ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 487 ข้าก็จะไม่เกรงใจพี่เก้าแล้ว

ส าหรับถังหมิงรุ่ยแล้วมันเทศฝอยถือเป็นประสบการณ์ใหม่อย่าง
แท้จริง
อาหารของราชวงศ์ต้าซุ่นโดยทั่วไปแล้วจะมีรสเค็ม อาหารที่
หวานและอร่อยเช่นนี้ เขาเพิ่งได้ลิ้มลองเป็นครั้งแรก
เขาท ากิจการโรงเตี๊ยม จึงย่อมเข้าใจความชอบของลูกค้าดี มี
สตรีและเด็กจ านวนมากที่ชื่นชอบรสชาติหวานแบบนี้
พ่อครัวใหญ่ของโรงเตี๊ยมยังคิดค้นอาหารที่มีรสหวานขึ้นมาสอง
อย่างโดยเฉพาะ แม้ว่าอาหารสองอย่างนั้นจะเป็นที่ชื่นชอบของสตรี
และเด็กจริง ๆ แต่เมื่อเทียบกับมันเทศฝอยแล้ว ทั้งรสชาติและเนื้อ
สัมผัสแตกต่างกันนัก อาจกล่าวได้ว่าต่างกันราวฟ้ากับเหว
“พี่เก้า ท่านช่วยขายสูตรวิธีท าอาหารจานนี้ให้ข้าได้หรือไม่”
โม่จิ่วเยี่ยตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ข้าจะให้วิธีการท ากับเจ้า”
เพราะนี่เป็นเรื่องที่ภรรยาของเขาได้ก าชับไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
เฮ่อจือหร่านในชาติก่อนก็เคยอ่านนิยายข้ามภพทะลุมิติมาบ้าง
หลายเรื่องที่ตัวเอกหญิงข้ามภพมาแล้วท าเงินก้อนแรกได้ ก็คือการ
ขายสูตรอาหาร

แม้ว่าสูตรอาหารที่ขายไปจะสามารถท าเงินได้มากถึงพันต าลึง
แต่นางก็ไม่คิดจะท าเช่นนั้น โดยเฉพาะเมื่อคนที่ต้องการสูตรอาหาร
คือถังหมิงรุ่ย
ตลอดมาพวกเขาท าการค้าด้วยกันในรูปแบบของการร่วมมือ
อีกทั้งถังหมิงรุ่ยก็ปฏิบัติต่อคนสกุลโม่ด้วยความจริงใจ ไม่ใช้เล่ห์
เหลี่ยมเพื่อแบ่งผลประโยชน์ แม้ว่าคนสกุลโม่จะไม่ได้มีส่วนร่วมใน
การค้าก็ตาม
เช่นนี้แล้ว เฮ่อจือหร่านจึงรู้สึกว่าคู่ค้าแบบนี้หาได้ยากยิ่ง อีกทั้ง
พวกเขาก็ไม่ได้สนใจผลก าไรเล็กน้อยจากการขายผักเช่นนี้ด้วย
หากต้องการให้มันเทศขายได้ราคาสูงขึ้น ก็จ าเป็นต้องมีวิธีการ
รับประทานที่ดีด้วย
ด้วยต้องติดต่อกับโม่จิ่วเยี่ยมากขึ้น ถังหมิงรุ่ยย่อมรู้ว่าอีกฝ่าย
เป็นคนเช่นไร ไม่ว่าสามีภรรยาคู่นี้จะพูดอะไรออกมา แม้เขาจะเอ่ย
ปากคัดค้านก็คงไม่มีผล
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะไม่เกรงใจพี่เก้าแล้ว ต่อไปข้าจะ
พยายามขายมันเทศท าก าไรให้สูงขึ้น แบ่งผลก าไรให้พี่เก้ากับ
พี่สะใภ้”
โม่จิ่วเยี่ยชอบพูดคุยกับคนตรงไปตรงมาเช่นนี้
“อืม ผลก าไรของมันเทศเป็นสิ่งที่พวกเราจะร่วมมือกัน ดังนั้น
น้องชายถังไม่ต้องกังวลเรื่องสูตรอาหารหรอก”

