ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 445 ไม่ต้องกังวลมากเช่นนั้น

กระทั่งทั้งคู่เดินมาถึงจุดที่ไม่มีใครมองเห็น โม่จิ่วเยี่ยจึงค่อย ๆ อุ้ม
นางขึ้นมา เขาใช้วิชาตัวเบาพาเฮ่อจือหร่านมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่
เตรียมไว้ส าหรับเหล่าอดีตผู้ใต้บังคับบัญชา
เขาไม่มีปัญหาที่จะล าบากสักหน่อย ขอเพียงแค่ไม่ท าให้ภรรยา
ต้องล าบากก็พอ มิฉะนั้น เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะรู้สึกผิดมากไปแค่ไหน
แล้ว
การเดินทางราบรื่นดี โม่จิ่วเยี่ยเองก็ระมัดระวังมาก กลัวว่าภรรยา
จะรู้สึกไม่สบายตัว
ความจริงแล้วเฮ่อจือหร่านไม่ได้บอบบางอย่างที่เขาคิด พอถึง
จุดหมายปลายทางก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิด
นางไม่รู้ถึงกังวลในใจของโม่จิ่วเยี่ย ขณะก าลังเตรียมตัวเข้าไป
ในพื้นที่มิติและดูแอปเถาเป่า โม่จิ่วเยี่ยก็คว้ามือนางไว้
“หร่านหร่าน เจ้าพักก่อนเถอะ หากรู้สึกไม่สบายตรงไหนก็บอก
ข้าทันที”
เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น เฮ่อจือหร่านจึงตระหนักถึงความกังวล
ของเขา
“ข้าไม่เป็นอะไร ท่านไม่ต้องกังวลมากเช่นนั้น”
พูดจบ นางก็ดึงโม่จิ่วเยี่ยเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกัน

เมื่อคืนทั้งสองได้เลือกบ้านส าเร็จรูปไว้หลายแบบแล้ว เหลือเพียง
ขึ้นเขามาดูความลาดเอียงของพื้นที่ก่อนแล้วค่อยจะตัดสินใจซื้อแบบ
ไหน
ต้องยอมรับว่า ต าแหน่งนี้เหมาะสมมากส าหรับการจัดวางบ้าน
เคลื่อนที่เหล่านี้
เนื่องจากที่นี่เป็นหุบเขา มีพื้นที่ราบกว้างใหญ่ ไม่เพียงเท่านั้น
ยังมีล าธารที่เกิดจากน ้าตกบนภูเขาไม่ไกลไหลผ่านอีกด้วย
แม้เฮ่อจือหร่านจะแค่มองแวบเดียวก่อนเข้าไปในพื้นที่มิติ แต่นาง
ก็ชอบที่นี่จากใจจริง
ที่นี่ไม่เพียงมีความเป็นส่วนตัว สิ่งส าคัญคือสภาพแวดล้อม
โดยรอบให้ความรู้สึกสบายใจและสงบ
หากไม่มีความวุ่นวายภายนอกเหล่านั้น นางก็อยากใช้ชีวิตอยู่
ในสถานที่เช่นนี้ตลอดไป
หลังจากพวกเขาคิดทบทวนกันแล้ว ทั้งคู่ตัดสินใจเลือกซื้อบ้าน
เคลื่อนที่แบบที่เรียบง่ายและดูดี
เนื่องจากพื้นที่ในหุบเขามีจ ากัด จึงเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะมีห้อง
ส่วนตัว
บ้านที่พวกเขาเลือกมีห้องเล็ก ๆ สี่ห้อง ในชาติก่อนบ้านเคลื่อนที่
แบบนี้มักถูกโรงงานต่าง ๆ ซื้อไปเพื่อใช้เป็นหอพักส าหรับคนงาน

