ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 408 มารดาหร่านหร่านทุกข์ใจ

เฮ่อฮูหยินถอยหลังไปสองสามก้าว แล้วพินิจมองบุตรสาวของ
นางอย่างละเอียด
แม้ว่าตอนนี้เฮ่อจือหร่านจะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเนื้อหยาบ แต่ก็ไม่ได้
ใส่ผ้าไหมแพรพรรณเหมือนแต่ก่อน หากไม่ใช่เพราะใบหน้าที่ยังคง
งดงาม ก็อาจจะถูกมองข้ามไปได้ง่าย ๆ
เฮ่อฮูหยินยื่นมืออันสั่นเทาออกไปลูบใบหน้าของเฮ่อจือหร่านที่ดู
อวบอิ่มขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย พลางกลั้นน ้าตาเอ่ยว่า
“หร่านหร่านของแม่ต้องล าบากแล้วสินะ”
เฮ่อจือหร่านเห็นดังนั้นจึงรีบปลอบว่า “ท่านแม่ข้าสบายดี ไม่ได้
ล าบากเลย”
เฮ่อฮูหยินไม่เชื่อค าพูดนี้แม้แต่น้อย
“บนเส้นทางเนรเทศจะไม่ล าบากได้อย่างไร”
เมื่อพูดถึงการเนรเทศ เฮ่อจือหร่านก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี
นางจึงได้แต่พูดไปเรื่องอื่น
“ท่านแม่ ท่านดูสิ ตอนนี้ข้าสร้างบ้านหลังใหม่เสร็จแล้ว ข้างบ้าน
ก็เป็นพวกพี่ชายและพี่สะใภ้ของสามีข้าเอง”
หากไม่ใช่เพราะสร้างเรือนที่คล้ายกันให้โม่หานเยี่ยเป็นสินสอด
เรือนของเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยก็จะอยู่ริมสุดทางทิศตะวันตก

ตอนนี้ทางทิศตะวันตกของบ้าน มีเรือนอีกหลังที่จะมอบให้โม่
หานเยี่ยเพิ่มขึ้นมา ส่วนข้างบ้านก็เป็นญาติพี่น้องของสามีนางเอง
เฮ่อฮูหยินได้ยินจากเฮ่อเยวียนหมิงแล้วว่าบุรุษสกุลโม่ไม่ได้
เสียชีวิต แต่นางไม่รู้รายละเอียดที่แน่ชัด
เมื่อเห็นเฮ่อจือหร่านกล่าวว่าข้างบ้านเป็นพี่ชายพี่สะใภ้ จึงถาม
ด้วยความห่วงใย “ตอนนี้สกุลโม่เป็นอย่างไรบ้าง”
ส าหรับเฮ่อฮูหยินแล้ว บุรุษสกุลโม่ทุกคนล้วนเป็นคนเก่งกาจ
สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้แก่ราชวงศ์ต้าซุ่น นางจึงหวังว่าบุรุษสกุล
โม่ทุกคนจะยังมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัย
เฮ่อจือหร่านฟังออกว่ามารดาอยากจะสื่ออะไร
“ท่านแม่ สกุลโม่ในตอนนี้ไม่เพียงพี่ชายสามีทั้งแปดคนยังมีชีวิต
อยู่ แต่พ่อสามีของข้าก็ถูกสามีและคนอื่น ๆ ช่วยกลับมาได้ ตอนนี้
คนสกุลโม่กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วเจ้าค่ะ”
ค าตอบนี้สร้างความตกตะลึงให้กับเฮ่อฮูหยิน
เพราะตอนนั้น ข่าวการเสียชีวิตในสนามรบของบุรุษสกุลโม่
ผู้คนทั่วหล้าต่างก็รับรู้
หากจะบอกว่ามีคนที่ฟื้นคืนชีพกลับมาไม่กี่คน ก็นับว่าเป็น
ปาฏิหาริย์แล้ว

