ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 405 ของสิ่งนี้อร่อยเหลือเกิน

“พี่สะใภ้เก้าวางใจได้ คนพวกนั้นข้าจะจัดการเอง ข้ารับรองว่า
ต่อไปจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”
เฮ่อจือหร่านต้องการแค่ค าพูดประโยคนี้จากเขา ส่วนที่เหลือพูด
มากไปก็ไร้ประโยชน์
“วันนี้ข้าให้คนไปตามคุณชายถังมา เพราะมีของดีจะให้ท่านดู”
นางเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว
ถังหมิงรุ่ยก าลังครุ่นคิดอยู่ในใจว่าจะจัดการกับพวกนักเลงของ
คุณชายรองกับจะรับมือกับเถ้าแก่จินอย่างไร พอเฮ่อจือหร่านบอกว่า
มีของดี ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้น
“พี่สะใภ้เก้ามีของดีอะไรหรือ รีบให้ข้าดูเร็วเถอะ” ในใจของเขา
อะไรก็ตามที่เฮ่อจือหร่านบอกว่าเป็นของดี นั่นต้องเป็นของดีจริง ๆ
เฮ่อจือหร่านสั่งให้หลานเอ๋อร์น าแตงหอมที่ล้างสะอาดแล้วมาหนึ่ง
จาน
“คุณชายถังลองชิมก่อน”
ไม่ต้องพูดถึงการชิม เพียงแค่แตงหอมถูกยกมา กลิ่นหอมสดชื่น
ก็ท าให้ผู้คนยากจะต้านทานแล้ว
แต่เขาเป็นคนรู้กาลเทศะ จึงเหลือบมองไปทางผู้อาวุโสทั้งสอง
ก่อน

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าชายชราคนนั้นเป็นใคร แต่เห็นอีกฝ่ายนั่งอยู่
กับฮูหยินผู้เฒ่า และสังเกตว่ามีบุรุษสกุลโม่กลับมามากมาย จึงเดาว่า
บุคคลผู้นี้อาจจะเป็นนายท่านผู้เฒ่า
หากไม่ใช่เพราะพี่สะใภ้เก้าพูดเรื่องของคุณชายรองก่อน เขาคง
จะไปทักทายผู้อาวุโสทั้งสองก่อนแน่นอน
ตอนนี้ถังหมิงรุ่ยตระหนักแล้วว่าตนเองเสียมารยาท แม้จะอยาก
รีบเข้าไปชิมสิ่งที่มีกลิ่นหอมหวานนั้นเพียงใด ก็ไม่ควรละเลยมารยาท
เขาค่อย ๆ เดินไปหยุดตรงหน้าผู้อาวุโสทั้งสอง แล้วค้อมกาย
ค านับ
“คารวะฮูหยินผู้เฒ่าขอรับ” ถังหมิงรุ่ยหยุดชั่วครู่ แล้วหันไปมอง
โม่ฉิง
แม้ว่าเขาจะเดาตัวตนของอีกฝ่ายได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับการ
แนะน า หากเขาเข้าใจผิดไป ไม่ใช่จะท าให้ขายหน้าหรือ?
โม่จิ่วเยี่ยเห็นเช่นนั้น จึงรีบก้าวไปข้างหน้า แนะน าว่า “คนผู้นี้คือ
บิดาของข้า”
ถังหมิงรุ่ยยืนยันการคาดเดาในใจ ยิ่งแสดงท่าทางเคารพนอบ
น้อม
นายท่านผู้เฒ่าซึ่งเป็นถึงเทพสงครามที่ได้รับการสรรเสริญจาก
ผู้คนในต้าซุ่นมาหลายสิบปี

“ข้าน้อยคารวะท่านแม่ทัพผู้เฒ่า”
ไม่กี่วันที่ผ่านมา ฮูหยินผู้เฒ่าได้เล่าสถานการณ์ของสกุลโม่ให้
โม่ฉิงฟังอย่างละเอียด แม้แต่คนที่รู้จักก็ไม่ได้ตกหล่น
ด้วยเหตุนี้ โม่ฉิงจึงไม่รู้สึกแปลกหน้ากับชายที่ชื่อถังหมิงรุ่ย
“ไม่ต้องมากพิธีหรอก ตอนนี้พวกข้าก็เป็นเพียงสามัญชน ไม่มี
ท่านแม่ทัพผู้เฒ่าอะไรแล้ว ต่อไปคุณชายถังเรียกข้าว่าท่านลุงก็พอ”
ถังหมิงรุ่ยก็เป็นคนตรงไปตรงมา นึกดูแล้วว่าค าเรียกอีกฝ่ายของ
ตนเองนั้นไม่เหมาะจริง ๆ หากให้คนที่คิดร้ายได้ยินเข้า อาจจะน า
ความเดือดร้อนมาสู่สกุลโม่ก็ได้
“ท่านลุง”
โม่ฉิงชอบพูดคุยกับคนที่ตรงไปตรงมา เมื่อเห็นถังหมิงรุ่ยเรียกว่า
ท่านลุง ก็หัวเราะทันที่
“ฮ่า ๆ ๆ…พวกเจ้าคนหนุ่มสาวมีเรื่องต้องคุยกัน ไม่ต้องสนใจข้า
หรอก ไปท าธุระของพวกเจ้าเถอะ”
ด้วยภรรยาที่ได้เล่าให้ฟัง โม่ฉิงจึงรู้เรื่องที่อีกฝ่ายมีใจให้บุตรสาว
ของเขาแล้ว
พูดตามตรง เขาค่อนข้างชอบนิสัยของชายหนุ่มตรงหน้า แต่ได้
ยินมาว่าเมิ่งไห่หนิงนั้นยอดเยี่ยมกว่า ขาคงต้องหาเวลาไปพบชาย
หนุ่มคนนั้นสักครั้ง

