ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 426 สินสอดของหานเยี่ยมีค่ามากเกินไป

พูดถึงเรื่องนี้ เฮ่อจือหร่านก็ไม่มีบัญชีหรือสิ่งที่คล้ายคลึงกันจริง
ๆ
นางไม่เก่งท าการค้าและไม่เก่งเรื่องการบริหารเงิน สาเหตุที่
สามารถพัฒนาการค้าที่ท าเงินได้บ้างในยุคนี้ ก็เพราะอาศัยข้อ
ได้เปรียบจากการทะลุมิติมาเท่านั้น
ที่ผ่านมา เมื่อจ่ายเงินให้คนในบ้าน นางก็เพียงค านวณรายได้
ของบ้านคร่าว ๆ แล้วแบ่งเงินให้ทุกคนส่วนหนึ่ง ส่วนที่เหลือก็เก็บไว้
เป็นบัญชีส่วนกลางของครอบครัว
บัญชีส่วนกลางนี้ก็ไม่มีตัวเลขที่แน่นอน เพราะช่วงนี้รายจ่ายมี
มากกว่ารายรับ
อย่างเช่นการสร้างบ้านทั้งสิบเอ็ดหลังและพื้นที่เลี้ยงสัตว์ ทั้งหมด
ล้วนลงทุนไปไม่น้อย นอกจากนี้ยังมีอีกมากมาย
อย่างไรก็ตาม พวกมันล้วนเป็นเงินทองที่ได้มาจากพื้นที่มิติ
ทั้งสิ้น นางจึงขี้เกียจจะจดบันทึกเอาไว้
พี่สะใภ้ทั้งหลายเข้าใจความหมายของเฮ่อจือหร่าน ว่า
เครื่องประดับที่เตรียมไว้ให้โม่หานเยี่ยนั้นมาจากบัญชีส่วนกลาง จึง
ไม่ได้แย่งกันออกเงินอีกต่อไป

เฮ่อจือหร่านพูดเช่นนี้อาจท าให้พวกพี่สะใภ้เชื่อได้ แต่ไม่อาจ
หลอกฮูหยินผู้เฒ่า
แม้ว่าจวนฮู่กั๋วกงในอดีตจะไม่มีเงินทองมากนัก แต่นางก็ดูแล
จวนมาหลายปี ถึงแม้จะไม่มีตัวเลขที่ละเอียด แต่ก็พอรู้คร่าว ๆ ว่าเงิน
ทองในบ้านตอนนี้มีเท่าไหร่
เฮ่อจือหร่านยืนกรานจะมอบเครื่องประดับเหล่านี้ให้โม่หานเยี่ย
เป็นสินสอด โดยไม่ยอมให้มีการโต้แย้งใด ๆ ก่อนจะลงมือเปิดกล่อง
แม้จะเรียกว่ากล่องเล็ก ๆ แต่ความจริงแล้วมีขนาดเท่ากับกล่อง
รองเท้าในยุคสมัยใหม่
ข้างในเต็มไปด้วยเครื่องประดับทองและเครื่องประดับเงิน
สิ่งของที่ผลิตด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ ไม่ว่าจะเป็นวัสดุหรือ
รูปลักษณ์ ล้วนสามารถท าให้สายตาของผู้คนตาพร่า
เฮ่อจือหร่านหยิบสร้อยคอทองค าที่มีจี้ดอกโบตั๋นออกมา แล้ว
ลองวางไว้ที่ล าคอของโม่หานเยี่ย
“หากสวมสิ่งนี้ทับด้านนอกชุดแต่งงาน จะต้องดูงดงามมาก
แน่นอน”
ทันใดนั้น นางก็หยิบต่างหูดอกโบตั๋นคู่หนึ่งที่มีลวดลาย
เหมือนกับสร้อยคอออกมา

