นทีแห่งฝัน Dream of Jianghu - บทที่ 38 ค่อยๆเดินทางกลับ ฉันรอเธออยู่

บนถนน ดอกไม้กำลังเบ่งบาน ค่อยๆเดินทางกลับ ฉันรอเธออยู่
ถ้าแปลเป็นคำพูดธรรมดาก็คือ – ฮูหยิน ใช้เวลาอยู่กับพ่อและแม่ได้ตามต้องการ
เมื่อถึงเวลาค่อยกลับบ้าน[1]

ดังนั้น 7 วันต่อมา เว่ยเว่ยอ้างการฝึกงานในเมือง B เพื่อกลับมหาวิทยาลัย
หนังสือเล่มใหม่ ‘พจนานุกรมบทกวีที่ซาบซึ้งในอดีต’ เปิดวางอยู่บนถาดที่กางออก
บนเครื่องบิน เว่ยเว่ยก้มหน้าอ่าน แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอทำให้ผู้พบเห็นรู้ได้
ว่าเธอไม่ได้มีสมาธิกับการอ่านสักเท่าไหร่
“ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้เครื่องบินกำลังจะลงจอด กรุณาพับ
ถาดและรัดเข็มขัดของท่าน”
“ท่านผู้โดยสาร… …”
เสียงประกาศเตือนขั้นตอนความปลอดภัยแก่ผู้โดยสาร เว่ยเว่ยเรียกสติ
และเก็บสัมภาระ สิบนาทีต่อมาเครื่องบินลงจอดอย่างปลอดภัย ณ สนามบิน
นานาชาติแห่งเมืองหลวง หลังจากปฏิเสธผู้โดยสารชายคนหนึ่งที่อาสาไปส่ง เว่ยเว่
ยลากกระเป๋าและรีบเดินไปขึ้นรถบัสของสนามบินเพื่อเดินทางไปยังมหาวิทยาลัย
A

Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 287
เธอไม่ได้บอกต้าเซินว่าเธอจะกลับวันนี้ เธออยากให้เขาประหลาดใจ แต่
อาจจะทำให้เขาตกใจมากเกินไปก็เป็นได้
ไม่ว่าจะประหลาดใจแบบไหนก็เป็นเรื่องดีทั้งนั้น >o<
แค่นึกถึงท่าทางของต้าเซินเมื่อเห็นเธอ เว่ยเว่ยก็รู้สึกครึ้มใจ
รถบัสจากสนามบินถึงปลายทางในเวลาหนึ่งชั่วโมง เธอต่อรถโดยสาร
ประจำทาง กว่าเธอจะถึงหน้าตึกจีอวี้ เทคโนโลยี ก็เกือบบ่ายโมง
คงเป็นเพราะวันนี้เป็นวันหยุดคนไม่มาทำงาน ทำให้ตึกมีคนไม่มาก แต่นี่
ออกจะมากไปหน่อยที่แม้แต่ลิฟท์ยังหยุดทำงาน
เว่ยเว่ยมองป้ายหน้าลิฟท์ที่เขียนว่า “อยู่ในระหว่างซ่อมบำรุง” แล้วได้แต่
ลากกระเป๋าขึ้นบันไดอย่างสิ้นหวัง -*-
โชคดีที่บริษัทของต้าเซินอยู่ชั้นหก การปีนบันไดเล็กน้อยเป็นผลดีต่อ
สุขภาพ
ในฤดูร้อน การแบกกระเป๋าขึ้นบันไดไม่ใช่การออกกำลังที่น่าสนุกเท่าไหร่
แต่แปลกที่เว่ยเว่ยไม่รู้สึกหงุดหงิดแม้แต่น้อย
เพราะความหนักของกระเป๋า เว่ยเว่ยจึงใช้เวลามากกว่า 10 นาทีในการ
ขึ้นบันได แต่เมื่อเธอเดินถึงหน้าประตูบริษัทจีอวี้ เทคโนโลยี เธอได้ยินเสียงลิฟท์ดัง
ดิ๊ง ประตูลิฟท์ก็เปิดออก ผู้หญิงหนึ่งคนและผู้ชายสองคนเดินออกมา
ลิฟท์
มันใช้งานได้?
เว่ยเว่ยปาดเหงื่อ เดินไปที่ลิฟท์และเตะมันสองสามครั้ง
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 288

