นทีแห่งฝัน Dream of Jianghu - บทที่ 24 แม็ทอำลา

เว่ยเว่ยพูดไปแบบนั้นเพราะเธอรู้สึกอารมณ์ดี เลยอดไม่ได้ที่จะเล่นมุก
เธอไม่หวังว่าเพื่อนๆจะเชื่อ ใครจะคิดว่าเอ้อร์ซีจะพูดออกมาแบบนั้น เหมือนเหวี่ยง
เชือกมามัดตัวเว่ยเว่ย
“มติเอกฉันท์? หมายความว่าอะไร”
เอ้อร์ซีพูด: “ประเด็นซุบซิบที่ลงในบอร์ดของมหาวิทยาลัยประเด็นหนึ่ง
คือการจับคู่คนโสด คนลงความห็นว่าเธอกับเซียวไหนเป็นคู่ที่ไม่เหมาะกันที่สุด”
เว่ยเว่ยอึ้งก่อนจะพูดอย่างเศร้าๆว่า: “คุยเรื่องแบบนี้กันด้วยเหรอ
นักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราคงว่างมาก”
ไม่มีใครตอบเธอ เสี่ยวหลิงและเอ้อร์ซีเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปแล้ว เว่ยเว่
ยดึงเอ้อร์ซีกลับ: “ทำไมเราถึงไม่เหมาะกัน”
เอ้อร์ซีรู้สึกว่าวันนี้เว่ยเว่ยดูแปลกๆ ดูจริงจังกับเรื่องนี้ แต่เธอไม่ได้คิดมาก
แค่ตอบว่า: “ก็พิจารณาจากรูปร่าง หน้าตา อาชีพ ขอฉันนึกก่อนนะว่าเขาพูดกันว่า
อะไร เหตุผลไม่เลวเลย”
เธอรำพึง: “เขาพูดทำนองว่า คนนึงสง่างาม กระจ่างราวภาพวาดน ้าหมึก
อีกคนมีสีสันสดใส เคลื่อนไหวราวภาพวาดสีน ้ามัน คนนึงดูเทพเกินกว่าจะมีตัวตน
อยู่จริงบนโลกมนุษย์ ส่วนอีกคนราวกับดอกไม้ที่มีชีวิต โว้ว ดูเธอทำหน้าเข้าสิ”
เอ้อร์ซีที่กระตือรือร้นเริ่มลังเลที่จะกล่าวต่อ
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 167
เว่ยเว่ยพูดอย่างไร้อารมณ์: “ฉันขนลุกเลยนะเนี่ย หน้าฉันไม่มันสักหน่อย”
เอ้อร์ซี: “มุกฝืดมาก”
เว่ยเว่ยคิดอย่างไร้ความสุข: “ทำไมอาชีพของเราไม่เข้ากัน เราเรียนวิทย์ฯ
คอมทั้งคู่ เป็นมือไอทีตัวกลั่น… …”
เอ้อร์ซีพยักหน้า: “เธอคิดว่าอะไรจะแย่ไปกว่านี้ ทำอาชีพเดียวกัน น่าเบื่อ
จะตาย คุยแต่เรื่องคอมฯ แม้คอมพิวเตอร์จะเป็นเพียงหนึ่งในหลายๆเรื่องที่เซียว
ไหนทำได้ดี”
เว่ยเว่ยไม่มีอะไรจะพูดอีก ได้แต่จมจ่อมในภาวะจิตตก แล้วเธอก็เกิด
คำถามสำคัญในใจ: “ถ้างั้นใครคือคนที่เหมาะกับเซียวไหนที่สุด?”