“สิ่งนี้กับสร้อยคอเข้ากันมาก หากหานเยี่ยใส่มันในวันที่แต่งงาน
จะต้องท าให้น้องเขยหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นแน่”
แม้ค าพูดของเฮ่อจือหร่านจะดูเกินจริงไปบ้าง แต่นี่ก็เป็นความ
จริงที่ปฏิเสธไม่ได้
ลวดลายของสร้อยคอและต่างหูท าให้บรรดาสตรีทั้งหลายตะลึง
งัน แม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าที่เมื่อครู่ยังคิดจะห้ามการกระท าของนาง ก็ยัง
เบิกตากว้าง
“จิ่วเยี่ย เครื่องประดับพวกนี้เจ้าซื้อมาจากในเมืองหรือ?”
ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ว่าเป็นบุตรชายที่เข้าเมืองไปซื้อของเหล่านี้มาจึง
ถามเช่นนี้
ตามความเข้าใจของนาง ไม่ต้องบอกว่าซีเป่ยยากจน แม้แต่ใน
ร้านอัญมณีที่ดีที่สุดในเมืองหลวง ก็ยังหาเครื่องประดับที่มีคุณภาพ
และรูปแบบงดงามเช่นนี้ไม่ได้
เครื่องประดับเหล่านี้เฮ่อจือหร่านเป็นคนเลือก โดยตั้งใจไม่เลือก
แบบที่แปลกตาเกินไป เพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย
ไม่คิดว่าสิ่งของเหล่านี้จะยังท าให้แม่สามีตกใจได้อีก
นางเห็นโม่จิ่วเยี่ยไม่รู้จะอธิบายอย่างไรไปชั่วขณะ จึงเอ่ยขึ้นก่อน
ว่า “ท่านแม่ เครื่องประดับพวกนี้ล้วนเป็นลวดลายที่ข้าวาดไว้ตอนว่าง
ๆ แล้วให้สามีไปสั่งท าที่ร้านเครื่องประดับในเมือง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮูหยินผู้เฒ่าก็เริ่มเชื่อขึ้นมาบ้าง
สะใภ้เก้าของนางเฉลียวฉลาด มักจะคิดสิ่งใหม่ ๆ ได้เสมอ การที่
นางสามารถวาดแบบเครื่องประดับที่สวยงามเช่นนี้ได้ก็ไม่ใช่เรื่อง
แปลก
แต่นางก็ยังรับกล่องเครื่องประดับแวววาวพวกนี้ไม่ได้
“สินสอดนี้ของหานเยี่ยมีค่ามากเกินไป แม้แต่เงินในบัญชี
ส่วนกลางของเราก็ไม่ควรใช้”
หากเป็นเมื่อก่อน เฮ่อจือหร่านคงจะเชื่อฟังค าพูดของแม่สามี แต่
ของพวกนี้ถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว จะไม่ส่งมอบให้ได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น นางอยู่ในยุคโบราณมานานแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่มี
โอกาสได้ใช้จ่ายเงินทองจากพื้นที่มิติ แล้วจะยอมให้จบลงด้วยความ
ล้มเหลวได้อย่างไร?
เฮ่อจือหร่านไม่ได้พูดอะไร แต่ยังคงหยิบเครื่องประดับออกมา
จากกล่องเรื่อย ๆ แล้วน ามาลองเทียบกับโม่หานเยี่ย
ยามนี้บรรดาพี่สะใภ้ต่างถูกดึงดูดด้วยเครื่องประดับสวยงามที่
เฮ่อจือหร่านน าออกมา แม้แต่โม่หานเยี่ยที่เป็นเจ้าของเรื่องก็ยัง
หลีกเลี่ยงไม่ได้

ทว่าในใจนางยังคงรักษาความตั้งใจเดิมเอาไว้ ถึงจะชอบ
เครื่องประดับเหล่านี้มากเพียงใด ก็ไม่อาจปล่อยให้ครอบครัวต้อง
สิ้นเปลืองเพื่อนาง
บรรดาพี่สะใภ้ต่างชมไม่หยุดปากว่าโม่หานเยี่ยจะสวยงาม
เพียงใดหากใส่เครื่องประดับเหล่านี้ ถึงขนาดลืมมูลค่าของมันไปแล้ว
“หานเยี่ย ก าไลสีแดงนี้สวยมาก”
“หานเยี่ยของเราผิวขาว ไม่ว่าจะใส่อะไรก็งามไปหมด”
“หานเยี่ย เจ้าดูอันนี้สิ แม้จะท ามาจากเงิน แต่ก็แวววาวกว่าปิ่น
ปักผมเก่า ๆ ของพี่สะใภ้รองมากนัก”
“แหวนวงนี้เป็นหยกฝังทองค าใช่หรือไม่”
“พวกเจ้ามาดูเร็ว หยกรูปกบสวยมาก มีเพชรประดับด้วย”
“…”
ในเวลาเพียงไม่นาน ภายในห้องของสามีภรรยาชราก็เต็มไป
ด้วยเสียงชื่นชมความงดงามของเครื่องประดับเหล่านี้ของพี่สะใภ้
เฮ่อจือหร่านคิดว่าสตรีทั้งหลายคงชอบของพวกนี้ แต่นางไม่คิด
ว่าพอเครื่องประดับเหล่านี้ปรากฏ จะสร้างความฮือฮาขนาดนี้
ฮูหยินผู้เฒ่ามองเหล่าสะใภ้ที่พูดคุยกันประโยคสองประโยค ไม่รู้
ว่าควรจะพูดอย่างไรดี