เวลานั้นเอง ประตูกระจกของจีอวี้ เทคโนโลยี ก็เปิดออก ชายร่างสูงซึ่งมี
ใบหน้าสี่เหลี่ยม สวมเสื้อยืดสีเหลืองเดินออกมา เขาคืออวี้กง
โดยปกติ สิ่งที่น่าสนใจย่อมดึงดูดความสนใจของคน อวี้กงเดินออกมาแต่
เพียงมองครั้งแรกสิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่คนสามคนตรงหน้า แต่เป็นเป๋ยเว่ยเว่ยที่อยู่
ด้านข้าง
อวี้กงประหลาดใจว่าสายตาเขามีปัญหาหรือเปล่า และจ้องเว่ยเว่ยอ
ย่างช็อคๆ
เว่ยเว่ยช็อคกว่า และยกมือทักทายอย่างเขินๆ
อวี้กงเปิดปากแต่ไม่ได้พูดอะไร เขายังไม่ลืมหน้าที่ และย้ายสายตาจาก
เว่ยเว่ย เขาก้าวไปข้างหน้าและจับมือกับกับผู้หญิงที่เพิ่งออกมาจากลิฟท์: “ยินดี
ต้อนรับครับ หัวหน้าฟาง ขอโทษที่ทำให้พวกคุณต้องฝ่าความร้อนมาที่นี่ในวันนี้ ผม
เสี่ยวอวี้ครับ”
ผู้หญิงที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าฟางน่าจะอายุประมาณ 27-28 ปี สวม
กระโปรงชุดลายทาง คาดเข็มขัดโลหะ เธอดูโดดเด่นและมีออร่าของผู้นำแฟชั่น เธอ
ยิ้มและจับมือกับอวี้กง: “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
“เสี่ยวจงกำลังจะออกมา เขากำลังโทรศัพท์อยู่ครับ”
“เป็นเพราะเรามาในเวลาที่ไม่เหมาะ” หัวหน้าฟางหัวเราะ “เพลงประกอบ
เพิ่งเสร็จวันนี้ ฉันอยากให้พวกคุณได้ฟัง เสี่ยวจงของพวกคุณชำนาญเรื่องนี้ เรา
อยากฟังความเห็นของเขา”

Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 289
เว่ยเว่ยยืนฟังพวกเขาทักทายกันอยู่ข้างๆและอยากร้องไห้
อะไรกัน ไหนต้าเซินว่าวันนี้มีเขาอยู่ที่ออฟฟิสคนเดียวไง เพราะแบบนี้เธอ
ถึงกล้าตรงมาที่บริษัท แต่ตอนนี้ ไม่ใช่แค่อวี้กง คนพวกนี้ก็มาหาต้าเซิน
เธอควรจะกลับเสียตอนนี้ และโทรหาเขาในตอนกลางคืน
แต่เว่ยเว่ยไม่กล้าขยับตัว
“นี่คือพนักงานของบริษัทคุณเหรอ” หัวหน้าฟางมองไปที่เว่ยเว่ย
อวี้กงเกาคางและพูดว่า: “ฮ่าฮ่า นี่คือคนในครอบครัวของพนักงานครับ”
ตอนนั้นเอง สายตาหลายคู่มองมาที่เธอ
ภายใต้สายตาของทุกคน
เว่ยเว่ยจับกระเป๋าเดินทางและรู้สึกเหมือนตัวเธอเพิ่งถูกจับได้ว่ากำลังจะ
หนีตามผู้ชาย
“เชิญข้างในดีกว่าครับ ทุกคนเชิญครับ” อวี้กงเปิดประตูกระจกและผาย
มือเชิญหัวหน้าฟางและคนอื่นๆ จากนั้นเขาทำท่าเชิญเว่ยเว่ย
เว่ยเว่ยลังเล แต่ก็ตามเข้าไปพร้อมกระเป๋า