อีกแค่ครึ่งเดือนบุตรสาวก็จะแต่งงานแล้ว แต่เขาในฐานะพ่อตา
ยังไม่รู้เลยว่าลูกเขยหน้าตาเป็นอย่างไร
เรื่องนี้จะโทษเมิ่งไห่หนิงก็ไม่ได้ ช่วงนี้เขาต้องวุ่นวายกับงาน
ราชการและจัดเตรียมงานแต่งงาน จึงยังไม่ได้มาหาคนสกุลโม่
ตอนโม่ชูหานเข้ารับต าแหน่ง เขาไม่ได้เล่าเรื่องครอบครัวตนเอง
เมิ่งไห่หนิงจึงยังไม่รู้ว่าพ่อตาในอนาคตของตนกลับมาที่หมู่บ้านซี
หลิ่งแล้ว
ถังหมิงรุ่ยค านับอีกครั้ง จากนั้นจึงเข้าไปใกล้เฮ่อจือหร่านกับโม่
จิ่วเยี่ย
หลานเอ๋อร์น าจานที่ใส่แตงหอมมาวางตรงหน้าเขาอีกครั้ง
คราวนี้ถังหมิงรุ่ยไม่ได้เกรงใจแม้แต่น้อย หยิบชิ้นหนึ่งขึ้นมากิน
ภายใต้สายตาของทุกคน
เพียงชั่วพริบตา แตงหอมชิ้นหนึ่งก็เข้าไปอยู่ในท้องของถังหมิง
รุ่ย
ทุกคนคิดว่าเขาจะต้องพูดอะไรบ้าง แต่ถังหมิงรุ่ยกลับหยิบอีกชิ้น
หนึ่ง แล้วกินต่อ
ไม่นานนัก แตงหอมที่หลานเอ๋อร์ถือมาก็หมดเกลี้ยง
ถังหมิงรุ่ยมองไปทางโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านด้วยท่าทางเก้อ
เขิน

“พี่เก้า พี่สะใภ้เก้า ยกโทษให้น้องชายคนนี้ที่เสียมารยาทด้วย
ของสิ่งนี้อร่อยเหลือเกิน ข้าอดใจไม่ได้จริง ๆ …”
เมื่อเห็นเขาเป็นแบบนี้ เฮ่อจือหร่านก็อดข าไม่ได้
“คุณชายถัง หากท่านชอบก็กินให้มาก ๆ มันเป็นผลผลิตจาก
บ้านพวกข้าเอง ท่านอยากกินเท่าไหร่ก็ไม่เป็นไรหรอก”
ไม่ใช่ว่านางใจกว้าง ไม่ใช่แค่แตงหอมในไร่ของนางจะให้ผลผลิต
สูง แต่ในพื้นที่มิติก็ยังมีอีกมากมาย เพียงรอให้แตงหอมจากไร่ข้าง
นอกสุก ก็จะมีข้ออ้างน าพวกมันออกมาขายรวมกัน
ถึงแม้ถังหมิงรุ่ยจะชอบกินมากแค่ไหน เขาคนเดียวจะกินได้มาก
เท่าไหร่กัน?
“พี่สะใภ้เก้า ท่านบอกว่าสิ่งนี้เป็นผลผลิตจากบ้านของพวกท่าน
หรือ?” ถังหมิงรุ่ยคิดว่าผลไม้ที่อร่อยขนาดนี้ คงเป็นของที่สกุลโม่ไป
หามาจากที่ไหน ไม่คิดว่าจะเป็นผลผลิตจากบ้านของพวกเขาเอง
ดูเหมือนว่าของดีที่พี่สะใภ้เก้าพูดถึงคงจะเป็นสิ่งนี้
“พี่สะใภ้เก้า นี่คือผลไม้หรือ? ท าไมดูคล้ายแตงนิดหน่อย?”
เฮ่อจือหร่านอธิบายว่า “สิ่งนี้เรียกว่าแตงหอม ข้าได้เมล็ดพันธุ์มา
จากชาวต่างชาติ ปลูกไว้ในที่ดินของตัวเองตอนต้นฤดูใบไม้ผลิ”