ขณะที่ทั้งสองคนก าลังพูดคุยกันอยู่นั้น หลานเอ๋อร์และอวี่เอ๋อร์ก็
น าโจ๊กมันเทศมาให้ทุกคนอีกคนละชาม
ถังหมิงรุ่ยชิมแล้วก็เอ่ยชมไม่หยุดปาก
นอกจากนี้บนโต๊ะยังมีแป้งมันเทศทอดและลูกชิ้นมันเทศทอดอีก
ด้วย
ไม่ว่าอย่างไหน ส าหรับถังหมิงรุ่ยแล้วล้วนเป็นอาหารชั้นเลิศ
ทั้งสิ้น
หลังมื้ออาหาร โม่จิ่วเยี่ยกับถังหมิงรุ่ยแยกไปคุยเรื่องการค้ากัน
ตามล าพังในห้องหนึ่ง
เนื่องจากการร่วมมือกับถังหมิงรุ่ยเป็นเรื่องของการแบ่งผลก าไร
ทั้งสองฝ่ายจึงไม่ต้องค านึงถึงต้นทุนของมันเทศ โม่จิ่วเยี่ยเองก็ไม่ได้
ปิดบังราคาที่ขายมันเทศให้กับทางการเพื่อท าเป็นเมล็ดพันธุ์ด้วย
โดยเฉพาะในกรณีที่ถังหมิงรุ่ยจะได้สิทธิ์ผูกขาดการขายมันเทศ
เพียงปีเดียว
เพราะตั้งแต่ปีหน้าเป็นต้นไป ชาวบ้านในเมืองอวิ่นจะเริ่มปลูกมัน
เทศกันอย่างแพร่หลาย เมื่อมันเทศโตเต็มที่แล้ว มันก็จะไม่ใช่ของหา
ยากในเมืองอวิ่นอีกต่อไป
เมื่อถึงตอนนั้น หากถังหมิงรุ่ยยังต้องการใช้มันเทศหาเงินก้อน
ใหญ่ มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้แล้ว

ถังหมิงรุ่ยเข้าใจหลักการข้อนี้ดี เขาไม่ได้โลภมาก อย่างไรเสีย
สกุลโม่ก็ยังมีของดีอีกมากมาย แค่มันเทศห้าหมื่นชั่งนี้ เขาก็สามารถ
ท าก าไรได้อย่างงามแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น พี่เก้าและพี่สะใภ้เก้าเคยกล่าวไว้ว่าต้นไม้บนภูเขา
จะให้ผลผลิตจ านวนมากในปีหน้า
เขาได้ลองชิมผลไม้ของสกุลโม่มาหลายชนิดแล้ว ไม่ว่าจะเป็น
ชนิดใดก็ล้วนเทียบเท่ากับรสชาติแสนวิเศษของโลกนี้
อีกทั้งพี่เก้าและพี่สะใภ้เก้ายังเคยพูดถึงการค้าเครื่องประดับ และ
ยังสามารถผลิตสิ่งที่เรียกว่านมผงได้อีกด้วย ว่ากันว่านมผงนั้นเก็บ
รักษาได้ดีมาก เพียงแค่ใช้น ้าร้อนชงก็สามารถดื่มได้แล้ว
สรุปแล้ว การค้าที่เขาร่วมมือกับสกุลโม่ได้มีมากมายนับไม่ถ้วน
จึงไม่รู้สึกท้อแท้เพียงเพราะจะหาก าไรมหาศาลจากมันเทศได้เพียงปี
เดียว
ถังหมิงรุ่ยมีทัศนคติที่ดี ขณะเดียวกันก็ยังคงรักษารูปแบบการค้า
อย่างเดิมไว้ และไม่เสียเวลาอีกต่อไป
วันรุ่งขึ้น เขาได้พาหัวหน้าพ่อครัวของโรงเตี๊ยมมาหมู่บ้านซีหลิ่ง
ให้อวี่เอ๋อร์สอนวิธีการท าอาหารจากมันเทศหลายอย่างกับหัวหน้าพ่อ
ครัว
วิธีการท าอาหารจากมันเทศไม่ได้ยากมากนัก ข้อดีส่วนใหญ่คือ
ความแปลกใหม่ของอาหาร

ขณะที่หัวหน้าพ่อครัวก าลังเรียนรู้อยู่นั้น ถังหมิงรุ่ยก็พาคนมา
ขนย้ายมันเทศไปหลายเกวียน
พวกเขายุ่งวุ่นวายอยู่สี่ห้าวันติดต่อกัน มันเทศทั้งหมดในที่ดิน
ของสกุลโม่ก็ถูกเมิ่งไห่หนิงและถังหมิงรุ่ยขนย้ายไปจนหมด
ส่วนอาหารส าหรับคนในบ้างก็ไม่จ าเป็นต้องกังวล เฮ่อจือหร่านมี
พื้นที่มิติที่มีอาหารมากมายเท่าที่ต้องการ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็มาถึงต้นเดือนแปดแล้ว
สกุลโม่กลับมาคึกคักอีกครั้ง
วันนี้เป็นงานเลี้ยงครบรอบหนึ่งเดือนของลูกแฝดของโม่จิ่วเยี่ย
กับเฮ่อจือหร่าน
เนื่องจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ตาม
ความเห็นของคนในสกุลโม่ งานเลี้ยงครบหนึ่งเดือนของเด็กทั้งคู่จึง
ควรจัดอย่างเรียบง่าย
การท าให้เรียบง่ายไม่ได้หมายความว่าไม่จัดงาน เพียงแต่ตั้งใจ
จะให้คนในบ้านได้มาสนุกสนานด้วยกันเท่านั้น
ทว่ามันก็ไม่สามารถห้ามชาวบ้านที่มีน ้าใจมากได้ พวกเขาส่ง
ของขวัญมาแสดงความยินดีตั้งแต่เนิ่น ๆ
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากไม่จัดโต๊ะเลี้ยงต้อนรับทุกคนก็คง
ไม่ได้