จีอวี้ เทคโนโลยี ยังคงเหมือนครั้งที่ต้าเซินพาเธอมา ไม่มีใครอยู่ภายใน
จากที่ต้าเซินเล่า พนักงานทำงานล่วงเวลาติดต่อกันร่วมสองสัปดาห์ บางคนต้อง
นอนที่ออฟฟิส ดังนั้นพองานเสร็จ เขาจึงบังคับให้ทุกคนหยุดพัก
แต่ทำไมอวี้กงไม่หยุด
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 290
ตอนอวี้กงเชิญแขก เขาไม่ลืมที่จะเม้าส์ เขาทำเป็นเดินทิ้งระยะและ
กระซิบว่า: “ซ้อสาม เธอจะหนีตามใคร”
“แบบนี้เรียกว่าหนีตามเหรอ” เว่ยเว่ยเถียงอ่อนๆว่า “นี่มันการแสดง”
อวี้กงหัวเราะ และพูดอย่างลึกลับว่า: “การแสดงของเธอมันเหมาะเจาะ
เกินไป อาจระเบิดหัวใครบางคนได้”
เว่ยเว่ยไม่เข้าใจและมองเขาอย่างสงสัย อวี้กงอยากจะพูดมากกว่านั้น แต่
สายตาของเว่ยเว่ยมองไปอีกด้าน
อีกด้านของออฟฟิส ผู้ชายรูปร่าง หน้าตาดี กำลังเดินตรงมาที่พวกเขา
เขาเคลื่อนตัวผ่านโต๊ะทำงาน เขาเดินอย่างสง่างาม ท่าทางดูดีเหมือนเคย
แต่จู่ๆร่างนั้นก็หยุดลง และมองตรงมาที่ด้านนี้
ดวงตาดำลึกซึ้งสบกับดวงตาของเว่ยเว่ย
เว่ยเว่ยไม่ได้พบเขากว่าหนึ่งเดือน หัวใจเธอเต้นรัวราวกับกลอง
หลังจากการหยุดชะงักชั่วครู่ เขาก็ก้าวเดินตามปกติ มาถึงหน้าพวกเธอ
หัวหน้าฟางก้าวไปหาเขาและยกมือขึ้น: “เสี่ยวจง”
เซียวไหนปรับสายตาและจับมือเพื่อทักทายกับเธอ เขาพูดอย่างสุภาพว่า:
“ขอโทษที่ทำให้คุณรอครับ หัวหน้าฟาง”
“ไม่เป็นไรค่ะ เรามาขัดจังหวะคุณหรือเปล่า”
เซียวไหนยิ้มบางๆอีกครั้งและทักทายอีกสองสามประโยค เขามองอวี้กง
อวี้กงเข้าใจทันทีและรีบบอกกับหัวหน้าฟางและทีมว่า: “เชิญทางนี้ครับหัวหน้าฟาง
เราเตรียมเครื่องเสียงไว้ในห้องปราชุม ไปลองเปิดฟังกันดีกว่า”
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 291
อวี้กงนำคนเหล่านั้นไปที่ห้องปราชุม เซียวไหนรับกระเป๋าเดินทางมาจาก
เว่ยเว่ย เขาพูดด้วยน ้าเสียงนิ่งๆว่า: “มากับฉัน”
เขาคงไม่……นี่ไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจเลย
การหนีตามของเว่ยเว่ยกลายเป็นการแสดงต่อหน้าผู้ชม ความ
กระตือรือร้นที่มีจางหายไป มองดูหน้าอันปกติของเซียวไหน เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึก
ท้อแท้ เสียงรัวกลองในใจหายไป แม้ในสภาพจิตใจแบบนี้ เว่ยเว่ยยังรู้สึกได้ว่าเซียว
ไหนเคลื่อนไหวเร็วกว่าปกติ
หรือเขาอยากรีบคุยให้จบเพื่อไปรับแขก?
แม้จะเป็นเหตุและผลกัน แต่ … … อย่างน้อยเขาควรจะพูดอะไรเพื่อ
ต้อนรับเธอสักนิดสิ T_T
เว่ยเว่ยเดินตามหลังเซียวไหนไป เขาเปิดประตูห้องทำงานและเปิดทางให้
เธอเข้าก่อน
พอเว่ยเว่ยพ้นประตู
ปัง!
เสียงประตูปิดจากด้านหลัง
เว่ยเว่ยหมุนตัวกลับอัตโนมัติแต่เธอรู้สึกเหมือนมีอะไรล็อคเอวไว้ ฝ่ามือ
อุ่นๆรัดตัวเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ลมหายใจอุ่นๆส่งผ่านจากด้านหลัง แล้ว
ร่างกายเธอก็ถูกจับหมุน หลังของเธอแนบกับประตู
กระเป๋าล้มลงบนพื้นแทบเท้าเธอ
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 292
เซียวไหนโน้มตัวลง ขยับตัวมาข้างหน้า ศีรษะของเขาก้มลงมาและ
ประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเว่ยเว่ย
ศีรษะของเว่ยเว่ยดูจะชะงักค้างและเสียศูนย์
ในตอนแรก ริมฝีปากของเขาเพียงแค่และเล็ม สัมผัสไปรอบๆ แต่ดู
เหมือนว่าเขาจะยังไม่สมใจ จึงเริ่มหาทางแทรกตัวเข้าไป เพราะเธอไม่ได้เตรียมใจ
ไว้ก่อน เว่ยเว่ยจึงไม่ได้ขัดขืนและเปิดรับอย่างง่ายดาย ลิ้นที่เร่าร้อนจู่โจมเธออย่าง
ไม่ปราณี และเริ่มสำรวจซ ้าแล้วซ ้าเล่าจนครอบครองทุกอณูภายใน
ในขณะที่ลิ้นของเขาเข้าครอบครอง ร่างกายของคนทั้งสองก็ขยับแนบชิด
กัน แต่ดูเหมือนว่ามันยังชิดไม่พอ เขาพยายามเบียดใกล้มากขึ้น สิ่งที่รองรับหลัง
ของเธอคือความเย็นของบานประตูที่เน้นให้เธอรู้สึกว่าร่างกายของเขาร้อนมาก
กว่าเดิม เว่ยเว่ยเหมือนอยู่ตรงกลางระหว่างไฟและน ้าแข็งอย่างไม่มีทางออก
“วู้ววว … …”
เว่ยเว่ยหายใจไม่ออก สัญชาติญาณทำให้เธอผลักเขา แต่มันไม่มีผลเลย
สักนิด กลับทำให้เขาเบียดเข้ามามากกว่าเดิม เว่ยเว่ยรู้สึกเหมือนจะหมดสติ เอว
ของเธอเหมือนจะหักลง ลมหายใจของเขาแทรกซึมไปทั่วร่างกายของเธอผ่านริม
ฝีปาก และทำลายความเข้มแข็งในตัวจนหมดสิ้น
… …
เสียงที่แว่วมานั้น คือเสียงอวี้กง?
มีแสงผ่านศีรษะของเว่ยเว่ย พอคิดว่ามีคนอยู่อีกด้านของประตูที่เธอถูก
ตรึงอยู่ เธอก็รู้สึกอายและกระวนกระวาย ใจของเธอสั่งให้หาที่ซ่อน แต่คนที่อยู่
ตรงหน้ากลับลงโทษเธอที่ไม่ใส่ใจเขา และลงโทษเธอรุนแรงขึ้น
Dream of JiangHu (梦游江湖)

