหล่ำนั้น ถือเป็ นกำรตอบแทนเหล่ำพี่น้องที่ร่วมเป็ นร่วมตำย กับสกุลโม่มำหลำยปี

กำรใช ้ชีวิตอยู่ในชนบทเรียบง่ำยแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ ผู้คนต่ำง ปรับตัวเข้ำกับวิถีชีวิตที่แสนสงบ ทำงำนด้วยควำมขยันขันแข็ง ชำย ไถนำหญิงทอผ้ำ บ้ำงก็ใช ้ไหวพริบอันเฉียบแหลมเสำะแสวงหำ โอกำสใหม่ ๆ เช่นเดียวกับสองสำมีภรรยำคู่นี้ที่ร่วมมือกันสร ้ำงเนื้อ สร ้ำงตัว จนสำมำรถยกระดับฐำนะของครอบครัวขึ้นได้

โดยรวมแล้ว กำรที่ทุกคนได้ใช ้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้ำนเดียวกันแบบนี้ นับเป็ นเรื่องที่ดีไม่น้อย ผู้คนต่ำงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เสมอมำ

และเมื่อได้ยินว่ำโม่จิ่วเยี่ยต้องกำรซื้อทรัพย์สินของตระกูลชุย เมิ่งไห่หนิงก็ตกลงทันทีโดยไม่ลังเล ซ้ำยังลดรำคำลงมำต่ำที่สุดอีก ด้วย

“ข้ำไม่คิดเลยว่ำกำรทำชั่วหนึ่งครั้งของคนตระกูลชุย จะ กลำยเป็ นผลดีต่อสกุลโม่เช่นนี้” เมิ่งไห่หนิงกล่ำวอย่ำงอำรมณ์ดี

หมู่บ้ำนซีหลิ่งในปัจจุบัน นอกจำกชำวบ้ำนดั้งเดิมอย่ำงตระกูล จ้ำวและตระกูลโจวแล้ว ก็มีเพียงสกุลโม่ ตระกูลฟำง และตระกูลเซี่ย เท่ำนั้นที่หลงเหลืออยู่

“ข้ำคิดว่ำวันหน้ำคนที่อำศัยอยู่ในหมู่บ้ำนซีหลิ่ง คงไม่ต้องเจอ กับผู้คนที่ชอบสร ้ำงปัญหำอย่ำงคนตระกูลชุยอีกแล้ว” เสียงชำวบ้ำน คนหนึ่งกล่ำวขึ้นอย่ำงมีควำมหวัง

เรื่องวุ่นวำยที่ตระกูลชุยก่อขึ้นผ่ำนพ้นไปอย่ำงรวดเร็ว กำร ก่อสร ้ำงต่ำง ๆ ของสกุลโม่ยังคงด ำเนินไปอย่ำงคึกคัก โดยเฉพำะ หลังจำกพยำยำมอย่ำงหนักมำสิบกว่ำวัน ในที่สุดคอกกระต่ำยก็สร ้ำง เสร็จสมบูรณ์แล้ว

ทุกคนช่วยกันย้ำยกระต่ำยทั้งหมดที่มีอยู่ในบ้ำนไปยังคอก กระต่ำยใหม่

พื้นที่ของคอกกระต่ำยใหม่กว้ำงขวำงกว่ำเดิมหลำยเท่ำ แม้ กระต่ำยตัวเมียชุดเดิมจะขยำยพันธุ์อย่ำงต่อเนื่อง แต่ก็ยังคงใช ้พื้นที่ เพียงหนึ่งในห้ำของคอกเท่ำนั้น

เฮ่อจือหร่ำนเคยคิดว่ำจะหำข้ออ้ำงเรื่องชำวต่ำงชำติอีกสักสอง สำมครั้ง เพื่อซื้อกระต่ำยจำกพื้นที่มิติมำเลี้ยงเพิ่ม

แต่หลังพบว่ำกระต่ำยตัวเมียตั้งท้องเพิ่มขึ้นอีก อีกทั้งจำนวน กระต่ำยตัวเมียที่โตเต็มวัยในบ้ำนก็มำกขึ้นเรื่อย ๆ จึงคิดว่ำอีกไม่ช ้ำ คงจะมีจ ำนวนมำกตำมควำมต้องกำร

แน่นอนว่ำเมื่อขนำดของคอกกระต่ำยขยำยใหญ่ขึ้น เฮ่อจือห ร่ำนก็คิดแผนกำรใหม่

พี่สะใภ้ทั้งหลำยเคยพูดคุยกันว่ำ หำกนำหนังกระต่ำยที่ย้อมสี แล้วมำทำเป็ นผ้ำคลุมไหล่หรือเสื้อผ้ำ มันจะต้องสวยงำมมำกแน่ ๆ