“แตงหอม ชื่อเพราะดี สมกับเป็นแตงที่ทั้งหอมทั้งหวาน” ถังหมิง
รุ่ยกล่าวชมแล้วกรีบพูดเข้าเรื่อง “พี่สะใภ้เก้า แตงหอมนี้ท่านจะ
ร่วมมือกับข้าใช่หรือไม่?”
เฮ่อจือหร่านติดต่อการค้ากับถังหมิงรุ่ยมามาก จึงเข้าใจนิสัยของ
อีกฝ่ายดี นางจึงไม่คิดจะอ้อมค้อม
“วันนี้ที่เชิญคุณชายถังมา ก็เพื่อจะพูดคุยเรื่องความร่วมมือ
เกี่ยวกับแตงหอมนี้”
ถังหมิงรุ่ยหลงใหลการท าการค้ามากที่สุด และเขาไม่เลือก
การค้า ตราบใดที่สามารถท าเงินได้ เขาก็พร้อมที่จะลงมือท า
“ขอเพียงพี่สะใภ้เก้าให้ข้าได้ขายแตงหอมแต่เพียงผู้เดียว
เงื่อนไขอื่น ๆ ท่านสามารถก าหนดได้ตามใจชอบขอรับ”
ถังหมิงรุ่ยมักจะรู้สึกขอบคุณคนสกุลโม่เสมอ ต่อให้เขาไม่ได้
ก าไร ขอแค่อีกฝ่ายขอความช่วยเหลือ เขาก็ยินดีจะช่วย
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้จักนิสัยของสองสามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ยดี
พวกเขาจะไม่ท าเช่นนั้นอย่างแน่นอน
เฮ่อจือหร่านก็ไม่ได้ตั้งเงื่อนไขอะไรมากมาย แต่นางมั่นใจว่าหาก
แตงหอมนี้อยู่ในมือของถังหมิงรุ่ย เขาจะสามารถขายได้ในที่ราคาสูง
กว่าที่นางคาดไว้แน่

“คุณชายถัง นี่ไม่ใช่พวกเราครั้งแรกที่ร่วมมือกัน ยังคงใช้กฎเดิม
แบ่งก าไรกันคนละครึ่งเป็นเช่นไร?”
เฮ่อจือหร่านไม่ได้สนใจเรื่องการท าการค้ามากนัก อีกทั้งนางก็
ไม่ได้มีความมุ่งมั่นในเรื่องนี้
หากไม่ใช่เพื่อให้คนสกุลโม่มีชีวิตที่ดีขึ้น และเพื่อให้ได้เงินมา
อย่างถูกต้องตามครรลองคลองธรรม นางคงไม่อยากยุ่งกับเรื่องพวก
นี้เลย
ถังหมิงรุ่ยตกลงอย่างรวดเร็ว ความร่วมมือระหว่างพวกเขาที่ผ่าน
มาก็เป็นเช่นนี้เสมอ
หากต้องการให้เฮ่อจือหร่านได้รับผลก าไรมากขึ้น เขาก็สามารถ
พยายามขายแตงหอมในราคาที่สูงได้
“ตกลง ข้าจะท าตามที่พี่สะใภ้เก้าบอก แบ่งกันห้าสิบห้าสิบ แต่ว่า
แตงหอมนี้จะขายได้ราคาเท่าไหร่ ข้าคงต้องลองขายดูก่อนถึงจะรู้”
“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา ตอนนี้แตงหอมสุกมากแล้ว พรุ่งนี้เช้า
คุณชายถัง ส่งรถม้ามาขนได้เลย อีกอย่างแตงหอมควรเก็บและขนส่ง
ทันที่ ดังนั้นพรุ่งนี้ท่านต้องมารับสินค้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะท าได้”
จากนั้นเฮ่อจือหร่านก็อธิบายวิธีการเก็บรักษาแตงหอมและ
ระยะเวลาในการเก็บรักษาอย่างละเอียด เพื่อให้ถังหมิงรุ่ยเข้าใจอย่าง
ถ่องแท้

ถังหมิงรุ่ยจดจ าทุกอย่างไว้ ไม่อยากเสียเวลาแม้แต่นิดเดียว
เตรียมตัวกลับไปจัดการให้คนมารับแตงหอมที่หมู่บ้านซีหลิ่ง
ยังมีกลุ่มคนของคุณชายรองอีก เขาต้องพาคนพวกนั้นกลับไป
จัดการด้วย