แต่บุตรสาวนางกลับบอกว่า บุรุษสกุลโม่ทุกคนยังมีชีวิตอยู่
แม้แต่อดีตท่านแม่ทัพก็ยังมีชีวิตอยู่
ผ่านไปครู่ใหญ่ เฮ่อฮูหยินจึงพยักหน้าทั้งน ้าตา
“ดี ดีมาก ขอแค่ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว ขอแค่ครอบครัวได้
อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ถึงจะล าบากบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก”
ในใจของเฮ่อฮูหยิน การใช้ชีวิตอยู่ในที่แบบนี้จะดีได้อย่างไร?
เมื่อลูกเขยและบุตรสาวบอกว่าพวกเขาอยู่กันอย่างดี ก็คงเพียง
เพื่อให้พวกเขาบิดามารดาสบายใจเท่านั้น!
เมื่อนึกถึงความกตัญญูของบุตรสาวและลูกเขย เฮ่อฮูหยินก็รู้สึก
ปวดใจขึ้นมาอีกครั้ง
เห็นเฮ่อฮูหยินมีท่าทีจะร้องไห้อีกครั้ง เฮ่อจือหร่านจึงรีบเปลี่ยน
หัวข้อสนทนา
“ท่านแม่ ข้าจะพาท่านไปดูบ้านของพวกข้า”
เฮ่อฮูหยินใช้ผ้าเช็ดซับหางตา พยายามควบคุมไม่ให้น ้าตาไหล
แล้วยื่นมือไปจับแขนของบุตรสาว
“แม่จะพยุงเจ้าเอง”
เฮ่อฮูหยินดีใจที่ได้พบกับบุตรสาวหลังจากห่างหายกันไปนาน
จึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าท้องของเฮ่อจือหร่านดูใหญ่ผิดปกติ

ในฐานะคนที่ผ่านชีวิตแต่งงานมาแล้ว สิ่งแรกที่นางคิดคือ
หลานชายหรือหลานสาวของนางอาจจะตัวโตเกินไป
เมื่อทารกในครรภ์มารดามีขนาดใหญ่เกินไป มักจะท าให้คลอด
ยาก
พอคิดถึงเรื่องเหล่านี้แล้ว เฮ่อฮูหยินก็มีเหงื่อเย็นผุดออกมาทันที่
นางกุมมือเฮ่อจือหร่านแน่น
“หร่านหร่าน อีกนานแค่ไหนเจ้าถึงจะคลอด”
หากเวลายังเอื้ออ านวย นางจะรีบส่งคนไปเมืองหลวง เชิญหมอ
ต าแยที่เก่งที่สุดมาซีเป่ย เพื่อรับประกันความปลอดภัยของบุตรสาว
อีกขั้นหนึ่ง
เรื่องที่เฮ่อจือหร่านตั้งครรภ์แฝดนั้น มีเพียงคนสกุลโม่เท่านั้นที่รู้
ตอนที่โม่จิ่วเยี่ยเข้าเมืองหลวง เพื่อไม่ให้พ่อตาแม่ยายกังวลมาก
เกินไป เขาจึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้
บัดนี้ท้องของนางใหญ่โตขนาดนั้น ต่อให้อยากจะปิดบังก็ไม่อาจ
ปิดบังต่อไปได้แล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่านที่พบว่าสีหน้าของเฮ่อฮูหยินเริ่ม
เปลี่ยนไป
นางแน่ใจว่ามารดาคงเห็นว่าท้องของนางใหญ่เกินไป และกังวล
ว่าอาจมีอันตรายระหว่างคลอด

“ท่านแม่ ข้าตั้งครรภ์แฝด ก าหนดคลอดคือประมาณเดือนเจ็ด
เจ้าค่ะ”
“เจ้าว่าอะไรนะ แฝด…”เฮ่อฮูหยินเบิกตากว้างด้วยท่าทางไม่
อยากเชื่อ
เฮ่อจือหร่านเลือกที่จะบอก ก็คาดเดาได้ว่าเฮ่อฮูหยินจะมี
ปฏิกิริยาอย่างไร
นางจับมือข้างหนึ่งของเฮ่อฮูหยินเอาไว้ แล้วตบเบา ๆ สองสาม
ครั้ง
“ท่านแม่วางใจเถอะ ถึงแม้ข้าจะตั้งครรภ์แฝด แต่ข้าก็ต้องคลอด
ออกมาได้อย่างราบรื่นแน่นอน”
“เป็นไปได้อย่างไร?” เฮ่อฮูหยินตื่นตระหนกจนเผลอพูดความใน
ใจออกมา
ในความทรงจ าของนาง นางเคยได้ยินเรื่องหญิงที่ตั้งครรภ์แฝด
มาสองครั้ง และสุดท้ายทั้งคู่ต่างเสียชีวิตเพราะคลอดยาก
บุตรสาวของนางคงหนีไม่พ้นชะตากรรมเช่นนี้แน่
แต่ไม่นานนางก็รู้ตัวว่าพูดผิดไป จึงรีบเอามือปิดปากตัวเองแล้ว
เอ่ยแก้ว่า “ไม่ ไม่มีทางหรอก หนึ่งเดือนนี้ยังทันอยู่ แม่จะส่งคนไป
เมืองหลวงเดี๋ยวนี้เลย ไม่ว่าจะใช้เงินเท่าไหร่ ก็ต้องเชิญหมอต าแยที่