เรื่องนี้เฮ่อจือหร่ำนไม่เคยลืม นำงนึกถึงเสื้อผ้ำขนสัตว์ที่ทำจำก ขนกระต่ำยถ่ำทู่ นอกจำกจะสวยงำมแล้วยังให้ควำมอบอุ่นได้ดี หำก ท ำส ำเร็จก็น่ำจะสร ้ำงรำยได้ก้อนใหญ่ให้อีกด้วย

เฮ่อจือหร่ำนเลี้ยงกระต่ำยถ่ำทู่จำนวนมำกไว้ในพื้นที่มิติ บัดนี้ พวกมันเติบโตจนเต็มวัย แถมบำงตัวยังใกล้ออกลูกกระต่ำยตัวน้อย เสียด้วยซ้ำ

ถึงเวลำที่ต้องพำพวกมันออกไปรับลมหำยใจจำกโลกภำยนอก เสียที

โชคดีที่วันนี้โม่จิ่วเยี่ยว่ำงงำน ทั้งสองจึงพำกันนั่งรถม้ำเข้ำไปใน เมือง นำกระต่ำยทั้งหมดออกมำจำกพื้นที่มิติพร ้อมกับกรงที่เตรียมไว้ แล้วขนมำไว้ที่บ้ำนเช่ำ

โม่จิ่วเยี่ยพำเหล่ำพี่น้องมำและจ้ำงรถเกวียนขนพวกมันกลับบ้ำน เช่นเคย

แม้จะดูยุ่งยำกไปบ้ำง แต่วิธีกำรนี้ก็ได้ผลดีเสมอมำ อีกอย่ำงคน ในบ้ำนก็คุ้นเคยกับกำรที่ทั้งสองไปซื้อของจำกต่ำงถิ่นอยู่แล้ว…

หลังขนกระต่ำยถ่ำทู่กลับมำถึงบ้ำน เหล่ำสตรีในบ้ำนก็พำกัน ตื่นเต้นดีใจ โดยเฉพำะบรรดำพี่สะใภ้ เพียงได้ยินว่ำขนกระต่ำยถ่ำทู่ สำมำรถนำมำทำเป็ นเสื้อผ้ำสวย ๆ ได้ ก็ยิ่งพึงพอใจมำก

แต่ตอนนี้ จำนวนกระต่ำยในบ้ำนเพิ่มมำกขึ้นเรื่อย ๆ จนเฮ่อจือห ร่ำนกับโม่จิ่วเยี่ยก็ยังดูแลไม่ไหว

พี่ห้ำกับพี่สะใภ้ห้ำจึงอำสำช่วยพวกเขำ ทั้งคู่เรียนรู ้วิธีเลี้ยง กระต่ำยจำกเฮ่อจือหร่ำน จนตอนนี้พวกเขำกลำยเป็ นผู้เชี่ยวชำญยิ่ง กว่ำเฮ่อจือหร่ำนที่เป็ นอำจำรย์เสียอีก

ต่อไปงำนในคอกกระต่ำยก็จะให้พวกเขำรับผิดชอบ เพียงแค่ ต้องจ้ำงคนมำช่วยทั้งสองคนเพิ่มเท่ำนั้น

ด้วยวิธีนี้ พี่ห้ำกับพี่สะใภ้ห้ำก็จะไม่ต้องงำนยุ่งมำกเกินไป มีเวลำ ไปทำอย่ำงอื่นได้บ้ำง

เมื่อนับรวมกระต่ำยถ่ำทู่ที่เพิ่มขึ้นใหม่และลูกกระต่ำยที่กำลังจะ เกิด กำรเลี้ยงกระต่ำยของสกุลโม่ในยำมนี้จึงมีจำนวนมำกกว่ำตอน เริ่มต้นหลำยสิบเท่ำ

เพรำะกระต่ำยมีมำก กำรฆ่ำกระต่ำยตัวผู้ทุกวันเพื่อทำเนื้อ กระต่ำยผัดเปรี้ยวหวำนจึงเป็ นงำนที่หนักเอำกำร

เฮ่อจือหร่ำนจึงตัดสินใจจ้ำงชำยในหมู่บ้ำนมำสำมคน ให้ รับผิดชอบจัดกำรกระต่ำยตัวผู้โดยเฉพำะ

นอกจำกนี้นำงยังจ้ำงคนอีกหกคนให้มำคอยให้อำหำรและทำ ควำมสะอำดคอกกระต่ำย

ส่วนพี่ห้ำและภรรยำของเขำก็ยังคงดูแลและจัดกำรอำหำรของ กระต่ำยทุกวัน

หลังจัดกำรอย่ำงเป็ นระบบ กำรเลี้ยงกระต่ำยของสกุลโม่จึง ดำเนินไปอย่ำงรำบรื่น

ส่วนถังหมิงรุ่ยก็สมกับเป็ นคนที่จะกลำยเป็ นพ่อค้ำใหญ่ใน อนำคต

ในเวลำเพียงไม่กี่เดือน ด้วยควำมร่วมมือกับคนสกุลโม่และหำ แหล่งกำรค้ำด้วยตัวเอง ตอนนี้เขำสะสมเงินได้จำนวนมำกแล้ว