P a g e | 293
คนที่อยู่ด้านนอกดูเหมือนจะไปแล้ว
เมื่อเธอรู้สึกทนไม่ไหวอีกต่อไป การโจมตีก็หยุดลง แต่เขาไม่ยอมจากไป
ง่ายๆ ลิ้นของเขาปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยน ค่อยๆและเล็มพื้นที่ที่เขาเพิ่ง
ครอบครอง … …
อีกพักใหญ่ๆกว่าเขาจะปล่อยเธอเป็นอิสระ
เว่ยเว่ยจึงมีโอกาสหายใจ แต่หัวของเธอไม่มีเรียวแรงจะคิด ฝ่ามือของเขา
ประคองมัน ขาของเธออ่อนแรงจนเกือบล้ม มือคู่หนึ่งคว้าเอวบางของเธอไว้
อา!
กว่าเว่ยเว่ยจะรับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอไม่อยากจะยอมรับจึงอธิบายว่า:
“เครื่องบิน อาหารบนเครื่องบินไม่อร่อย … …”
พอพูดไปได้แค่ครึ่งเดียว เว่ยเว่ยก็ตั้งสติได้ และไม่อธิบายต่อ ถ้าเธออ้าง
ว่าเธอไม่ได้กินจึงไม่มีแรงแล้วต้าเซินไม่ขำ เธอคงยิ่งอยากแทรกแผ่นดินหนี
เธอไม่มีแรง เสียงเบา เซียวไหนดูเหมือนจะไม่ได้ยินที่เธอพูด ลมหายใจ
ร้อนๆยังวนเวียนอยู่ที่ลำคอและไหล่ของเธอ
สองสามนาทีหลังจากนั้น เขาจำใจล่าถอย ตาของเขาเป็นประกายแรง
กล้า เขาคว้ามือเธอยกขึ้นมาจุมพิต: “รอฉันอยู่ที่นี่นะ”
=========================
[1]การที่ฝ่ายหญิงกลับบ้านพ่อแม่มีความหมายซับซ้อน การกลับบ้านเยี่ยมพ่อแม่
เป็นการแสดงความกตัญญู แต่หากอยู่นานเกินไปเป็นสัญญาณว่าชีวิตสมรสเริ่มมี
ปัญหา
นทีแห่งความฝัน

P a g e | 294