แม้ว่าห้องจะไม่ใหญ่มากนัก แต่ภายในมีเตียงเหล็กและตู้เสื้อผ้า
ไม้ติดตั้งมาด้วย
ด้วยขนาดแบบนี้ แต่ละห้องก็สามารถรองรับคนได้สองคนพอดี
และยังสบายกว่าเตียงรวมที่พวกเขาเคยนอนตอนอยู่ชายแดนหลาย
เท่านัก
เมื่อค านวณดูแล้ว บ้านเคลื่อนที่แต่ละหลังสามารถรองรับผู้อยู่
อาศัยได้แปดคน เพียงมีหนึ่งร้อยหลังหรือมากกว่านั้นเล็กน้อยก็
เพียงพอแล้ว
นอกจากนี้ เฮ่อจือหร่านยังเลือกบ้านเคลื่อนที่อีกหลังหนึ่งที่
สามารถใช้เป็นห้องครัวได้
หลังจากเลือกเสร็จแล้ว สองสามีภรรยาก็ออกจากพื้นที่มิติพร้อม
กัน
เฮ่อจือหร่านเป็นเหมือนเทพเจ้า ทุก ๆ ระยะทางที่เดินไป บ้าน
ส าเร็จรูปเคลื่อนที่ได้ซึ่งเรียบง่ายแต่ดูดีก็จะปรากฏขึ้นมาจากความ
ว่างเปล่า
ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วยาม บ้านทั้งหมดก็ถูกจัดวางเรียบร้อย
เฮ่อจือหร่านยังซื้อผ้าห่มแบบโบราณและอุปกรณ์ที่จ าเป็นใน
ชีวิตประจ าวันอย่างอ่างไม้ และของที่เหลือก็มีเพียงอุปกรณ์ใน
ห้องครัวเท่านั้น

หากพวกเขาต้องการให้ครัวครบครัน ก็สามารถติดต่อสั่งท ากับ
ผู้ขายได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาว่าที่นี่เป็นยุคโบราณ อุปกรณ์ครัว
สมัยใหม่จะแปลกตาเกินไป ดังนั้น ครัวที่พวกเขาซื้อจึงเป็นเพียงบ้าน
หลังใหญ่เท่านั้น
ส่วนอุปกรณ์ภายในยังต้องรอให้โม่จิ่วเยี่ยพาคนมาท าเตาไฟ
แบบที่ผู้คนในยุคนี้ใช้กัน
นอกจากนี้ อุปกรณ์ที่ใช้ในครัวอย่างโอ่ง อ่างไม้ ถังน ้า กระทะ
เหล็ก และอื่น ๆ เฮ่อจือหร่านก็ซื้อจากเถาเป่ามาจนครบแล้ว เพื่อ
ไม่ให้ทุกคนต้องล าบากขนของขึ้นเขา
หลังจากท างานอย่างขะมักเขม้นและตรวจสอบว่าไม่มีอะไรตก
หล่นแล้ว สองสามีภรรยาก็นั่งพักบนก้อนหินข้าง ๆ
เฮ่อจือหร่านถือโอกาสมองส ารวจรอบ ๆ ทันใดนั้นสายตาของ
นางก็หยุดอยู่ที่กลางเขาไม่ไกลนัก
โม่จิ่วเยี่ยมองตามสายตาของนางไป เห็นดอกไม้ที่ไม่ได้มีสีขาว
มากนักกลุ่มหนึ่ง
“หร่านหร่าน เจ้าชอบดอกไม้พวกนั้นหรือ? ข้าจะไปเด็ดมาให้”
เฮ่อจือหร่านลุกขึ้นตามไปด้วย สายตาจับจ้องอยู่ที่กลุ่มดอกไม้
เล็ก ๆ นั้นตลอดเวลา

“ท่านพี่ ข้าเห็นดอกไม้พวกนั้นดูคล้ายกับดอกฉาฮวาอยู่บ้าง
พวกเราไปดูกันเถอะ”
เมื่อได้ยินว่านางต้องการไปดูด้วยกัน โม่จิ่วเยี่ยจึงตั้งใจส ารวจ
ความสูงของเนินเขานั้นเป็นพิเศษ
หากเดินขึ้นไปจากเชิงเขา คาดว่าคงใช้เวลาประมาณหนึ่งก้าน
ธูป อีกทั้งเนินเขาดูจะไม่ชันนัก
ขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจดีว่าภรรยาเป็นคนมีความคิดเป็นของ
ตัวเอง แม้ว่าเขาจะไปเด็ดมาให้ นางก็คงไม่ยอม
“ได้ ข้าจะจูงมือเจ้า พวกเราค่อย ๆ เดินไปดูกัน”
หลังมาถึงจุดหมาย เฮ่อจือหร่านก็ก้มตัวลงตรวจสอบรูปร่างของ
ดอกไม้อย่างละเอียด
ดอกไม้มีสีขาวไปจนถึงสีส้มอ่อน กลีบดอกมีรูปร่างเรียวยาว
ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของดอกประมาณสองถึงสามเซนติเมตร
เหมือนกับดอกเถี่ยกวนอินที่นางเคยเห็นในชาติก่อนไม่มีผิด
ชาติก่อนนางเคยติดตามหัวหน้ากลับบ้านเกิดหนึ่งครั้ง
ครอบครัวของหัวหน้าเป็นคนสวนชา ตอนนั้นตรงกับฤดูที่ดอกเถี่ย
กวนอินก าลังบานสะพรั่ง แม่ของหัวหน้าจึงเก็บมาให้ดูบ้าง
เนื่องจากดอกไม้ถูกปักอยู่ในแจกัน เฮ่อจือหร่านจึงไม่ได้เห็นว่า
ใบของมันเป็นอย่างไร