เก่งที่สุดมาที่นี่ให้ได้ แค่มีหมอต าแยที่เก่งที่สุดอยู่ เจ้ากับหลานตัว
น้อยของแม่ก็จะไม่มีอันตราย”
เฮ่อฮูหยินไม่รอให้บุตรสาวได้ตอบโต้ ก็รีบเดินไปที่ประตูอย่าง
ร้อนรน
นางบอกกับคนขับรถม้าว่า “จางซาน เจ้ารีบกลับไปเมืองหลวง
เดี๋ยวนี้ บอกนายท่านว่าไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ตาม ต้องพาหมอต าแยที่
เก่งที่สุดมาที่นี่ให้ได้ก่อนต้นเดือนเจ็ด”
แม้ว่าตอนนี้เฮ่อฮูหยินจะตื่นตระหนกในใจ แต่นางก็ยังมีสติ
ขณะที่สั่งให้จางซานรีบกลับไปเมืองหลวง นางก็หยิบตั๋วเงิน
หลายใบออกมาจากสัมภาระบนรถม้าแล้วมอบให้เขา
“ระหว่างทางเจ้าไม่ต้องเสียดายเงิน หากม้าเหนื่อยก็ให้
เปลี่ยนเป็นม้าตัวใหม่ เจ้าต้องไปถึงเมืองหลวงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะท า
ได้”
เฮ่อฮูหยินร้อนใจ เกือบจะยื่นมือผลักจางซานให้รีบออกเดินทาง
ไปแล้ว
เฮ่อจือหร่านเห็นเช่นนั้นจึงรีบเข้ามาห้ามปราม
“ท่านแม่ ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ ฟังข้าก่อน”
สมองของเฮ่อฮูหยินเต็มไปด้วยความคิดว่าจะให้บุตรสาวมีชีวิต
รอดต่อไปได้ แล้วนางจะฟังค าอธิบายของเฮ่อจือหร่านได้หรือ?

นางยังคงเร่งเร้าจางซาน “เจ้าออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย ระหว่าง
ทางห้ามเสียเวลาแม้แต่นิดเดียว”
“ท่านแม่ ท่านฟังข้าก่อน มันไม่ได้อันตรายอย่างที่ท่านคิดจริง ๆ
เจ้าค่ะ”
เฮ่อฮูหยินเห็นจางซานเริ่มปลดม้าออกจากรถม้าแล้ว จึงหันมา
มองเฮ่อจือหร่าน
“แม่ผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว แม่รู้ดีกว่าเจ้า เรื่องความเป็นความ
ตายของคนเราประมาทไม่ได้หรอกนะ”
เฮ่อฮูหยินพูดไปพูดมาก็ร้องไห้อีก นางจับมือเฮ่อจือหร่านพลาง
สะอื้นว่า
“แม่กับพ่อของเจ้ามีเจ้าเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว หากเจ้าเป็น
อะไรไป เจ้าจะให้แม่กับพ่อเจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร”
การให้ลูกสาวแต่งเข้าสกุลโม่และถูกเนรเทศมาที่ซีเป่ย พวกเขา
ก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว ตอนนี้ถ้าลูกสาวต้องมาตายเพราะการ
คลอดบุตร นางคงไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
“ท่านแม่ ท่านแม่อย่าเพิ่งตกใจที่ข้าตั้งครรภ์แฝดเลย ข้าเตรียม
ตัวไว้พร้อมแล้ว”
ตอนที่เจ้าของร่างเดิมอยู่จวน อีกฝ่ายไม่เคยออกนอกประตูจวน
เลย ชอบอ่านต าราแพทย์แปลก ๆ อยู่ทั้งวัน

ดังนั้น เฮ่อจือหร่านรู้สึกว่าข้ออ้างของตนนั้นน่าเชื่อถือมาก
พอเห็นว่าเฮ่อฮูหยินรับฟังแล้ว เฮ่อจือหร่านจึงกล่าวต่อ
“ท่านแม่ ท่านลืมแล้วหรือ? ตอนที่ข้าอยู่บ้าน ข้าอ่านต าราแพทย์
เหล่านั้นทุกวัน ท่านอย่าได้ดูถูกหนังสือที่ข้าอ่านเชียวนะเจ้าคะ ใน
นั้นมีวิธีการคลอดลูกแฝดอย่างปลอดภัยด้วย”