หลังได้ยินว่ำสกุลโม่ขยับขยำยกำรเลี้ยงกระต่ำย เขำกลับดีใจยิ่ง กว่ำคนสกุลโม่เสียอีก

ต้องบอกว่ำเนื้อกระต่ำยผัดเปรี้ยวหวำนที่สกุลโม่ทำนั้น เขำไม่ได้ ส่งไปขำยที่ร ้ำนอำหำรในเมืองมณฑลเพียงอย่ำงเดียว เนื่องจำก ปริมำณเนื้อกระต่ำยผัดเปรี้ยวหวำนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เขำจึงติดต่อ ร ้ำนอำหำรในเมืองอื่น ๆ อีกหลำยแห่ง และทำสัญญำซื้อขำยกันระยะ ยำว

กำรขยำยกิจกำรเลี้ยงกระต่ำยของสกุลโม่ ทำให้กำไรของเขำ เพิ่มขึ้นอีกหลำยเท่ำตัว ช่วงนี้ถังหมิงรุ่ยจึงมำที่สกุลโม่บ่อยเป็ นพิเศษ เพรำะเนื้อกระต่ำยผัดเปรี้ยวหวำนต้องทำสดใหม่ทุกวันเท่ำนั้นจึงจะ รับประกันควำมสดของเนื้อได้ ส่วนในอนำคตจะขยำยกำรเลี้ยงต่อ หรือไม่ ก็ต้องดูทิศทำงกำรค้ำของถังหมิงรุ่ยต่อไป

ผ่ำนไปไม่นำน ธรณีประตูของสกุลโม่แทบจะถูกเขำเหยียบจน สึก เพรำะกำรมำเยือนบ่อยครั้งของถังหมิงรุ่ย

ไม่เพียงเท่ำนั้น ทุกครั้งที่ถังหมิงรุ่ยมำ เขำมักจะนำของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พบเจอได้ระหว่ำงทำงมำฝำกเสมอ

แม้ว่ำทุกคนในสกุลโม่จะได้รับของขวัญ แต่หลังจำกผ่ำนไป หลำยครั้ง เฮ่อจือหร่ำนก็สังเกตเห็นควำมผิดปกติ

ถังหมิงรุ่ยเหมือนจะเตรียมของขวัญมำให้ทุกคนในสกุลโม่อย่ำง ทั่วถึง แต่หำกสังเกตให้ดีจะเห็นว่ำของขวัญที่เขำมอบให้โม่หำนเยี่ย นั้นถูกคัดสรรมำเป็ นอย่ำงดี

อย่ำงเช่น ครั้งแรกที่เขำนำของขวัญมำฝำกคนสกุลโม่ มันเป็ น ช่วงที่เพิ่งผ่ำนเดือนแรกของปีไป

เขำไปทำกำรค้ำที่เมืองอื่น ของขึ้นชื่อของที่นั่นคือขนมกุ้ยฮวำ

แม้ว่ำขนมกุ้ยฮวำจะมีหลำยรสชำติ แต่ถังหมิงรุ่ยซื้อรสหวำน ธรรมดำให้คนอื่น ๆ แต่สำหรับโม่หำนเยี่ยนั้น เขำซื้อมำให้นำงถึง สำมรส

ขนมกุ้ยฮวำในกล่องมีรูปทรงหลำกหลำยและสวยงำมจนแทบไม่ อยำกแตะต้อง ยิ่งนึกถึงของขวัญที่ถังหมิงรุ่ยมอบให้กับทุกคนเมื่อ ไม่กี่วันก่อน แม้ผ้ำทุกผืนจะเป็ นของล้ำค่ำ แต่ผืนที่มอบให้ โม่ หำนเยี่ยนั้นพิเศษกว่ำใคร

ตอนที่สกุลโม่ยังอยู่ในเมืองหลวง พวกเขำล้วนเป็ นผู้มีอันจะกิน ย่อมรู ้จักของชั้นเลิศเป็ นธรรมดำ ทุกคนจึงจำได้ทันทีว่ำผ้ำที่ถังหมิง รุ่ยมอบให้โม่หำนเยี่ยนั้นคือผ้ำไหมสูจิ่น

ผ้ำไหมสูจิ่นนับเป็ นผ้ำไหมชั้นเลิศที่หำยำก แม้แต่นำงในวังหลวง ยังต้องเอำอกเอำใจองค์จักรพรรดิสุดก ำลัง จนองค์จักรพรรดิพอ พระทัยจึงจะพระรำชทำนผ้ำไหมสูจิ่นให้นำงสำหรับตัดชุดได้เพียง หนึ่งชุดเท่ำนั้น