โม่ฉิงนั่งอยู่ด้านข้าง ส่งสายตาให้ภรรยาไม่หยุด บอกให้นางรีบ
ควบคุมสถานการณ์
ฮูหยินผู้เฒ่าสูดหายใจลึก ๆ “พอแล้ว พวกเจ้าพี่สะใภ้ เลิกเห็น
ด้วยได้แล้ว”
สะใภ้ทั้งหลายก าลังสนุกสนานกับการจัดเครื่องประดับ พอได้ยิน
แม่สามีพูดขึ้น สะใภ้รองก็ยิ้มตอบ
“ท่านแม่ เครื่องประดับพวกนี้ไม่ใช่ของที่คนธรรมดาจะมีได้ การ
ที่หานเยี่ยมีสินเดิมเหล่านี้ ไม่เพียงเป็นเกียรติของนาง แต่ยังเป็น
เกียรติของพวกเราสกุลโม่ด้วย หากน้องสะใภ้เก้าบอกว่าเงินที่ซื้อ
เครื่องประดับพวกนี้มาจากบัญชีส่วนกลางของพวกเรา เช่นนั้นท าไม
พวกเราจะไม่ตอบแทนน ้าใจของน้องสะใภ้เก้า ปล่อยให้หานเยี่ยออก
เรือนไปอย่างสง่างามพร้อมกับสินสอดเหล่านี้เล่า”
พี่สะใภ้รองพูดจบ พี่สะใภ้ใหญ่ก็เห็นด้วย “ท่านแม่ น้องสะใภ้รอง
พูดถูกแล้วเจ้าค่ะ หากใช้เงินในบัญชีส่วนกลางไปแล้วก็ใช้ไปเถอะ
ข้าไม่คัดค้านเจ้าค่ะ”
คนอื่นเห็นเช่นนั้นก็แสดงท่าทีเห็นด้วย ว่าการใช้เงินจากบัญชี
ส่วนกลางซื้อสินสอดให้โม่หานเยี่ยนั้นสามารถท าได้
หากภายหลังพวกนางพยายามมากขึ้นก็จะสามารถหาเงิน
กลับคืนมาได้ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้การค้าของบ้านไม่ว่าจะเป็นเนื้อ
กระต่ายผัดเปรี้ยวหวานหรือจี้กระต่ายหูยาวก็มั่นคงมาก

นอกจากนี้ กระต่ายที่เลี้ยงในบ้านยังขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว ไม่
ต้องห่วงว่าจะขาดแคลนวัตถุดิบ
เฮ่อจือหร่านเห็นว่าในที่สุดพวกพี่สะใภ้ก็เข้าข้างนางแล้ว จึงฉวย
โอกาสกล่าวว่า “ท่านแม่ ท่านเห็นหรือไม่ว่าพี่สะใภ้ไม่คัดค้าน ท่านก็
อย่ากังวลเลย ข้าสัญญาว่าจะหาเงินคืนมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะท าได้”
เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของพี่สะใภ้ต่อเครื่องประดับเหล่านี้
เฮ่อจือหร่านก็มีความคิดในการหาเงินแล้ว
ในร้านค้าของเถาเป่ามีแม่พิมพ์เครื่องประดับทองและเงินขายอยู่
นางจ าได้ว่าเคยไปหลบฝนที่ร้านเครื่องประดับ เห็นเจ้าของร้านก าลัง
ช่วยลูกค้าท าก าไลข้อมือพอดี
ก าไลข้อมือนั้นแกะสลักลวดลายสวยงาม ในยุคนั้นมันดูไม่พิเศษ
อะไร แต่ถ้ามาอยู่ในยุคโบราณมันจะต่างออกไป
ผลลัพธ์จะเหมือนกับสินสอดที่นางมอบให้โม่หานเยี่ยในวันนี้
ทั้งหมดล้วนเป็นของที่โดดเด่นสะดุดตา
ตอนที่นางหลบฝนด้วยความเบื่อหน่าย จึงคอยสังเกตเจ้าของ
ร้านสร้างเครื่องประดับอยู่ตลอดเวลา
นางยังจ าขั้นตอนคร่าว ๆ ได้ หากนางซื้อแม่พิมพ์เหล่านั้นจาก
ร้านค้าในเถาเป่า แล้วน ามาสร้างเครื่องประดับที่สวยงาม ก็จะสามารถ
สร้างก าไรได้มากขึ้นแน่นอน

โดยเฉพาะในตอนที่ที่บ้านก าลังจะต้องเลี้ยงดูกองก าลังคน
ค่าใช้จ่ายย่อมไม่ใช่น้อย ๆ
เพียงแค่อาหารชายหนุ่มหนึ่งพันคน ก็เป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อย
เลยทีเดียว