“ไม่มี พวกเขาตกลงกันไม่ได้”
ดีมาก เว่ยเว่ยพอใจ
บรรยากาศในสนามเริ่มระอุขึ้น เว่ยเว่ยมองไปที่กลางสนาม เซียวไหนยืน
โดดเด่นในชุดขาว
ปกติเขาก็หล่ออยู่แล้ว พอเปลี่ยนเป็นเสื้อบาสยิ่งทำให้เขาดูเท่ห์และมี
ชีวิตชีวา รับลูกจากเพื่อร่วมทีม เลี้ยงบอลสองครั้ง ก่อนจะส่งลูกมีเพื่อนเขาขวาง
หน้า ทุกคนคิดว่าเขาจะใช้ตัวชนเพื่อหนีออกไป แต่เขากลับหยุด เขาโยนลูกแบบไม่
มีการเล็ง ลูกบอลโค้งสวยงามกลางอากาศ ทุกอย่างรอบๆหยุดนิ่ง เว่ยเว่ยมองดูผม
ดำขลับที่ปลิวไสวของเขาและกลั้นหายใจ
สวบ
ลูกบอลตกลงกลางห่วง
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 168
ลูกสามแต้ม
เสียงเชียร์ก้องอัฒจันทร์ ที่กลางสนามเซียวไหนไม่มีปฏิกิริยาใดๆกับคำ
ชื่นชม เขากำลังพูดคุยกับเพื่อนร่วมทีม และเริ่มวอร์มเบาๆ สมาธิของเขาอยู่กับ
เกมส์เท่านั้น
เอ้อร์ซีถอนหายใจด้วยความชื่นชม: “ไอดอลตัวจริง”
ซือซือ: มีคนบอกว่า เซียวไหนว่ายน ้าได้ดีกว่าเล่นบาสเสียอีก ฉันอยาก
เห็นเขาตอนกำลังแข่งจริงๆ”
เว่ยเว่ยคิดตาม แข่งขันว่ายน ้า ต้าเซินในชุดว่ายน ้า… …
หน้าของเธอกลายเป็นสีแดงก ่า
ซือซือมองหน้าเธอแล้วถามว่า: “เว่ยเว่ย เธอคิดอะไรน่ะ”
เว่ยเว่ยอบรมเธอ: “เธอนั่นล่ะที่คิดลามก”
ซือซือ: “… …”
T_T เธอเป็นผู้บริสุทธ์นะ
10 นาทีหลังจากนั้น การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น เซียวไหนเป็นผู้เล่นตัวจริง
บาสเก็ตบอลเป็นกีฬาที่น่าตื่นตาตื่นใจ เทียบกับเกมส์ฟุตบอลที่กิน
เวลานานและมีช่วงน่าตื่นเต้นไม่กี่นาที บาสเก็ตบอลมีช่วงเวลาที่น่าดูมากกว่า
ในสนาม เซียวไหนคือคนที่น่าจับตามองมากที่สุด ไม่ใช่เพราะรูปร่าง
หน้าตาที่โดดเด่นหรือเพราะชื่อเสียงส่วนตัว แต่เพราะฝีมือของเขา
ในสายตาของเว่ยเว่ยคล้ายเห็นอี้เซียวไหนเหออยู่กลางสนาม
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 169
เธอดูบาสไม่เป็นเท่าไหร่ แต่ความสงบนิ่งที่ปรากฏบนใบหน้าของเขาขณะ
ผ่านลูก การคำนวณที่แม่นยำปรากฏให้เห็นทุกย่างก้าว ความรุนแรงในการบุก
ทั้งหมดนี้ทำให้เว่ยเว่ยนึกถึงผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุด
ภาพเซียวไหนในสนามคือนิยามของท่วงท่าอันสง่างาม แต่เมื่อต้องปะทะ
เขากลับดุดันและทรงพลัง การเคลื่อนไหวเป็นส่วนผสมของความเร็วและความ
แข็งแรง
แล้วเว่ยเว่ยก็เรียนรู้บางอย่าง
ในโลกนี้ มีคนที่ใช้เพียงแว้บเดียว ก็สามารถสะกดให้คนอื่นรู้สึกเหมือนขึ้น
สวรรค์ชั้นสูงสุด
เว่ยเว่ยชมการแข่งขันอย่างตื่นเต้น เช่นเดียวกับเอ้อร์ซีและคนอื่นๆ
หลังจากควอเตอร์แรก เสี่ยวหลิงพูดอย่างตื่นเต้นว่า: “เซียวไหนเปลี่ยนทางกลาง
อากาศ สุดยอดเลย ฉันจะต้องให้ต้าจงหัดทำแบบนี้บ้าง”
ซือซือ: “ท่าจะหัดยากนะ”
เสี่ยวหลิง: “ไม่รู้สิ เฮ้อ เซียวไหนเก่งทั้งบุ๋นทั้งบู๊เลย”
ไม่ใช่แค่ทางกายภาพหรือสติปัญญา เว่ยเว่ยมองหนุ่มหล่อที่พักอยู่ข้าง
สนามและนึกถึงวีดีโอที่เขาทำ คนอะไรทำไมเพอร์เฟ็คขนาดนี้ ถ้าเธอคบกับเขา
จริงๆ เธอต้องพยายามมากขึ้นเพื่อให้คู่ควรกับเขา
ห
ลังจากการพักสั้นๆ ก็เข้าสู่การแข่งขันในควอเตอร์สองซึ่งเป็นไปอย่างตึง
เครียดกว่าเดิม
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 170
เซียวไหนไม่ใช่ผู้ทำคะแนนสูงสุดในการแข่งขัน เพราะเขาเลือกที่จะผ่าน
ลูกให้เพื่อนร่วมทีมมากกว่า เขาเป็นคนควบคุมเกมส์ ภายใต้การสั่งการของเขา ทีม
วิทย์ฯคอมเล่นอย่างราบรื่น คะแนนนำทีมคณะวิศวะอยู่ 20 แต้ม เมื่อจบควอเตอร์
สอง
เสี่ยวไหน: “เซียวไหนอาจถูกเปลี่ยนตัวออก ต้าจงว่าเขาจะลงแค่ครึ่งแรก”
ซือซือ: “ทำไม?”