ดังนั้น ในวันที่เด็กน้อยทั้งสองครบหนึ่งเดือน สกุลโม่จึงจัดงาน
เลี้ยงต้อนรับญาติสนิทมิตรสหายอีกครั้ง
วันนี้เป็นวันที่เด็กน้อยครบหนึ่งเดือน และยังเป็นเวลาที่ข้าวโพด
ของสกุลโม่เติบโตเต็มที่อีกด้วย
หากไม่เป็นเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยคงจัดการรวบรวมคนไปเก็บเกี่ยว
ข้าวโพดตั้งแต่หนึ่งหรือสองวันก่อนแล้ว
แต่ทว่างานเลี้ยงของสกุลโม่ในวันนี้กลับแตกต่างจากที่เคย
เป็นมา
อาหารจานหลักไม่ใช่ซาลาเปาข้าวและแป้งสาลีตามปกติ แต่
เปลี่ยนเป็นแผ่นแป้งข้าวโพด โจ๊กข้าวโพด และข้าวโพดต้ม
นอกเหนือจากอาหารหลักเหล่านี้แล้วยังมีอาหารอีกสองจานที่ใช้
ข้าวโพดเป็นส่วนผสม
หนึ่งในนั้นคือข้าวโพดผัดเม็ดสน ซึ่งเป็นอาหารที่พบเห็นได้บ่อย
มากในยุคปัจจุบัน
อีกจานคืออาหารที่ท าด้วยการต้มในหม้อเหล็กโดยมีข้าวโพด
เป็นหนึ่งในส่วนผสม
สกุลโม่เลือกใช้ข้าวโพดท าอาหารหลากหลายชนิดเช่นนี้ด้วย
จุดประสงค์เพียงอย่างเดียว คือต้องการให้คนที่มาร่วมงานเลี้ยง ได้ท า
ความรู้จักกับอาหารที่ทั้งให้ผลผลิตสูงและรสชาติอร่อยชนิดนี้

แน่นอนว่า ผลลัพธ์ที่ได้นั้นยอดเยี่ยมมาก
ชาวบ้านหมู่บ้านซีหลิ่งได้ยินว่าเจ้าสิ่งนี้คือของที่พวกเขาเคยทัด
ทานไม่ให้คนสกุลโม่เพาะปลูก พวกเขาต่างก็รู้สึกเสียใจ
เมื่อทุกคนได้ยินโม่จิ่วเยี่ยกล่าวว่า ข้าวโพดที่อร่อยเช่นนี้
สามารถให้ผลผลิตได้มากกว่าหมู่ละพันชั่ง มันก็ยิ่งท าให้พวกเขา
อยากตบปากตัวเองสักหลายที่ โดยเฉพาะผู้ใหญ่บ้านจ้าว เขาเกิด
ความรู้สึกละอายใจขึ้นมาทันที่
แต่เดิมคนที่คัดค้านการปลูกพืชเหล่านี้ของสกุลโม่มากที่สุดก็
คือเขา วันนี้ผู้ที่ถูกตบหน้ากลับจนเจ็บปวดที่สุดก็คือเขาเช่นกัน
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่แป้งมันเทศทอดก็อร่อยกว่าแป้งสาลี
ทอดหยาบ ๆ ที่พวกเขากินเป็นประจ ามากนัก
อีกทั้งยังมีข้าวโพดต้มและโจ๊กข้าวโพดที่ยิ่งกินก็ยิ่งหอม อาหาร
ที่อร่อยขนาดนี้ ผลผลิตยังสูงมากอีกด้วย
หากเขาเชื่อใจโม่จิ่วเยี่ยเร็วกว่านี้และสนับสนุนให้พวกชาวบ้าน
ปลูกตามบ้าง คงไม่ต้องพูดถึงว่าข้าวโพดเหล่านี้จะมีค่ามากเท่าไหร่
แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าพวกเขาจะหิวโหยในช่วงฤดูหนาว
ผู้ใหญ่บ้านยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเสียใจ กระทั่งนับตั้งแต่เริ่มงานเลี้ยงจน
จบ เขาก็แทบไม่ได้พูดอะไรเลย
ฟางฉวนโจวกับเซี่ยเทียนไห่กลับตรงกันข้ามกับเขาอย่างสิ้นเชิง

ทั้งสองคนเชื่อใจโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่าน ตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ผลิ
พวกเขาก็ไม่ลังเลจะปลูกข้าวโพดและมันเทศ
ยังไม่ต้องพูดถึงมันเทศ แค่เมื่อไม่กี่วันก่อนสกุลโม่จะเริ่มจัดหา
คนมาขุดเก็บ พวกเขาก็ระดมคนทั้งบ้านมาเก็บเกี่ยวด้วยแล้ว