อย่างไรก็ตาม กลิ่นของดอกไม้นั้นยังคงอยู่ในความทรงจ าของ
นางอย่างแจ่มชัด
เพื่อยืนยันว่าดอกไม้นี้เป็นดอกฉาฮวาหรือไม่ เฮ่อจือหร่านจึง
ก้าวเข้าไปใกล้และสูดกลิ่นเบา ๆ
กลิ่นหอมอ่อนผสานกับกลิ่นชาละมุนละไม
“นี่แหละ เป็นกลิ่นนั้น”
โม่จิ่วเยี่ยคอยมองการกระท าของนางอยู่ตลอด
“หร่านหร่าน นี่คืออะไรหรือ?”
เฮ่อจือหร่านยื่นมือเด็ดใบชาสองสามใบ แล้ววางไว้ตรงหน้าโม่จิ่ว
เยี่ย
“ท่านยังจ าชาที่ข้าเคยให้ท่านดื่มได้หรือไม่? ชานั้นก่อนจะถูกแช่
น ้า มันเป็นก้อนกลมเล็ก ๆ”
“หร่านหร่าน เจ้าหมายถึงชาเถี่ยกวนอินใช่หรือไม่?”
เมื่อพูดถึงชาเถี่ยกวนอิน ตอนหร่านหร่านให้เขาลองชิม ชาย
หนุ่มยังอดชื่นชมการคั่วชาที่แตกต่างนี้ไม่ได้
อีกทั้งรสชาติของเถี่ยกวนอินยังถูกปากมาก ท าให้โม่จิ่วเยี่ย
ประทับใจนัก
ดวงตาของเฮ่อจือหร่านเป็นประกาย ไม่ใช่เพราะนางพบเถี่ยกวน
อินที่นี่ แต่เพราะมันท าให้นางนึกถึงการหาเงินแบบใหม่

นั่นคือการปลูกชา
หลังจากนี้ พอพวกอดีตทหารมาถึง นอกจากช่วงที่มีการต่อสู้
แล้ว พวกเขาก็จะต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตลอดทั้งวัน
พวกเขาที่ฝึกซ้อมทุกวันไม่ได้ แล้วจะใช้เวลาว่างอย่างไร?
หากสร้างไร่ชาขึ้นที่นี่มันก็จะต่างออกไป นอกจากการฝึกซ้อม
รบแล้ว พวกเขาก็สามารถปลูกชาได้ ด้วยวิธีนี้พวกเขาไม่เพียงมีงาน
ท า แต่ยังสามารถสร้างผลก าไรได้อีกด้วย
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเฮ่อจือหร่านเลี้ยงดูพวกเขาไม่ไหว แต่
เพราะวิธีนี้จะช่วยให้พวกเขามีรายได้มากขึ้น พวกเขาล้วนเป็นคน
หนุ่ม อนาคตต้องแต่งงานมีบุตร หากมีรายได้เพิ่มขึ้น เฮ่อจือหร่านก็
เชื่อว่าในอนาคตพวกเขาจะกลายเป็นคนที่มีกินมีใช้
“ข้ามีความคิดเช่นนั้นจริง ๆ ท่านก็รู้ว่าในพื้นที่มิติของข้า
สามารถเพาะต้นกล้าชาและเมล็ดพันธุ์ที่มีคุณภาพดีกว่าได้”
“หร่านหร่าน ความคิดของเจ้าไม่เลวเลย ปลูกชาที่นี่ยังไม่ต้อง
กังวลเรื่องแรงงานด้วย” เมื่อภรรยาเปิดทางให้แล้ว แม้นางจะไม่พูดต่อ
โม่จิ่วเยี่ยก็คิดได้เอง
“อืม คืนนี้ข้าจะเพาะต้นกล้าชาในพื้นที่มิติ คิดว่าไม่กี่วันพวกมัน
ก็จะเติบโต ถึงตอนนั้นท่านสามารถพาพวกเถาหรานมาปลูกที่นี่ก่อน
ได้”

อย่างไรเสียอีกไม่นานเถาหรานกับคนอื่น ตก็จะมาที่นี่ด้วย รู้ เรื่องนี้เร็วหน่อยก็ไมเป็นไร