เว่ยเว่ยมองเสี่ยวหลิง
เสี่ยวหลิงอธิบาย: “นี่เป็นแม็ทอำลา พวกรุ่นพี่ที่จะเรียนจบจะลงเล่นกัน
แทบทุกคน แถมพวกเธอลืมแล้วเหรอ ว่ารุ่นพี่เซียวไหนเพิ่งได้รับอุบัติเหตุ ออกกำลัง
กายหนักไปคงไม่ดี”
เว่ยเว่ยอดคิดไม่ได้ว่า ตอนที่เธอได้ยินว่ารุ่นพี่ปีสี่ประสบอุบัติเหตุ เธอ
ไม่ได้คิดเลยว่า… …
ชีวิตมีวิถีทางที่ลึกลับ
สิบนาทีต่อมา ควอเตอร์ที่สามก็เริ่มขึ้น เซียวไหนไม่ได้ลง คลื่นแห่งความ
ผิดหวังก่อตัวในหมู่คนดู เว่ยเว่ยไม่รู้สึกผิดหวังเลย และไม่ได้จดจ่ออยู่กับการ
แข่งขัน เธอถือโอกาสมองหน้าเซียวไหนที่อยู่ริมสนาม
สังเกตเวลาเขายืนคุยกับเพื่อนๆ ดูและพูดคุยเกี่ยวกับการแข่งขัน
สังเกตเวลาเขาดื่มน ้า ผมของเขาเป็นประกาย
สังเกตเวลาเขา… …
… …
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 171
… …
เขาวางน ้า แล้วจู่ๆก็เดินมุ่งหน้ามาที่สแตนด์
เว่ยเว่ยนั่งตัวแข็ง
คนดูทั้งสนามเริ่มเบนความสนใจจากเกมส์มาที่เขา
แต่เซียวไหนดูจะไม่สนใจ ราวกับสายตาพวกนั้นไม่มีตัวตน เขาก้าวขึ้น
บันได เดินผ่านแถวแล้วแถวเล่า จนกระทั่งถึงหน้าเว่ยเว่ย
เว่ยเว่ยนั่งติดทางเดิน เขายืนสบายๆข้างเธอ มือข้างนึงโอบด้านหลังเก้าอี้
ของเว่ยเว่ย โน้มตัวลง และมองหน้าเธอ
“หลังจากนี้ ทุกคนจะไปฉลอง ฉันคงไม่ได้ออนไลน์”
เว่ยเว่ยพยักหน้า
“เธอจะทำอะไรในวันพรุ่งนี้”
เว่ยเว่ยตอบ: “อ่านหนังสือ”
เว่ยเว่ยดูสงบนิ่ง แต่หากใครได้ยินเสียงในใจของเธอจะรู้ว่ามันตรงข้ามกับ
ความสงบ มัน… …
เซียวไหน: “พรุ่งนี้ฉันจะไปกับเธอ”
เว่ยเว่ยรับคำ: “ฉันจะจองที่เผื่อคุณ”
… …
เธอตอบเขาโดยใช้สัญชาตญาณ
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 172
เซียวไหนเงยหน้าแล้วถามซือซือซึ่งนั่งอยู่ไกลที่สุด: “ข้างเธอมีที่ว่าง ช่วย
ขยับไปหนึ่งที่ได้ไหม”
ซือซือมอง ไม่รู้ว่าคนข้างๆเธอลุกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอขยับ เอ้อร์ซีและ
เสี่ยวหลิงขยับตาม เว่ยเว่ยยืนขึ้นและนั่งลงตรงที่เดิมของเสี่ยวหลิง
“ขอบคุณ”
เซียวไหนพูดอย่างสุภาพ และถือวิสาสะนั่งลงข้างเว่ยเว่ย เขาจดจ่ออยู่ที่
เกมส์เหมือนกับคนดูคนอื่น
เมื่อมีเขาเป็นศูนย์กลาง ระยะ 10 เมตรรอบๆเงียบกริบ ตรงข้ามกับเสียง
อึกทึกทั่วสนาม

Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 173